Een oktoberochtend op het kantoor van het Nederlandse jassenmerk Vent du Nord in Vreeland. Freelance styliste Pascale de Ch\u00eane is op bezoek om de dameswintercollectie 2010\/2011 te bespreken. Eigenaren Pita Spriensma en Rob Koets hebben de week ervoor de eerste prototypen uit China meegenomen. Zo kijken deze drie confectiemensen naar een winterjas voor de Nederlandse client\u00e8le: is die rits aan de voorkant niet te lang? Zitten haar benen niet klem op de fiets? Is er eventueel een two-way zipper (een rits die ook van beneden naar boven open kan) van te maken, zodat ze de benen op de fiets vrij kan bewegen? Knopen alleen zijn te koud, daar waait de wind doorheen, nee, er moet een rits onder. Zit er een rits achter, aan de onderkant, die ze kan openen als ze op haar zadel gaat zitten? Bieden de bovenarmen voldoende ruimte? Russische en Italiaanse vrouwen mogen er dan van houden zo’n jas als een condoom over zich heen te trekken, de Nederlandse vindt dat strakke niet lekker. Die kraag moet hoger sluiten, anders wordt het te koud in de nek. Zeg, kan die stof in de was? En hij is waterafstotend, toch? Dat klepzakje, dat accentueert onfortuinlijk de heup, dat kan de vrouw uit de regio een tikje hoekig doen lijken. Mooi, de hoogte van de zakken is praktisch, en ze zijn diep genoeg om sleutelbossen en muntjes voor het supermarktkarretje binnenboord te houden. En dit moet er ook nog in: een stevige lus om hem mee aan de kapstok te hangen. Tja, die capuchon… moet er eigenlijk wel op, want fietsen met een paraplu is zo lastig. Maar niet te groot, anders wordt het onveilig op de fiets en kan ze niet over haar schouder kijken. Maar ook weer niet zo’n kleine tuttige die in een puntje op de rug valt. En al helemaal niet zo’n sportieve die je onder je kraag wegfrommelt!<\/p>\n
‘Als de Nederlandse vrouw een jas past,’ zegt Spriensma, die ruim vijftien jaar jassen produceert voor de internationale markt, ‘staat ze met gestrekte armen voor de spiegel om te kijken of de mouwen tot op haar polsen komen als ze fietst. Probeer dat nog maar eens modisch te houden.’<\/p>\n
Hun bestseller in Nederland dit seizoen: de zwarte jas tot op de enkels met capuchon, met een speciaal ontwikkeld dun fleecemateriaal in de voering voor extra warmte.<\/p>\n
Stevige stappers<\/p>\n
Je hebt rokjesdag, die eerste mooie dag in het voorjaar dat de Nederlandse vrouwen hun blote benen laten zien, en je hebt jassendag, zo rond de herfstvakantie, en dan gebeurt er precies het omgekeerde. Dan verstoppen de meiden van De Wit zich in donker getinte jassen van onopvallende stof en praktische snit, die ze bij alles aan kunnen. Ze hebben hun Birckenstocks dan al verruild voor een assertieve stapper, want hakken mogen nu internationaal de hoofdtrend zijn, de vrouw van polder en sloot kiest gewoon weer voor de platte laars. Daarboven een spijkerbroek, een driekwartbroek of een legging, gecombineerd met een fleecejack, een eenvoudig vestje of een tuniek. Daaronder een T-shirt-bh van de HEMA. Alles van makkelijk te wassen stoffen die je z\u00f3 uit de droger kan aantrekken.<\/p>\n
Dit dragen ze vanmiddag naar de vergadering, en ook als ze vanavond uit eten gaan. Vrouwen in de ons omringende landen hebben diverse kleedmomenten op een dag: voor werk, voor vrije tijd, voor uitgaan. De Nederlandse vrouw heeft zo’n moment niet. Nou, misschien een heel kort momentje, om bij haar broek een andere blouse aan te trekken, of een ketting om te doen. Het haar is kort, of samengebonden in een praktisch staartje.<\/p>\n
Ze geeft 731 euro per jaar uit aan deze spullen, dat is inclusief winterjas en exclusief schoenen. Ze koopt meer dan de helft in de uitverkoop. Ze doet met een winterjas liefst drie jaar.<\/p>\n
Gevraagd in een paar woorden de stijl van de Nederlandse vrouw te beschrijven, zeggen modemensen steevast: comfortabel. Praktisch. Functioneel.<\/p>\n
‘Je hebt de factor fiets,’ verklaart Kim Pereira van modevakblad Textilia, ‘en je hebt de factor weer.’<\/p>\n
Zichzelf zijn<\/p>\n
‘De Nederlandse vrouw draagt graag iets waarin ze zichzelf kan zijn,’ zegt Max Dekker, ruim twintig jaar merkadviseur voor de confectiebranche. ‘Ze laat zich niet veel gelegen liggen aan oordelen van anderen, ze is onafhankelijk en straalt uit: ik kan mijn eigen boontjes doppen. Ze is ge\u00ebmancipeerd, maar welzijn staat centraal.’ Dat zie je volgens hem ook aan de arbeidsparticipatie. Nederland heeft met een deelname van eenenzeventig procent relatief veel werkende vrouwen, maar drie op de vijf werken in een baan van minder dan dertig uur per week.<\/p>\n
Dekker: ‘Ze kiezen voor welbevinden, en niet voor status, geld en macht. Ze trekken daarin hun eigen plan. Dat spiegelt zich ook in de kleding. Totaal niet formeel. Die powerdressing onder werkende vrouwen elders in Europa zie je hier bijna niet. Mantelpakken verkopen hier nauwelijks.’<\/p>\n
Spijkerbroeken verkopen hier daarentegen heel goed. Maar afzetmarkt is volgens Dekker niet de enige reden waarom grote buitenlandse jeansmerken als Tommy Hilfiger en Pepe Jeans hier hun hoofdkantoor hebben neergezet. ‘Die mengeling van eigenwijsheid en comfort die Nederlandse vrouwen kenmerkt, is een belangrijke waarde in de jeansindustrie; dat is een goede cultuur om in te werken en personeel te werven.’<\/p>\n
Geen flauwekul<\/p>\n
‘Het is typerend als een Nederlandse vrouw een nieuwe tas komt kopen,’ zegt Sabien Duetz, hoofd van het productontwerpteam van HEMA. ‘Dan gaat ze die oude tas eerst op de toonbank helemaal uitpakken, en probeert ze alles in die nieuwe te proppen. Het moet precies passen, en ze moet het ook snel kunnen vinden, dus die binnenkant moet overzichtelijk zijn. We kunnen hier de leukste dingen verzinnen, maar als die binnenkant niet op orde is, verkopen we ze niet. Als we iets doen waarvan niet direct duidelijk is wat de functie is, dan loopt het niet. Bijvoorbeeld een dikkere sjaal, die wel heel smal is.’<\/p>\n
Dat nuchtere van de Nederlandse vrouw komt ook in haar make-upgebruik naar voren. De helft van de mascara’s die hier verkocht worden, zijn waterproof. ‘Daarmee kun je zonder risico op panda-ogen door weer en wind fietsen,’ zegt Inge Kaaijk van L’Or\u00e9al Nederland. Andere bestsellers in het land van de rechte lijnen: de langhoudende lipsticks, de langhoudende foundation, de langhoudende nagellak en de nagellak die in veertig seconden droogt. Kaaijk: ‘Franse en Duitse vrouwen besteden meer geld en tijd aan make-up. De Nederlandse vrouw moet je praktischer benaderen. Cosmeticaverkoopsters leren in make-uptrainingen eerst te vragen hoeveel tijd de vrouw in kwestie heeft om zich ‘s morgens op te maken; vijf, tien of vijftien minuten? Aan de hand daarvan worden er producten geadviseerd.’<\/p>\n
IJdelheid verdacht<\/p>\n
Er is wel een groot onderscheid tussen vrouwen van 35+ en de jongere generatie. De jongeren zijn modischer, zegt moderedacteur Pereira van Textilia. Dat heeft te maken met de komst van kledingbedrijven als Zara en H&M die snelle mode aanbieden voor weinig geld. En door de modeprogramma’s op televisie; ze hebben meer verstand van stijl dan de oudere vrouwen. Daar komt bij, meent Max Dekker, dat de jongere generatie materialistischer is en meer glamouraspiratie heeft. Bij hun oudere seksegenoten, gevormd door de anti-autoritaire jaren zestig en zeventig, zit meer dwarsdenken. ‘Die naoorlogse generatie is aan het vergrijzen en ze nemen die eigenzinnige, progressieve waarden ook mee de ouderdom in; de bejaarden van nu kleden zich al minder formeel dan hun eigen ouders. Ze vercasualiseren.’<\/p>\n
Dat verschil tussen jong en ouder wordt ook be\u00efnvloed door een tijdlozer fenomeen: de levensfase. Volgens Dekker zijn er in kledingvoorkeuren een paar draaimomenten bij vrouwen. ‘Rond hun vijfentwintigste gaan ze actief een partner zoeken, dan kleden ze zich iets vrouwelijker, zie je dat sexy kleding belangrijker wordt. En dan worden ze moeder’ – Dekker kan niet nalaten zachtjes te lachen – ‘ze veranderen fysiek, krijgen een maatje meer rondom; ze verruilen lichaamsvolgende vormen voor verhullende. Dan wordt het al behoudender. Een volgend draaimoment is de menopauze, waarin ze haar kleding over het algemeen nog verhullender wil hebben. Zo zie je het ook in de natuur. Als er vermenigvuldigd moet worden, zijn de beestjes op hun allermooist. Broeden en opvoeden vermindert de noodzaak tot verleiden.’<\/p>\n
Erotiek is inderdaad niet het woord dat bij je opkomt als je de stroom vrouwen ‘s ochtends naar hun werk ziet fietsen in de herfstregen, capuchons stevig dichtgeknoopt, zelfgesmeerde boterham in de fietstas. Bij de mannen evenmin trouwens (zie kader). Exponenten van een calvinistische cultuur waarin ijdelheid als verdacht wordt aangemerkt en een te grote belangstelling voor uiterlijkheden als lichtzinnig. ‘Als je een keer met heel hoge hakken naar het werk gaat,’ moppert Pereira van Textilia, ‘zit de hele treincoup\u00e9 je met opgetrokken wenkbrauwen aan te kijken. Zie je ze denken: “Wat is die van plan?”‘<\/p>\n
Poldermannen<\/p>\n
Het praktische en eigenzinnige kleedgedrag van Nederlandse vrouwen kenmerkt ook Nederlandse mannen. Hier dezelfde mengeling van calvinistische ingetogenheid en anti-autoritaire nonchalance. Ze kleden zich minder formeel dan hun buitenlandse seksegenoten, zijn minder statusgericht, minder in de plooi.<\/p>\n
De jongere generatie mannen zet zich volgens Lideweij Bosman van modevakblad Textilia weer tegen die casual look af. Twintigers en begin dertigers kleden zich netter en vrouwelijker. Slanke jasjes op jeans, een meer lichaamsvolgende pasvorm, decoratieve sjaals, overhemden met print. En niet te missen: het mannendecollet\u00e9. ‘Ze durven meer.’<\/p>\n
Ook bij mannen zie je dat hun merkkeuze verandert zodra ze een partner hebben gevonden. Modeconsultant Max Dekker: ‘Als ze jonger zijn, kopen ze de zogeheten aspirationele merken: schoenen en riemen van Prada, Armani, Versace. Dat heeft met manifestatie te maken: kijk, ik kan me dit permitteren.’ Zijn ze gesettled, dan worden ze behoudender. Toch ziet de modebranche oudere mannen ook iets modischer worden. Op internationale vliegvelden herkent Dekker de Nederlandse man aan zijn uitbundige kleurgebruik. ‘In Duitsland overheersen de natuurtinten, in Groot-Brittanni\u00eb de pastels, maar hier zien we het frisse kleurgebruik van merken zoals State of the Art, McGregor en Gaastra. Dat bonte kan doorslaan als er grote veranderingen in zijn leven plaatsvinden, bijvoorbeeld als hij gescheiden weer op de markt komt, of een nieuwe baan krijgt met veel jonge collega’s.’<\/p>\n
Cijfers: damesmode GFK Panelservices Benelux<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Op rokjesdag, in het voorjaar, laten Nederlandse vrouwen hun blote benen zien. Op jassendag, rond de herfstvakantie, verstoppen ze zich in onopvallende jassen. Confectie in Holland: \u2018Je hebt de factor fiets. En de factor weer.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[1271],"acf":[],"author_name":"Annemiek Leclaire","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/89947"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=89947"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/89947\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Annemiek Leclaire","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=89947"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=89947"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=89947"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}