
 {"id":89971,"date":"2009-10-24T00:00:00","date_gmt":"2009-10-23T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/hoe-rauwer-hoe-beter\/"},"modified":"2009-10-24T00:00:00","modified_gmt":"2009-10-23T22:00:00","slug":"hoe-rauwer-hoe-beter","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/hoe-rauwer-hoe-beter\/","title":{"rendered":"Hoe rauwer, hoe beter"},"content":{"rendered":"<p>Pop<\/p>\n<p>Na de ook voor Bob Dylan vrij rampzalig verlopen jaren tachtig keerde hij, ver v\u00f3\u00f3r zijn laatste meesterwerk Time Out Of Mind, terug in mijn blikveld met twee zwaar onderschatte akoestische platen. Vooral de laatste, World Gone Wrong, draai ik nog regelmatig met plezier.<\/p>\n<p>Net als zijn voorganger, Good As I Been To You, waren de liedjes van de cd alleen maar covers. Covers uit vervlogen tijden, die merkwaardig genoeg schrijnend eigentijds klonken. Het pregnante titelnummer, las ik in het cd-boekje, was oorspronkelijk vertolkt en geschreven door The Mississippi Sheiks, een groep waarvan ik tot dan nooit had gehoord. Die had n\u00f3g een nummer bijgedragen, het minstens even indrukwekkende &#8216;Blood In My Eyes&#8217;. Baby, I&#8217;ve got blood in my eyes for you is een heftige zin, zeker als Dylan &#8216;m met zijn krassende stem telkens weer herhaalt.<\/p>\n<p>Ik wist het complete oeuvre van deze Mississippi Sheiks te achterhalen, wat niet zonder hindernissen was in de internetloze tijden van weleer. Dit natuurlijk ook vanwege het feit dat de band, in verschillende bezettingen, bestond in de weinig courante jaren 1930 tot 1936. Een dominante viool bleek de liedjes te tekenen die verder, zoals Dylan al eerder had aangegeven, &#8216;rauw waren tot op het bot&#8217;. Dat kun je zeker niet altijd zeggen van de uitvoeringen op de tribute-cd Things About Comin&#8217; My Way, met bijdragen van Kelly Joe Phelps, John Hammond, The North Mississippi Allstars en Madeleine Peyroux. Maar het houdt deze bijna vergeten muziek tenminste levend.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pop Na de ook voor Bob Dylan vrij rampzalig verlopen jaren tachtig keerde hij, ver v\u00f3\u00f3r zijn laatste meesterwerk Time Out Of Mind, terug in mijn blikveld met twee zwaar onderschatte akoestische platen. Vooral de laatste, World Gone Wrong, draai ik nog regelmatig met plezier. Net als zijn voorganger, Good As I Been To You, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"David Kleijwegt","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/89971"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=89971"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/89971\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"David Kleijwegt","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=89971"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=89971"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=89971"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}