{"id":525273,"date":"2022-02-23T05:00:56","date_gmt":"2022-02-23T04:00:56","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=525273"},"modified":"2022-02-22T14:50:29","modified_gmt":"2022-02-22T13:50:29","slug":"duisternis-bevrijding","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/duisternis-bevrijding\/","title":{"rendered":"Het erkennen van de duisternis in onszelf kan een bevrijdende werking hebben"},"content":{"rendered":"

De Engels-Amerikaanse historicus en essayist Tony Judt (1948-2010) is de schrijver van Postwar. A History of Europe Since 1945<\/em> (in het Nederlands vertaald als Na de oorlog<\/em>), duizend onvolprezen pagina\u2019s over de geschiedenis van Europa sinds 1945.<\/p>\n

Onlangs kreeg hij onverwacht bijval van Ta-Nehisi Coates, de Amerikaanse kenner van de zwarte (in twee betekenissen) geschiedenis en schrijver van Tussen de wereld en mij<\/em>, het boek waarin hij zijn dertienjarige zoon uitlegt hoe de wereld in elkaar zit. Dat werd een bestseller.
\nCoates heeft het voorwoord geschreven (te vinden op zijn website<\/a>) bij de herdruk van Judts laatste boek Ill Fares The Land. A Treatise on Our Present Discontents<\/em> (2010, vertaald als Het land is moe. Verhandeling over onze ontevredenheid<\/em>).<\/p>\n

Coates is een wat springerige, impressionistische denker, die vaak al met zijn mening komt voor hij zich heeft verdiept in de materie. Maar hij bezit ook een andere eigenschap: zichzelf bij zijn nekvel pakken en terugkomen op wat hij eerder vond.<\/p>\n

Aanvankelijk dacht hij dat Tony Judt zo iemand was die over links en rechts wel iets te klagen zou hebben en bij wie het antwoord wel in het midden zou liggen. Maar nee, na het lezen van Postwar<\/em> kon hij dat niet meer volhouden. Het is alsof hij bij iemand uit het andere kamp iets waardevols heeft gevonden. Hij erkent dat hij niet eerder zo\u2019n \u2018genadeloos boek\u2019 heeft gelezen. Het is een \u2018grimmig\u2019 boek waarin er niet omheen wordt gedraaid, waarin de machtigen de schuldigen worden genoemd en wordt erkend dat in de geschiedenis \u2018darkness often triumphed<\/em>\u2019.<\/p>\n\n

waarachtige en duurzame hoop<\/h5>\n

Coates kan niet zeggen hoe \u2018bevrijdend\u2019 hij dit vond. Hij, als prominente zwarte schrijver, werd in de zwarte strijd in Amerika min of meer gedwongen de roze hoop uit te dragen. \u2018Het is misschien vreemd om je door zo\u2019n grimmig boek intellectueel bevrijd te voelen,\u2019 schrijft hij, maar zo voelt het: weg met de praatjes en sprookjes, weg met de zoetsappige \u2018hoop\u2019. Schrijver Ta-Nehisi Coates voelde zich bevrijd door het lezen van Postwar, een boek van de Britse historicus Tony Judt. ‘Het beantwoordde de kwellende vraag waarom het zo moeilijk is iets beters van de wereld te maken.’ <\/span> \u2018Het is een meedogenloze boekhouding van de diepten waarin mensen kunnen zinken.\u2019<\/p>\n

Het goede triomfeert niet altijd, de \u2018zachte krachten\u2019 zullen niet altijd overwinnen .<\/p><\/blockquote>\n

Het erkennen van die duisternis en dat onderdeel van je bewustzijn maken, dat is wat Coates bij Judt leest. Hij ziet dat besef als een voorwaarde voor een kijk op de toekomst zonder slogans en zonder zoetsappige hoop, maar met een \u2018waarachtige en duurzame hoop\u2019.<\/p>\n

In de kern gaat het Coates om Judts manier van denken, om zijn stijl van denken. Coates wil niet ingelijfd worden. Hij wil geen manier van denken opgedrongen krijgen waarin \u2018het goede\u2019 altijd zal overwinnen. Het goede triomfeert niet altijd, de \u2018zachte krachten\u2019 zullen niet altijd overwinnen.<\/p>\n

Coates hoefde van Judt niet te leren dat er altijd ruimte dient te zijn voor tegenspraak. Hij is een en al tegenspraak en vindt het geen probleem om zijn lezers standaard \u2018stupid<\/em>\u2019 te noemen.<\/p>\n

Judt heeft volgens Coates veel te weinig benadrukt dat de koloniale mogendheden hun welstand tot op de dag van vandaag te danken hebben aan uitbuiting. Maar, zegt hij op zijn Judts vergoelijkend, je kunt het nooit helemaal goed doen. Ondertussen bevrijdde Judt hem van gehuichel en versterkte in hem het besef dat hij als schrijver geen dominee is.<\/p>\n

Coates is zich nog steeds aan het bevrijden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tony Judt beantwoordt voor Ta-Nehisi Coates de kwellende vraag waarom het zo moeilijk is iets beters van de wereld te maken.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-525273","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-cultuur","article_type-column"],"acf":[],"author_name":"Carel Peeters","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/525273","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=525273"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/525273\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Carel Peeters","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=525273"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=525273"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}