Sport<\/p>\n
Het was het jaar van de trainers – en daarom is het te hopen dat 2010 het jaar wordt van de spelers. Het was trainers-trainers-trainers, waar je maar keek. In praatprogramma’s, in commercials, bij live uitgezonden wedstrijden (als analist), op bedrijfsuitjes, bij charitatieve bijeenkomsten en waar al niet. En de oppertrainer was natuurlijk Louis van Gaal. In het najaar bleek tot welke absurde hoogte zijn invloed heeft gereikt. Na zijn vertrek naar Bayern M\u00fcnchen was de club die hij vier jaar op sleeptouw had genomen, AZ, tot weinig meer in staat.<\/p>\n
In het voorjaar was AZ nog de gedroomde landskampioen: sinds 1981 eindelijk een nummer \u00e9\u00e9n uit een andere stad dan Eindhoven, Amsterdam of Rotterdam. Het soms formidabele spel van AZ leek een springplank naar een heerlijke revolutie in het Nederlandse voetbal. Voortaan hadden we een Top Vier, wel zo spannend. Maar Van Gaal zat nog niet in Beieren of de onzekerheid sloeg toe. Onder de met tromgeroffel binnengehaalde Ronald Koeman keken de spelers elkaar plotseling aan als vreemdelingen.<\/p>\n
Oorzaak? Het elftal was vrijwel hetzelfde. De coach was gewisseld – en de nieuwe wilde zijn spelers meer keuzevrijheid geven. In de ogen van Koeman was dat noodzakelijk om het (schijnbare) collectief dat Van Gaal had achtergelaten te verrijken met de P van persoonlijkheid. Dat zag hij goed. Maar, zoals aanvoerder Stijn Schaars zei: AZ bleek dat helemaal niet aan te kunnen. Raar maar waar. Nu de spelers zelf meer mochten beslissen – en wie wil dat niet? – trapten ze de bal naar tegenstanders of het niets was. En de belangrijkste wedstrijden gingen verloren in de slotfase – toen het aankwam op innerlijke rust, op mentale veerkracht.<\/p>\n
Interessant voetbal krijg je met spelers die het in grote mate zelf bepalen. Dat is wat je ziet bij voorbeeldclubs als Barcelona en Arsenal: kunstzinnig, inspirerend voetbal waarvan de finesses ter plekke ontstaan. En die dus niet tot achter de komma zijn voorgetekend op een schoolbord. Gezien het rommeltje onder Koeman (ontslagen op sinterklaasdag) was de glans onder Van Gaal afkomstig van juist dat schoolbord.<\/p>\n
Achteraf beschouwd was het kampioenschap van AZ geen overwinning, maar een nederlaag. Voor de spelers. En, kun je zeggen, voor het publiek. Alkmaar blijkt in mei te zijn uitgelopen voor robotten, niet voor echte helden. De enige persoonlijkheid zat immers op de bank.<\/p>\n
Ik gun ons nationale spel daarom een jaar van zelfbewuste voetballers. Zodat we ons weer kunnen laven aan hun vondsten op het veld en hun uitleg achteraf. We zouden bij het woord ‘Feyenoord’ weer een sp\u00e9ler voor ons moeten zien, niet trainer Mario Been. (‘Supermario’ volgens zijn aanhangers, het soort liefkozing dat vroeger spelers ten deel viel.) Bij ‘FC Groningen’ iemand anders zien dan Ron Jans. Bij ‘PSV’ geen Fred Rutten. Trainers, daar zit toch niemand op te wachten?<\/p>\n
Anders moesten we hen maar eens een tijdje weren uit de stadions. Ongebruikelijk voorstel, ik geef het toe, maar waarom niet? Laat die spelers het zelf eens uitzoeken. Laat ze hun tactiek zelf samenstellen, en desgewenst tijdens de wedstrijd zelf weer bijstellen, zonder een coach die alles voorkauwt. Sporters die elkaar scherp houden als het mis dreigt te gaan, die elkaar op hun donder geven: ik zou ervoor tekenen. Uit het exact opvolgen van instructies is nog nooit een persoonlijkheid geboren. Vraag dat maar aan Louis van Gaal. En aan Ronald Koeman.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Sport Het was het jaar van de trainers – en daarom is het te hopen dat 2010 het jaar wordt van de spelers. Het was trainers-trainers-trainers, waar je maar keek. In praatprogramma’s, in commercials, bij live uitgezonden wedstrijden (als analist), op bedrijfsuitjes, bij charitatieve bijeenkomsten en waar al niet. En de oppertrainer was natuurlijk Louis […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[1271],"acf":[],"author_name":"Auke Kok","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/87729"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=87729"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/87729\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Auke Kok","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=87729"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=87729"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=87729"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}