{"id":543479,"date":"2022-07-07T04:00:48","date_gmt":"2022-07-07T02:00:48","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=543479"},"modified":"2022-07-07T13:54:36","modified_gmt":"2022-07-07T11:54:36","slug":"thorn-de-vries-en-mandy-woelkens","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/thorn-de-vries-en-mandy-woelkens\/","title":{"rendered":"Inspireren door er gewoon te zijn: de gendervrijheid van Thorn de Vries en Mandy Woelkens"},"content":{"rendered":"

Schijnbare zorgeloosheid komt in de vorm van een kersvers ouderpaar aangelopen over het Zonneplein in Amsterdam-Noord. Het is een zonnige maandag in maart, en Thorn de Vries en Mandy Woelkens duwen rustig hun kinderwagen over een van de meest fotogenieke plekjes van het stadsdeel, met centraal aan het plein het jaren-dertigtheater \u2019t Zonnehuis. Ze lijken een reclame voor jonge gezinnen. Mandy draagt een roodleren broek, haar geblondeerde, ingevlochten haar golft over haar schouders. De broek van Thorn heeft een legerprint en diens krulletjes zijn opgeschoren. Na binnenkomst in de koffiezaak zegt Thorn: \u2018O, wel veel geel\u2019 als Mandy de baby uit de wagen tilt. Thorn had het gele outfitje vanochtend \u2018ge-colorgrade\u2019, maar voor vertrek deed Mandy het gele mutsje op en nu is het too much<\/em>.<\/p>\n<\/span>Dit verhaal komt uit ons nieuwe nummer<\/span>Bestel 'm hier<\/span>5 juli 2022<\/span><\/span><\/a>\n

Ze hebben een koffiezaak uitgekozen op loopafstand van hun huis. Een hippe oase in deze volksbuurt, waar ze graag komen. Al drinkt Mandy alleen \u2018kinderkoffie\u2019. Ze kan niet tegen meer dan een halve shot (15 gram koffie) in haar haverlatte. Thorn bestelt havercappuccino.<\/p>\n

Ze zitten nog helemaal in hun \u2018babybubbel\u2019. Twee maanden geleden werd hij geboren. Ze hebben zich aan het \u2018vierde trimester\u2019 gehouden: \u2018Een Surinaams gebruik waarbij de moeder na de geboorte zes weken krijgt om te landen,\u2019 zegt Mandy, die een Surinaamse achtergrond heeft. De moeder moet in die periode rustig aan doen met het huishouden, er komt in principe geen bezoek. \u2018Mijn dichtstbijzijnde familie moest zeker twee weken wachten, de rest moest mij zes weken met rust laten.\u2019 Dat was nieuw voor Thorns omgeving. \u2018Ik ben meer een tata,\u2019 knipoogt die. Een witte Hollander. In de tata-wereld is het gebruikelijk dat familie de volgende dag op de stoep staat.<\/p>\n

Bezoek mag ook niet zomaar de baby vasthouden. \u2018Wij vinden het belangrijk om op jonge leeftijd al rekening te houden met consent,\u2019 zegt Mandy. \u2018Er wordt vaak tegen baby\u2019s gezegd: \u201cgeef eens een knuffel, geef eens een kus\u201d. Wij vinden niet dat opa\u2019s, oma\u2019s, tantes en ooms een knuffel kunnen afdwingen, of dat die op schoot m\u00f3\u00e9t zitten. Misschien wil hij dat helemaal niet!\u2019 Thorn: \u2018Het is best heftig dat een klein kind geen grenzen kan aangeven.\u2019<\/p>\n

Pas als het baby\u2019tje naar je zit te lachen, de handjes naar je uitstrekt, d\u00e1n mag je.
\nMandy\u2019s moeder facetimet \u00e9lke ochtend met de baby.<\/p>\n

\"Thorn<\/p>\n

Pippi Lankous<\/h5>\n

V\u00f3\u00f3r corona stonden Mandy en Thorn op de dansvloer en op festivals. Mandy soms met microfoon, als presentatrice voor radiozenders 3FM, Q-music, muziekzender Xite of het online kanaal &C. Thorn werd bekend in de Amsterdamse queerscene als \u2018dragking\u2019, als onderdeel van \u2018House of Vineyard\u2019, een groep performers die het anders-zijn viert tijdens opzwepende balls. Mandy en Thorn ontmoetten elkaar in 2018 in queerclub Nyx.<\/p>\n

Corona duwde het uitgaansleven naar de achtergrond, maar de afgelopen jaren namen hun carri\u00e8res juist een vlucht. Thorn (26) vertolkte, na jaren als video-editor te hebben gewerkt, in 2020 het eerste non-binaire personage in een Nederlandse tv-serie (Spangas: De Campus<\/em>) en later in de film Anne+<\/em>. Mandy (32) begon als presentatrice bij\u00a0Keuringsdienst van Waarde<\/em>, en werd daarna adjunct-hoofdredacteur van de Cosmopolitan<\/em>.<\/p>\n

Sinds 1 april is ze hoofdredacteur van LINDA.meiden<\/em>. Thorn noemt Mandy een Pippi Langkous, die gewoon d\u00f3\u00e9t en niet eerst gaat bedenken of ze het kan. \u2018De vrijheid om op je bek te gaan,\u2019 noemt Mandy dat. Ze zegt dat ze als zwarte queer vrouw niet de luxe heeft om te zitten afwachten. Tegelijkertijd heeft ze ook geen vooropgezet carri\u00e8replan. \u2018Ik ben overal een beetje ingerold,\u2019 zegt ze. \u2018Ik dacht nooit: ik wil presentator of hoofdredacteur worden.\u2019 Ze had eerst niet eens door dat ze in een sollicitatiegesprek zat bij LINDA.meiden<\/em>. \u2018Toen ze het laatste gesprek had, vroeg ik: ben je niet zenuwachtig,\u2019 zegt Thorn. Mandy: \u2018Ik dacht: o, moet ik zenuwachtig zijn?\u2019<\/p>\n

Dat is toch een jaloersmakende vrijheid? Veel mensen zouden zo in het leven willen staan.<\/em><\/p>\n

Mandy: \u2018Ja? Geen idee.\u2019<\/p>\n

Ja toch? Niet stilstaan bij wat er allemaal mis kan gaan, en wel de dingen doen die je leuk vindt.<\/em><\/p>\n

\u2018Ja, nu je het zo zegt\u2026\u2019<\/p>\n

Thorn: \u2018Ik zei een keer tegen haar: ik zou zo graag een eigen feest willen hebben. Toen is ze gewoon boos op me geworden: \u201cWat zit je nou te zeuren? Je hebt je contacten. Je gaat gewoon de manager opbellen van de Nyx. Je zit in je privilege.\u201d\u2019<\/p>\n

Wat bedoel je daarmee?<\/em><\/p>\n

Mandy: \u2018Ik dacht: joehoe. Je kent iedereen. Ga bellen! Bedenk een concept. Ga gewoon dat feest organiseren.\u2019<\/p>\n

Dat feest werd Kingsize, in Club Nyx.<\/p>\n

Oud-roze<\/h5>\n

Niet lang na het begin van hun relatie begonnen Thorn en Mandy de podcast CoupleGoals<\/em>, waarin ze uiteenlopende stellen bevragen over hun liefdesleven. Afgelopen najaar publiceerden ze een gezamenlijk boek, FAQ Gender<\/em>, een handboek voor non-binaire personen (Thorn) en hun omgeving (Mandy). In het voorwoord schrijft schrijver en presentator Splinter Chabot over het koppel: \u2018Voorvechters van wie het lijkt alsof ze van \u201cvrijheid\u201d en \u201cjezelf zijn\u201d kledingstukken hebben gemaakt, en die vervolgens hebben aangetrokken.\u2019<\/p>\n

Zelfs het ouderschap lijkt hun die vrijheid niet af te kunnen pakken. Hun baby is met zes weken meegegaan naar een zesgangendiner in een luxe restaurant, naar een shoot voor een reclamecampagne voor Hugo Boss in Parijs, en naar de sportschool. \u2018Als-ie huilt, geef ik \u2019m aan m\u2019n trainer,\u2019 zegt Mandy. Tijdens het gesprek geeft ze borstvoeding.<\/p>\n

Ze hanteren geen opvoedtheorie. Geen vaste slaapjes of eetmomenten. Mandy: \u2018Je hoort wel aan het huiltje of die honger heeft of niet.\u2019 Thorn: \u2018Nu komt vast de moedermaffia achter ons aan.\u2019<\/p>\n

Mandy heeft ruim 25.000 volgers op Instagram, Thorn 65.000. Mandy, lachend: \u2018Ja, dan worden allemaal moeders boos, maar dan denk ik: helemaal goed, Tini, ik kan niet met jou meekijken.\u2019<\/p>\n

Ze noemen hun baby \u2018hij\u2019 en \u2018hem,\u2019 maar op sociale media houden ze het bij \u2018baby Z\u2019. Ze hebben vooral niet alleen maar typisch jongensspeelgoed, en veel inclusieve kinderboeken. Dat doen ze niet superbewust. Ze vinden oud-roze gewoon een mooie kleur, en Mandy zit nu eenmaal in haar lila-fase. Overigens sturen babymerken ook van alles op, in de hoop op wat online aandacht.<\/p>\n

Thorn: \u2018Er zijn genoeg mensen in Nederland die ooit een transfobische uitspraak gedaan hebben, en soms zou een klein stemmetje in mijn hoofd al deze mensen gewoon willen cancelen. Lekker makkelijk, maar daar ligt de oplossing gewoon niet.\u2019<\/p><\/blockquote>\n

Je zou hun opvoeding genderneutraal kunnen noemen, \u2018maar ik geloof zelf meer in gendervrij,\u2019 zegt Thorn. Dat betekent voor hen niet iets wezenlijk anders, behalve dan dat genderneutraal ooit het meest irritante woord van het jaar was. \u2018Mensen denken dat het betekent dat alles afgevlakt wordt, een grijze massa waarin niemand uniek mag zijn. Waarin mannelijk en vrouwelijk niet mag bestaan. Gendervrij klinkt positiever. Het betekent dat je je eigen keuzes mag maken.\u2019<\/p>\n

Een vriendin van Mandy liet eens haar kindje zelf zwemkleding uitkiezen. Ze pakte een zwembroek, een speedo, een bikini, en een badpakje uit de rekken. \u2018Ik vond dat wel inspirerend,\u2019 zegt Thorn. \u2018Dat je aan je kind vraagt: wat vind j\u00edj leuk?\u2019<\/p>\n

Haar baby moedigt Mandy nog meer aan werk te maken van een racismevrije en minder heteronormatieve wereld. \u2018Omdat ik hoop dat sommige dingen veranderd zijn tegen de tijd dat hij groot is. Dat mensen in zijn klas niet zeggen: huh, queer? Wat vreeeemd.\u2019<\/p>\n

\"Thorn<\/p>\n

Outcasts zijn sterren<\/h5>\n

Ja, Thorn en Mandy zijn activisten, voor gendergelijkheid, tegen racisme, maar niet van het boze soort. \u2018Ik voel een verantwoordelijkheid daar niet heel erg over te gaan schreeuwen, maar het gesprek daarover aan te gaan,\u2019 zegt Thorn. Dat kost soms moeite. \u2018Er zijn genoeg mensen in Nederland die ooit een transfobische uitspraak gedaan hebben, en soms zou een klein stemmetje in mijn hoofd al deze mensen gewoon willen cancelen. Lekker makkelijk, maar daar ligt de oplossing gewoon niet,\u2019 aldus Thorn, die zegt dat polarisatie momenteel een van diens grootste zorgen is.<\/p>\n

Het gaat \u00e9cht goed met Thorn en Mandy, maar zo presenteren ze zich ook heel bewust: als lhbtiq\u2019ers die gewoon gelukkig zijn. In series worden al genoeg homo\u2019s gepest en zitten al genoeg transgender personen in de put. Thorn let erop bij het accepteren van acteerrollen: \u2018\u00c1ls er dan een non-binaire rol is, zou ik het wel tof vinden als dat non-binaire juist iemands kracht is.\u2019<\/p>\n

Dat \u00eds het ook voor Thorn, al heeft dat even geduurd. Thorn komt uit een \u2018heel hetero-cis-normatieve\u2019 omgeving. Op de middelbare school had die veel last van onzekerheid en faalangst, en tijdens diens studententijd van depressie. Het is de reden dat Thorns acteercarri\u00e8re pas in 2020 begon, met Spangas. \u2018Daarvoor was ik altijd bang om afgewezen te worden.\u2019<\/p>\n

Een centrale rol in die ontwikkeling had Amber Vineyard, de \u2018moeder\u2019 van House of Vineyard, die de balls groot maakte in Nederland. Thorn zag haar op het podium in Paradiso. \u2018Shit, dacht ik, zij heeft zoveel zelfvertrouwen. Ik wou dat ik dat had.\u2019 Amber nam Thorn op in haar familie: de House of Vineyard.<\/p>\n

Ze moedigde Thorn aan diens masculiene kant te ontwikkelen. \u2018Amber zegt altijd: de outcasts in de echte wereld zijn de sterren in de ballroomscene. En dat is echt zo. Datgene waardoor de buitenwereld je apart vindt, omkijkt, je naroept, wordt daar juist gevierd. Dat heeft me geleerd om mijn genderidentiteit niet te zien als obstakel, maar juist als iets wat bij mij hoort en ook mooi is.\u2019 Op Instagram poseert Thorn trots met diens littekens van de borstverwijdering.<\/p>\n

Inmiddels staat Thorn bekend als d\u00e9 non-binaire persoon van Nederland. Die is blij dat die kan bijdragen aan de zichtbaarheid en kennis over non-binaire mensen. Maar aan de andere kant: \u2018Het voelt wel beperkend voor mij als acteur. Ik word gereduceerd tot een label. Thorn de Non-Binaire Acteur.\u2019<\/p>\n

Hoe merk je dat?<\/em><\/p>\n

\u2018Doordat het altijd daarover gaat. In een interview of praatprogramma wordt de vraag \u201cwat is non-binair\u201d bijna altijd wel gesteld. Dat is best vervelend als je komt praten over je nieuwe film.\u2019<\/p>\n

Daarom twijfelde Thorn eerst ook om het boek FAQ Gender<\/em> te schrijven. \u2018Wil ik nu iets uitbrengen wat zo erg te maken heeft met non-binair zijn? Maar Mandy en ik voelden ook: ok\u00e9, we leggen het nog \u00e9\u00e9n keer uit, en dan is het klaar.\u2019<\/p>\n

Als een afsluiting van een periode?<\/em><\/p>\n

\u2018Dat was het idee. Maar ik merk dat het niet echt heeft gewerkt.\u2019 Mandy lacht hard.<\/p>\n

Wil je een non-binaire fase afsluiten in je carri\u00e8re of in je leven?<\/em><\/p>\n

\u2018Het is wie ik ben, dus het hoeft niet weg. Ik ben er ook trots op. Maar ik wil niet dat het het eerste is dat mensen zien. Aan de andere kant maak ik ook vaak de keuze het erover te hebben. Omdat ik het interessant vind, en ik weet dat het effect heeft. Als ik er op tv over gepraat heb, krijg ik zo twintig berichten van mensen: ik heb met m\u2019n ouders gekeken en ik durfde uit de kast te komen. Maar ik weet niet of het mij nog helpt.\u2019<\/p>\n

\"Thorn<\/p>\n

Huilende wolf<\/h5>\n

Thorn heeft getwijfeld of die het wel moest doen: de toneelschool, op je 27ste. \u2018Mensen zeggen: je moet dat momentum pakken, anders raak je het kwijt,\u2019 zegt die half april op een zonnig terras bij de Amsterdamse Academie voor Theater en Dans. Thorn had het erover met Yvette Fijen, de artistiek leider van de opleiding. \u2018We waren het erover eens: momentum kun je altijd cre\u00ebren.\u2019<\/p>\n

Dus nu gaat die het doen: vier jaar studeren, aan een van de meest veeleisende opleidingen van Nederland. Hoe die het gaat combineren met thuis, weet Thorn nog niet precies. Een acteeropleiding betekent lange dagen, geen tijd om geld te verdienen. \u2018Maar het voelt goed. Ik voel een intrinsieke honger om mezelf te ontwikkelen.\u2019<\/p>\n

Op de vooropleiding die Thorn volgde, bij De Toneelmeester, vroeg docent Allan Zipson aan de cursisten om hem een brief te schrijven over wat ze het allermoeilijkste vonden aan acteren. Thorn schreef: de emotie woede. Ook in het echte leven wordt die niet gauw boos. Vervolgens kreeg die de opdracht een stinkende bulldog te spelen, die buiten een geile chihuahua langs ziet lopen, maar daar niet bij kan omdat de deur dicht zit. \u2018Een opdracht from hell<\/em>,\u2019 zegt Thorn.<\/p>\n

Thorn haalde alles uit de kast, en achteraf zei Allen: \u2018Slim gedaan.\u2019 Als in: lekker binnen je comfortzone gebleven. Fysiek was Thorn netjes getransformeerd naar een bulldog, maar was Thorn de bulldog, voelde die de woede? De tweede keer coachte Allan Zipson vanaf de kant. \u2018Meer, meer, meer.\u2019 En toen, zegt Thorn, trad die buiten zichzelf. \u2018Op een gegeven moment was ik eerder een soort kwijlende en huilende wolf, maar dat maakte niet uit. Het was echt een gebroken hart.\u2019<\/p>\n

Dat smaakte naar meer.<\/p>\n

Wat verwacht je uit de opleiding te halen?<\/em><\/p>\n

\u2018Mensen zeggen dat ze je helemaal kapot gaan maken. Afbreken en weer opbouwen. Op de een of andere manier verwacht ik dat dat anders gaat zijn bij mij. Ik weet al wie ik ben, wat ik wil, en dat laat ik niet afbreken. Niet helemaal. Het gaat er meer om dat je loslaat wat je denkt dat acteren is.\u2019<\/p>\n

Misschien laat je je zelfvertrouwen niet afpakken.<\/em><\/p>\n

\u2018Ja, dat bedoel ik.\u2019<\/p>\n

Denk je ook dat de wereld je minder gaat zien als \u2018Thorn de Non-Binaire Acteur\u2019 na je opleiding?<\/em><\/p>\n

\u2018Dat is wel een hoop van mij. Dat ik serieuzer word genomen als acteur.\u2019<\/p>\n

\"Thorn<\/p>\n

Niet lievig<\/h5>\n

Begin mei. De kinderopvang was gesloten, al haar afspraken moesten worden verplaatst, maar Mandy komt op haar gemak op de afgesproken tijd de lobby van het LINDA<\/em>-kantoor binnengelopen. Ze draagt een feloranje, opbollende jurk tot boven haar knie\u00ebn, en daaronder lichtgele cowboylaarzen.<\/p>\n

Je ziet er heel ontspannen uit.<\/em><\/p>\n

\u2018Zo voel ik me ook!\u2019<\/p>\n

We nemen plaats in een van de smaakvol ingericht vergaderruimtes, deze heeft knaloranje stoelen, veel planten en glazen vissen. Het twee verdiepingen tellenden kantoor, waar naast LINDA.meide<\/em>n (6x per jaar, 20.000 abonnees, plus 30.000 tot 60.000 losse verkoop) ook LINDA.<\/em> en de LINDA.<\/em>-specials worden gemaakt, ligt midden in het groen van Naarden. Mandy is nu net een maand hoofdredacteur. Ze schrijft in haar eerste editorial dat ze voor het eerst bang is voor de dood. \u2018Ik moet er niet aan denken dat ik er niet voor Baby Z kan zijn.\u2019<\/p>\n

\u2018De zondag voor m\u2019n eerste dag hier was ik wel labiel,\u2019 zegt Mandy. \u2018Oh my god, dacht ik, dadelijk ben ik niet meer 24\/7 bij m\u2019n kind. Ik was gewoon aan het janken. Maar die nacht kreeg ik een appje van een vriendin dat haar baby na zes dagen was overleden. Dat relativeert wel. Ik realiseerde me dat ik in de meest bevoorrechte positie zat dat ik naar een baan kan die ik leuk vind, en daarna thuis kan zijn met m\u2019n kind. Dan ben ik even acht uurtjes niet thuis, nou, boeehoee.\u2019<\/p>\n

Mandy werkt twee dagen in de week thuis. Soms zit de baby bij haar op schoot tijdens een vergadering, soms is ze aan het kolven. \u2018Ik ga niet vijftien minuten in een kamertje zitten.\u2019 Ze heeft een draadloos kolfapparaat die ze in haar bh kan doen. Je ziet dan alleen een lichtje knipperen door de kleding. Haar eerste nummer ging over \u2018familie\u2019, maar dat was toeval: het thema was bedacht door haar voorganger, Yeliz \u00c7i\u00e7ek, die nu de hoofdredactrice is van de Nederlandse Vogue<\/em>, onderdeel van LINDA.<\/em> De helft kon ze nog zelf bepalen, zoals een interview met Lionstorm, een vrouwenkoppel, de \u2018eerste Nederlandse queer rapformatie,\u2019 \u2018en hun optredens zijn helemaal niet lievig\u2019. \u2018Ik wil heel graag dat meer mensen zichzelf terugzien.\u2019 Sowieso vindt ze dat vrouwelijke artiesten meer podium verdienen.<\/p>\n<\/span>Lees ook<\/span>Vuige Muis en Skerrie Sterrie van LIONSTORM: 'Niet aan de mainstream voldoen is een heel lang proces'<\/span>27 november 2021<\/span><\/span><\/a>\n

Onder Yeliz \u00c7i\u00e7ek had LINDA.meiden<\/em> al een stap gezet naar meer diversiteit, maar het kan nog beter, denkt Mandy. \u2018Inclusiever taalgebruik. Niet meer de focus op alleen christelijke feestdagen.\u2019 Activistisch zal het blad niet worden, zegt ze. Komt ook omdat door de stijgende papierprijzen bladen nog meer luxeproducten zijn geworden. \u2018Als je zes euro uitgeeft, wil ik niet dat je na het lezen het gevoel hebt dat je alles fout doet.\u2019<\/p>\n

\u2018Mandy begrijpt dat een blad uitgeven meer is dan een blad maken,\u2019 zegt brand manager Odette van Wageningen, onderweg naar een bilateraaltje met Mandy. Daar is Mandy eerlijk en direct: de after-video van de lancering van het familienummer vond ze \u2018tam\u2019. \u2018Ik had iets creatievers verwacht.\u2019 Ze wil het voortaan \u2018rauwer, minder tuttig\u2019. Odette knikt instemmend en noteert.<\/p>\n

\u2018Mandy heeft feeling met de tijdgeest,\u2019 zegt chef redactie bij LINDA.meiden<\/em> Doreen Maijoor. \u2018Je kunt haar woke noemen. Maar niet op een belerende manier.\u2019<\/p>\n

Mandy schreef voor haar directe collega\u2019s een handleiding over zichzelf: twee kantjes met wat ze belangrijk vindt (geen afleiding tijdens vergaderingen) en wat haar zwakke punten zijn (onge\u00efnteresseerd overkomen, terwijl ze dat niet is). Dat als ze om 06.00 of 21.00 uur een mailtje stuurt, ze niet meteen antwoord terug verwacht. \u2018Geen idee hoe een hoofdredacteur het normaal doet,\u2019 zegt Mandy. \u2018Ik doe het zoals ik denk dat het goed is.\u2019<\/p>\n

\"Thorn<\/p>\n

Extra vriendelijk<\/h5>\n

Diezelfde avond staan Thorn en Mandy op het podium in de enorme art-decozaal van Path\u00e9 Tuschinski. Thorn in een hoogsluitende zwarte overall, Mandy in een transparante groene jurk. Ze ontvangen de Winq Inspiration Award, een van de vier \u2018diversiteitsprijzen\u2019 die gaytijdschrift Winq<\/em> uitreikt in een feestelijke show. Winq<\/em> schrijft dat ze de award krijgen omdat ze \u2018hun zichtbaarheid inzetten\u2019 en een \u2018mateloos positieve energie\u2019 uitstralen.<\/p>\n

Inspireren door er gewoon te zijn. Door zichtbaar te zijn, en aardig, en ok\u00e9, ook knap. Dat lijkt Thorn en Mandy geen enkele moeite te kosten.<\/p><\/blockquote>\n

Ze zeiden tegen het tijdschrift: \u2018Wij laten aan een nieuwe generatie zien dat het kan: als trans non-binair persoon in een Nederlandse film spelen en als zwarte queer vrouw hoofdredacteur zijn van een landelijk medium.\u2019 Op het podium van Tuschinski hebben ze eigenlijk niet zoveel te zeggen. Op de fiets bedachten ze dat dat eigenlijk wel hoort, dus Thorn zegt iets over dat zichtbaar zijn al een vorm van activisme is. Mandy houdt het bij \u2018Joe, bedankt!\u2019<\/p>\n

Inspireren door er gewoon te zijn. Door zichtbaar te zijn, en aardig, en ok\u00e9, ook knap. Dat lijkt Thorn en Mandy geen enkele moeite te kosten. Ze stralen een positiviteit, geluk en creativiteit uit, alsof ze nooit anders hebben gedaan, en niet anders kunnen. Het ademt een gevoel van vrijheid die Mandy al van jongs af aan lijkt te hebben, en Thorn de laatste jaren heeft omarmd.<\/p>\n

Maar het gaat niet helemaal vanzelf. Mandy, in maart in de koffietent: \u2018Als zwarte queer vrouw sta je niet helemaal vooraan in acceptatie van andere mensen. Mijn huidskleur is het eerste wat mensen zien.\u2019 Racistische opmerkingen hoorde ze in alle stadsdelen van Amsterdam. Zoals een vrouw bij het Museumplein die tegen haar kinderen in de bakfiets zei: \u2018Zo, Zwarte Piet is vroeg dit jaar.\u2019 In Amsterdam-Noord ziet ze zichzelf het minst terug. \u2018Het is niet dat ik me hier niet welkom voel. Maar ik neem wel meer ruimte in. Ik zeg hier extra vriendelijk gedag.\u2019<\/p>\n

En Thorn: \u2018In de knoop zitten met jezelf, of in een kast, dat is echt onvrijheid. Een masker moeten dragen, moeten doen alsof, bang zijn om door de mand te vallen. Ik denk dat ik daardoor extra de behoefte voel om te exploderen van vrijheid, zo van: ik wil dat nooit meer.\u2019<\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het leven lijkt acteur Thorn de Vries en hoofdredacteur van LINDA.meiden Mandy Woelkens geen enkele moeite te kosten. Hun carri\u00e8re lijkt ze aan te komen waaien, een baby is voor hen geen beperking. Onlangs wonnen ze een prijs omdat ze anderen inspireren. Hoe doen ze dat?<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-543479","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-leven","article_type-interview"],"acf":[],"author_name":"Menno Sedee","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/543479","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=543479"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/543479\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Menno Sedee","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=543479"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=543479"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}