Sport<\/p>\n
Wat zou ik graag naar Wageningen gaan, even naar het stadion. Wandelingetje langs de Rijn en dan de berg op, wat zeg ik: De Wageningse Berg op, een begrip in voetbalkringen. Al zeventien jaren geen betaald voetbal meer en juist daarom een bron van genoegen. Het stadionnetje van FC Wageningen kreunt lieflijk onder laagjes roest die almaar dikker worden. Het bord ‘Business Club FC Wageningen’ eenzaam onder roodbruine herfstbladeren, de lampjes van het scorebord voor altijd gedoofd: je moet het gezien hebben om te weten hoe mooi het is. Weemoed vult je gemoed. Eindeloos wil je dwalen langs rottende tribunes, stil zijn, denken aan lokale helden van weleer, aan good old Charley van de Weerd, nooit in Oranje maar onvergetelijk in Wageningen. Het clublied ‘Naar de berg’ nog eens door je kop laten gaan. Ja, dat waren nog eens tijden.<\/p>\n
En wat zou ik n\u00edet graag naar Waalwijk gaan. Niet nu eredivisieclub RKC zich voorlopig heeft gered van de ondergang. Net als FC Wageningen – en net als zovele andere voetbalclubs – was RKC bezig weg te glijden als gevolg van bestuurlijke blunders, pech en hopeloos gestegen schulden. En nu is dat natuurlijke proces onderbroken. Wat kan ik verwachten in Waalwijk? Een eerder ontmoedigende dan aansprekende cocktail van afgetreden bestuurders, stafleden die tegen beter weten in hopen dat RKC ooit weer een deuk in een pakje boten zal schoppen, voetballers die niemand zal missen als het doek over een half jaar alsnog valt. Voor het Mandemakers Stadion zou ik kleumende clubgetrouwen aantreffen, met folders die mij oproepen een kleine bijdrage te leveren voor het behoud van RKC. Voor een toekomst in de marge, zonder uitzicht op glorie. Zoals wel vaker in zulke gevallen heeft de gemeente besloten alsnog een duit in het zakje te doen, de hoofdsponsor Ben Mandemakers stelt zich garant, de spelers doen het zonder wedstrijdpremies en nu moet de plaatselijke bevolking anderhalve ton ophoesten voor het in stand houden van, tja, van zo goed als niets eigenlijk.<\/p>\n
Mijn advies: trek die stekker eruit. De onderste plaats met drie punten uit elf wedstrijden plus een lange rij debiteuren vormen een prima uitgangspunt om de historie haar werk te laten doen. Opkomst en ondergang, daar gaat niets boven. Stoppen dus met dat proza\u00efsch gespartel en droom weg van de jaren onder Martin Jol. De jaren waarin RKC in het zogeheten linker rijtje stond en leuk voetbal speelde. De jaren tachtig met Willy Carbo en Cees Schapendonk. Na een faillissement van RKC krijgt het onbelemmerd wegdromen pas haar volle glorie. Weet je nog, dat afstandsschot van Alfred Schreuder? Vanaf de eigen helft zo het doel in? Man! Maar nee, we gaan folderen. De jongste kandidaat des doods, HFC Haarlem, lijkt eenzelfde geval. Sinds de omstreden entrepreneur Erik de Vlieger door zijn rechtszaken niet meer in staat was de vroegere landskampioen op te stuwen, zakt ze steeds verder weg, zo de Jan Gijzenvaart in. En worden er helaas allerlei reddingsplannen bedacht. Al die vermoeiende ideetjes van obligaties en achtergestelde leningen staan de herinnering aan Kick Smit en Gerrie Kleton maar in de weg. FC Amsterdam, Fortuna ’54, SC Amersfoort en Xerxes\/DHC gaven het goede voorbeeld. Ze maakten plaats voor nieuwkomers en gingen op in rook, in gemijmer, ze werden voer voor dichters. En door de recessie staat ook menige basketbal- en volleybalclub op omvallen. Dat is mooi, want biografie\u00ebn van dode sportclubs, daar kun je mee aankomen. Betonrot is wat wij willen, geen turn around managers.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sport Wat zou ik graag naar Wageningen gaan, even naar het stadion. Wandelingetje langs de Rijn en dan de berg op, wat zeg ik: De Wageningse Berg op, een begrip in voetbalkringen. Al zeventien jaren geen betaald voetbal meer en juist daarom een bron van genoegen. Het stadionnetje van FC Wageningen kreunt lieflijk onder laagjes […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[1271],"acf":[],"author_name":"Auke Kok","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/89433"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=89433"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/89433\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Auke Kok","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=89433"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=89433"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=89433"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}