Ze waren erop voorbereid om \u2018pittige discussies\u2019 aan te gaan, vertelt Blom. \u2018Gender en diversiteit zijn gevoelige thema\u2019s.\u2019 Maar ze krijgen alleen maar positieve reacties. Ze begonnen de voorlichtingen in Utrecht, waar ze hebben gestudeerd. Inmiddels zijn ze in meerdere provincies actief.<\/p>\n
Blom wil met zijn collega\u2019s het \u2018stigma\u2019 dat aan het vak hangt \u2018doorbreken\u2019: \u2018Als een verpleegkundige in het nieuws komt, zijn het vaak vrouwen. Wij willen een diverser beeld schetsen. Namelijk dat je overal in de zorgsector aan de slag kunt: in het leger met een helikopter bijvoorbeeld, of bij een overheidsinstelling. In elke bedrijfstak zijn wel verpleegkundigen actief.\u2019<\/p>\n
Blom (28) werkt in het ziekenhuis, op een hartkatheterisatie-kamer, waar de bloedvaten van het hart in beeld worden gebracht. \u2018Mijn vak bestaat voor een groot deel uit apparatuur bedienen. Dat is belangrijk om te laten zien.\u2019 Zo kwam hij zelf ook in het vak. Hij was tijdens een open dag eigenlijk op weg naar fysiotherapie, maar stapte het verkeerde lokaal binnen. Hij bleef hangen omdat hij zag hoe technisch de verpleging eigenlijk is.<\/p>\n
mannenproblemen<\/h5>\n
Dit is het vierde deel in deze reeks. Lees\u00a0hier het eerste deel, \u2018De man als probleem: op zoek naar een nieuwe definitie van mannelijkheid\u2019, <\/a>\u00a0hier het tweede, \u2018Helpt jongenscoaching tegen de jongenscrisis in het onderwijs?\u2019<\/a> en hier het derde deel: \u2018Waarom mannen het niet over hun problemen hebben\u2019<\/a><\/p>\n<\/div>\n Als ik aan vrienden, familie en kennissen vertel over mijn serie over mannenemancipatie bij Vrij Nederland<\/em>, kan ik, als ik de juiste woorden kies, bijna altijd op begrip rekenen. Iedereen begrijpt dat het geen goed teken is dat jongens drie keer vaker dan meisjes naar het speciaal onderwijs worden gestuurd. Dat kinderen van gescheiden ouders in slechts drie procent<\/a> van de gevallen vooral worden opgevoed door hun vader.<\/p>\n Maar als het gaat over werk, dan zijn het de vrouwen die moeten emanciperen, is de consensus. Zij verdienen immers minder, zij bekleden nog te weinig topfuncties. Maar ook m\u00e1nnen moeten emanciperen op de arbeidsmarkt.<\/p>\n Emancipatie is grofweg te defini\u00ebren als de route naar keuzevrijheid. Je bent volledig ge\u00ebmancipeerd als je kunt kiezen hoe je wilt leven (binnen redelijke grenzen, uiteraard): als je niet wordt beperkt door verwachtingen van je omgeving, vooroordelen over jezelf of discriminerende wetten of regels. Vrouwen moesten in dat opzicht van ver komen. Tot ver in de jaren zeventig was het gebruikelijk dat vrouwen werden ontslagen als ze trouwden.<\/p>\n \u2018Jongvolwassen mannen laten zich op het gebied van werken, zorgen en leren meer leiden door genderstereotypen en genderrolopvattingen dan vrouwen.\u2019<\/p><\/blockquote>\n Maar inmiddels hebben vrouwen zich losgemaakt van hun eigen ge\u00efnternaliseerde genderkeurslijf. Vrouwen vinden dat ze alles kunnen worden. Mannen, paradoxaal genoeg, vinden dat niet. Een rapport uit mei 2022<\/a>, dat voor zover ik kan zien geen enkele aandacht kreeg in de media, maakt dat duidelijk. Het is nota bene een rapport van Atria, het kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis, betaald door de Directie Emancipatie van het ministerie van OCW. Het heet Vrij om te kiezen? Genderstereotypen en de levensloop<\/em>.<\/p>\n Een van de conclusies is dat mannen in elk geval op \u00e9\u00e9n manier minder vrij te zijn om te kiezen. \u2018Jongvolwassen mannen laten zich op het gebied van werken, zorgen en leren meer leiden door genderstereotypen en genderrolopvattingen dan vrouwen,\u2019 aldus de onderzoekers. Anders gezegd: mannen vinden dat minder beroepen bij hen passen dan vrouwen.<\/p>\n \u2018We hebben gemeten in welke mate jongvolwassenen denken dat er typisch mannelijke en typisch vrouwelijke eigenschappen zijn,\u2019 legt Atria-onderzoeker Paula Thijs uit. Ze ondervroegen 1.300 mensen tussen de 25 en 35 jaar en hielden twee groepsinterviews met jonge ouders. \u2018En vervolgens hebben we gekeken of jongvolwassenen met meer stereotype denkbeelden ook vaker typisch mannelijke of vrouwelijke beroepskeuzes maakten. Dat verband zagen we alleen bij mannen.\u2019<\/p>\n Vrouwen stomen op in de mannenbolwerken van weleer. Rond de eeuwwisseling was nog 30 procent van de advocaten vrouw, nu bijna 50 procent. Onder rechters is dat 60 procent. Van de medisch specialisten is 55 procent vrouw, in 2000 was dat nog de helft. Een enorme vooruitgang in extreem korte tijd.<\/p>\n Andersom gebeurt dat niet. Het percentage vrouwelijke kappers was twintig jaar geleden al hoog (zo\u2019n 85 procent), maar kan blijkbaar nog verder toenemen (nu boven de 90 procent). Negen van de tien psychologiestudenten zijn nu vrouw. En het mannennetwerk verpleegkunde heeft het tij tegen: nieuwe verpleegkundigen zijn vooral vrouw, de uitstroom is vooral man \u2013 mannelijke verpleegkundigen zijn ouder.<\/p>\n Uit CBS-cijfers blijkt dat het aandeel vrouwen de laatste twintig jaar is gegroeid in de meest \u2018mannelijke\u2019 sectoren (techniek, ICT, transport en logistiek). Het omgekeerde is niet het geval. Vergeleken met 2003 is het aandeel mannen in 2023 nauwelijks gegroeid in de \u2018vrouwelijke\u2019 categorie\u00ebn \u2018pedagogische beroepen\u2019 en \u2018zorg-en-welzijn-beroepen\u2019. Sterker nog, het percentage mannen in pedagogische beroepen (docenten, onderwijsassistenten, sportinstructeurs, kinderopvangmedewerkers), is met bijna 4 procentpunten ged\u00e1\u00e1ld.<\/p>\n De desegregatie van de arbeidsmarkt is dus eenrichtingsverkeer.<\/p>\n Het bewijst dat er een hi\u00ebrarchie zit in \u2018mannen\u2019- en \u2018vrouwenberoepen\u2019, zegt Paula Thijs van Atria, die voortkomt uit de hi\u00ebrarchie tussen masculiene en feminiene eigenschappen. \u2018Zodra jongens vrouwelijke eigenschappen laten zien, worden ze daarop afgerekend.\u2019 Mensen praten positiever over een \u2018mannelijke\u2019 vrouw (powervrouw!) dan over een \u2018vrouwelijke\u2019 man (gay!). \u2018Daardoor denk ik dat het voor vrouwen aantrekkelijker is om in een \u201cmannenberoep\u201d te gaan werken dan voor mannen in een \u201cvrouwenberoep\u201d. Voor vrouwen is het statusverhogend en voor mannen statusverlagend.\u2019<\/p>\n \u2018Toen ik in 2017 filmpjes ging zoeken over mijn vak, vond ik alleen filmpjes over hoe je steunkousen aantrekt en spuiten zet,\u2019 zegt Tommie Niessen (32), die al vijf jaar aandacht vraagt voor meer mannelijke verpleegkundigen en verzorgers. \u2018We zijn niet zo goed in campagne voeren,\u2019 zegt hij. \u2018De minst leuke dingen worden uitvergroot.\u2019<\/p>\n Mannen Netwerk Verpleegkunde wil door campagnes zo veel mogelijke mannelijke rolmodellen de wereld in sturen. \u2018In de studiekeuze is beeldvorming heel belangrijk,\u2019 zegt voorzitter Freek Blom. \u2018Mannen die nu kiezen voor verpleegkunde hebben vaak een familielid die verpleegkundige is.\u2019 Het netwerk wil daarnaast een mentorprogramma opzetten voor jonge, mannelijke verpleegkundigen, netwerkdagen en congressen organiseren en een ambassadeur aanstellen voor elke provincie.<\/p>\n Nu hebben ze alleen nog geld nodig, zegt Blom. Daarvoor willen ze aankloppen bij beroepsgroep V&VN. Blom heeft goede hoop dat dat lukt: \u2018We zijn de enige. Wat wij doen is nog nooit gedaan.\u2019<\/p>\n V&VN vindt meer mannen in de verpleegkunde \u2018hoog nodig\u2019, zegt een woordvoerder. Maar ze weet niet of ze het netwerk kunnen financieren. Wel kunnen ze het \u2018faciliteren\u2019. Zo interviewde hun vakblad<\/a> de oprichters, en ze zouden aandacht kunnen geven aan het netwerk op het verenigingsplatform, stelt de woordvoerder voor.<\/p>\n Ook verwijst ze naar het \u2018verkiezingsmanifest\u2019 dat V&VN voor de formerende politieke partijen opstelde. Daarin pleit de beroepsgroep voor het afschaffen van collegegeld voor zorgopleidingen om meer studenten aan te trekken. De \u2018achterliggende gedachte\u2019 is dat zich dan ook meer mannen en mensen met een migratieachtergrond aanmelden, zegt de woordvoerder.<\/p>\n Maar het woord \u2018mannen\u2019 komt in het manifest van V&VN niet voor. In een \u2018capaciteitsplan\u2019<\/a> van V&VN staat ook niks over mannelijke verpleegkundigen. Zelfs in het Meerjarig Strategisch Beleidsplan 2022-2025<\/a> is er niks over te lezen. \u2018Ieder\u00e9\u00e9n is welkom\u2019, reageert de woordvoerder. Beleid ontwikkelen voor mannen in de verpleegkunde is volgens haar aan de overheid.<\/p>\n Het kabinet heeft \u2018geen specifiek beleid\u2019 om mannen warm te maken voor de verpleging.<\/p><\/blockquote>\n \u2018V&VN doet niks,\u2019 weet Tommie Niessen. \u2018Of vrij weinig, in ieder geval. Dat vind ik treurig: de overheid heeft wel een belangenorganisatie nodig waaraan ze kan vragen of de achterban achter haar plannen staat.\u2019<\/p>\n Naar de overheid kijkt Freek Blom nog niet. Al was het wel leuk dat een compagnon van hem met Prinsjesdag de offici\u00eble gast was van D66\u2019er en oud-verpleegkundige Wieke Paulusma. \u2018Ik denk zeker dat de overheid hier een potje voor kan maken,\u2019 zegt Blom.<\/p>\n Maar het kabinet heeft \u2018geen specifiek beleid\u2019 om mannen warm te maken voor de verpleging, antwoordt het ministerie van OCW op vragen van Vrij Nederland.<\/p>\n \u2018Wij worden toegejuicht vanuit de samenleving,\u2019 zegt Sahar Yadegari, directeur van het \u2018Landelijk expertisebureau meisjes\/vrouwen en b\u00e8ta\/techniek\u2019 VHTO, dat de participatie van meiden en vrouwen in deze sectoren wil verhogen. Ze hebben tien mensen in dienst en bestaan al 42 jaar. \u2018Onze missie is \u201cstoer\u201d. Andersom, de boodschap \u201cmannen moeten meer zorgen\u201d, vinden mensen raar.\u2019<\/p>\n Hun investeringen betalen zich langzaam maar zeker uit. \u2018Zeker tussen 2010 en 2020 is het aandeel meiden op havo en vwo dat een exact profiel kiest flink toegenomen, op het vwo soms zelfs groter dan jongens.\u2019 Het vmbo loopt achter, maar ook daar is vooruitgang, blijkt uit cijfers van het Techniekpact, een samenwerkingverband tussen het onderwijs, het bedrijfsleven en de overheid. Het aantal vrouwen dat vervolgens een technische universitaire opleiding kiest, is in hetzelfde decennium verdubbeld, op het hbo is het met 50 procent toegenomen, en op het mbo een klein beetje. \u2018De aanvoerlijn is goed gevuld,\u2019 zegt Yadegari.<\/p>\n Maar op de arbeidsmarkt gaat het nog \u2018belabberd\u2019. Van de jonge vrouwen met een techniek-diploma werkt maar 42 procent in de techniek. Bij de mannen is dat 65 procent. Vrouwen ervaren nog steeds dat ze zich \u2018twee keer zo hard moeten bewijzen\u2019, zegt Yadegari. \u2018Logisch, als we aan techniek denken, denken we allemaal aan mannen. Als een vrouw iets heeft gemaakt, vinden we het moeilijker te geloven dat het van goede kwaliteit is.\u2019<\/p>\n \u2018Weet je hoe zwaar het is om een pati\u00ebnt om te draaien in een bed? En dat vinden we prima vrouwenwerk.\u2019<\/p><\/blockquote>\n Verpleegkundigen Niessen en Blom botsen op hun beurt op pati\u00ebnten die liever een vrouw aan het bed hebben staan. Niessen: \u2018Soms hebben pati\u00ebnten vervelende dingen meegemaakt in het verleden, maar vaak is het een kwestie van vertrouwen winnen.\u2019<\/p>\n Is een klein beetje arbeidsmarktsegregatie ook niet logisch? Mannen zijn nu eenmaal sterker. Maakt dat mannen niet geschikter voor de bouw, en vrouwen voor de zorg? \u2018Weet je hoe zwaar het is om een pati\u00ebnt om te draaien in een bed?\u2019 zegt Yadegari. \u2018En dat vinden we prima vrouwenwerk. Op een bouwplaats heb je tegenwoordig allerlei apparatuur tot je beschikking. Het werk is in veel werkplaatsen steeds meer geautomatiseerd.\u2019<\/p>\n Edwin Borger (59) heeft besloten om weer voor de klas te gaan staan. De afgelopen jaren was hij onderwijsadviseur en ondersteunde hij een schooldirecteur. Daar merkte hij steeds vaker de dagelijkse worsteling met het rondkrijgen van de roosters. Hij viel een keer in en vond dat eigenlijk wel weer leuk, vertelt hij aan de telefoon als hij het schoolplein oploopt van zijn school. Er klinken gillende kinderen op de achtergrond. \u2018Kinderen die opfleuren als je er bent, dat is waarvoor ik ooit naar de pabo ben gegaan.\u2019<\/p>\n In 2015 begon Borger met Robert-Jan Kooiman de stichting Meestert!, om meer mannen voor de klas te krijgen \u00e9n te houden. Ze waren ge\u00efnspireerd door de kappers achter de Rotterdamse \u2018haarsnijder en barbier\u2019 Schorem en dachten: als zij het imago van het kappersvak kunnen vermannelijken, waarom wij dan niet het basisonderwijs? Van de leerkrachten op de basisschool is 17 procent man. Bovendien zijn relatief veel mannelijke leerkrachten ouder dan vijftig.<\/p>\n Na landelijke media-aandacht in 2017 klopten allemaal meesters aan om een lokale afdeling te beginnen. Borger en Kooiman stuurde algauw communities<\/em> aan door heel het land \u2013 van Arnhem tot Amsterdam en van Rotterdam tot Groningen \u2013 waarin de meesters bij elkaar kwamen om te praten over het vak en waar ze tegenaan liepen. Ze \u2018overmeesterden\u2019 klassen, gaven colleges op de pabo.<\/p>\n Anno 2024 is Meestert! op sterven na dood. \u2018Op een bepaald moment moet zo\u2019n lokale community zichzelf gaan bedruipen,\u2019 zegt Borger, \u2018en dan bloedt het binnen drie maanden dood. Meesters hebben altijd iets anders te doen.\u2019<\/p>\n Inmiddels zijn mannen weer \u2018van elke overlegtafel gedonderd\u2019, zegt Borger.<\/p>\n Op de vraag wat de overheid doet om mannen naar het basisonderwijs te trekken, wijst het ministerie van OCW op de alliantie Divers voor de klas. Dat samenwerkingsverband tussen het ministerie, pabo\u2019s, hogescholen en basisscholen ging in 2019 van start om man-vrouw-verhoudingen in het primair onderwijs te verbeteren, maar richt zich ook op het vergroten van de culturele diversiteit voor de klas.<\/p>\n In de praktijk ligt de focus vooral op dat laatste, zeggen de mannen achter Meestert!, onderdeel van de alliantie. \u2018Er is geen pabo die durft te zeggen: ik ga werk maken van meer mannen voor de klas,\u2019 zegt Borger. \u2018Geen enkele pabo heeft aan ons gevraagd hoe ze dat kunnen doen.\u2019<\/p>\n In het onderzoek \u2018Meer Meesters?\u2019<\/a>, op verzoek van de alliantie, staan desalniettemin heel wat initiatieven van pabo\u2019s om meer mannen voor de klas te krijgen, met namen als \u2018Paboys\u2019, \u2018HIJ-instroom\u2019 en \u2018Be a man, be a teacher\u2019. Ze gaan soms wel twintig jaar terug. Er kwamen mannelijke ambassadeurs, er werd een studievereniging voor mannen opgericht, een aantal pabo\u2019s schafte de verplichte kleuterstage af, mannelijke studenten werden gekoppeld aan mannelijke studieloopbaanbegeleiders. Oud-staatssecretaris Halbe Zijlstra is ooit in een schoolbus gestapt voor de meester, oud-minister Jet Bussemaker in een trein.<\/p>\n Meestert! heeft een \u2018menukaart\u2019 klaarliggen voor pabo\u2019s met idee\u00ebn om meer mannen te trekken: een pubquiz, masterclass, survivalweekend, \u2018overmeestering\u2019 van klassen. \u2018Maar we zijn als een snackbar waar geen klanten komen\u2019, zegt Borger. \u2018En de klanten die wel komen, die zeggen: zijn de snacks wel vegan?\u2019<\/p>\n Borger hekelt ook de media, waarin \u2018zeikverhalen\u2019 zouden staan die het beroep reduceren tot \u2018snotneuzen en kleien\u2019, en dat het hard werken is voor weinig geld.<\/p><\/blockquote>\n Wat hij daarmee bedoelt: het onderwerp \u2018mannen\u2019 heeft een \u2018nare bijsmaak\u2019, zegt Borger. \u2018Alsof het over onderdrukking door vrouwen gaat. Daar wil men zich niet aan branden.\u2019 Zijn compagnon Robert-Jan Kooiman: \u2018Mannen zijn het onderwerp van #MeToo en oorlogen. Het is makkelijker om het over lhbtiq\u2019ers te hebben, dan over mannen.\u2019 Borger: \u2018Je wil voorkomen dat je als antifeminist te boek komt te staan.\u2019<\/p>\n Als voorbeeld noemt Borger een \u2018innovatiemanager van een landelijke pabo-club\u2019 die het onderwerp \u2018platvloers\u2019 noemde. Een andere manager zou hebben gezegd dat het onderwerp \u2018niet van deze tijd\u2019 is, een pabo-bestuurder dat hij het \u2018er niet doorheen zou krijgen\u2019 bij zijn team, en een gemeenteambtenaar van Rotterdam zou het een \u2018lastig onderwerp\u2019 hebben genoemd, en hebben gezegd: \u2018Maar jullie zijn heel aardig.\u2019<\/p>\n Borger hekelt ook de media, waarin \u2018zeikverhalen\u2019 zouden staan die het beroep reduceren tot \u2018snotneuzen en kleien\u2019, en dat het hard werken is voor weinig geld. Onzin, zegt Borger: \u2018Er zijn beroepen die slechter betalen.\u2019<\/p>\n Het beste wat hij nu kan doen, concludeerde Borger, is z\u00e9lf voor de klas gaan staan. \u2018Ik mag nog zeven, acht jaar tot mijn pensioen. Dat is misschien een mooi einde. Het is geweldig. Stressvol ook. Hard werken, maar ik kom voldaan thuis. Ik ervaar weer iedere week hoe fijn het is voor leerlingen om een man voor de klas te hebben.\u2019 Wat hij doet, zegt hij, is het man-zijn \u2018voorleven\u2019.<\/p>\n Het zijn de vrouwen die moeten emanciperen. Dat is al generaties<\/a> lang de opvatting in Nederland. Daardoor wordt geprobeerd het tekort aan verpleegkundigen, dat komende jaren kan oplopen tot 25.000<\/a> mensen, te slechten met slechts de helft van de beroepsbevolking. Om het lerarentekort aan te pakken gaat 1,5 miljard euro per jaar naar het onderwijspersoneel, werd in 2022 afgesproken in het Onderwijsakkoord. De term \u2018mannen\u2019 (of \u2018vrouwen\u2019) komt niet voor in het akkoord<\/a>.<\/p>\n Natuurlijk, met het geld konden de salarissen in het primair onderwijs gelijk worden getrokken met die in het voortgezet onderwijs. Daar wordt iedereen beter van. Maar dat vijf keer meer vrouwen dan mannen voor de klas staan in het basisonderwijs, was geen actiepunt. De alliantie Divers voor de klas krijgt 400.000 euro voor vijf jaar.<\/p>\n Nog in 2023 was een campagne te zien waarin vrouwen vertellen hoe ze met hun man en baas hadden besproken om meer te gaan werken. Dat mannen ook m\u00ednder konden werken, en meer voor de kinderen zorgen bijvoorbeeld, werd niet genoemd. De campagne werd betaald door het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.<\/p>\n \u2018Nu moeten we nog \u201cvrouwelijke\u201d dingen \u201cvermannelijken\u201d om ze \u201caan de man\u201d te brengen. Dat is in de kern precies het probleem.\u2019<\/p><\/blockquote>\n Deeltijdwerkende vrouwen zijn niet per se een probleem. Al vanaf twintig uur per week zijn de meeste mensen economische zelfstandig, schrijft Atria. Het kennisinstituut voor emancipatie pleit daarom voor een \u2018omdraaiing\u2019 van het narratief in het emancipatiebeleid: niet het deeltijdwerken van vrouwen, maar het voltijdwerken van mannen en hun afwezigheid in zorgtaken houdt genderongelijkheid in stand. Dat rapport kwam een jaar v\u00f3\u00f3r de campagne uit.<\/p>\n Een op de vijf mannen die fulltime werken wil wel minder werken, maar dat kan niet altijd. In \u2018mannensectoren\u2019 als de ICT of transport is voltijdwerken de norm. Onderzoeker Paula Thijs: \u2018Mannen in de technische sector die we interviewden zeiden: we hadden wel meer met onze kinderen willen zijn, maar daar hadden we de flexibiliteit niet voor.\u2019 In \u2018mannensectoren\u2019 zijn er minder zorgregelingen. Zowel mannen als vrouwen zeggen volgens het Atria-rapport dat het werk van de man het grootste obstakel vormt voor een gelijke verdeling in het huishouden.<\/p>\n Om de zorgtaken beter te verdelen heeft de overheid het ouderschapsverlof uitgebreid, laat het ministerie van OCW weten. Maar: \u2018Er is geen specifiek beleid om mannen te stimuleren om vaker in deeltijd te werken.\u2019<\/p>\n\n \u2018Bij de Rijksoverheid is er geen substantieel geld voor mannenemancipatie,\u2019 zegt Jens van Tricht, oprichter van Emancipator, dat zich al zeker tien jaar inzet voor mannenemancipatie. Van Trichts subsidievoorstel voor een alliantie rond mannenemancipatie haalde het niet in 2017.<\/p>\n Emancipator zat daarna weliswaar in de alliantie Werk.en.de Toekomst (2018-2022) met Atria, de Nederlandse Vrouwen Raad en VHTO, maar het waren \u2018een vermoeiende vijf jaar\u2019, zegt Van Tricht. \u2018Wij moesten steeds zeggen: het gaat ook over mannen. Zoals ik het heb beleefd, waren het drie vrouwenorganisaties die zich inzetten om meer vrouwen naar betaald werk, de techniek, en de top te stimuleren. Allemaal heel logisch. Onze rol was om jongens en mannen richting de zorg te stimuleren. Ook onbetaalde zorg, dus deeltijdwerk.\u2019<\/p>\n Maar in die jaren zijn ze \u2018nader tot elkaar gekomen\u2019, zegt Van Tricht. Het rapport Vrij om te kiezen?,<\/em> dat voortkwam uit de alliantie, heeft inderdaad ruim aandacht voor mannen.<\/p>\n Sahar Yadegari van VHTO: \u2018Emancipator heeft het narratief veranderd: als je vrouwenemancipatie niet omvormt tot een win-winverhaal, waarbij mannen \u00e9n vrouwen winnen, dan blijft het een achterhoedegevecht.\u2019<\/p>\n Paula Thijs van Atria: \u2018We kwamen erachter dat veel inzichten die wij opdeden voor ons onderzoek al door feministen werden gezien in de jaren vijftig, zestig en zeventig. Dat ging ook vaak over het stimuleren van mannen om meer in het huishouden te doen, omdat dat vrouwen kan helpen om meer betaald werk te verrichten. Joke Smit had daar met haar Man-Vrouw-Maatschappij al een tienpuntenplan voor.\u2019<\/p>\n Inmiddels werkt Emancipator weer in een nieuwe alliantie, Worden Wie Je Bent, aan het stimuleren van jongens richting traditioneel \u2018vrouwelijke\u2019 beroepen. In 2022 werd een nieuw alliantievoorstel van Emancipator en Atria afgewezen, waarop de organisatie weer aanschoof bij de alliantie van VHTO. Jammer, vindt Yadegari van VHTO, maar ook weer niet heel gek. \u2018Het is niet een puur inhoudelijke afweging. Er moet een maatschappelijke organisatie opstaan met voldoende steun vanuit de samenleving.\u2019 En Emancipator krijgt \u2018te weinig steun\u2019, ziet Yadegari. \u2018Je moet een kritische massa kunnen verzamelen.\u2019<\/p>\n \u2018Nu moeten we nog \u201cvrouwelijke\u201d dingen \u201cvermannelijken\u201d om ze \u201caan de man\u201d te brengen,\u2019 zegt Jens van Tricht. \u2018Dat is in de kern precies het probleem. Want het onderliggende principe, dat \u201cvrouwelijkheid\u201d minder waard is, blijft gelden. En dan kunnen we van mannen nooit verwachten dat ze zullen emanciperen. Dan zal elk initiatief om mannen in zogenaamde vrouwenberoepen te krijgen, gedoemd zijn om te mislukken.\u2019<\/p>\n Deze publicatie is tot stand gekomen met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Waarom zijn er allerlei initiatieven voor vrouwen in de ICT en techniek (83 procent man), maar niet voor mannen in de verpleegkunde (87 procent vrouw)? Met die vraag activeerde Xenia Yocarini de ondernemerslust bij drie mannelijke vrienden met wie ze verpleegkunde had gestudeerd. \u2018Zij wist dat de IT-wereldeen groot vrouwennetwerk heeft,\u2019 vertelt een van hen, […]<\/p>\n","protected":false},"author":2850,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-583904","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-samenleving","article_type-onderzoek"],"acf":[],"author_name":"Menno Sedee","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/583904","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=583904"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/583904\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":584242,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/583904\/revisions\/584242"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Menno Sedee","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/2850"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=583904"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=583904"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}genderkeurslijf<\/h5>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/Mannenemancipatie-4-640x853.jpg\")
<\/p>\nmannenbolwerken van weleer<\/h5>\n
Geen specifiek beleid<\/strong><\/h5>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/Mannenemancipatie-3-640x853.jpg\")
<\/p>\nSterker<\/strong><\/h5>\n
Overmeesteren<\/strong><\/h5>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/Mannenemancipatie-2-640x853.jpg\")
<\/p>\nHet man-zijn voorleven<\/strong><\/h5>\n
Minder zorgregelingen<\/strong><\/h5>\n
Het gaat ook over mannen<\/strong><\/h5>\n