{"id":6068,"date":"2015-07-15T11:57:42","date_gmt":"2015-07-15T09:57:42","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/?post_type=shortread&p=6068"},"modified":"2015-07-15T12:54:45","modified_gmt":"2015-07-15T10:54:45","slug":"pas-als-poetin-dreigt-komt-er-een-marshallplan-voor-griekenland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/pas-als-poetin-dreigt-komt-er-een-marshallplan-voor-griekenland\/","title":{"rendered":"Pas als Poetin dreigt, komt er een Marshallplan voor Griekenland"},"content":{"rendered":"
\n

Versailles is vooral een afschrikwekkend voorbeeld voor Tsipras zelf. En\u00a0de geschiedenis leert: pas bij een serieuze bedreiging, denkt men aan kwijtschelding van de schulden.<\/p>\n<\/div>\n

Een bekentenis: ik ben dol op historische vergelijkingen.\u00a0Dat we nou eenmaal nooit van de geschiedenis gaan leren, zorgt er immers wel voor dat we in onze fouten prachtige patronen kunnen zien. Kritiek over appels en peren heb ik nooit zo goed begrepen. Waarom zou je appels in hemelsnaam met appels vergelijken? Precies: juist verschillen maken het vergelijken interessant.<\/p>\n

Neem nou Versailles. Varoufakis noemde<\/a> het deze week, net als vele anderen. Een politiek van vernedering, zijn de eisen aan Griekenland: net als in 1919, toen Duitsland na de verloren Eerste Wereldoorlog diep door het stof moest en verplicht werd tot torenhoge herstelbetalingen. Zonder het expliciet te maken gaat het in die vergelijking natuurlijk vooral over de gevolgen: een rancuneus Duitsland dat gebukt ging onder diepe schulden, waardoor nationaalsocialisme gemakkelijk kon aarden.
\nVersailles is vooral voor Tsipras zelf een huiveringwekkend\u00a0voorbeeld<\/q><\/p>\n

Rancuneus was Duitsland na 1919 zonder twijfel. En vernederd ook, hoewel dat vooral te maken had met het afgepakte Elzas-Lotharingen. Maar van die herstelbetalingen, daarvan kwam het in de praktijk maar nauwelijks. Al direct werden tal van uit- en afsteldealtjes gesloten, om de goede nieuwe vrede te bewaren. Rancune keerde zich vooral tegen de eigen ondertekenaars van het verdrag. In die zin is Versailles vooral voor Tsipras zelf een huiveringwekkend\u00a0voorbeeld. Ook zonder hijgerige schuldeisers kan die rancune welig tieren.<\/p>\n

De Duitse economie\u00a0werd in ieder geval niet gehinderd door die schulden, benadrukken historici tegenwoordig.\u00a0Aha, reageerde ook Thomas Piketty al. Ook hij houdt wel van een historische vergelijking op z’n tijd. En juist dat feit dat het land nooit terugbetaalde, na de Eerste noch de Tweede Wereldoorlog, gebruikte hij onlangs om het huidige Duitsland fel onder vuur te nemen<\/a>. Hoe durft zo\u2019n land anderen de maat te nemen?<\/p>\n

Klinkt zuiver. Terecht wijst Piketty er op dat Duitsland een groot deel van haar schulden kwijtgescholden kreeg. Niet uit morele goedheid, briest<\/a> hij in het interview, maar om het land er economisch snel weer bovenop te helpen.<\/p>\n

Klopt ook. Liefdadigheid was de kwijtschelding in de jaren vijftig allerminst. Maar toch vergeet Piketty hier een puntje. Dat zowel Duitsland, als ook de rest van West-Europa er snel bovenop moest worden geholpen, was bovenal vanwege\u00a0de angst voor het\u00a0rode\u00a0gevaar. Een verarmd Duitsland was vruchtbare grond voor het communisme. Zonder de hete adem van Stalin was men een stuk minder scheutig geweest.<\/p>\n

Over appels en peren gesproken. Want voor de hedendaagse Griek is het waarschijnlijk wrang, maar voor kwijtschelding en een hedendaags Marshallplan is de situatie\u00a0in het land nu nog niet bedreigend genoeg . Misschien moet hij zijn hoop maar op Poetin, of de Chinezen vestigen. Pas als zij daadwerkelijk Griekenland dreigen te annexeren, voelt Europa misschien een beetje urgentie. Of anders Amerika wel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Versailles is vooral een afschrikwekkend voorbeeld voor Tsipras zelf. En\u00a0de geschiedenis leert: pas bij een serieuze bedreiging, denkt men aan kwijtschelding van de schulden. Een bekentenis: ik ben dol op historische vergelijkingen.\u00a0Dat we nou eenmaal nooit van de geschiedenis gaan leren, zorgt er immers wel voor dat we in onze fouten prachtige patronen kunnen zien. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-6068","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Clara van de Wiel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/6068","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=6068"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/6068\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Clara van de Wiel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=6068"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=6068"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}