{"id":88141,"date":"2009-12-09T08:20:00","date_gmt":"2009-12-09T06:20:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/nee-zeggen-en-het-ook-bedoelen\/"},"modified":"2009-12-09T08:20:00","modified_gmt":"2009-12-09T06:20:00","slug":"nee-zeggen-en-het-ook-bedoelen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/nee-zeggen-en-het-ook-bedoelen\/","title":{"rendered":"Nee zeggen en het ook bedoelen"},"content":{"rendered":"
\n

Ouders falen in hun opvoeding, zeggen onderzoekers. Lekker makkelijk. Geef liever eens wat advies.<\/b> <\/p>\n

De helft van de Nederlandse jongeren gaat teloor, en het is de schuld van de opvoeders. Zo mag je het onderzoek<\/a> van Motivaction<\/a> over ‘de grenzeloze generatie’ samenvatten dat deze week werd gepubliceerd. Eenenveertig procent van de jeugd tussen vijftien en drie\u00ebntwintig jaar oud beschikt niet over de vaardigheden om met de complexiteit van de samenleving om te gaan en leeft te grenzeloos: eet te veel, drinkt te veel, maakt schulden. Voelt zich bovendien ‘buitenstaander’ in de maatschappij.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Over de gehele linie zagen onderzoekers Frits Spangenberg en Martijn Lampert een gerichtheid op uiterlijk en weinig betrokkenheid bij anderen en de maatschappij in haar geheel. De auteurs denken niet dat de jongeren vanzelf bijtrekken zodra ze ouder worden. Ze zijn niet opgevoed met deze waarden, dus die komen ook niet meer. De Britse psychiater Theodore Dalrymple, die het voorwoord schreef van De grenzeloze generatie (Nieuw Amsterdam), ziet een ‘onstuitbare mars van zelfingenomenheid’.<\/p>\n

Kinderen worden niet als radicale hedonisten geboren, ze worden zo gemaakt, en zo ligt de schuld van deze grenzeloosheid bij de ouders, die zelf moeite hebben met matiging. Spangenberg en Lampert schrijven: ‘Het allerbelangrijkste is dat publiek, media en politiek ervan doordrongen moeten raken hoe bepalend de kennis en het gedrag van ouders zijn voor de resultaten van het opvoedingsproces, en hoe verstrekkend de maatschappelijke gevolgen zijn als ouders het laten afweten.’<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n
\n

Maar waaruit bestaat zo’n opvoeding dan, waarin kinderen de juiste grenzen opgelegd krijgen, zelfbeheersing opdoen en rekening leren houden met anderen? Want feit is: ouders van nu staan vanwege de toegenomen tijdsdruk, de grotere welvaart en de egaliteitscultuur onophoudelijk voor nieuwe dilemma’s in de opvoeding. Hebben Dalrymple en de heren onderzoekers concrete richtlijnen voor ouders ?<\/p>\n

Volgens Dalrymple, die nu in India zit, draait het vooral om ‘facing the uphill battle of saying “no”‘. Dat wat de ene dag niet mag, mailt hij, is ook de dag daarna verboden en zou niet afhankelijk moeten zijn van de stemming van de ouders. Niet je kinderen meteen geven wat ze willen hebben. Verwennen is geen teken van liefde. Maar: ‘Het spijt me dat ik geen concrete regels kan opstellen. Het probleem is dat wanneer het gezond verstand eenmaal uit het hoofd van een ouder is verdwenen, het erg moeilijk is om het er weer in terug te krijgen.’<\/p>\n

Frits Spangenberg is concreter:
1) Praat met geestverwanten over pedagogische dilemma’s.
2) Stel scherpe grenzen in alcohol- en drugsgebruik, wees niet laconiek. Onder de 16 verbieden. Blijf bespreken hoe schadelijk het is.
3) Laat zelf matiging zien in eten, drinken en kopen.
4) Laat uw kind af en toe iets voor een ander doen.
5) Geef geen geld naar behoefte, maar voer een stringent zakgeldbeleid.
6) Introduceer andere verstandige volwassenen in het leven van uw kind, aan wie het een voorbeeld kan nemen.<\/p>\n

‘Ik zou erg voor een verplichtende oudercursus zijn,’ zegt Spangenberg. ‘Dat zou in progressieve kringen als betuttelend worden gezien, en dat zou voor die mensen ook betuttelend z\u00edjn. Maar de meeste ouders staan onnadenkend in het leven. Wat lessen in de opvoeding zouden zoveel leed voorkomen.’<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ouders falen in hun opvoeding, zeggen onderzoekers. Lekker makkelijk. Geef liever eens wat advies.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":278081,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[47,57,59,151,55],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Annemiek Leclaire","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/88141"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=88141"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/88141\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Annemiek Leclaire","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/278081"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=88141"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=88141"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=88141"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}