{"id":87857,"date":"2009-12-14T06:58:00","date_gmt":"2009-12-14T04:58:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/luis-in-de-pels-van-karzai\/"},"modified":"2009-12-14T06:58:00","modified_gmt":"2009-12-14T04:58:00","slug":"luis-in-de-pels-van-karzai","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/luis-in-de-pels-van-karzai\/","title":{"rendered":"Luis in de pels van Karzai"},"content":{"rendered":"
\n

De Afghaanse mensenrechtencommissie heeft financi\u00eble problemen. Voorzitter Sami Samar vraagt om Nederlandse steun.<\/b> <\/p>\n

De Afghaanse onafhankelijke mensenrechtencommissie zit in nood. Eerder dit jaar al luidde voorzitter Sami Samar de noodklok. Er is de komende maanden niet voldoende geld om salarissen te betalen. De Nederlandse ambassade gaf een overbruggingskrediet van 250.000 euro. Maar dat is niet genoeg, zegt Samar die een paar dagen in Nederland was. ‘Nederland hamert er bij de Afghaanse regering keer op keer op dat de mensenrechten gerespecteerd moeten worden. Dat is goed. Maar voor mijn commissie trekt het ministerie in Den Haag niet veel geld uit.’<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

De man van Sami Samar, opgeleid als arts, werd ontvoerd en vermoord door de geheime politie van de toenmalige communistische geheime dienst. Tijdens het taliban-regime organiseerde ze ondergronds onderwijs voor tienduizenden meisjes en bouwde ze scholen en ziekenhuizen door het hele land.<\/p>\n

In 2002 werd Samar tot haar verbazing tijdens de Afghanistan-conferentie in Bonn benoemd tot vicepremier en minister voor Vrouwenzaken in de eerste (overgangs)regering van Hamid Karzai. Ze viel in ongenade nadat ze het had gewaagd om in een Perzisch-talige krant die uitkomt in Canada, openlijk het nut van de invoering van de sharia te betwijfelen. Fundamentalisten maakten haar uit voor afvallige en ‘de Salman Rushdie van Afghanistan’.<\/p>\n

Sami Samar werd niet herkozen als minister, maar wel ge\u00efnstalleerd als voorzitter van de mensenrechtencommissie van Afghanistan, AIHRC. Dat is een gevaarlijke baan in een land dat nog steeds in de greep is van geweld en waar straffeloosheid eerder norm dan uitzondering is.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\n

De bodyguards huurt ze zelf in. ‘Die van de regering vertrouw ik niet,’ zegt ze.<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

\n

De onafhankelijkheid van deze commissie is verankerd in de nieuwe, vooruitstrevende grondwet die na de val van de taliban werd opgesteld. Karzai, die zegt de mensenrechten hoog in het vaandel te hebben, deed tot nu toe weinig tot niets met de vele aanbevelingen van de commissie. Ook kwam hij nooit met een financi\u00eble ondersteuning, hoewel hij daar volgens de Afghaanse grondwet wel toe verplicht is.<\/p>\n

Samar slaagde er desondanks in haar kantoor draaiende te houden door ‘de totale toewijding’ van haar medewerkers, steun van de bevolking en financi\u00eble bijdragen van westerse landen zoals Canada, Zweden en Nederland. Maar de rek is er nu dus uit.<\/p>\n

Als er \u00e9\u00e9n orgaan is dat op onafhankelijke wijze rapporteert over wat zich in Afghanistan afspeelt, is het de mensenrechtencommissie. Samar strijdt tegen de corruptie van de regering van president Hamid Karzai, komt op voor de rechten van vrouwen en blijft zeggen dat krijgsheren met bloed aan hun handen moeten worden vervolgd. Ze kreeg tal van internationale prijzen voor haar werk en ontvangt mensen als Richard Holbrooke, de Amerikaanse gezant voor Afghanistan en Pakistan, om te praten over de toekomst van het land.<\/p>\n

Samar is een ware evenwichtskunstenaar. Ze is kritisch over Karzai, maar ook realistisch genoeg om te vinden dat de internationale gemeenschap met hem verder moet. ‘Voor Karzai is er op dit moment in Afghanistan geen alternatief,’ zegt ze. ‘In zijn inaugurele rede heeft hij gezegd dat hij de corruptie wil aanpakken en voor een eerlijk en transparant bestuur is. Aan die beloften moeten we hem houden. Ik heb met Karzai gewerkt en weet dat het niet onmogelijk is met hem veranderingen te bewerkstelligen.’<\/p>\n

Het wekt geen verbazing dat Samar blij is met de beslissing van Barack Obama om ruim dertigduizend extra militairen te sturen. Zonder de internationale troepenmacht zouden zij en haar collega’s onmiddellijk het land uit moeten vluchten. Bij de taliban maar ook bij de regering lusten velen haar rauw na alle kritiek van de afgelopen jaren.<\/p>\n

Samar en haar collega’s zijn al verscheidende keren op het nippertje aan de dood ontsnapt. Ze heeft permanent bodyguards om zich heen. En die bodyguards huurt ze zelf in. ‘Die van de regering vertrouw ik niet,’ zegt ze.
Het kantoor van de mensenrechtencommissie in Kabul is gebarricadeerd met betonblokken. Recentelijk is de beveiliging verder uitgebreid met een extra ring van prikkeldraad.<\/p>\n

Ook over een mogelijke verlenging van de Nederlandse aanwezigheid in Urzugan is Samar duidelijk: de militairen moeten blijven. ‘Is er een stabiel bestuur in die provincie? Is het er veilig? Zo nee, dan moet je niet vertrekken. Het is een morele verantwoordelijkheid van de internationale gemeenschap om net zo lang te blijven tot Kabul het alleen af kan.’<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Meer geld?<\/h3>\n

Nederland gaf tussen december 2007 en juni van dit jaar bijna een miljoen euro aan de Afghaanse mensenrechtencommissie. Daar kwam een kwart miljoen bij om tot maart 2010 de ergste noden te ledigen. Ter vergelijking: Canada geeft in dezelfde periode ongeveer het vijfvoudige aan de commissie. Een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken laat weten dat er niets bekend is over extra geld. ‘Eerst komt er een evaluatie en vaststelling van een nieuw actieprogramma van de commissie.’ Behalve Nederland en Canada zijn Denemarken, Finland, Noorwegen, Zwitserland en Australi\u00eb donoren van de commissie.<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De Afghaanse mensenrechtencommissie heeft financi\u00eble problemen. Voorzitter Sami Samar vraagt om Nederlandse steun.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":277945,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[1567,1849,1851,193,59,121],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Harm Ede Botje","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/87857"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=87857"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/87857\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Harm Ede Botje","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/277945"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=87857"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=87857"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=87857"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}