Tijd van leven<\/p>\n
Hoe ziet u de tijd?<\/p>\n
‘Vanochtend schoot me daarover een belangrijk verhaal te binnen. Ik zat in de zesde klas van het lyceum, moest eindexamen doen. Ik was doodsbang dat ik zou zakken, dat examen werd een obsessie. Het was januari. Ik sprak een mevrouw die me vertelde dat ze naar Canada zou gaan en eind oktober weer naar Nederland zou teruggaan. Ik realiseerde me: als die vrouw terugkomt, is dat verschrikkelijke toekomstidee achter de rug voor me. Dan wist ik of ik van die angst bevrijd was of in de ellende zou zitten. Het was de eerste keer dat ik besefte dat tijd bestond.’<\/p>\n
Wat is voor u tijdverdrijf?<\/p>\n
‘Iets doen waar geen opdracht achter zit. Ik wil maar \u00e9\u00e9n ding: verhalen vertellen aan iemand. Dat is de kern, al het andere is daarvan afgeleid. Zelfs het opschrijven van die verhalen komt op de tweede plaats, al hoort dat er wel heel erg bij. Het gaan zitten, dat verhaal in \u00e9\u00e9n keer schrijven, opstaan en weer weglopen geeft een oerbevrediging.<\/p>\n
Ik ben gebiologeerd door romanschrijvers die hun boek opdragen aan een dierbare “die mij zoveel avonden heeft moeten missen”. Zo’n man heeft zichzelf aan de ketting gelegd. Dat kan ik niet, een jaar op een zolderkamer gaan zitten. Ik wil dat ook niet, ik wil na het schrijven tv-kijken, kletsen, naar buiten.’<\/p>\n
Waar hebt u geen tijd voor?<\/p>\n
‘Ik ben extreem op de minuut, wil nooit te laat komen, ga altijd te vroeg weg. In dit opzicht ben ik een slaaf van de tijd. Aan de andere kant zie ik tijd als een gevaar, ik denk extreem weinig aan de toekomst. Ik kan me niets voorstellen bij mensen die regelen hoe hun begrafenis eruit moet zien, want dan ben ik er helemaal niet meer, dan is het volstrekt afgelopen. Ik denk nooit aan morgen, nooit.’<\/p>\n
Wat is voor u tijdelijk?<\/p>\n
‘Boeken liggen in mijn huis soms veertig, vijftig jaar te wachten voordat ze gelezen worden. Ik heb alles van Kerouac en Jan Cremer, ik kwam er nooit aan toe. Dat heeft te maken met mijn absoluut weggedrukte angst voor de dood. Zolang ik die boeken niet gelezen heb, denk ik, kan ik niet doodgaan. Het is het uitstellen van het einde omdat je nog zoveel te doen hebt. Ik heb een oom van zesennegentig, een broer van mijn vader. Hij woont nog zelfstandig. Mijn vrouw zegt soms: “Je moet hem bellen.” Ik miniseer dat want ik denk: als ik dat ga doen, zet ik voor hem de poort naar de dood open. Als ik het nalaat, stel ik de dood uit.’<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tijd van leven Hoe ziet u de tijd? ‘Vanochtend schoot me daarover een belangrijk verhaal te binnen. Ik zat in de zesde klas van het lyceum, moest eindexamen doen. Ik was doodsbang dat ik zou zakken, dat examen werd een obsessie. Het was januari. Ik sprak een mevrouw die me vertelde dat ze naar Canada […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"acf":[],"author_name":"Martje Breedt Bruyn","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/87297"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=87297"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/87297\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Martje Breedt Bruyn","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=87297"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/categories?post=87297"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=87297"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}