{"id":8745,"date":"2015-06-17T00:00:00","date_gmt":"2015-06-16T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/we-moeten-creatiever-en-ondernemender-worden\/"},"modified":"2015-06-17T00:00:00","modified_gmt":"2015-06-16T22:00:00","slug":"we-moeten-creatiever-en-ondernemender-worden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/we-moeten-creatiever-en-ondernemender-worden\/","title":{"rendered":"\u2018we moeten creatiever en ondernemender worden\u2019"},"content":{"rendered":"
\n

Het idee<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018Is dit nou alles? Ga ik dit de rest van mijn leven doen?\u2019 Ilja Klink had nog maar drie jaar lesgegeven toen ze de grenzen van het leraarschap al in zicht kreeg. \u2018Ik had me er helemaal op gestort, ik hield van mijn leerlingen op het Amsterdamse Barlaeus gymnasium, ik had er ook veel geleerd. Ik had een eerste eigen lesprogramma ontwikkeld, het Europees Jeugdparlement opgezet, was mentor geweest en leerjaarco\u00f6rdinator. Maar nu viel er voor mijn gevoel niets nieuws meer op te zetten en ik dacht: ik ben docent Engels, dus ik kan niets anders, dit is het dan. Ik redeneerde vanuit dat ouderwetse paradigma en wist toen nog niet dat het ook anders kon. Ik ging me vervelend gedragen en ik kon niet meer de leukste en de best mogelijke docent zijn voor mijn leerlingen.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Ze vroeg haar rector om advies. Hoe zou ze zich verder kunnen ontwikkelen? \u2018Hij stelde voor dat ik toetsen zou kunnen gaan maken voor het Cito. En ik schrok, ik was dertig en dacht: shit, moet ik dit nog zesendertig jaar volhouden?\u2019
Wat haar overkwam, te snel afknappen op wat toch het mooiste beroep van de wereld zou moeten zijn, daarvoor wil Ilja Klink als directeur van het nieuwe opleidingsinstituut de Nederlandse School (dNS) haar collega\u2019s behoeden. Ze kreeg het voorstel om de nieuwe opleiding te gaan leiden, samen met dean<\/span> Harry Starren, voormalig directeur van opleidingscentrum De Baak. Vanaf begin van dit jaar is ze bezig met het voorbereiden van het eerste cursusjaar, dat in september van start gaat. De school wordt op vrijdag 19 juni feestelijk geopend: een deeltijdopleiding voor ervaren docenten, die in de leer gaan bij elkaar, maar ook bij denkers en leiders buiten het onderwijs. Ze voltooien hun opleiding met een meesterproef: het ontwikkelen en op hun eigen school invoeren van een vernieuwend lesprogramma. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

een aardig mondje Khmer
<\/h3>\n

Zelf zag Klink destijds geen andere mogelijkheid dan om ontslag te nemen, tot verbijstering van haar collega\u2019s. \u2018Het was een moeilijke beslissing om afscheid te nemen van die fantastisch leuke school, maar ik stelde mezelf gerust: de meeste leerlingen waren een stuk slimmer dan ik, die zouden zich ook echt wel redden zonder mij.\u2019
Ze besloot om haar kennis daar in te zetten waar ze echt nog iets kon betekenen en vertrok naar Cambodja om er twee jaar lang als vrijwilliger te werken voor Voluntary Service Overseas. Ze leerde er een aardig mondje Khmer \u2013 \u2018geen moeilijke taal, maar er zit inmiddels wel sleet op want je kunt er hier vrij weinig mee\u2019 \u2013 en hielp schoolleiders en docenten om het onderwijs te verbeteren in de provincie Koh Kong. Ze woonde in het gelijknamige en \u2018fenomenaal prachtige\u2019 plaatsje bij de Thaise grens. \u2018Het is daar nu beter ontsloten, maar destijds was het er wild west met veel criminaliteit en armoede. De weinige westerlingen die er woonden, hielden zich vooral met duistere handeltjes bezig en hadden een slechte naam. In mijn straat leefden de meeste mensen van 1,25 per dag. Dus ik dacht: als zij dat kunnen, ga ik dat ook maar proberen.\u2019 Op sommige scholen liepen de ratten door het klaslokaal en boeken ontbraken vaak. Het leek een hopeloze zaak om onder die omstandigheden werkelijk iets te verbeteren aan het onderwijs in Koh Kong. Maar Klink leerde dat echte veranderingen traag tot stand komen en dat haar inspanningen uiteindelijk wel degelijk resultaat hadden. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

dansen op rapmuziek
<\/h3>\n

Nog geen jaar terug in Nederland hoorde ze dat er iemand werd gezocht om een nieuw lyceum op te zetten in Amsterdam-Noord. \u2018Ook dat leek een mission impossible, die locatie was toen echt nog niet hip en happening. Ze hadden een gek nodig die dat wilde gaan doen en ik was de juiste gek op het juiste moment.\u2019 Zonder enige ervaring als schoolleider werd ze aangenomen en samen met het door haarzelf aangestelde team maakte ze een succes van het Hyperion Lyceum. \u2018Het was lastig in het begin: de meeste schoolleiders zijn mannen van een zekere leeftijd, ik was een jonge vrouw. En niemand had ooit van het Hyperion gehoord. We hebben het eerste jaar ge\u00efnvesteerd in nadenken over onderwijs: meer op projectbasis, vakken combineren, langere lesuren om rust in de school te cre\u00eberen.\u2019 Klink en haar mensen stampten in korte tijd een opleiding uit de grond waarbinnen gymnasium werd gecombineerd met een nieuw schooltype, dat ter plekke werd bedacht: \u2018atheneum-plus\u2019. \u2018Daarvoor ontwikkelden we drie nieuwe vakken: grote denkers, logica & argumentatieleer en lifestyle informatics. En recent is er met drama en rede nog een nieuw vak bijgekomen.\u2019
Dankzij het VPRO-programma Tegenlicht<\/span> kon de buitenwereld meekijken hoe leerlingen in de klas \u2018grote denkers\u2019 van leraar Simon Verwer inzicht kregen in het denken van Aristoteles door het langdurig observeren van een mandarijn. Bij Frans werden de voorzetsels er ingehamerd door dansen op rapmuziek. Duits daarentegen was helemaal afgeschaft \u2013 het Hyperion geeft voorrang aan wereldtaal Spaans, en te veel vakken zou de rust op school niet ten goede komen. Klink, die als rector was blijven lesgeven, las met haar leerlingen Americanah <\/span>van Nigeriaanse schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie. \u2018De klas klaagde eerst dat ik het ze veel te moeilijk had gemaakt. Maar we hadden het net over het principe van white privilege<\/span> dat in dat boek benoemd wordt toen de rellen in Ferguson losbarstten. Toen begrepen ze waar het echt over ging.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

een nieuwe leerschool
<\/h3>\n

De andere manier van lesgeven sloeg aan: het Hyperion, mede opgericht vanwege de stijgende populariteit van de Amsterdamse gymnasia waardoor steeds meer leerlingen werden uitgeloot, krijgt nu zelf meer aanmeldingen dan er plaatsen zijn. \u2018De eerste keer was dat was vreemd en pijnlijk, maar het was ook een bewijs van ons succes.\u2019
In 2017 gaat de school, nu nog tijdelijk gevestigd achter het Shell Grootlab, verhuizen naar een gloednieuw schoolgebouw in Amsterdam-Noord.
Nog voor de eerste paal voor de nieuwe school de grond in gaat en trouwens ook nog voordat de eerste leerlingen van het Hyperion eindexamen hebben gedaan, was het voor de ongedurige Klink alweer tijd om verder te kijken. \u2018Veel taken had ik uit handen gegeven aan de docenten, ik had mezelf overbodig gemaakt. Als het aan mij had gelegen, had ik geen opvolger gekregen: het docententeam kon de school prima zelf leiden.\u2019
Ze kreeg bovendien een aanbod dat ze niet kon weigeren. Hans van der Wind en Map Nihom, oprichters van de Nederlandse School (dNS), vroegen haar om de eerste directeur te worden van de nieuwe, ambitieuze lerarenopleiding. \u2018Het was een geweldig voorstel en ook heel vleiend,\u2019 zegt Klink. \u2018De initiatiefnemers van dNS wilden niet iemand van de gevestigde orde aan het hoofd, juist niet. Je bent jong maar je hebt jezelf bewezen met het van de grond af opzetten van Hyperion, zeiden ze. Wil je dat voor ons ook doen?\u2019
Vijf jaar geleden hadden de twee mannen \u2013 de \u00e9\u00e9n CEO van Van Dijk Educatie en de ander een boardroom consultant uit een onderwijsfamilie \u2013 de koppen voor het eerst bij elkaar gestoken. De huidige lerarenopleidingen schoten in hun ogen tekort en ze bedachten een nieuwe leerschool voor meester-docenten, met als leidraad drie domeinen: onderzoeken, ondernemen en ontwerpen. De Nederlandse School mocht een prototype testen op het Hyperion. \u2018Het beviel leerlingen en leraren goed: projectmatig onderwijs, denken als een gamedesigner, werken met levels.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Bussemaker-bashen
<\/h3>\n

Ze is zelf een typisch geval van iemand die opklom dankzij het universitair onderwijs. Maar van Ilja Klink geen kwaad woord over de omstreden uitspraak van minister Jet Bussemaker in de Volkskrant<\/span> dat niet iedereen altijd maar hogerop moet willen komen. Dat citaat moet je volgens Klink in een bredere context zien. \u2018Dat Bussemaker-bashen is me een beetje te gemakkelijk. Het is duidelijk wat ze bedoelde te zeggen, namelijk dat er niets mis is met het mbo en het hbo, en daar heeft ze groot gelijk in.\u2019
Klink ging na het vwo als eerste van haar familie naar de universiteit om Engels te studeren, met als doel vooral om veel boeken te kunnen lezen en erover te schrijven. \u2018Mijn grote voorbeeld was Vrij Nederland<\/span>. In de klas mochten we kiezen welk blad we wilden lezen, we kregen dan steeds het tijdschrift van vorige week. Een soort leesmapsysteem, en ik koos voor VN.\u2019
Thuis was er geen krant, dat was te duur. Haar ouders waren gescheiden en ze werd opgevoed door haar moeder, die een tijd in de bijstand zat. \u2018Mijn moeder was wel slim en als ze in deze tijd naar school was gegaan, had ze allerlei extra ondersteuning gekregen vanwege haar dyscalculie en andere leerproblemen, maar in haar tijd gold ze gewoon als dom. Ze is juist een heel verstandige vrouw, al heeft ze een totaal ander pad bewandeld dan ik. Ze is in de parfumeriezaak van mijn oma gaan werken en ze heeft daarna carri\u00e8re gemaakt in de cosmetica-industrie. Ik ben heel erg trots op haar. Ze is net met pensioen gegaan \u2013 nu moet ik voor het eerst van mijn leven zelf mijn mascara kopen.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

het klassieke gildesysteem
<\/h3>\n

We zitten in het Freedomlab, een Amsterdams onderzoekscentrum voor creatieve ontwikkeling: Campus, College, Consulting, Concepts & Coffee. Maar we zijn niet, zoals afgesproken, in de Warroom, waar ik zou aanschuiven bij een rondetafelgesprek met early adopters voor een laatste kritische bespreking van het programma. De uitnodiging kwam van Vera Bachrach, producer van de Nederlandse School en in het verleden behalve een mentorleerling van Ilja Klink ook een van de bedenkers van de fameuze Tostifabriek. Maar hoe communicatief en dynamisch en open naar de buitenwereld de moderne leraar zich ook moet opstellen, op het allerlaatste moment bleek er bij de deelnemers toch geen behoefte aan een pottenkijker bij die expert meeting.
Het is ook spannend, met nog maar ruim een week te gaan voordat in het Amsterdamse EYE, vlak om de hoek bij het Hyperion Gymnasium, de Nederlandse School officieel haar virtuele deuren zal openen. \u2018We zetten niet weer een schoolgebouw neer, de lessen vinden overal plaats waar kennis te halen valt. Dat kan ook in de keuken van een topkok zijn, in het atelier van een kunstenaar of op het voormalige marineterrein in Amsterdam, bij StartupDelta.\u2019
Bij alle grote plannen is de start van de Nederlandse School tamelijk bescheiden: om te beginnen zullen 45 docenten van 15 partnerscholen door het hele land in anderhalf jaar tijd worden opgeleid tot meester-docent. De terminologie van de opleiding verwijst volgens Klink bewust naar het klassieke gildesysteem. \u2018We kijken naar het leraarschap als een ambacht. En we zien voor onze opleiding erg veel in een het idee van de meester en zijn gezel.\u2019
Het beleid en de ontwikkeling van onderwijs kun je het beste in handen leggen van de leraren, dat is het uitgangspunt, en dus moeten leraren minder in zichzelf gekeerd worden en de snel veranderende buitenwereld de school binnen sleuren. Directeur Klink: \u2018Leraren moeten creatiever en ondernemender worden, we hebben als vakgenoten veel te lang stilgestaan.\u2019
De ambities zijn niet gering: in 2025 moet ons onderwijs weer bij de top van de best presterende onderwijslanden horen, voor minder doet de Nederlandse School het niet. Het zijn grote woorden, maar het gaat hier dan ook niet om een gewone opleiding, je moet ons eerder zien als een beweging, zegt Klink. Om dat later iets te nuanceren: \u2018Dat klinkt misschien een tikje te pretentieus. Wat ik bedoel is dat we d\u00e9\u00e9l uitmaken van een brede beweging die een alternatief zoekt voor de top-down-benadering in het onderwijs. En als het lukt, zullen we over tien jaar duizenden docenten in staat hebben gesteld om hun scholen naar een hoger niveau te tillen. We willen samen met docenten, scholen, wetenschappers en creatieve industrie werken aan het leren van de toekomst.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

stille revolutie
<\/h3>\n

Ze hebben er geen Maagdenhuisbezetting voor nodig \u2013 al riep de Rotterdamse schoolleider Eric van \u2019t Zelfde onlangs nog wel op tot een lerarenstaking tegen de onderbetaling van docenten \u2013 maar er is wel een stille revolutie aan de gang in het voortgezet onderwijs. Jonge leraren zien dat het Nederlandse onderwijssysteem absoluut moet veranderen om te voorkomen dat in de toekomst opgebrande leraren leerlingen in megascholen opleiden voor achterhaalde studies en verdwijnende beroepen. Ze leggen zich niet neer bij de regeltjes van de onderwijsbureaucratie, de ophokplicht en de inspectiebezoeken. Ze zien meer in individuele benadering van leerlingen en peer review<\/span> van docenten, en willen het systeem naar hun hand zetten en omdraaien. Flipping the classroom<\/span> is begonnen als een andere manier van lesgeven \u2013 eerst verdiepen leerlingen zich ter voorbereiding op de les door middel van filmpjes en boeken in een onderwerp, daarna biedt de leraar verdieping van de stof in de klas. Maar het staat inmiddels ook voor het overnemen van het onderwijs door degenen die er het meeste verstand van hebben: de leraren, samen met de leerlingen.
Aan welke kennis en vooral welke manier van kennisverwerving is er eigenlijk behoefte? Kan klassikaal lesgeven in een reeks afgebakende vakken leerlingen nog wel voorbereiden op het leven na het eindexamen?<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018de bende van negen\u2019
<\/h3>\n

De beweging voor onderwijshervorming is op veel plaatsen tegelijk ontstaan, maar er is een kleine, rumoerige voorhoede, onder wie geschiedenisleraar Jelmer Evers en wiskundeleraar Ren\u00e9 Kneyber. Zij stelden twee jaar geleden Het Alternatief<\/span> samen, een bundel essays over onderwijs die ging gelden als een manifest tegen de afrekencultuur in het onderwijs \u2013 de term rendementsdenken was toen nog niet bedacht. Een Engelstalige, internationale versie van hun invloedrijke boek verschijnt begin juli bij de Amerikaanse uitgeverij Routledge. Ilja Klink en de Nederlandse School maken ook deel uit van die voorhoede \u2013 en hoe klein en onderling verweven die club eigenlijk is, blijkt uit haar antwoord op de vraag of ze regelmatig met Jelmer Evers overlegt over hun verwante onderwijsidee\u00ebn. \u2018Regelmatig\u2026 dat kun je wel zeggen, we hebben net samen een huis gekocht en gaan samenwonen.\u2019
Klink en Evers maakten vorig jaar ook allebei deel uit van een groep vernieuwende leraren die \u2018de bende van negen\u2019 werd gedoopt en die de nota \u2018samen leren\u2019 opstelden in samenspraak met de onderwijswoordvoerders van PvdA en VVD. Daarmee leken ze aan politieke invloed te winnen, al kregen ze ook wel het verwijt dat ze zich hadden laten inpakken door de regeringspartijen. \u2018Die zogenaamde bende komt nog steeds af en toe bij elkaar,\u2019 zegt Klink. \u2018Vorige week nog, we bespraken de innovatiepot van 5 miljoen voor idee\u00ebn van docenten die we hebben weten te veroveren.\u2019 Wel zijn er inmiddels twee leden om goede redenen afgevallen. Ren\u00e9 Kneyber, docent wiskunde op een vmbo Kader Beroeps aan het Oosterlicht College in Nieuwegein, heeft het naast zijn baan inmiddels druk met de Onderwijsraad, het adviescollege waartoe hij vorig jaar is toegetreden, als eerste leraar ooit \u2013 zijn sollicitatiebrief is na te lezen op zijn twitteraccount. En de Rotterdamse schoolleider Eric van \u2019t Zelfde is helemaal in beslag genomen door zijn Hugo de Grootschool, de ooit als \u2018zwak\u2019 aangemerkte school die recent drie ton kreeg toegezegd van het enthousiaste softwarebedrijf Afas. \u2018Het is voor het eerst dat ik hoor van zo\u2019n extreem geval van schoolsponsoring in Nederland,\u2019 zegt Ilja Klink. \u2018Je kunt je twijfels hebben bij die ontwikkeling, maar Van \u2019t Zelfde kan er ongetwijfeld erg veel goed mee doen. Leraren als Kneyber en Van \u2019t Zelfde zijn als ondernemende docenten rolmodellen voor ons als opleidingsinstituut.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

De wereld buiten de school
<\/h3>\n

Het afgelopen halfjaar trok Ilja Klink door het land als onvermoeibare ambassadeur van de Nederlandse School. \u2018Ik was op zoek naar partnerscholen en ik werd erg vrolijk van die zoektocht. Ik kwam in allerlei uithoeken van het land waar mensen fantastisch werk doen maar zich vaak ge\u00efsoleerd voelen binnen hun eigen school. Zij zijn blij met onze opleiding omdat ze bij ons samen met collega\u2019s kunnen experimenteren, in de leer kunnen gaan bij specialisten en hun persoonlijkheid en presentatie kunnen ontwikkelen. Want voor de klas staan is uiteindelijk ook theater.\u2019
Tijdens haar tour zag Klink hoeveel ruimte er toch nog is binnen de strakke regels en roosters waaraan scholen gebonden zijn. Rob Houben, wiskundeleraar op een vmbo-school, is een van degenen zich aanmeldden voor de Nederlandse School. Hij sloopte letterlijk de muren weg tussen gangen en klaslokalen in het verouderde jaren-vijftiggebouw van de Da Caposchool in Sittard. Soms is zijn onderwijs individueel, dan weer geven hij en vier collega\u2019s samen les aan een klas van honderd kinderen, zodat alle kinderen op hun zwakke punten kunnen worden bijgespijkerd en op hun sterke punten gestimuleerd en vrijgelaten. Of zodat ze met zijn allen op pad kunnen gaan om naar kunst te kijken. Van vmbo-leerlingen wordt gezegd: daar kunnen we niet mee naar een museum, maar daar weigert Houben zich bij neer te leggen. Ze verdienen, vindt hij, net zoveel moois als alle andere kinderen. Anderen, zoals Paddy Harbers van het Rietveld College in Doetinchem, halen via hun netwerk tientallen specialisten de klas binnen om de leerlingen en hun docenten in contact te brengen met de wereld buiten de school. <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

weer waardering
<\/h3>\n

Juist aan ervaren en ondernemende leerkrachten als Houben en Harbers is behoefte op de Nederlandse School, die co-creatie hoog in het vaandel heeft staan, zegt Ilja Klink. \u2018Er zijn al veel ge\u00efsoleerde initiatieven binnen en buiten het onderwijs die wij in onze nieuwe opleiding willen bundelen. Neelie Kroes en haar StartupDelta hebben net een geweldig gezelschap IT-specialisten bereid gevonden om naar scholen toe te komen voor gastlessen. Als ik zoiets hoor, stuur ik meteen een berichtje naar scholen die ik ken: hebben jullie dit al gezien? Doen! Als ik nog rector van het Hyperion was geweest, had ik onmiddellijk de telefoon gepakt en Neelie Kroes gebeld. Want dat moet veel meer bij onderwijs gaan horen: weten waar je moet zijn om expertise vandaan te halen.\u2019
En als het is gelukt om als klein sleepbootje de logge tanker van het Nederlandse onderwijs bij te sturen, is het dan niet het moment om zelf ook weer voor de klas te gaan staan?
Ilja Klink moet er even over nadenken. En nog even. \u2018Dat ik mij na drie jaar lesgeven afvroeg wat er nog meer te koop was, zegt vooral iets over mijzelf, niet over mijn collega\u2019s,\u2019 zegt ze dan. \u2018Maar als je als leraar meer contact hebt met de wereld buiten school, zullen zij-instromers vaker kiezen voor het onderwijs. Er zal weer waardering komen voor het leraarschap als het mooiste beroep. En dan is het wat mij betreft practice what you preach:<\/span> al is het in deeltijd, ik zal zeker terugkeren voor de klas.\u2019 <\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Ilja Klink | over vernieuwend onderwijs<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Ilja Klink | over vernieuwend onderwijs<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

Ilja Klink | over vernieuwend onderwijs<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

ZE richtte een nieuwe school op <\/span>en wordt nu directeur van een nieuwe lerarenopleiding. Ilja Klink: \u2018Als leraar moet je meer contact hebben met de wereld buiten school.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-8745","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","editie-89"],"acf":[],"author_name":"Mischa Cohen (archief)","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/8745","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=8745"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/8745\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Mischa Cohen (archief)","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=8745"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=8745"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}