
 {"id":88915,"date":"2009-11-21T00:00:00","date_gmt":"2009-11-20T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/harde-nostalgie\/"},"modified":"2009-11-21T00:00:00","modified_gmt":"2009-11-20T22:00:00","slug":"harde-nostalgie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/harde-nostalgie\/","title":{"rendered":"Harde nostalgie"},"content":{"rendered":"<p>Fotodocument \/ De attractie van ongeschoren flamoezen<\/p>\n<p>Deze week in Cinema Venus: Sex Offender, Fresh Orgie, Blonde Sandwich en Monastry Sex. Harde pornofilms op 8 mm (ratel, ratel) uit de jaren zeventig en tachtig. Woeste kapsels, behaarde flamoezen, onbezonnebankte en siliconenvrije lijven, een randje spek en condoomloze seks. Open: zeven dagen per week van \u00e9\u00e9n uur &#8216;s middags tot negen uur &#8216;s avonds. Kijk zolang als u wilt tegen het schamele bedrag van vijf euro.<\/p>\n<p>Sinds de oprichting in 1974 is het interieur van het bioscoopzaaltje niet veranderd. Bijna dertig mosgroene, gehavende en bevlekte stoelen, een klein podium (want vroeger waren er ook wel eens liveshows) en twee flinke houten klapdeuren. Eigenaar en enig werknemer Ton Groters, keurig gestoken in pantalon en overhemd, en in het bezit van een bulderende lach, draait de films vanuit zijn knusse hok in de hal. Soms zit er geen muziek onder de beelden, dan schuift Groters een Knuffelrock-cd in de speler. Een andere keer knipt hij tussentijds een stukje film van slechte kwaliteit weg. &#8216;Er gebeurt altijd hetzelfde, ja toch?&#8217;<\/p>\n<p>De afgelopen decennia is de klandizie flink gedaald. Twintig tot dertig klanten per dag is veel, en dat terwijl er in de jaren zeventig geregeld meer dan honderd bezoekers kwamen. Vandaag, een doordeweekse dag, zitten er vijf mannen in de zaal. Voornamelijk vijftigplus en allemaal zonder gezelschap. Een uitzondering: haastig betreedt een jongen van een jaar of twintig het pand: felgekleurde capuchontrui, baggy spijkerbroek en gestippelde rugzak. Vijf minuten later druipt hij af. &#8216;Die denkt zeker dat-ie rustig wat cultfilms gaat bekijken ofzo. Ik verkoop een stukje nostalgie, dat wel, maar het is harde nostalgie.&#8217;<\/p>\n<p>De films mogen dan een typerend tijdsbeeld schetsen, het draait hier om hitsige zaken. &#8216;Jij kan de zaal nu wel binnengaan, maar ik kan niet beloven dat ze je niet grijpen. Zo werkt het gewoon.&#8217; De film vormt het decor voor een wellustige ontmoetingsplaats. &#8216;Mijn klanten weten dat donders goed. Een beetje seksen hoort erbij, we zitten hier wel op de Wallen.&#8217;<\/p>\n<p>Plens chloor<\/p>\n<p>Als het aan de gemeente ligt, duurt dat niet lang meer. In een verwoede strijd tegen vrouwenhandel en onderwereldtaferelen wordt het gebied opgeschoond. Waren Groters&#8217; buren eerder nog vrouwen in pikante lingerie, nu is er een steriele ruimte met hier en daar een kunststuk. &#8216;Ze hebben mij ook centen geboden hoor, voor de bios, maar ik vind het niet genoeg.&#8217; Lachend: &#8216;Ik vind het prachtig om hier te werken, maar alles is te koop.&#8217;<\/p>\n<p>Groters kan rondkomen, al is het geen vetpot. &#8216;De Wallen worden beschouwd als een gevaarlijke plek. Als ik zeg dat ik hier werk, denken mensen dat ik een crimineel ben. Door de mening die er heerst en door die hetze van de gemeente tegen de Wallen blijven de klanten weg.&#8217;<\/p>\n<p>Artistiek gezien is er volgens Groters weinig meer aan. Vroeger was er nog regelmatig een liveshow, nu mag dat niet meer. Of er werden thema-avonden georganiseerd. In de jaren tachtig was de bioscoop eens per week ook nog van twaalf tot twee &#8216;s nachts geopend. &#8216;Voor dierenporno, dan was het een gekkenhuis. Namen ze ook wel eens hun hondje mee. Vreemde gasten hoor. Maar goed, wat daar binnen gebeurt, daar houd ik me niet mee bezig. Als ze maar niet roken, want dan kan ik zeker de boete betalen.&#8217;<\/p>\n<p>Wel altijd hetzelfde gebleven, zij het nu iets minder massaal, is de confrontatie met de restanten van de uitspattingen van zijn bezoekers tijdens de grote schoonmaak aan het einde van de dag. &#8216;Dat is de keerzijde van dit werk, maar het went.&#8217; Bezem door de zaal, emmer water over de grond en tot slot een plens chloor. De buit: lege blikjes bier, maar vooral verfrommelde stukjes wc-papier en zo nu en dan een gevuld condoom. &#8216;Een poosje terug was er een stoel doormidden. Hadden er drie mannen tegelijk op gezeten.&#8217; Nee, dat was niet omdat er een tekort aan zitplaatsen was.<\/p>\n<p>Over de fotograaf<\/p>\n<p>Jan-Dirk van der Burg studeerde in 2003 af in fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij exposeerde onder meer tijdens Breda Photo (2003), Epson FotoFestival Naarden (2005) en Descubrimientos PhotoEspa\u00f1a (2007, Madrid). Verder werkt Van der Burg als freelance fotograaf voor onder andere Het Parool, Adformatie en Quote.<\/p>\n<p>Voor een van zijn eerste series, Kantoorcultuur (2004), legde hij de kantoren en mensen vast die moderne innovaties het liefst buiten de deur houden. Toys for Boys (2009, ook in Vrij Nederland, nummer 31) laat volwassen mannen zien die voertuigen in miniatuurvorm besturen.<\/p>\n<p>In zijn serie Sex Cinema Venus verbeeldt hij aan de hand van een slideshow en enkele foto&#8217;s verhalen die zich de afgelopen dertig jaar achter de klapdeuren van deze bioscoop hebben afgespeeld. Sex Cinema Venus is nog tot 16 december te zien in FOAM, Amsterdam (www.foam.nl).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Bioscoop Venus op de Wallen vertoont dagelijks snoeiharde porno uit de jaren zeventig en tachtig. \u2018Jij kan de zaal binnengaan, maar ik kan niet beloven dat ze je niet grijpen.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Kim Bos","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/88915"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=88915"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/88915\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kim Bos","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=88915"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=88915"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=88915"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}