7 januari 2022<\/span><\/span><\/a>\nHelaas moest de poging tot zelfreflectie wijken voor de actualiteit: het debat werd uitgesteld vanwege de Russische inval in Oekra\u00efne. In de wandelgangen viel op te vangen dat die beslissing niet louter door de volle agenda werd ingegeven. Het zou ook \u2018niet goed zou voelen\u2019 als het parlement met zichzelf bezig zou zijn \u2018terwijl de wereld in brand staat\u2019. En zo werd de cruciale exercitie weer op de lange baan geschoven, want eerst moet de Kamer nog met reces.<\/p>\n
Te hopen valt dat de parlementari\u00ebrs hun vrije weekje gebruiken om flink bij zichzelf te rade te gaan. Achter de hand beklagen Kamerleden zich al maanden over Kamervoorzitter Vera Bergkamp, die geen orde zou kunnen houden waardoor onruststokers als Van Houwelingen hun zalige gang kunnen gaan. Maar ze zouden er beter aan doen te bedenken wat ze er zelf eigenlijk aan doen.<\/p>\n
Op Vera Bergkamp valt vast van alles aan te merken, maar dat ontslaat de Kamer niet van de verantwoordelijkheid de hand in eigen boezem te steken.<\/p><\/blockquote>\n
Over de verruwing van de parlementaire cultuur wordt al jaren gesproken, zonder dat de Kamer er ooit een ook maar enigszins bevredigend antwoord op heeft geformuleerd. Zo werd in 2007 een twee jaar durend traject van Parlementaire Zelfreflectie in gang gezet, dat nauwelijks tot concrete veranderingen leidde. En ook nu verwijzen de meeste Kamerleden liever naar wat anderen<\/em> aan de parlementaire cultuur moeten doen, dan naar hun eigen rol.<\/p>\nTerwijl je zou zeggen: dien de onruststokers zelf krachtig en spitsvondig van repliek, als je vindt dat ze te ver gaan. Dat werkt een stuk beter dan je beklag doen bij de voorzitter, zoals nu veel te vaak gebeurt, of zelfs de voorzitter de schuld geven van ontsporingen in het debat. Op Vera Bergkamp valt vast van alles aan te merken, maar dat ontslaat de Kamer niet van de verantwoordelijkheid de hand in eigen boezem te steken.<\/p>\n
toenemend dedain<\/h5>\n
Als de verruwing in het parlement ter sprake komt in de pers, wordt vaak verwezen naar een voorval in 2019, toen Thierry Baudet de opvattingen van Kamerlid Hanke Bruins Slot over de relatie met Rusland met enig misprijzen \u2018schattig\u2019 en \u2018na\u00efef\u2019 noemde. De CDA-politica gaf hem meteen een onverwachte veeg uit de pan: \u2018Ik wil wel even duidelijk maken dat ik pelotonscommandant in Uruzgan ben geweest en dat ik daar een pantserhouwitser heb afgeschoten,\u2019 verklaarde ze op barse toon. \u2018Toen zat de heer Baudet in een studeerkamer en was ik militair!\u2019<\/p>\n
Bruins Slot werd alom geprezen om haar stevige optreden \u2013 tevens de eerste en enige keer dat ze opviel tijdens haar langdurige Kamerlidmaatschap \u2013 maar eigenlijk is het een treurig gegeven dat je ruim drie jaar terug moet om in de hele Kamer een voorbeeld van een geslaagde repliek op Baudets plaagstoten te vinden.<\/p>\n
Geen wonder dat rebelse figuren als Baudet en Van Houwelingen zich alleen maar bevestigd voelen in hun toenemende dedain voor de gevestigde partijen. Baudet koestert inmiddels zo\u2019n minachtig voor de \u2018makke schapen\u2019 in het parlement en het kabinet dat hij zich steeds meer laat gaan, vooral op de sociale media. Zo noemde hij minister van Buitenlandse Zaken Wopke Hoekstra van de week op Twitter nog vanwege diens steunverklaring aan Oekra\u00efne \u2018acteur, poseur, nitwit, clown\u2019.<\/p>\n
\n