{"id":88987,"date":"2009-11-19T16:12:00","date_gmt":"2009-11-19T14:12:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/its-so-charming\/"},"modified":"2009-11-19T16:12:00","modified_gmt":"2009-11-19T14:12:00","slug":"its-so-charming","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/its-so-charming\/","title":{"rendered":"It’s so charming"},"content":{"rendered":"
\n

\u2018It\u2019s so charming, hoe die mensen praten,\u2019 zegt ze, en ik stop acuut een matzebal in mijn mond.<\/b><\/p>\n

Het is niet echt een partijtje, meer een informele samenkomst van oude bekenden die elkaar soms in Londen of San Francisco, dan weer in Kaapstad ontmoeten. Ik geloof dat je ze letterlijk ‘jetset’ kan noemen. Oude vriend D., de Engelse bankier die ik hier twee jaar geleden ontmoette, heeft in Kaapstad een huis gekocht, zijn derde, geloof ik. Er is jaren aan gewerkt, een aanstormende architect heeft al zijn strenge, industri\u00eble idee\u00ebn mogen botvieren. Natuurlijk wordt het cement van de plafonds niet geverfd en zijn de vele trappen in zijn huis van staal. Klinkt als een garage waar voortdurend wordt gehamerd.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

D. was er in Londen nog van overtuigd dat hij er zo in kon trekken, maar nu we door zijn droom lopen, die wel erg casco is, begrijpt hij dat hij toch gewoon een guesthouse moet boeken.<\/p>\n

Goed, dan gaan we naar vriend B., geboren en getogen in Kaapstad, waar hij op het mooiste plekje van het toch al niet armoedige Camps Bay een huis heeft laten bouwen, met de woeste Atlantische Oceaan als zijn voortuin. Een van de badkamers is opgetrokken rond een rots en er staat een echte boom midden in de zitkamer. Meer dan smaakvol. Hoogst origineel.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Ook B.’s zuster is van de partij, zestig jaar, met drie zo goed als onzichtbare facelifts achter de rug, en drie huwelijken. Dan is er nog een Amerikaanse man, pensionado, die wil trouwen met zijn veel jongere Pakistaanse vriend. Dat kan niet in Amerika, dus is hij gaan shoppen, op zoek naar een geschikt land. Eerst nog even aan Thailand gedacht, de Filippijnen, maar het is Zuid-Afrika geworden, waar het homohuwelijk ook echt rechtsgeldig is.<\/p>\n

De gemiddelde leeftijd is vijfenzestig, het gemiddelde inkomen vele, vele miljoenen. Ik ben de valse noot in dit geheel. Maar nu is het tijd voor de gefillte fish en de matzeballen, want B. en zijn zuster zijn joods. Ze besteden weinig tijd aan de Messiah, maar des te meer aan het eten. Ik vertel over mijn bezoek aan Bonteheuwel, een van de oudste gekleurde townships, relatief dicht bij het stadscentrum. De zuster wil haar wenkbrauwen optrekken, maar dat is dus niet meer mogelijk. ‘Bonteheuwel, Bonteheuwel,’ peinst ze. ‘Waar ligt dat dan precies?’
Altijd in Kaapstad gewoond, maar in het Kaapstad van de blanken, de stranden, de tweede en derde huizen. Het is alsof iemand uit Amsterdam, uit Oud-Zuid, bij benadering niet weet waar de Bijlmer ongeveer ligt.<\/p>\n

Ik geef wat informatie, en dan ineens schiet het haar te binnen. ‘O, natuurlijk, ik geloof dat mijn dienstmeid daar vandaan komt.’ En dan vertelt ze een anekdote die moet bewijzen dat ook zij wel degelijk kleurlingen kent en er reuze joviaal mee omgaat. ‘Well, op zaterdag en zondag is ze vrij, de meid, en als ze dan ‘s maandags komt, vraag ik altijd hoe haar weekend is geweest.’<\/p>\n

‘O Ma’am, there were all these robberations.’
Ze herhaald dat ‘robberations’ twee keer. ‘It’s so charming,’ zegt ze, ‘hoe die mensen praten,’ en ik stop acuut een matzebal in mijn mond.
Zij is geen slecht mens, die hele apartheid had van haar niet gehoeven, maar ze is gewend aan een leven van tuin- en klusjesmannen en dienstmeiden die op plekken wonen waar zij nooit komt. Ze heeft ook geen idee hoe moeilijk het is om zonder auto (Jaguar Coup\u00e9) vanuit die townships de stad te bereiken. Hoeveel kilometers mensen moeten lopen voordat ze een trein of busje kunnen nemen. Het is het verhaal van twee steden, die alleen in naam met elkaar verbonden zijn.
Ze moet toch iets van mijn ongemak hebben gevoeld, want even later vertrouwt ze me toe: ‘Ik heb die Afrikaanders, die echte Boere altijd een beetje\u2026 vulgair gevonden.’<\/p>\n

En je kunt veel van de zuster zeggen, maar vulgair is ze niet. Haar flat van vierhonderd vierkante meter hangt vol met Chagalls, Miro’s en een enkele Matisse.
Natuurlijk heeft ze geprofiteerd van het oude systeem, op de luie, vanzelfsprekende manier, waarvoor je geen enthousiasme hoeft op te brengen. Gewenning is genoeg. Maar anders dan de Afrikaanders, die na de apartheid zichzelf en hun idee\u00ebn wel degelijk onder de loep moesten nemen, is zij schuldvrij. Het is dan ook opvallend dat ze meteen de overstap maakt naar de toekomst. ‘Laat het verleden rusten,’ roept ze behoorlijk hard, om het eventuele stemmingsdipje voor te zijn, ‘now we have the new South Africa.’<\/p>\n

Ik hoor dat vaak, die kreet, en altijd uit de mond van mensen die nog volop in het oude Zuid-Afrika leven. Ik moet er niet aan denken dat we ineens een ‘nieuw Nederland’ zouden hebben, een land zonder geschiedenis dat precies twintig jaar oud is. Een land waar nooit is gecollaboreerd, waar geen enkele Jood is gedeporteerd en vermoord. Ik kijk nog eens naar het gezicht van de zuster, en werkelijk: geen spoor van een verleden.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u2018It\u2019s so charming, hoe die mensen praten,\u2019 zegt ze, en ik stop acuut een matzebal in mijn mond.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[599,595,597],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Stephan Sanders","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/88987"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=88987"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/88987\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Stephan Sanders","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=88987"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=88987"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=88987"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}