
 {"id":90891,"date":"2009-09-26T00:00:00","date_gmt":"2009-09-25T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/geachte-lezer\/"},"modified":"2009-09-26T00:00:00","modified_gmt":"2009-09-25T22:00:00","slug":"geachte-lezer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/geachte-lezer\/","title":{"rendered":"Geachte lezer,"},"content":{"rendered":"<p>Over twee weken ziet Vrij Nederland er anders uit. Dat meldde ik u al in het vorige nummer op deze plek. Volgende week zal ik het er nog een laatste keer over hebben. En dan is het verder in uw handen &#8211; veranderingen moeten tenslotte op eigen benen kunnen staan.<\/p>\n<p>Een beetje nieuwe hoofdredacteur wil zo snel mogelijk schuiven met letters en mensen. Dat wordt ook van hem verwacht, zeker als het blad nog niet daar is waar het zou moeten zijn. Toen ik in het voorjaar van 2008 in gesprek raakte met Vrij Nederland, zei ik dat ik geen plan had. Gewoonlijk is dat geen sterke troef bij een sollicitatie, maar het zat me mee. Er was de laatste jaren al veel veranderd bij VN. Redactie en uitgever wilden even nadenken voor de volgende stap. De lezers, voor wie een verandering niet bij voorbaat goed nieuws is, kregen een adempauze.<\/p>\n<p>Bij veranderingen is de verleiding groot je af te zetten tegen het verleden, als overbodige ballast op weg naar de toekomst. Die neiging hadden wij aanvankelijk ook. Mijn eigen relatie met Vrij Nederland was, ergens in de jaren negentig, wat waterig geworden. Zij was misschien te veel bepaald door de jaren daarvoor. U weet wel: Bibeb, Tamar, Ferdinandusse en Van Tijn, spraakmakende interviews, onthullingen over de macht, onmogelijk koken met Hugh Jans, Terzijde, veel boeken en de kleurenbijlagen met reportages over echte mensen in hun stacaravan, de volkswijk en op de pont van, ik meen, kwart over zeven. Ook herinner ik me het wervingsaffiche met de foto van de majesteit omringd door leden van het kabinet Van Agt-Wiegel, met de schitterende ondertitel: &#8221;t zijn weer tijden voor Vrij Nederland&#8217;.<\/p>\n<p>Vrij Nederland heeft veel verleden &#8211; over de oorlogsjaren spreek ik nog niet eens. Dat kan wat intimiderend zijn voor degenen die verder moeten met het blad. Dit verleden de rug toekeren, gaat eigenlijk niet. Er zijn altijd weer mensen die je aan een van de vele wapen-feiten menen te moeten herinneren. Het afgelopen jaar ben ik achtervolgd met de roep om de terugkeer van de rubriek Geknipt voor U, met veel onbedoeld komische knipsels uit de Meppeler Courant of de Groninger Gezinsbode.<\/p>\n<p>Vrij Nederland zal nooit meer zijn wat het was (inclusief de in onze ogen toch wat langdradige en oubollige artikelen), maar zonder de geest van destijds zal het ook nooit wat zijn. Je kunt het verleden beter omarmen en met je meenemen als bron van inspiratie. Als wij niet op de schouders willen staan van illustere voorgangers, kan VN ook niet verder groeien in inhoud, kwaliteit en karakter.<\/p>\n<p>Het goede nieuws is dat we de tijd aan onze kant hebben, letterlijk en figuurlijk. Letterlijk, omdat wij de zeven dagen van de week benutten om zaken beter uit te zoeken, echt door te vragen en het goed op te schrijven en in beeld te brengen. En figuurlijk, omdat er weer zoveel op het spel staat in de maatschappij, terwijl de journalistiek alom vooral &#8216;leuk&#8217; moet zijn en nieuws gratis (en meningen vaak nog goedkoper).<\/p>\n<p>Ja, toe maar: het zijn weer tijden voor Vrij Nederland.<\/p>\n<p>Volgende week meer over hoe wij in de beste traditie verder willen. Laat ik vast wat roepen: dikker, groter, leesbaarder &#8211; niet gratis, maar ook niet duurder.<\/p>\n<p>Frits van Exter<\/p>\n<p>hoofdredacteur<\/p>\n<p>fvexter@vn.nl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Over twee weken ziet Vrij Nederland er anders uit. Dat meldde ik u al in het vorige nummer op deze plek. Volgende week zal ik het er nog een laatste keer over hebben. En dan is het verder in uw handen &#8211; veranderingen moeten tenslotte op eigen benen kunnen staan. Een beetje nieuwe hoofdredacteur wil [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Frits van Exter","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/90891"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=90891"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/90891\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Frits van Exter","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=90891"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=90891"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=90891"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}