Literaire berichten<\/p>\n
Schrijven over rock-‘n-roll is gevaarlijk. Schrijvers verliezen gauw hun geloofwaardigheid als ze zelf nooit cool of rebels zijn geweest, maar op papier overdoses en kleedkamerorgies bij elkaar verzinnen. Weinig is zo doorzichtig als geveinsde rebellie.<\/p>\n
Maar Toby Litt is niet zo’n schrijver. Clap, hoofdpersoon in Ik ben de drummer van de band okay (Ambo Anthos, vertaald door Irving Pardoen) speelt weliswaar in een succesvolle rock-‘n-rollband, met alles erop en eraan – groupies, drugs, alcohol, wereldtours – maar er is een belangrijke kanttekening: hij is drummer. Doorgaans een dienende, ondergewaardeerde rol. Er is nog een belangrijke kanttekening: Clap is bescheiden, eerder burgerlijk dan rock-‘n-roll, en bewaart daardoor afstand van alle krankzinnige taferelen in zijn band.<\/p>\n
Claps worsteling is begrijpelijk. Naarmate hij dichter bij de veertig komt, krijgt hij genoeg van Okay, van het rock-‘n- roll-leven. Toch blijft hij er maar aan vastplakken, uit een soort plichtsgevoel, maar ook uit een diepe vriendschap met de overige leden. Een vriendschap die voor een groot deel bestaat uit zorgen maken, irritaties en jaloezie – echte vriendschap, kortom.<\/p>\n
Claps houding tegenover het bandleven wordt misschien wel het best samengevat in een terloopse zin: ‘Ik heb nooit echt genoten van het plezier.’ Een minder goede schrijver dan Litt had geschreven: ‘Ik heb er nooit echt van genoten.’ Dat was grover, minder raak geweest. Het is juist dat ‘van het plezier’ waardoor Claps ambivalente houding overtuigt: hij ziet het plezier van de andere bandleden, hij voelt het, maar het is niet zijn soort plezier.<\/p>\n
Litt laat de keerzijden van een leven als rockster zien – een slopend, oppervlakkig leven – zonder iets af te doen aan de glans, de hero\u00efek van de rock-‘n-rollmythe.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Literaire berichten Schrijven over rock-‘n-roll is gevaarlijk. Schrijvers verliezen gauw hun geloofwaardigheid als ze zelf nooit cool of rebels zijn geweest, maar op papier overdoses en kleedkamerorgies bij elkaar verzinnen. Weinig is zo doorzichtig als geveinsde rebellie. Maar Toby Litt is niet zo’n schrijver. Clap, hoofdpersoon in Ik ben de drummer van de band okay […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Dries Muus","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/90947"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=90947"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/90947\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Dries Muus","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=90947"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=90947"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=90947"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}