Feuilleton<\/p>\n
et wil maar niet licht worden, denkt Betty als ze uit het raam kijkt. Het gebeurt, maar ik zie het niet. Beneden op het plein is de bloemenkraam de hele dag al in grijze schemer gehuld. Ze neemt een hap uit de inhoud van de schaal naast haar en tikt: ‘We mogen wel weer wat lichter, zo na de aardappelpuree en oliebollen.’ Nog een hap. ‘Pure, natuurlijke ingredi\u00ebnten,’ tikt ze. ‘Een lichter nieuwjaar is een gelukkig nieuwjaar.’ Ergens achter de zware wolken zweeft Andr\u00e9 Kuipers, gewichtloos erop los twitterend. Hij kijkt graag naar Nederland, stond in de krant. Ben je los van de aarde, ga je naar Nederland kijken. Dat kan ik hier ook. Betty voelt zich niet zo gewichtloos. Het goede nieuws is dat ze niet hoeft af te vallen. Alle goede voornemens heeft ze uitgesteld tot 23 januari, het Chinese nieuwjaar. Het moment waarop de rest van de wereld de eerste glaasjes-teveel en koekjes-erbij alweer achter de kiezen heeft. ‘Mager en toch lekker,’ tikt ze. ‘Het kan.’ Jaja. Ze graaft haar lepel nog eens in de schaal. Lichtgevend roze, aardbeiensmaak. Saroma. Zoete troost in zware tijden.<\/p>\n
Zelfs Betty, kampioene in het zichzelf gelukkig denken, is blij dat het januari is. Tijdens Kerst bij haar moeder thuis heeft ze gemerkt hoe een dode vader nog veel aanweziger kan zijn dan een levende. Betreurde 2011-doden als Hella Haasse, Amy Winehouse, Ces\u00e1ria \u00c9vora, Gil Scott-Heron, Rian de Waal, Lucian Freud, Peter Falk, Cy Twombly en Liz Taylor vielen in het niet bij de Grote Afwezige: hij was overal, in foto’s op het dressoir, in elke zin die mamma uitsprak.<\/p>\n
Ze had er goed aan gedaan om bij haar te blijven; het arme mens was in staat geweest zich te verhangen in de kerstboom.<\/p>\n
Het oud-en-nieuwfeest bij Floor, dat haar had moeten opbeuren, bleek vervolgens een gelegenheid waar alle gasten (de vrouwen opgedoft en uitgelaten, de mannen underdressed en luidruchtig) veel te veel dronken en geen conversatie langer dan drie minuten standhield omdat er m\u00e9\u00e9r drank moest worden gehaald, of dringend buiten een sigaret gerookt, of er iets bekeken moest worden op een iPhone, of meegezongen met de top-2000, of gezocht op een ander feest verderop, of uitgekotst achter een van de schaarse struiken van Floors strak ontworpen Amsterdam-Zuid\u00adtuin.<\/p>\n
En als klap op de vuurpijl arriveerde op 1 januari een montere e-mail van haar ex. ‘Gelukkig nieuwjaar vanuit een winters Thailand! Overdag 25 tot 27 graden en ’s avonds nog steeds 19 graden. Sneeuw zit er niet in dit jaar! Liefs, Wouter.’ Van mijn centen. Ze wou het niet denken, ze wil een edelmoedig en ruimhartig mens zijn, maar met een betaalplicht van duizend euro alimentatie per maand is dat soms iets te veel gevraagd. Dat je toch tot over je oren verliefd kunt zijn, tien jaar met iemand getrouwd blijven, lief en leed delen, in \u00e9\u00e9n bed slapen, en een paar jaar later niet meer kunt verzinnen wat je in hemelsnaam ooit in deze man gezien hebt. Wonderlijk.<\/p>\n
En ze wil het niet denken, ze wil een licht en individualistisch mens zijn, maar de gedachte is onvermijdelijk: gaat dat ook met David gebeuren?<\/p>\n
Niets heeft ze meer van die andere Grote Afwezige gehoord, nadat ze zijn aanbod om met hem mee te gaan naar Parijs afsloeg om met Kerst bij haar moeder te zijn. Hij moest er spelen op een feest, hij moet doodsangsten uitgestaan hebben achter de piano, hij beschouwt haar als een mascotte die er \u00fcberhaupt voor zorgt dat hij durft op te treden. Misschien heeft hij vreselijk slecht gespeeld en is zijn carri\u00e8re geru\u00efneerd. Misschien heeft hij vreselijk goed gespeeld en heeft hij mij niet meer nodig. Ze wou het niet doen, ze wil een koel en luchthartig mens zijn, maar ze heeft hem talloze malen proberen te bellen. Ze vond zichzelf pathetisch maar sprak zijn voicemail in om middernacht om hem een gelukkig nieuwjaar te wensen, en stuurde er ook nog een sms achteraan.<\/p>\n
Had er de volgende dag spijt van. Heeft zich sindsdien beheerst, maar ze is eigenlijk gewoon in de war. Is dit gewoon een ruzie? Of is het uit? Wat is uit? Vroeger maakte je je verkering officieel uit. Is dit een relatiepauze? Mag ik andere mannen zoenen? Niet dat ik dat wil, maar mag het? Wanneer is het \u00e1\u00e1n? In ‘Een zomerzotheid’ was je verloofd als je elkaar gezoend had, dat was tenminste duidelijk. Hoewel ook dodelijk.<\/p>\n
Betty komt er niet uit. De moderne relatiemores zijn op z’n minst wat vaag. Amy Groskamp-ten Have zegt niets over sms’en.<\/p>\n
Klein lichtpuntje: er is vijf euro gevallen op haar oudejaarslot. Blij met minder verlies: dat is tevredenheid in crisistijd.<\/p>\n
‘Gelukkig nieuwjaar! Ben je net blij dat het achter de rug is, ligt het alweer voor je,’ zegt de bloemenman, terwijl hij voor die vijf euro een grote bos tulpen inpakt. ‘Maar je kan toch alleen maar vooruit. 21 december is het einde der tijden, zeggen de Maya’s. Tijd zat, meid. Da’s nog heel veel bossies bloemen. Geniet er maar van.’<\/p>\n
Ach ja. We zien wel, denkt Betty ineens als de luchthartige vrouw die ze wil zijn. Ik moet Andr\u00e9 Kuipers worden: de wereld van een afstand bekijken en genieten van zestien zonsopgangen per dag. De wereld drukt nog wat zwaar op haar schouders en ze ziet het nu nog niet gebeuren, maar v\u00f3\u00f3r het einde der tijden wordt het nog wel lichter.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zelfs Betty, kampioene in het zichzelf gelukkig denken, is blij dat het januari is<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-58681","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Juliette Berkhout","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/58681","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=58681"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/58681\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Juliette Berkhout","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=58681"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=58681"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}