
 {"id":90631,"date":"2009-10-03T00:00:00","date_gmt":"2009-10-02T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/na-de-zonde\/"},"modified":"2009-10-03T00:00:00","modified_gmt":"2009-10-02T22:00:00","slug":"na-de-zonde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/na-de-zonde\/","title":{"rendered":"Na de zonde"},"content":{"rendered":"<p>Gedachten op maandagochtend<\/p>\n<p>Nee, we zullen niet ontkennen dat het leedvermaak bij ons, trouwe volgelingen van de Linkse Kerk, stevig door de aderen gierde toen Hero Brinkmans dronkemansgebral aan het licht kwam. Uitgerekend de &#8216;frontsoldaat&#8217; van de PVV, bij wie de woorden &#8216;tuig&#8217; en &#8216;terreur&#8217; in de mond bestorven liggen, die het leger wilde afsturen op relschoppende Marokkanen in Gouda. Die in zijn tijd als buurtregisseur (bijnaam: De Rambo van de Bellamybuurt) zozeer van de handhaving was dat hij van elke niet aangelijnde hond een zaak maakte. Die Hero Brinkman dus, ramde er in soci\u00ebteit Nieuwspoort toetertjelam op los. Omdat-ie zo&#8217;n zin had in n\u00f3g een baco&#8217;tje. En wazzizzdaarnoumizzmeee, gdvrdmme!<\/p>\n<p>Spijtig, eigenlijk, dat dit akkefietje niet plaatsvindt over een jaar of twee, als het kabinet-Wilders I is aangetreden, en de PVV al haar straffe voornemens over lik-op-stukbeleid daadwerkelijk in wetgeving heeft omgezet. Dan zou Brinkman waarschijnlijk, nadat de barman de alarmknop had weten te bereiken, direct door de Tweede Kamer-beveiligers in de knie zijn geschoten. Zo zullen we in het Nieuwe Nederland omgaan met &#8216;caf\u00e9terreur&#8217;.<\/p>\n<p>Te mooi om waar te zijn. Maar misschien moeten we ons een beetje inhouden. Brinkman maakte meteen excuses, en ontkent te hebben geslagen. Het is zijn woord tegen dat van de barman: in Nieuwspoort was op dat ongure tijdstip niemand anders aanwezig. Bovendien: onder onze Linkse Kerkgenoten lopen er ook wel een paar rond die zich iets minder subtiel gedragen zodra de drank in de man is. Dat de PVV &#8216;links&#8217; en de &#8216;grachtengordel&#8217; voortdurend de maat neemt betekent niet dat hun tegenstanders zich tot hetzelfde niveau moeten verlagen. En grapjes over een met alcohol worstelende man die ongelukkig genoeg vernoemd werd naar een bekend cassis-merk, zijn dan niet zo gepast. Die mening lijken ook de meeste van zijn politieke tegenstanders toegedaan. Waarschijnlijk houden zij hun kruit droog voor de volgende keer dat de PVV aandringt op &#8216;keiharde&#8217; maatregelen tegen mensen (lees: Marokkanen) die zich misdragen.<\/p>\n<p>&#8216;Drinkman&#8217; had op zich nog de mazzel dat het akkefietje samenviel met de arrestatie van &#8216;doodspiloot&#8217; Julio Alberto P. &#8211; die een knieschot waarschijnlijk beschouwde als een halfbakken maatregel. Hij smeet &#8216;terroristen&#8217;, zoals hij de linkse oppositie in de tijd van de junta omschreef tegenover collega-piloten van Transavia, gewoon uit vliegtuigen. En daarmee vergeleken was het nachtelijke gooi- en smijtwerk van een PVV&#8217;er opeens klein bier. Vraag blijft waarom Julio P. niet eerder in de kraag werd gevat. Zijn opschepperige verhalen tegenover collega&#8217;s dateren al van 2002. In 2006 begon er een onderzoek naar de zaak, dat een jaar later om onbekende redenen werd stilgelegd. Pas na Kamervragen, nog een jaar later, kwam het onderzoek weer op gang. Zou deze omzichtige aanpak iets te maken hebben, zoals boze tongen beweren, met het voorkomen van een pr-catastrofe voor het koningshuis? Immers; als de piloot in Nederland berecht zou worden, zouden de kranten wederom wekenlang volstaan met de afgrijselijke details over de vuile oorlog die in de jaren zeventig in Argentini\u00eb woedde. En op de keper beschouwd was Julio P. een partner in crime van M\u00e1xima&#8217;s vader &#8211; al werkte hij dan op een andere afdeling.<\/p>\n<p>Dat het verleden je vroeg of laat in de staart bijt, ondervond ook Roman Polanski bij zijn arrestatie in Zwitserland. De regisseur wordt al sinds 1977 door de Verenigde Staten gezocht omdat hij zich vergreep aan een dertienjarig meisje. Fans van Polanski, onder wie de Franse minister van cultuur, nemen hem in bescherming. Is het niet zo dat de vrouw in kwestie z\u00e9lf heeft gezegd dat ze haar aanklacht wil intrekken? En was de dienstdoende rechter niet een schurk die uit was op eigen roem? Zozeer dat Polanski&#8217;s advocaat samen met de openbare aanklager protest aantekende tegen de rechtsgang, die alle kenmerken had van een showproces.<\/p>\n<p>Allemaal waar. En toch schuurt het ergens: Schadenfreude als bullebak Brinkman in de problemen komt na een avondje comazuipen, en dan zo&#8217;n defensieve reactie wanneer de maker van klassiekers als Rosemary&#8217;s Baby en The Pianist in de problemen komt. Polanski, zo werd duidelijk uit de vorig jaar verschenen documentaire Roman Polanski: Wanted and Desired, werd inderdaad majestueus genaaid door het Amerikaanse rechtssysteem. Maar de film toonde ook aan dat de regisseur er geen moment bij stilstond dat het simpelweg niet zo kies is om als vierenveertigjarige beroemdheid seks te hebben met een dertienjarige &#8211; of die seks nu met haar toestemming was of niet. Excuses heeft hij, voorzover bekend, nooit gemaakt. Dat pakte Hero Brinkman toch handiger aan. (SD, HEB)<\/p>\n<p>Uitgelachen<\/p>\n<p>Wordt er nog gelachen bij de VPRO? Steeds minder, nu de omroep heeft besloten de lachband onder de serie Sorry, Minister weg te halen. Met dank aan cabaretier Micha Wertheim die op 19 september in Vrij Nederland het voorgebakken humormoment op de hak nam: &#8216;Het fijne van een lachband is dat je als publiek niet zelf na hoeft te denken over de vraag of iets leuk is. Ho ho hoa Hi hi Hi hi ha Ha ha ha ho.&#8217; De band is weg. Deze week kon de kijker zelf beoordelen of de strapatsen in de politieke satire geestig genoeg zijn. Althans, op Nederland 3. Op HumorTV is de serie nog m\u00e9t band te zien. De VPRO-site toont beiden: de kijker mag stemmen. &#8216;Een lachband is treurig, het publiek daarover laten beslissen is de overtreffende trap. Hoezo democratisch? Als het publiek had mogen kiezen was er nooit een programma van Wim T. Schippers uitgezonden,&#8217; meent Wertheim. Met gepaste trots: &#8216;Youp Buckler, ik de lachband.&#8217; (HL)<\/p>\n<p>Middelmaat<\/p>\n<p>&#8216;Iemand die zo trouw is aan de Amerikanen dat hij de leiband nooit heeft gevoeld.&#8217; Zo verwelkomt politicoloog Joop van Holsteyn zijn nieuwe collega Jaap de Hoop Scheffer. De oud-NAVO-voorzitter is sinds kort hoogleraar en dat begrijpt Van Holsteyn niet. &#8216;De zoektocht naar wetenschappelijke kwalificaties levert bij De Hoop Scheffer al met al niet meer op aan bewijs dan het zoeken naar massavernietigingswapens in Irak,&#8217; beweert de politicoloog op de website van het universiteitsblad Mare. Holsteyn is verbolgen dat de Universiteit Leiden het hoogleraarschap &#8216;cadeau&#8217; heeft gedaan aan de oud-NAVO-man. Hij vermoedt dat zijn werkgever &#8216;mikt op de middelmaat&#8217;. Misschien oordeelt hij te snel, want het ontbeert De Hoop Scheffer niet aan ambitie, liet hij afgelopen juni in Vrij Nederland weten. &#8216;Met het icoon Max van der Stoel zou ik me niet durven meten. Dat is een andere categorie. Maar als ik een b\u00e9\u00e9tje in zijn voetsporen kan treden, zou mij dat zeer verheugen.&#8217; (HL)<\/p>\n<p>95 dagen<\/p>\n<p>Zit de Iraanse filmmaker en Newsweek-journalist Maziar Bahari in eenzame opsluiting in de beruchte gevangenis Evin, zonder toegang tot zijn advocaat of familie. Begin augustus kon de wereld zien wat de Iraanse cel met een mens doet. Honderd sterk vermagerde, in pyjama gestoken &#8216;verdachten van een fluwelen revolutie&#8217; vulden de rechtszaal. Op de foto van de persconferentie ziet Maziar er tien jaar ouder uit. Voor 1 oktober staan baanbrekende onderhandelingen gepland tussen de Europese Unie en Iran, waarbij ook de vijf permanente leden van de VN-veiligheidsraad (waaronder aartsvijand de Verenigde Staten) aanwezig zullen zijn. De kans is groot dat mensenrechten weer ondergeschikt worden gesteld aan het nucleaire programma en dat er dus niet over Maziar, en honderden anderen, gesproken wordt. (EB)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tussen klein bier en grote misdaden.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Harm Ede Botje, Sander Donkers, Harry Lensink, Eefje Blankevoort","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/90631"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=90631"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/90631\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Harm Ede Botje, Sander Donkers, Harry Lensink, Eefje Blankevoort","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=90631"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=90631"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=90631"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}