Tijd van leven<\/p>\n
Wat was uw slechtste tijd?<\/p>\n
‘Dat was december 2005. Toen lag ik in het ziekenhuis in Uruguay. Ik was niet verzekerd, mijn administratie was een puinzooi, en ik was aangewezen op de openbare gezondheidszorg die gratis is. In Uruguay! Tel uit je winst! Dat waren oorlogstaferelen: het gebouw was naar de haaien, en ze hebben daar geen spullen. Naast mij lag een vrouw met vreselijke diarree, en de dokter kwam na een week aan mij vragen of ik ook diarree had, om uit te zoeken of het misschien besmettelijk was. Twee weken lag ik daar. Mijn oog kon niet meer open en ze wisten niet wat ik had. Er kwam nog een psycholoog aan mijn bed vertellen dat ik mijn oog niet open w\u00edlde doen. Lupe uit mijn boek heeft hetzelfde. Ik kon wel een nierziekte voor haar verzinnen, maar het is handiger om een ziekte te nemen waarvan je de diagnose kent. Het ergste was dat mijn ouders, die in Uruguay wonen, zich zo’n zorgen over mij maakten. Die dachten echt dat ik doodging.’<\/p>\n
Wat was uw beste tijd?<\/p>\n
‘Mijn beste tijd is tweehonderddertig aanslagen per minuut. Met typen. Ik kan blind typen met tien vingers, want mijn moeder heeft me ooit op cursus gestuurd. Een andere goeie tijd is: zeseneenhalve seconde op de honderd meter, op het paard dat ik in Uruguay had. We deden daar veel races, dan daagde je iemand uit, dat was een soort plattelandsvermaak. Nog een beste tijd is: veertien minuten van mijn huis naar het Spui, op de fiets – ik woon aan de andere kant van Amsterdam.’<\/p>\n
Wat is uw moeilijkste tijd?<\/p>\n
‘De verteltijd. In mijn roman is Gono de verteller. Terwijl hij vertelt, verstrijken er een paar weken. Daarin vinden er nieuwe gebeurtenissen plaats, waar Gono niks vanaf mag weten als hij begint te vertellen. Dat is heel ingewikkeld om in de gaten te houden. Ik maak voor mijn boeken altijd een soort encyclopedie, met een tijdbalk; die bij De terugkeer van Lupe Garcia wel dertig jaar beslaat. Als er in het boek sprake is van een bepaalde gebeurtenis, dan noteer ik dat. Dus alle personages in het boek hebben samen \u00e9\u00e9n agenda. Vroeger schreef ik dat in schriftjes, maar nu is dat een Excel-bestand. Ik zou niet weten wat ik zou moeten zonder Excel.’<\/p>\n
Wie hebt u al een tijd niet gezien?<\/p>\n
‘De ober. Wil jij ook nog een biertje?’<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tijd van leven Wat was uw slechtste tijd? ‘Dat was december 2005. Toen lag ik in het ziekenhuis in Uruguay. Ik was niet verzekerd, mijn administratie was een puinzooi, en ik was aangewezen op de openbare gezondheidszorg die gratis is. In Uruguay! Tel uit je winst! Dat waren oorlogstaferelen: het gebouw was naar de haaien, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Marijn van der Jagt","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/89469"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=89469"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/89469\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Marijn van der Jagt","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=89469"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=89469"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=89469"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}