
 {"id":59477,"date":"2011-12-10T00:00:00","date_gmt":"2011-12-09T22:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/betty-71\/"},"modified":"2011-12-10T00:00:00","modified_gmt":"2011-12-09T22:00:00","slug":"betty-71","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/betty-71\/","title":{"rendered":"Betty"},"content":{"rendered":"<p>Feuilleton<\/p>\n<p>Flats! Betty&#8217;s glas beaujolais primeur valt om en kleurt haar aantekeningen rood. Net goed, denkt ze. Toch niet te drinken, beaujolais primeur. Ze schenkt het laatste restje uit de fles in haar glas, voordat ze haar bureau droogdept. Ze drinkt te snel, te veel, ziet ze. Nou, jammer dan. &#8216;Wat doen we met moeder met de Kerst,&#8217; tikt ze. De krant wil haar culicolumn &#8216;Betty serveert&#8217; eerder hebben, voor de kerstspecial met het thema &#8216;familie&#8217;. Komt goed uit, ze zal bij haar moeder zijn met de Kerst en heeft haar nu alvast haar geheime recept voor stoofpeertjes ontfutseld. Gewoon de helft minder suiker erin en het is helemaal 2011. <\/p>\n<p>&#8216;Parijse aardappeltjes,&#8217; tikt ze. Of Parijsche? Veel typfouten vandaag.<\/p>\n<p>Ze trekt nog maar een fles beaujolais open. Vorig jaar was hij er nog. <\/p>\n<p>Ik had minder betweterig moeten doen over zijn kookkunst. Ik had de Kerst moeten aangrijpen voor een goed gesprek. Ik had\u2026<\/p>\n<p>&#8216;Kerst,&#8217; tikt Betty, &#8216;is bij uitstek het moment om door te brengen met onze naasten, of wat ervan over is.&#8217; <\/p>\n<p>Die laatste vijf woorden delete ze.<\/p>\n<p>David is boos. Natuurlijk is hij boos. Hij verrast haar met tickets voor een paar dagen Parijs, geheel verzorgd &#8211; ze mogen in een luxe hotel, hij moet piano spelen op een chic feest waar zij ook mag komen &#8211; en dan zegt zij doodleuk: ik ga niet mee.<\/p>\n<p>&#8216;Het is met Kerst, David, dan kan ik mijn moeder niet alleen laten.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Dat vindt ze heus niet erg als ze weet waar je heen gaat.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Ze zal zeggen dat ze het niet erg vindt. Maar ze vindt het wel erg. <\/p>\n<p>Liefje, je had dit even moeten overleggen. Ik vind het geweldig romantisch om met je naar Parijs te gaan, maar het is de eerste Kerst zonder pappa. Die kan ik haar niet alleen laten vieren.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;En mij kan je wel Kerst alleen laten vieren.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Je bent een grote jongen, je moet werken, je bent niet alleen.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Maar ik kan niet spelen zonder dat jij erbij bent.&#8217;<\/p>\n<p>O god, daar heb je &#8217;t al. Dit moest een keer gebeuren. &#8216;David, dat is niet waar, dat denk je maar. Natuurlijk kan je spelen zonder mij.&#8217;<\/p>\n<p>Hulpeloze paniek in zijn ogen. &#8216;Ik ga de mist in. Ik blokkeer. Ik ga af. <\/p>\n<p>En dat is dan jouw schuld.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Wat moet je nou helemaal spelen? &#8220;Strangers in the night&#8221;?&#8217; <\/p>\n<p>&#8216;Faur\u00e9. Debussy. Hij is een rijke impresario, geen beursbengel!&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Liefje, je kunt die Franse componisten dr\u00f3men. Je hebt mij niet nodig als mascotte, of wat dan ook. Dat is bijgeloof. Stom bijgeloof.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Jij gelooft nergens in.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Ik geloof in jou. Dat je het alleen kunt.&#8217; Ik klink als een soapactrice. &#8216;En ik moet er echt zijn voor mijn moeder.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Je gelooft niet in ons, dat is het.&#8217;<\/p>\n<p>En hij klinkt als een soapacteur. Niet te geloven. Mensen praten echt zo. Wij.<\/p>\n<p>&#8216;En nu heb je alleen je moeder nog om Kerst mee te vieren, want je vader is dood en kinderen heb je niet. En voor mij wil je er blijkbaar niet zijn. Dus denk nog maar eens na over of je mij wel wil laten vallen, want je houdt verdomd weinig over.&#8217;<\/p>\n<p>Wat? &#8216;David!&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Je moet kiezen.&#8217; <\/p>\n<p>Ze was verbluft naar huis gefietst, en had sindsdien niets meer van hem gehoord. Het filmpje van de ruzie draait al dagen in haar hoofd, als een eindeloze herhaling van GTST. &#8216;Beestdagen,&#8217; tikt ze. <\/p>\n<p>Delete.<\/p>\n<p>Die beaujolais primeur is eigenlijk best te drinken, denkt Betty. Ze schenkt nog een glas in als de telefoon gaat.<\/p>\n<p>&#8216;Dag kind. Zeg, ik was toevallig een kast aan het opruimen en ik heb nog sokken van je vader, in de verpakking, ze zijn nooit gebruikt, het zijn erg mooie sokken, Italiaanse sokken, ik heb ze vorig jaar nog voor hem gekocht met Kerst, en het is zonde om goeie sokken weg te gooien, is het een mooi kerstcadeau voor David, denk je, sokken?&#8217;<\/p>\n<p>Dat was dus niet toevallig. Ze is aan het graven. &#8216;Mam, David komt niet met de Kerst, hij moet werken.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;O. Wat jammer.&#8217; Het is even stil. &#8216;Dan was het toch geweest alsof je vader er een beetje bij was.&#8217; Weer stilte. Jammer dat er geen kleinkinderen zijn, denkt ze nu. &#8216;Ik pak ze toch maar in, dan hebben ze nog nut.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Hij vindt ze vast mooi, ook als je ze een andere keer geeft.&#8217;<\/p>\n<p>&#8216;Goed, kind.&#8217; Stilte. &#8216;Ik ga nog even door met opruimen. Dag.&#8217; <\/p>\n<p>Betty zet een Frans cd&#8217;tje op en schenkt nog een glas beaujolais in. Ze zou met pappa door Parijs willen dwalen, zoals ze deed op haar acht-;tiende. Ze zou langs de Seine kunnen lopen met David, champagne drinken op een feest, een goede muze voor haar geliefde zijn en hem bijstaan in tijden van angst. Of ze kan een goede dochter zijn en haar moeder bijstaan in tijden van verlies. Ik kan wel zoveel. <\/p>\n<p>Betty balanceert op een slap koord, tussen man en moeder. Ze heeft al gezegd dat ze niet mee gaat. Is dat wel een goede beslissing? <\/p>\n<p>&#8216;J&#8217;ai deux amours, mon pays et Paris,&#8217; zingt Josephine Baker. <\/p>\n<p>&#8216;Kiezen,&#8217; zei David.<\/p>\n<p>Delete, denkt Betty. Delete. Ze houdt haar vinger op de toets, minutenlang.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het filmpje van de ruzie draait al dagen in haar hoofd, als een ;eindeloze herhaling van GTST<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-59477","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Juliette Berkhout","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/59477","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=59477"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/59477\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Juliette Berkhout","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=59477"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=59477"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}