{"id":9001,"date":"2015-06-10T00:00:00","date_gmt":"2015-06-09T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/tinkerers\/"},"modified":"2015-06-10T00:00:00","modified_gmt":"2015-06-09T22:00:00","slug":"tinkerers","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/tinkerers\/","title":{"rendered":"TINKERERS"},"content":{"rendered":"
\n

Nerd 101<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Wie ooit een foto van het werk van Berndnaut Smilde heeft gezien, vergeet dat nooit meer. Hij maakt wolken: cumulonimbi,<\/span> oftewel regenwolken. Hij doet dat niet buiten, maar binnenshuis. De kunstenaar schiep zijn indoor-wolken de afgelopen jaren in bijzondere en fotogenieke ruimtes zoals een leegstaande kerk, een fabriekshal of in het Parijse Grand Palais, waar hij een regenwolk cre\u00eberde naast mode-icoon Karl Lagerfeld die voor de gelegenheid op de trappen poseerde.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Het maken van een goede wolk kost Smilde vaak enkele dagen, waarin hij urenlang prutst met een rookmachine, een plantenspuit, verschillende ventilatoren en lampen op statief. Zijn proced\u00e9 leidt tot kleine, bijna perfecte witte wolken. Ze bestaan slechts een seconde of acht, net voldoende om ze op foto of film vast te leggen. De beelden die dat oplevert, gaan de hele wereld over. Net als Smilde zelf overigens.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

omgekeerde regenboog
<\/h3>\n

De kunstenaar ontvangt ons in zijn sobere atelier in Amsterdam. Aan de muur hangen printjes van zijn werk. In een hoek staan statieven en ligt wat hout. Smilde is net terug van een reis naar onder meer S\u00e3o Paulo, waar hij aan een nieuw project heeft gewerkt: het maken van regenbogen. Dat doet hij door middel van een enorm prisma en een grote lamp. \u2018We hebben een omgekeerde regenboog over de skyline van de stad geprojecteerd,\u2019 zegt hij.
De fascinatie van Smilde voor het nabootsen en in een andere context plaatsen van natuurverschijnselen begon in 2010. Hij kwam in contact met Project Probe, een miniatuur tentoonstellingsruimte in Arnhem waar telkens andere kunstenaars een ruimte met een oppervlak van 6 m2 en 1.10 meter hoog inrichten alsof het een normale expositieruimte is. Probe maakt van elke opstelling foto\u2019s die online worden gezet. Smilde: \u2018Ik dacht: stel dat iemand een museum binnenwandelt in de veronderstelling klassieke kunst te gaan bekijken. Wat zou dan het meest teleurstellende zijn wat hij daar kan aantreffen?\u2019 Het antwoord: \u2018Een zaal met lege muren waar in de hoek een regenwolk hangt.\u2019 Smilde ging aan de slag om zo\u2019n wolk te maken. Via een theaterbedrijf leende hij een rookmachine. \u2018Hoe kouder en hoe vochtiger de ruimte, hoe beter het lukte om wolken na te maken,\u2019 zegt hij. \u2018Eigenlijk moet je een soort muur van waterdruppels in de lucht spuiten waar de rook uit de machine tegenaan botst en blijft hangen.\u2019 Na een kleine twee weken experimenteren in het minimuseum lukte het hem daadwerkelijk een wolk te maken. \u2018Toen ik de eerste foto\u2019s zag, schrok ik. Dat zag er behoorlijk realistisch uit! Ineens kwam het idee echt tot leven.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

gevoelige snaar
<\/h3>\n

Toch bleef het project na die eerste poging lange tijd rusten. Pas in 2012 benaderde hij Hotel Mariakapel, een artist residency<\/span> in Hoorn, voor een volgende stap. Hij vroeg zich af of het ook zou lukken in een grotere ruimte. De omstandigheden in de prachtige, lege en enigszins vervallen kapel waren ideaal: \u2018Het was er vooral heel erg koud.\u2019 Na een paar dagen slaagde Smilde erin zijn eerste grote wolk te maken. De foto daarvan ging in no time<\/span> de hele wereld over. De mailtjes stroomden binnen. \u2018Het beeld verspreidde zich snel via allerlei online design magazines. Elke dag leek een ander deel van de wereld aan de beurt. Op maandag kreeg ik allemaal mailtjes uit Azi\u00eb, op dinsdag uit de VS en op woensdag uit Zuid-Amerika.\u2019 Het overviel hem. \u2018Het was echt geweldig. Mensen aan de andere kant van de wereld schreven: dankjewel, wat geweldig dat ik dit heb mogen zien.\u2019
Kennelijk raakt zijn werk een gevoelige snaar. \u2018Een wolk in een lege ruimte heeft iets heel dubbels,\u2019 zegt hij. \u2018Aan de ene kant heeft het iets dreigends en onheilspellends, maar aan de andere kant straalt het een soort van sereniteit uit. Een wolk is heel ongrijpbaar.\u2019 Ook de algemene nieuwsmedia ontdekten hem. Time Magazine<\/span> riep de indoor-wolken van Smilde uit tot \u2018beste uitvinding van 2012\u2019.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Lego-knutselaar
<\/h3>\n

Al heel jong was Smilde, zoals hij zegt, een \u2018Lego-knutselaar\u2019. \u2018Ik bouwde vooral ruimtes. Hutten en huisjes.\u2019 Een carri\u00e8re als architect lag voor de hand, maar hij vond bouwkunde bij nader inzien te technisch. \u2018Ik ben helemaal geen techneut, zoals mijn broer, die altijd bezig was met brommers.\u2019 Hij koos daarom voor een opleiding aan de kunstacademie in Groningen, waarmee hij in de voetsporen trad van zijn moeder, eveneens beeldend kunstenaar.
Inmiddels wil de hele wereld de wolken van Smilde. Hij krijgt de ene na de andere uitnodiging. In 2013 mocht hij voor modeblad Harper\u2019s Bazaar<\/span> vier foto\u2019s maken van iconen uit de modewereld, die naast (of onder) zijn wolk poseerden. \u2018Dat was gekkenwerk. Ik kreeg maar een paar uur de tijd om alles klaar te zetten, en dan moest de foto snel worden genomen.\u2019 Met name het management van Dolce & Gabbana formuleerde een pakket aan eisen: zoveel procent van hun gezichten moest zichtbaar zijn, de twee ontwerpers moesten beiden even groot op de afbeelding komen, et cetera. Al met al een mooi project, maar hij zal het niet snel weer doen. \u2018Dat begon op reclame te lijken. Natuurlijk zou ik daar goed mee kunnen verdienen, maar ik wil mijn eigen werk blijven maken.\u2019
Het feit dat zijn wolken zo kort bestaan, maakt dat hij ook mensen moet teleurstellen. \u2018In Kentucky had ik een tentoonstelling. Een vrouw die lang had gereisd om mijn wolken te zien, reageerde boos en teleurgesteld toen bleek dat ze alleen de foto kon zien.\u2019 In theorie moet het mogelijk zijn om wolken te maken die veel langer bestaan. \u2018Bij een temperatuur van min zestig graden moet dat gaan. Aan de andere kant: ik vind het ook mooi dat mijn werk zo vluchtig is.\u2019
Smilde heeft wel nagedacht over een installatie die geheel geautomatiseerd een wolk kan produceren. \u2018Ik stel me het zo voor dat je een ruimte binnenloopt en dat het dan eerst gaat regenen om vocht te cre\u00ebren, dat er dan licht schijnt en een wolk ontstaat, die vervolgens weer oplost.\u2019 Hij heeft ook al een geschikte locatie voor de opstelling in gedachten. Lachend: \u2018Misschien dat het iets is voor het Tate Modern.\u2019 Of nog preciezer: in de Turbine Hall, de gigantische entree van het museum. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Ultimaker
innovatie<\/span> Een open source 3D-printer
<\/h3>\n

Werktuigbouwkundige Wijnia is bedenker van de Ultimaker, een bijzondere open source 3D-printer. Veel techneuten uit deze lijst maken graag en vaak gebruik van zijn apparaten. Tijdens zijn werk voor het Utrechtse Protospace Fablab kwam Wijnia voor het eerst in contact met het fenomeen 3D-printer. Hij wilde er zelf ook wel een hebben, maar de prijs schrok hem af: een slordige 40.000 euro. Zoekend naar een alternatief stuitte hij op de RepRap, een printer waarvan de bouwtekeningen online te vinden waren en die je voor nog geen 500 euro zelf in elkaar kon zetten. Hij bouwde met wat vrienden in zijn garage acht printers. Om te vieren dat ze klaar waren, printten ze wat shotglaasjes uit voor een eerste toost. Klein nadeel: slechts twee van de acht printers bleken naar behoren te werken. Dus besloot Wijnia een printer naar eigen ontwerp in elkaar te zetten \u2013 de eerste Ultimaker. Hij deelde zijn idee\u00ebn op conferenties en zo ontstond het idee de Ultimaker als bouwpakket te gaan leveren. Het bleek een meesterzet. Inmiddels telt het bedrijf meer dan vijftig medewerkers. De printers van Ultimaker zijn nog steeds open source, waarbij de bouwtekeningen gratis online staan en door iedereen aangepast en becommentarieerd kunnen worden. Dat mag klinken als gewaagd businessmodel, het gaat volgens Wijnia om een weloverwogen keuze: \u2018Hoe meer handen eraan werken, hoe sneller we vooruitgang boeken. Wij zien onze klanten echt als onderdeel van onze onderneming.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

innovatie<\/span> zelfgebouwde laserprojectors en lasercutters
<\/h3>\n

Als kind al bouwde Modderman zijn eigen beveiligingssystemen (knipperende lampjes, sirenes, z\u2019n kamerdeur onder stroom). Na een opleiding aan de MTS kreeg hij een baan in de ICT en verdween het knutselen even naar de achtergrond. Tot hij op internet een van de eerste groene diode lasers tegenkwam, die hij direct aanschafte. Vanaf dat moment was \u2018Hobbybob\u2019 niet meer te stoppen. Hij fabriceerde zijn eigen laserprojectoren waarmee hij indrukwekkende shows gaf. In de Amersfoortse hackerspace Bitlair bouwde hij met mede-hackers zelfs een twee meter lange lasercutter, een computergestuurde laser die hout en kunststof snijdt met een laserbundel. Die gebruikt hij nu om onderdelen te maken voor zijn 3D-printers en laserprojectors. \u2018Ik heb een grote schoorsteen aan mijn huis moeten bouwen zodat er geen giftige stoffen blijven hangen in mijn werkkamer.\u2019 Hobbybob is tevens de drijvende kracht achter het evenement HackerHotel, een evenement voor hackers, beveiligers en journalisten uit de hele wereld.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

wie<\/span> Pieter van Boheemen, Waag Society
innovatie<\/span> Open Wetlab
<\/h3>\n

Pieter Van Boheemen is een van de drie oprichters van Amplino (zie Wouter Bruins).
Hij leerde zichzelf elektronica en programmeren aan en studeerde biotechnologie.
Met het Open Wetlab cre\u00eberde Van Boheemen een bio-lab voor hackers bij de Waag Society in Amsterdam waar iedereen spelenderwijs van alles met DNA, eiwitten en bioreactors kan uitproberen. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

wie<\/span> Micha Hernandez van Leuffen (34), Wercker
innovatie<\/span> Een toegankelijk bouwplatform voor software
<\/h3>\n

Met Wercker bouwde Hernandez van Leuffen een webplatform waarop bedrijven hun softwarecodes kunnen bouwen en snel en in real life<\/span> hun werk kunnen testen op fouten en lekken. Hij veroorzaakte daarmee in Silicon Valley een ware hype en wist 3,4 miljoen dollar aan investeringsgeld op te halen.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

wie<\/span> Kars Veling, Q42
innovatie<\/span> De interactieve website van het Rijksmuseum
<\/h3>\n

Veling is medeoprichter van \u2018strategisch technisch internetbureau\u2019 Q42 met als motto \u2018computers zijn pas interessant met mensen erbij\u2019. Hij is het brein achter de website van het Rijksmuseum, waar bezoekers zelf kunnen knutselen met schilderijen uit de collectie, en de applicatie waarmee bezitters van een HUE-lamp de kleur en intensiteit van hun verlichting op afstand kunnen regelen. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

wie<\/span> Maarten Lamers (47), Lasermaxx Lasergames
innovatie<\/span> Krekels die Packman kunnen spelen
<\/h3>\n

Maarten Lamers is medeoprichter van LaserMaxx, mondiaal marktleider in lasergame-systemen met vestigingen in veertig landen. Aan de Universiteit Leiden bouwde hij samen met onderzoeker Wim van Eck een opstelling waarbij ze levende krekels de spookjes in Packman lieten besturen. Dat lukte door ze in een labyrint te plaatsen en ze met camera\u2019s te volgen.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

wie<\/span> Jan van Erp, TNO
innovatie<\/span> Computer-brain interfaces
<\/h3>\n

Jan van Erp bouwt aan sciencefiction<\/span>achtige toepassingen zoals computerspellen die met gedachten bestuurd kunnen worden. Hij is wereldwijd toonaangevend onderzoeker op het gebied van deze computer-brain interfaces<\/span>. Van Erp zette schrijver Arnon Grunberg aan het werk met een elektrodehelm op het hoofd om zijn emotionele hersenactiviteit te meten en vergelijkt de resultaten nu met die van lezers.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

wie<\/span> Elger Jonker (31), ethisch hacker
innovatie<\/span> Ethisch hacken
<\/h3>\n

Jonker is als \u2018ethisch hacker\u2019 werkzaam bij Centric Netherlands in de strijd tegen cybercriminaliteit. Hij heeft meegedaan aan \u2018Hack me please\u2019, waarbij geprobeerd werd de site van de gemeente Eindhoven te hacken om eventuele lekken op te sporen.
Met zijn eigen non-profit bedrijf Awesome Retro knapt hij oude spelcomputers op, die gebruikt kunnen worden om oude games te spelen, maar ook om te leren programmeren en hacken.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Tinkerers<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In deze categorie vallen de knutselaars, zij die het liefst dagenlang in de rust van hun eigen huiskamer of garage in de weer zijn met 3D-printers, computers, maar ook met low tech gereedschap zoals schroevendraaiers, boren of rookmachines. Ze weten daarmee de meestbijzondere toepassingen te fabriceren.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-9001","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","editie-113"],"acf":[],"author_name":"Michiel Hulshof","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/9001","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=9001"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/9001\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Michiel Hulshof","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=9001"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=9001"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}