Met ons gaat het nog altijd goed<\/em> acht sombere mythes over Nederland door de feiten te laten spreken: de ongelijkheid neemt niet toe, Nederland wordt niet onveiliger, de sociale samenhang neemt niet af, de integratie van nieuwkomers is niet mislukt, het gaat niet slechter met de emancipatie, en zelfs het milieu gaat er in veel opzichten op vooruit. Die bevindingen, stelt van Mulligen in EBS, staan nog recht overeind: feitelijk staat Nederland er in de meeste opzichten heel goed voor.<\/p>\nEn toch grijpt het maatschappelijk onbehagen om zich heen, met een onmogelijke politieke situatie tot gevolg: hoe gaan de VVD, NSC en BBB ooit een stabiele regering bouwen, met of zonder de PVV, de grote winnaar van de verkiezingen?<\/p>\n
Nu de discussie over feiten en emoties weer opvlamt moest ik denken aan Ivo Opstelten, de VVD\u2019er die als burgemeester van Rotterdam van nabij te maken kreeg met de opkomst van Pim Fortuyn, en \u00e9\u00e9n van de belangrijkste adviseurs werd van Mark Rutte aan het begin van diens jarenlange premierschap. Het was Opstelten die ooit verklaarde dat in de politiek emoties minstens zo belangrijk zijn als feiten. \u2018De politicus die dat niet ziet, is geen knip voor de neus waard.\u2019 Die uitspraak werd Opstelten nog lange tijd nagedragen: het zou een vrijbrief zijn voor populisme, voor het napraten van de onderbuik, voor feitenvrije politiek.<\/p>\n
Principieel is dat ongetwijfeld waar: in een democratie als de onze zou je van politici mogen verwachten dat ze ook bereid zijn de boze burger waar nodig tegen te spreken, en niet alleen maar mee te huilen met de wolven in het bos. Toch heeft het recept van Ivo Opstelten de VVD lange tijd groot succes gebracht. Mede op aandrang van Opstelten staakte Mark Rutte als jonge partijleider zijn praatjes over de vrijheid van meningsuiting en \u2018groen rechts\u2019, en richtte hij zich \u2013 in ieder geval in verkiezingstijd \u2013 op de traditionele rechtse VVD-thema\u2019s: een streng asielbeleid, hard optreden tegen criminaliteit, de belastingen omlaag en lekker doorrijden op de snelweg. In de praktijk kwam tijdens dertien jaar Rutte vrijwel niets van die beloften terecht: het asielbeleid modderde door, de criminaliteit daalde juist z\u00f3nder hardere straffen, de overheidsuitgaven en het aantal ambtenaren stegen explosief, en op de meeste wegen werd de maximumsnelheid juist teruggeschroefd.<\/p>\n
De VVD-kiezers maakte het allemaal weinig uit: Rutte maakte van de VVD de grootste partij, wist met grote behendigheid de ene na de andere coalitie bij elkaar te houden, en hield zijn grote electorale concurrent de PVV na zijn eerste mislukte gedoogkabinet jarenlang onder de duim, niet met principi\u00eble argumenten maar met het mantra dat Geert Wilders wegloopt als het erop aankomt.<\/p>\n
Zelfs nadat Mark Rutte zich in juli onverwacht terugtrok als partijleider leek het beproefde recept van Ivo Opstelten nog een tijdje te werken. Terwijl heel Den Haag verwachtte dat de VVD na het vertrek van Rutte met donderend geraas in elkaar zou storten bleef zijn opvolger Dilan Yesilg\u00f6z nog wekenlang hoog scoren in de peilingen, met de bekende feitenvrije oneliners over een harde aanpak van de criminaliteit en de asielinstroom. Totdat ze de deur openzette voor samenwerking met de PVV, en Geert Wilders juichend over de vluchtstrook voorbijkwam.<\/p>\n
Jarenlang kreeg Mark Rutte hevige kritiek op zijn geschonden verkiezingsbeloften en zijn soepele omgang met de feiten.\u00a0Maar onlangs hoorde ik oud-VVD-Kamerlid Han ten Broeke \u2013 een van de weinigen in de fractie die indertijd tegen de kabinetsdeelname van de PVV stemden \u2013 zeggen dat de hashtag #missenjullierutteal de komende tijd trending zou kunnen worden. Daar zou hij best eens gelijk in kunnen krijgen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Te midden van de stortvloed aan onheilstijdingen in de media over het groeiend onbehagen in Nederland dat de grote verkiezingswinst van de PVV zou verklaren \u2013 de angst voor migratie, het opkomend racisme, de woede over het woningtekort, de zorgen over de bestaanszekerheid, de verschralende voorzieningen, het algehele onvermogen van de politiek \u2013 kwam Peter […]<\/p>\n","protected":false},"author":1248,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-582376","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-macht","article_type-column"],"acf":[],"author_name":"Thijs Broer","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/582376","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=582376"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/582376\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":582398,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/582376\/revisions\/582398"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Thijs Broer","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1248"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=582376"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=582376"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}