
 {"id":87329,"date":"2010-01-09T00:00:00","date_gmt":"2010-01-08T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/boekenporno-zonder-plaatjes\/"},"modified":"2010-01-09T00:00:00","modified_gmt":"2010-01-08T22:00:00","slug":"boekenporno-zonder-plaatjes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/boekenporno-zonder-plaatjes\/","title":{"rendered":"Boekenporno zonder plaatjes"},"content":{"rendered":"<p>Causerie<\/p>\n<p>Boeken zijn duur in aanschaf, brengen bij verkoop niets op en moeten steeds opnieuw geordend worden om er iets in terug te kunnen vinden. En ze nemen te veel ruimte in. Allemaal waar, maar van een eigen bibliotheek gaat desondanks een grote voldoening uit, zegt Jacques Bonnet, vertaler en publicist, in zijn essay Een boekenkast vol geesten. Voor hem vertegenwoordigen boeken zelfs niets minder dan puur geluk en in die opvatting volgt hij zijn voorbeeld Albert Manguel, de Argentijnse bibliofiel die in zijn gezaghebbende studie Een geschiedenis van het lezen bekende dat &#8216;een boek mee naar bed nemen&#8217; voor hem een sensuele belofte inhoudt.<\/p>\n<p>Er zijn twee typen boekengekken. Vergaarders koersen louter op kwantiteit; echte lezers kopen boeken omdat ze aan lezen verslaafd zijn. Bonnet is zo&#8217;n verslaafde, met veertigduizend boeken in zijn kast. Zijn boek, vertaald uit het Frans door Eveline van Hemert, is wat je vroeger &#8216;een causerie&#8217; noemde. Hij neemt geen stelling, heeft geen betoog, maar wil met de lezer doorpraten over zijn liefhebberij. Hoewel je tegenwoordig door een professionele catalograaf je priv\u00e9bibliotheek kunt laten ordenen voor zestig cent per boek (zie geordendebieb.nl), doet de ware bibliofiel zoiets natuurlijk veel liever zelf. Maar hoe? Zet je de boeken op genre, taal, of kleur zoals schrijver Valery Larbaud deed? Bonnet vertelt over een Engelse bibliotheek die in 1863 de regel invoerde dat boeken van mannelijke en van vrouwelijk auteurs omwille van de goede zeden op aparte planken dienden te worden ondergebracht. Tenzij de auteurs toevallig gehuwd bleken. Je kunt boeken ook ordenen op vriendschapsbanden, suggereert Bonnet. Je moet dan vermijden dat auteurs die in het werkelijke leven een hekel aan elkaar hebben, zoals M\u00e1rquez en Vargas Llosa, naast elkaar staan. Maar het gaat hem te ver om, zoals een Franse bibliofiel deed, twee dierbare boeken ceremonieel met elkaar te laten &#8216;trouwen&#8217;, door ze naast elkaar te zetten in de kast. &#8216;Men zegt ook dat, wanneer je in bepaalde prettige afdelingen van de bibliotheek twee verwante boeken &#8216;s nachts naast elkaar laat staan, je er &#8216;s ochtends drie vindt&#8230;&#8217; Een bibliotheek is een levend wezen, een plant die groeit. Zegt Bonnet.<\/p>\n<p>Het is onvermijdelijk dat in een boek als dit het woord &#8216;internet&#8217; valt. Bonnet maakt er niet te veel woorden aan vuil, hij laat doorschemeren dat hij zich realiseert tot een uitstervend ras te behoren. Generaties lezers die zoveel informatie gratis en voor niets op een klein apparaatje in huis kunnen halen, zullen de ruimteverslindende boeken links laten liggen. Maar Bonnet mist, zittend achter de computer, de magie van het goddelijke. De boeken in zijn bibliotheek heeft hij allemaal door zijn handen laten gaan. Hij weet wat er in staat, ook al heeft hij ze niet alle veertigduizend gelezen en als hij er naar kijkt voelt de boekenliefhebber zich geborgen als in een baarmoeder &#8211; de beeldspraak is van Bonnet. Zoals lekkerbekken graag een kookboek savoureren, zo kan de boekenliefhebber zich laven aan dit boek van Bonnet. Lezen ervan geeft een lekker gevoel. Een boekenkast vol geesten is eigenlijk een soort &#8216;boekenporno&#8217;. Jammer daarom dat er geen plaatjes in staan.<\/p>\n<p>Jacques Bonnet<\/p>\n<p>Een boekenkast vol geesten<\/p>\n<p>Mouria<\/p>\n<p>143 p., \u20ac 14,95<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dit boek lezen geeft een lekker gevoel<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[293,27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Lisa Kuitert","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/87329"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=87329"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/87329\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Lisa Kuitert","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=87329"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=87329"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=87329"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}