{"id":581297,"date":"2023-11-18T05:00:16","date_gmt":"2023-11-18T04:00:16","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=581297"},"modified":"2024-04-03T17:51:49","modified_gmt":"2024-04-03T15:51:49","slug":"mannen-problemen-praten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/mannen-problemen-praten\/","title":{"rendered":"Waarom mannen het niet over hun problemen hebben: \u2018Vrouwen hebben mij leren praten\u2019"},"content":{"rendered":"
\n
Internationale Mannendag<\/h5>\n

Over Internationale Mannendag (19 november) wordt vaak lacherig gedaan. De meeste mensen weten niet eens dat die bestaat, en als ze erachter komen (vaak op Internationale Vrouwendag), denken ze dat die wordt georganiseerd door extreemrechtse types die de machoman op een voetstuk willen plaatsen.<\/p>\n

In werkelijkheid willen de initiatiefnemers met deze dag positieve rolmodellen voor mannen stimuleren. Dit jaar staat het thema su\u00efcidepreventie centraal. Een goede dag dus om de depressie-paradox onder de loep te nemen. Waar komen de verschillen in depressie- en zelfmoordcijfers vandaan?\u00a0<\/strong><\/p>\n<\/div>\n

Begin 2021 scheurde Gianni Zuiverloon zijn enkelbanden. Zuiverloon, toen 34 jaar oud, was net teruggekeerd uit India om zijn voetbalcarri\u00e8re in Nederland af te maken, zodat zijn zoontje hem nog kon zien spelen. In zijn eerste wedstrijd in de basisopstelling bij ADO Den Haag ging hij onderuit. Hij kon de rest van het seizoen, en een mooi einde van zijn voetbalcarri\u00e8re, wel vergeten.<\/p>\n

Maar toen Edson Braafheid, die hij nog kende van Jong Oranje, hem vanuit de Verenigde Staten opbelde om te vragen hoe het ging, zei hij: \u2018Goed.\u2019<\/p>\n

\u2018Kap nou even,\u2019 zei Braafheid meteen. \u2018Hoe gaat het nu \u00e9cht met je?\u2019 Vervolgens zaten ze drie uur aan de telefoon. Het gesprek ging van werk naar priv\u00e9 en naar hun \u2018struggles\u2019, vertelt Zuiverloon. \u2018De tranen liepen uiteindelijk over onze wangen.\u2019<\/p>\n

Praten over zijn gevoelens heeft Zuiverloon met vallen en opstaan moeten leren. \u2018Ik heb de voetbalwereld ervaren als een keiharde mannenwereld,\u2019 zegt hij, \u2018waar geen plek was voor emoties of kwetsbaarheid. Over mentale problemen kon ik lang met niemand praten.\u2019 Hij had last van faalangst en prestatiedruk, en belandde in een depressie omdat hij zich niet goed genoeg vond.<\/p>\n

Het betekende in 2011 zelfs het einde van zijn tijd bij West Bromwich Albion, dat toen in de Engelse Premier League speelde. Door priv\u00e9-omstandigheden zat hij niet lekker in zijn vel, vertelde hij eerder tegen sportzender ESPN<\/a>. Maar in plaats van dat de club de toen 25-jarige voetballer psychologische hulp aanbood, mocht hij een weekje uitrusten op de bank. Hij speelde daarna geen enkele wedstrijd meer voor de club.<\/p>\n

Inmiddels zijn sportpsychologen vaste krachten bij voetbalclubs. Toch merkte Zuiverloon tegen het einde van zijn carri\u00e8re dat jongens naar h\u00e9m toe kwamen met vragen over prestatiedruk, slaapproblemen en eenzaamheid. \u2018Het is nog steeds niet gebruikelijk om met professionals over je mentale problemen te praten.\u2019<\/p>\n

Niet lang nadat ze een punt hadden gezet achter hun voetbalcarri\u00e8re begonnen Zuiverloon en Braafheid de Play Mental Foundation. Met psychologen en coaches geven ze nu workshops over mentale gezondheid aan tieners en twintigers op scholen en sportverenigingen, en \u2018inspiratiesessies\u2019 bij bedrijven. Omdat cultuur ook invloed kan hebben op het mentaal welzijn \u2013 Braafheid en Zuiverloon hebben beiden een Surinaamse achtergrond \u2013 is ook een antropoloog onderdeel van hun team. In hun podcast Building Bridges,<\/a> waarmee ze begin 2023 begonnen, spreken ze met (ex-)profvoetballers over waar ze tegenaan lopen of zijn gelopen in hun carri\u00e8re.<\/p>\n

In de sportwereld en bij hun workshops merken ze dat vooral mannen nauwelijks praten over mentale problemen. \u2018Die vinden het moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen, willen geen hulp vragen, alles zelf oplossen, omdat ze denken dat ze anders zwak zijn,\u2019 zegt Zuiverloon. \u2018Ik kan heel goed begrijpen dat als je alles opkropt, het er op een gegeven moment uitkomt. En dat je er dan aan ten onder gaat.\u2019<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Leeftijd is een voorspeller<\/h5>\n

Mannen maken twee keer zo vaak een einde aan hun leven als vrouwen. Toch hebben vrouwen twee keer zo vaak een depressie. Maar zijn mannen echt minder depressief, of verbergen ze het gewoon beter? De su\u00efcidecijfers wijzen op het laatste.<\/p>\n

\u2018Mannen van middelbare leeftijd zijn met stip de meest problematische doelgroep voor ons,\u2019 zegt Marcel van Kanten, communicatieadviseur bij 113 Zelfmoordpreventie. Hij is de enige binnen de communicatieafdeling die een doelgroep onder zijn hoede heeft. Mannen, dus. Sterker nog, hij is daar twee jaar geleden speciaal voor aangenomen.<\/p>\n

Su\u00efcidepreventie is een relatief nieuw vakgebied, zegt Van Kanten. \u2018In twee jaar tijd is onze onderzoeksafdeling gegroeid van zes naar zesentwintig mensen. Daardoor beginnen we nu een beetje een beeld te krijgen: waar hebben we het eigenlijk over? We ontwikkelen interventies, maar die moeten wel evidence-based zijn.\u2019<\/p>\n

Terwijl mannen vaker overlijden aan su\u00efcide, doen vrouwen vaker een poging. \u2018Mannen kiezen vaker voor wat agressievere methodes van zelfdoding. Bovendien trekken vrouwen eerder aan de bel en doen mannen pas een poging als ze echt geen andere uitweg meer zien,\u2019 zegt Van Kanten.<\/p>\n

Leeftijd is een belangrijke voorspeller: 40 procent van de zelfdodingen vindt plaats onder mannen tussen de 40 en 70 jaar oud. Maar hun aandeel aan de hulplijn van 113 bedraagt slechts 6 procent, aldus Van Kanten. In 2022 lanceerde 113 daarom een campagne die zich speciaal richtte op mannen van middelbare leeftijd. Ze begonnen met twee commercials waarin mannen besluiten met vrienden over hun problemen te praten. Een van de commercials speelde zich af in een caf\u00e9<\/a> en een tijdens het wielrennen<\/a>. \u2018Wij praten (niet) over problemen\u2019 heet de campagne.<\/p>\n

Dit jaar deed 113 Zelfmoordpreventie samen met het Trimbos-instituut onderzoek naar welke middelbare mannen het vaakst een einde aan hun leven maken. Dat onderzoek kwam deze week uit. Mannen met psychische problemen, alleenstaande mannen en mannen met een arbeidsongeschiktheidsuitkering bleken het grootste risico te lopen. Valt een man in alle drie de groepen, dan is de kans 14,5 keer zo groot dat hij overlijdt aan su\u00efcide dan de gemiddelde man van middelbare leeftijd.<\/p>\n

\u2018Ik heb vijftien jaar lang depressies gehad. Er was toen geen internet, geen 113. Dankzij een paar goede mensen om mij heen heb ik het gered.\u2019<\/p><\/blockquote>\n

Uit vragenlijsten die ze afnamen bij nabestaanden bleek dat de mannen geen uitweg meer zagen door zorgen over hun financi\u00ebn, hun relatie of gezin of lichamelijke problemen. Een deel van deze mannen zocht geen hulp omdat dat taboe voor ze was of ze niet afhankelijk wilden zijn van anderen.<\/p>\n

Nabestaanden denken dat de su\u00efcides voorkomen hadden kunnen worden wanneer het taboe rond mentale gezondheid bij mannen wordt doorbroken.<\/p>\n

Waar dat taboe vandaan komt? Van Kanten neemt zichzelf als voorbeeld. \u2018Ik ben net zestig geworden, ben half Indisch, half Surinaams en in Nederland geboren. Mijn vader is in Suriname opgegroeid met een bepaald manbeeld: een echte vent leert zijn eigen boontjes doppen. In de Creoolse gemeenschap geldt bovendien: je hangt je vuile was niet buiten. \u201cWanneer word je nou eens een echte vent\u201d zei mijn vader eens toen ik als puber huilde.\u2019 Van zijn Indische kant kwam daar het \u2018Indisch zwijgen\u2019 bij: over de Tweede Wereldoorlog en de verschrikkingen van de jappenkampen praat je niet.<\/p>\n

In zijn studietijd is Van Kanten su\u00efcidaal geweest. \u2018Ik heb vijftien jaar lang depressies gehad. Er was toen geen internet, geen 113. Dankzij een paar goede mensen om mij heen heb ik het gered. Vrouwen hebben mij leren praten. En mijn oom: hij had als missie om het Indisch zwijgen te doorbreken.\u2019<\/p>\n

\n
mannenproblemen<\/h5>\n

Dit is het derde deel in een onderzoeksreeks over mannenemancipatie. Lees hier het eerste deel, \u2018De man als probleem: op zoek naar een nieuwe definitie van mannelijkheid\u2019, <\/a>\u00a0en hier het tweede, \u2018Helpt jongenscoaching tegen de jongenscrisis in het onderwijs?\u2019<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n

Serieuzer nemen<\/h5>\n

Ander voorbeeld. In 2015 maakte de broer van journalist Nathan Vos een einde aan zijn leven. Dat kwam voor Nathan als een verrassing: David was altijd de broer met wie het zo goed leek te gaan. Hij had een goede baan en een fijn gezin. Ja, op een gegeven moment kwam hij overspannen thuis te zitten. Maar dat kan iedereen toch weleens overkomen?<\/p>\n

Binnen een paar maanden was David er niet meer. Wat had Nathan gemist? Had hij het kunnen voorkomen? Had hij wel de juiste vragen gesteld?<\/p>\n

Zijn beroep werd zijn uitlaatklep. Hij sprak nabestaanden van andere mannen die er een einde aan hadden gemaakt en publiceerde in 2017 het boek Man o man<\/em>. De grote overeenkomst die hij zag tussen de overleden mannen, was een slechte band met hun vader. Daardoor hadden ze niet geleerd hoe een man met emoties om moet gaan, denkt Nathan. In het geval van David: die zette zich volgens Nathan flink af tegen het losbandige leven en onbetrouwbare karakter van zijn vader. Hij legde vervolgens te veel druk op zichzelf om een \u2018supervader\u2019 te zijn.<\/p>\n

Het stereotype van de stoere, zelfverzekerde, onafhankelijke man die niet praat over teleurstellingen en alles zelf wil oplossen bestaat kennelijk nog steeds. Verandert er dan niks? Zeker wel. De vader aan het schoolplein is al lang geen uitzondering meer. In de media zijn inmiddels genoeg mannen die open zijn over mentale gezondheid, zoals Tim Hofman, die in september een avond presenteerde over mentaal welzijn onder mannen naar aanleiding van de documentaire A Man\u2019s World<\/a><\/i>.<\/p>\n

\u2018De tendens is over het algemeen: nu eerst de vrouwen. Ik zou het graag uit elkaar willen trekken. Er zijn twee slachtoffers van mannen: vrouwen en mannen.\u2019<\/p><\/blockquote>\n

Zelfs het tijdschrift Men\u2019s Health<\/em>, doorgaans gericht op het uiterlijk, besteedde afgelopen zomer aandacht aan mental health.<\/p>\n

\u2018Ik heb mijn verhaal veel en goed kunnen vertellen,\u2019 zegt ook Nathan Vos. Zijn boek werd goed ontvangen, hij gaf lezingen, schoof aan in panels, gaf een TedTalk. Zijn boodschap: we moeten de problemen en behoeftes van mannen serieuzer nemen. \u2018Tegelijkertijd vinden mensen het lastig om de man als slachtoffer te zien. Om met liefde en empathie naar de man te kijken. Ik werd regelmatig uitgejouwd in zalen. De tendens is over het algemeen: nu eerst de vrouwen. Veel vrouwen zijn getraumatiseerd geraakt door mannen. Dan is het moeilijk om te zeggen: de man heeft ook problemen. Ik zou het graag uit elkaar willen trekken. Er zijn twee slachtoffers van mannen: vrouwen en mannen.\u2019<\/p>\n

Vos vraagt zich ook af of hij wel de man bereikt die hij wil bereiken: de eenzame man die zich slecht kan verhouden tot zijn gevoelens. \u2018Die gaat niet zomaar een boek van Nathan Vos lezen. Of naar een lezing. Of een mannencirkel.\u2019<\/p>\n

\u2018Je moet in de haarvaten van de samenleving zitten,\u2019 zegt Marcel van Kanten van 113. Na de tv-reclames verfijnde hij de mannencampagne in 2023. Tijdens de Su\u00efcidepreventieweek in september organiseerden ze een \u2018Man in Mind Meetup\u2019 in Roermond, waar ervaringsdeskundigen aan het woord kwamen. In december volgt een talkshow bij de regionale omroep van Limburg L1. \u2018Hoogstwaarschijnlijk pakken we volgend jaar een noordelijke provincie, waar de zelfmoordcijfers hoog zijn.\u2019<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Maskeren<\/h5>\n

Als mannen w\u00e9l om hulp vragen, zijn er andere obstakels. \u2018Mannen vinden het heel ingewikkeld om er woorden aan te geven als het niet lekker gaat,\u2019 zegt psychosociaal therapeut Jeremy Heshof, die zich in zijn praktijk richt op mannen. \u2018Mannen komen nooit bij mij met: ik heb een depressie. Ze melden zich vaker met vage klachten: ik zit niet lekker in m\u2019n vel, op mijn werk loopt het niet goed, de kinderen vallen me zwaar.\u2019 Dat moet je als therapeut wel herkennen als mogelijk depressief.<\/p>\n

\u2018Je kunt aan de buitenkant niet zien of iemand su\u00efcidaal is,\u2019 zegt Van Kanten van 113. \u2018Het is daarom belangrijk om de signalen te herkennen, bijvoorbeeld als mensen zich terugtrekken of ineens ander verdrag gaan vertonen.\u2019<\/p>\n

Mannen maskeren hun depressieve klachten vaak door naar alcohol, drugs of porno te grijpen, zegt Heshof. \u2018Alles om maar niet bij die pijn te hoeven.\u2019 Volgens hem worden mannen daardoor eerder behandeld voor een verslaving dan voor hun depressie. Nabestaanden waren volgens het onderzoek van 113 en Trimbos van mening dat de zelfdodingen onder meer voorkomen hadden kunnen worden als de mannen sneller en beter geholpen waren door professionele hulpverlening.<\/p>\n

Volgens hetzelfde onderzoek is een laag inkomen een van de risicofactoren op su\u00efcide. De Groene Amsterdammer<\/em> schreef in 2018 dat armoede-interventies echter vooral gericht zijn op alleenstaande vrouwen. \u2018Het algemene beeld is dat mannen het zelf wel kunnen rooien,\u2019 zei een hulpverlener tegen het blad, terwijl het aantal mannen met een bijstandsuitkering harder stijgt dan het aantal vrouwen.<\/p>\n

In een Canadees onderzoek uit 2020 bleek 8 procent van de duizend onderzochte mannen aan de standaardcriteria voor depressie te voldoen, zoals somberheid en gebrek aan levenslust.<\/p><\/blockquote>\n

Komt bij dat er erg weinig mannelijke psychologen zijn. In 2021 was 79 procent van de psycho- en sociologen vrouw, volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek. Tien jaar eerder was dat nog 71 procent. En dat aandeel zal alleen maar stijgen: van de psychologiestudenten is 80 tot 90 procent vrouw.<\/p>\n

In principe moet het niet uitmaken of er een man of een vrouw voor je zit in de spreekkamer. \u2018De klik die een cli\u00ebnt ervaart met een therapeut is het belangrijkste,\u2019 zegt psychosociaal therapeut Heshof. \u2018Ik merk alleen wel dat mannen die bij mij komen vaak al een hele zoektocht achter de rug hebben. Sommige mannen vinden het een drempel om tegen een vrouw te zeggen dat het niet goed gaat, zeker als daar ook seksuologische problemen bij komen kijken.\u2019<\/p>\n

Mannen doen sowieso minder graag mee aan onderzoeken, ziet Heshof, zoals online surveys. \u2018Ze vinden het lastig om hun klachten zwart op wit te zien staan. Ook de diagnose \u201cdepressief\u201d vinden ze confronterend.\u2019 Mogelijk is er daardoor minder bekend over hoe depressiviteit er bij mannen uitziet. \u2018Het lijkt erop dat depressie zich anders bij mannen uit,\u2019 zegt Marieke Bos, universitair hoofddocent bij de afdeling Ontwikkelings- en Onderwijspsychologie van de Universiteit Leiden. \u2018Bijvoorbeeld in prikkelbaarheid of agressief gedrag.\u2019 Waar meisjes en vrouwen emoties eerder internaliseren, zoeken jongens en mannen vaker een externe uitlaatklep, is de theorie.<\/p>\n

In een Canadees onderzoek<\/a> uit 2020 bleek 8 procent van de duizend onderzochte mannen aan de standaardcriteria voor depressie te voldoen, zoals somberheid en gebrek aan levenslust. Als de onderzoekers een vragenlijst gebruikten die op mannen was toegespitst, bleek nog eens 11 procent depressieve klachten te hebben. 12 procent van de respondenten had volgens beide vragenlijsten symptomen van depressie.<\/p>\n

Het is nog te vroeg om het psychiatrische handboek DSM aan te passen, zegt Bos: \u2018Daar is onvoldoende kennis voor. Ik weet ook niet of het een oplossing zou zijn om een man-vrouwclassificatie toe te voegen, omdat je dan uitgaat van een binair systeem waarin alle mannen zo zijn, en alle vrouwen zo.\u2019<\/p>\n

 <\/p>\n

Testosteronniveau<\/h5>\n

De afgelopen jaren is er wel steeds maar aandacht gekomen voor genderverschillen in de zorg. Die aandacht richt zich met name op de onderrepresentatie van vrouwen in medisch onderzoek; van oudsher werden vooral mannen onderzocht. Daarom is nu een inhaalslag nodig op het gebied van kennis over hoe bijvoorbeeld autisme of hartaandoeningen zich bij vrouwen manifesteren.<\/p>\n

In verkiezingsprogramma\u2019s voor de Tweede Kamerverkiezingen pleiten veel partijen voor meer aandacht naar \u2018gendersensitieve\u2019 zorg, maar vaak gaat het dan alleen over de vrouw. De VVD wil de \u2018kwaliteit van zorg voor vrouwen verbeteren\u2019 met een \u2018Nationale Strategie Vrouwengezondheid\u2019. PvdA-Groenlinks wil \u2018een breed onderzoeks- en voorlichtingsprogramma om de kennisachterstand in de zorg weg te werken waar het gaat om aandoeningen of klachten die vooral voorkomen bij vrouwen of mensen van kleur\u2019.<\/p>\n

In 2022 organiseerde Marieke Bos samen met haar collega en neurowetenschapper Lara Wieringa een vijfdaags minicongres over de invloed van geslacht op mentale gezondheid. \u2018Sommige stoornissen komen veel vaker voor bij mannen dan bij vrouwen, en andersom, en dat kunnen we vanuit de neurowetenschap eigenlijk niet verklaren,\u2019 zegt Wierenga. Zij deed haar promotieonderzoek naar geslachtsverschillen bij ADD en autisme, die vaker voorkomen bij jongens. Marieke Bos houdt zich juist veel bezig met angststoornissen en depressies, die vaker bij vrouwen worden vastgesteld.<\/p>\n

\u2018Bij het ontwikkelen van depressies is nooit \u00e9\u00e9n factor bepalend. Het is altijd een interactie tussen biologische, psychologische en omgevingsfacoren.\u2019<\/p><\/blockquote>\n

\u2018We wilden in die vijf dagen allemaal slimme mensen bij elkaar brengen \u2013 wetenschappers, psychologen, artsen, beleidsmakers \u2013 om de vraag te beantwoorden: wat weten we nu, en waarom komen we niet verder?\u2019 zegt Wierenga. \u2018Als je weet waar de verschillen vandaan komen, kan je ook betere interventies opzetten: zoals inzetten op medicatie of juist op sociaal-culturele genderverwachtingen.\u2019<\/p>\n

Zo kan het dus zijn dat mannen minder depressies rapporteren omdat ze denken: ik ben een man, dus ik kan geen depressie hebben, zegt Wierenga. Maar er zijn mogelijk ook biologische verklaringen. \u2018Zo zijn er aanwijzingen dat testosteron beschermt tegen depressie. Er zijn studies waaruit blijkt dat mannen met lage testosteronspiegels eerder depressief raken. Dat kun je be\u00efnvloeden door meer te gaan sporten: dan gaat het testosteronniveau omhoog.\u2019<\/p>\n

Het vijfdaagse congres van de Leidse onderzoekers heeft geen baanbrekende inzichten opgeleverd, moesten Bos en Wierenga concluderen. \u2018We hebben eigenlijk een paar stappen teruggedaan,\u2019 zegt Wierenga. \u2018Onderzoek naar genderverschillen in het brein is zo complex dat je interdisciplinair moet werken, stelden we vast.\u2019 Bos: \u2018De wetenschap is in clusters georganiseerd: medicijnen, psychologie, dierstudies. Interdisciplinair werken vraagt veel tijd en middelen. Die stap zijn we sinds vijf jaar aan het zetten.\u2019 Inmiddels hebben ze beurzen aangevraagd voor dat interdisciplinaire onderzoek.<\/p>\n

\u2018Bij het ontwikkelen van depressies is nooit \u00e9\u00e9n factor bepalend,\u2019 zegt Bos. \u2018Het is altijd een interactie tussen biologische, psychologische en omgevingsfactoren.\u2019<\/p>\n\n

Eenzaamheid<\/h5>\n

Nathan Vos heeft zich met regelmaat afgevraagd: waarom David wel, en ik niet? We hebben toch dezelfde vader? \u2018Pas later zag ik dat hij een hele andere jeugd heeft gehad: toen mijn ouders scheidden, woonde David nog thuis, terwijl ik inmiddels lekker aan het feesten was. Ik denk dat David zich de opdracht heeft gesteld: ik ga dit niet zo doen. Ik ga de meest betrouwbare man ooit zijn. Dat heb ik mezelf nooit voorgehouden.\u2019<\/p>\n

Maar, zegt Nathan, \u2018de belangrijkste moordenaar van mannen is eenzaamheid.\u2019 Daarvoor ziet hij ook aanwijzingen in het recente onderzoek van 113 en Trimbos: de mannen met het grootste risico op su\u00efcide waren alleenstaand en werkloos. Zijn broer David had weliswaar een vrouw en kinderen, maar door zijn depressie stond er een \u2018glazen muur\u2019 tussen hem en zijn gezin, zegt Nathan. Volgens het CBS zijn mannen vanaf 35 jaar vaker eenzaam<\/a> dan vrouwen. Ze hebben ook minder vaak kinderen: zo\u2019n 28 procent van de 45-jarige mannen is kinderloos, bij vrouwen is dat 18 procent. \u00a0En ze zeggen vaker dan vrouwen dat hun sociale contacten oppervlakkig zijn.<\/p>\n

Ook oud-voetballer Gianni Zuiverloon was ooit een binnenvetter. \u2018Ik sprak nooit over mijn problemen en zorgen, wilde alles zelf oplossen. Ik dacht altijd dat ik alleen in die situatie zat.\u2019 Daarom is zijn slogan bij Play Mental Foundation: kwetsbaarheid is een kracht. \u2018Negen van de tien keer lucht het op als je begint te praten. Dan merk je al snel dat je niet de enige bent.\u2019\u00a0<\/em><\/p>\n

Denk je aan zelfdoding? Neem dan 24\/7 gratis en anoniem contact op met 0800-0113 of chat op 113.nl<\/em><\/p>\n

\n

Deze publicatie is tot stand gekomen met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten.<\/p>\n<\/div>\n

\n
Jongens<\/h5>\n

Veel mensen zullen hem al zijn tegengekomen: een metershoog beeld van een in elkaar gedoken jongen dat momenteel door het land reist. \u2018Het verbeeldt een jongen die er niet wil zijn; hij maakt zich zo klein mogelijk\u2019, zegt kunstenares Saskia Stolz. \u2018Daarom heb ik hem opgeblazen tot een formaat waar je niet omheen kan.\u2019 De jongen heeft een felgele hoodie aan.<\/p>\n

Dat het een jongen is, is geen toeval. \u2018Ik heb vrij veel jongens gesproken die su\u00efcidaal waren, en soms nog steeds zijn, en zij zeggen: onder vrienden praat je niet over je gevoelens,\u2019 zegt Stolz. \u2018Er ligt een enorm taboe op.\u2019 <\/strong>Al op tienerleeftijd maken meer jongens dan meisjes een einde aan hun leven: in 2022 42 jongens tegenover 25 meisjes.<\/p>\n

Nu haar kunstwerk rondreist, ontvangt Stolz aan de lopende band mails van mensen, onder wie veel nabestaanden. \u2018Het begint echt een gedenkteken te worden. Er worden bloemen neergelegd, herdenkingsbijeenkomsten bij georganiseerd. Dat had ik niet kunnen voorspellen.\u2019 Op sociale media plaatsen jongeren foto\u2019s van het beeld met hun eigen verhaal daarbij. Stolz: \u2018Het is letterlijk een conversation starter.\u2019<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Internationale Mannendag Over Internationale Mannendag (19 november) wordt vaak lacherig gedaan. De meeste mensen weten niet eens dat die bestaat, en als ze erachter komen (vaak op Internationale Vrouwendag), denken ze dat die wordt georganiseerd door extreemrechtse types die de machoman op een voetstuk willen plaatsen. In werkelijkheid willen de initiatiefnemers met deze dag positieve […]<\/p>\n","protected":false},"author":139,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-581297","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-samenleving","article_type-achtergrond"],"acf":[],"author_name":"Menno Sedee","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/581297","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=581297"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/581297\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":584241,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/581297\/revisions\/584241"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Menno Sedee","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=581297"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=581297"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}