{"id":521347,"date":"2021-12-18T04:00:14","date_gmt":"2021-12-18T03:00:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=521347"},"modified":"2021-12-23T10:52:19","modified_gmt":"2021-12-23T09:52:19","slug":"bas-timmer-sheltersuits","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/bas-timmer-sheltersuits\/","title":{"rendered":"Met zijn Sheltersuits helpt Bas Timmer daklozen de winter door"},"content":{"rendered":"<div class=\"info-box\">\n<p><iframe src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/1179514114%3Fsecret_token%3Ds-mCE56GorLXf&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;show_teaser=true\" width=\"100%\" height=\"166\" frameborder=\"no\" scrolling=\"no\"><\/iframe><br \/>\n<em>Zin om lekker te luisteren? Jonah leest zijn reportage zelf voor.\u00a0<\/em><\/p>\n<\/div>\n<p class=\"font-family-headings font-weight-heavy\">New York<\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Op zijn 29ste verjaardag stapte een jongen uit Enschede in een taxi in New York. Hij was voor het grote geld naar Amerika gekomen. Hij wilde de wereld verbeteren. Zijn naam: Bas Timmer. Inmiddels is hij 31. Hij heeft rood haar en een onbevreesde blik, en zijn Twentse accent is hij nooit verloren. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">In New York is het gebruikelijk om een taxi te delen, vertelt hij. Er stapte een flamboyante man bij hem in. \u2018Lila zonnebrilletje, strakgetrokken huidje en zonnebankbruin. Wie weet is het een miljonair, dacht ik, dus ik deed mijn verhaal, liet de taxi stoppen, haalde een slaapzak uit de kofferbak en rolde dat ding midden in Manhattan uit. Die man werd helemaal lijp en zei: \u201cI\u2019m the ex-husband of Diana Ross. <\/span><span class=\"None\">Come to Universal Records tomorrow, then we will arrange some money\u201d.\u2019 <\/span><span class=\"None\">In die taxi kreeg Timmer het idee dat in Amerika ineens kon gebeuren waar hij in Nederland vijf jaar over deed.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">In 2014 stierf de dakloze vader van vrienden van Timmer op de stoep voor de gesloten nachtopvang in Enschede. Bas Timmer had een eigen kledingmerkje en besloot een paar dikke truien en slaapzakken in elkaar te naaien. Hij deelde ze uit in Enschede, zodat er geen mensen meer zouden sterven op bankjes. De eerste <\/span><em><span class=\"None\">Sheltersuit<\/span><\/em><span class=\"None\"> was in een paar uur geboren. In de jaren die volgden, zocht hij naar geld om zijn slaapzakken te produceren en overal ter wereld te kunnen uitdelen. Er waren naaiateliers in Enschede en Zuid-Afrika, en nu was ook Amerika aan de beurt. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">De volgende dag ging Timmer een logge wolkenkrabber op Broadway binnen met op de gevel in vergulde letters <\/span><span class=\"None\">Universal Music Group<\/span><span class=\"None\">. De man met de paarse zonnebril wilde alle grote platenlabels vragen om 50.000 dollar te doneren voor Sheltersuits, en zei: \u2018So Bas, what\u2019s in it for us?\u2019 \u2018Ik begon te zweten. We zouden toch niet gaan krijgen dat ze er iets van die 50.000 tussenuit wilden pikken? Wat kregen we nou dan?\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Timmer ging niet met de paarse zonnebril in zee.<\/span><\/p>\n<figure id=\"attachment_522935\" aria-describedby=\"caption-attachment-522935\" style=\"width: 640px\" class=\"wp-caption alignnone\"><img decoding=\"async\" class=\"wp-image-522935 size-image_640\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3024-640x828.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3024-640x828.jpg 640w\" alt=\"Bas Timmer\" width=\"640\" height=\"828\" \/><figcaption id=\"caption-attachment-522935\" class=\"wp-caption-text\">Bas Timmer: &#8216;Het mag wel wat meer impact hebben&#8217;<\/figcaption><\/figure>\n<h5><span class=\"None\">\u2018Alles to uplift humanity\u2019<\/span><\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Inmiddels praat hij wel met de \u00e9chte rijken van Amerika: de Rockefellers en de familie achter de Hearst Foundation. \u2018Filantropie is heel wat anders dan zakendoen.\u2019 Maar voor die grote Amerikaanse filantropen is Bas Timmers Sheltersuit Foundation momenteel nog net iets te klein, zij zoeken naar een minimum uitgave van 1 miljoen per jaar. Het kan Timmer niet schelen. Hij wil gewoon mensen helpen. Als ik vraag of hij naar zo\u2019n grote instelling in Amerika wil toewerken, zegt hij nuchter: \u2018Ja, tuul\u2019k. Alles <\/span><span class=\"None\">to <em>uplift humanity<\/em><\/span><span class=\"None\">\u2019.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">In 2020 werd Bas Timmer door <\/span><em><span class=\"None\">Time Magazine <\/span><\/em><span class=\"None\">uitgeroepen tot <\/span><em><span class=\"None\">Next Generation Leader<\/span><\/em><span class=\"None\">, een jaar eerder viel Greta Thunberg die eer. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Ik spreek hem in Enschede op een kantelpunt. De afgelopen jaren is hij manager of slaaf geweest van zijn eigen goede idee. Maar hij ambieert meer te zijn dan dat: het is tijd om weer kleding te gaan ontwerpen.<\/span><\/p>\n<p class=\"font-family-headings font-weight-heavy\">Enschede<\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">We lopen door het naaiatelier. De Sheltersuits worden gemaakt door met name ex-vluchtelingen uit Syri\u00eb. Je ziet en hoort er de gebruikelijke drukte van een werkplaats: een radio, ratelende machines, gestommel, gelach en het scheuren van stof. De medewerkers zijn niet onder de indruk van zijn aanwezigheid als baas. Ze werken en praten onverstoorbaar door. Timmer wijst op Shasho, achterin het atelier, een van zijn beste vrienden. Hij komt uit Syri\u00eb en was analfabeet. Toen Shasho aankwam in Ter Apel, het aanmeldingscentrum voor asielzoekers, informeerde hij meteen naar naaiwerk in Nederland. \u2018Twee dagen na zijn aankomst zat hij hier en hij is nooit meer weggegaan. We regelden een alfabetiseringscursus en iemand betaalde zijn rijlessen. Nu heeft hij een goedbetaalde baan en leidt hij de productie. Deze zomer gaan we samen op vakantie naar Normandi\u00eb.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Timmer rolt een Shelterbag voor me uit. Dit is geen slaapzak maar een eenpersoonstent met een matras erin. Fronsend kijkt hij naar de tas en zegt dan: \u2018Er zit een designfoutje in, die dingen zijn al in productie. Dit moet strakker aangetrokken kunnen worden. H\u00e9, zie je dat?\u2019 roept hij naar een kleermaker. De man komt direct met een meetlint aan. \u2018Niet goed. Moet korter. Ok\u00e9?\u2019 vraagt hij nadrukkelijk. <\/span><\/p>\n<h5>In de schuur<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Net als de daklozen die hij helpt, heeft ook Timmer geen vaste verblijfplaats. Iemand die altijd onderweg is, heeft weinig aan een huis. Als hij in Nederland is, woont hij met zijn vriendin in de schuur van haar vader in Velp. Hij is net terug uit New York en heeft een soort instapkaart waarmee hij altijd heen en weer kan reizen tussen de twee continenten. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Het is niet aan hem te zien, maar hij heeft slecht geslapen vannacht. \u2018Mensen zeggen vaak: \u201cWerk je niet teveel?\u201d Maar Van Gogh schilderde ook weleens twintig uur achter elkaar. Die was dan ook niet aan het piep\u2019n. Als je maar iets doet waar je energie van krijgt. Als ik drie dagen de boekhouding moet doen, heb ik een burn-out.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Timmer stuurt stiekem e-mailtjes als zijn vriendin naast hem slaapt. \u2018Moet ze niet zien, maar dan slaap ik gewoon fijner.\u2019 Zorgen dat daklozen beter slapen, daar offert hij zijn eigen slaap soms voor op. \u2018Want wie goed slaapt, kan beter iets van zijn leven maken. Toch?\u2019<\/span><\/p>\n<figure id=\"attachment_522937\" aria-describedby=\"caption-attachment-522937\" style=\"width: 640px\" class=\"wp-caption alignnone\"><img decoding=\"async\" class=\"size-image_640 wp-image-522937\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3092-640x828.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3092-640x828.jpg 640w\" alt=\"\" width=\"640\" height=\"828\" \/><figcaption id=\"caption-attachment-522937\" class=\"wp-caption-text\">In het chique warenhuis Printemps is een pop-up store van Chlo\u00e9 met producten van Bas Timmer geopend.<\/figcaption><\/figure>\n<h5>Hipster en zwerver<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Iets van je leven maken, jezelf opnieuw uitvinden, dat heeft hij zelf ook gedaan. Hij groeide op in Glanerbrug, een dorpje naast Enschede, als tuig van de richel. Kattenkwaad, trammelant, politie aan de deur, altijd gedoe. \u2018Mijn ouders scheidden toen ik twee was. Mijn vader was er nooit en ik was eigenlijk altijd op straat. Op m\u2019n twaalfde ben ik verhuisd naar Lonneker, een keurig dorpje, en werd ik wat bijgeschaafd.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">In de klas kreeg hij te veel prikkels. Als hij eruit werd gestuurd, kon hij zich op de gang wel concentreren. Hij ging naar het vmbo en deed daarna een mbo-modeopleiding met het idee een kledingwinkel te beginnen. Door een vrije opdracht kwam hij erachter dat hij kleding wilde ontwerpen. Bezeten begon hij kleding te maken \u00e9n te verkopen. Na het mbo volgde de modeacademie van ArtEZ in Arnhem, maar daar vertrok hij snel. \u2018Ik voelde me niet lekker bij het idee om alleen nog maar mooie dingen te maken.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Het leven leerde hem andere lessen dan de school: toen die vader van zijn vrienden stierf, viel alles op een wrange manier samen. \u2018Het begin van Sheltersuit Foundation was best lastig. We gingen gewoon met slaapzakken de straat op en spraken mensen aan. Maar het verschil tussen een hipster en een zwerver is soms klein,\u2019 lacht hij. \u2018Het gebeurde me laatst ook nog toen ik een man met een baard en heel veel tassen aan zijn fiets zag. Ik zette m\u2019n auto in de berm en vroeg of hij buiten sliep. Daar was hij niet van gediend.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Na jaren van sociaal ondernemen is hij nu bezig om een eigen kledingmerk op te zetten. Met de winst van dat merk zullen de slaapzakken en andere producten voor daklozen worden gefinancierd. \u2018Straks hebben we vierentwintig producten voor daklozen.\u2019 Eind 2022 moet er een wintercollectie te koop zijn. <\/span><\/p>\n<h5>Machteloos<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018In dit atelier kan ik niet ontwerpen, ik word er glad-gek, er is altijd wel iets dat anders of beter moet. Ik heb het nu wat minder, maar vroeger was ik na een uur helemaal gesloopt. Ik zag zoveel van die gespjes zoals net.\u2019 Timmer is bezig om een atelier op de Veluwe te kunnen huren. Hij laat me een filmpje op zijn telefoon zien van een gigantisch pand middenin de natuur. Een plek waar je alleen vogeltjes hoort en in de avond herten kunt zien. Rust. Net zoals vroeger op de gang. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Het innoveren van zijn producten voor daklozen is noodzakelijk. In Afrika vriezen mensen niet dood. In Los Angeles zijn mensen zo arm en verslaafd dat je ze in gevaar brengt met een slaapzak die zo\u2019n 300 euro waard is. \u2018In LA wonen volgens mij 200.000 miljonairs en 70.000 daklozen, daar kan best wat veranderen. Stel je voor dat Angelina Jolie of Miley Cyrus dit project ziet en ons oppikt om wat grote klappers te maken.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Timmer droomt groot, maar in zijn wereld is dat tot nu toe realistisch gebleken. <\/span><br \/>\n<span class=\"None\">Over een week vertrekt hij naar Parijs, waar hij weer echt aan het ontwerpen is. Sheltersuit Foundation is een samenwerking aangegaan met het Franse high-end kledingmerk Chlo\u00e9, een \u2018B-Corp\u2019 (Benefit corporation): met de winst goeddoen voor mens, dier en planeet. Ze werken eraan om alles met restmateriaal te produceren, niks weg te gooien en zo min mogelijk te vervuilen in de toekomst. Op de Fashionweek van maart 2021 in Parijs liepen bleke modellen met strakke gezichten in slaapzakken van Sheltersuit Foundation om aandacht te vestigen op hun maatschappelijke betrokkenheid. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Midden in Parijs heeft Timmer bij Chlo\u00e9 zijn eigen atelier, waar alle materialen zijn en vakmensen paraat staan om aan zijn kleding te werken. Timmer zal een aantal jassen en tassen ontwerpen die een paar duizend euro per stuk gaan kosten. Hij probeert daklozen van warmte te voorzien door ultrarijke vrouwen te kleden. Zo gaan de superrijken de allerarmsten helpen. De bizarre uitersten van deze planeet komen samen in Timmers bestaan. Hij verkeert onder mensen die miljarden bezitten en mensen die niet weten hoe ze de volgende dag moeten halen. Van slaapzakken uitdelen op Lesbos tussen de mensenpoep of op Skid Row in Los Angeles tussen tientallen duizenden die drugs gebruiken en hun lichaam verkopen om rond te komen. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Aan de andere kant komt hij thuis bij Gabriella Hearst in Manhattan met butlers en een zwembad achter het huis, en praat hij met koningen, ministers en Amerikaanse filantropen. Als ik opmerk dat hij een wonderlijk leven heeft, zegt Timmer gelaten: \u2018Joa, als je het zo bekijkt. De verschillen zijn groot. Daar kan ik niks aan veranderen. Het enige wat ik kan doen, is wat van die rijkdom afpakken.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018Robin Hood.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018Zo voelt het wel een beetje, ja. Ik ga natuurlijk met name met hen om zodat ik meer mensen kan helpen. Niet om ze een schouderklopje te geven. Maar weet je wat het is? Ik zie mensen gewoon als gelijke. Zo ben ik opgevoed. Of je nou een dakloze bent of de CEO van Chlo\u00e9: iedereen heeft zo zijn persoonlijkheid en problemen.\u2019<\/span><\/p>\n<figure id=\"attachment_522939\" aria-describedby=\"caption-attachment-522939\" style=\"width: 640px\" class=\"wp-caption alignnone\"><img decoding=\"async\" class=\"size-image_640 wp-image-522939\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3258-640x828.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3258-640x828.jpg 640w\" alt=\"Bas Timmer\" width=\"640\" height=\"828\" \/><figcaption id=\"caption-attachment-522939\" class=\"wp-caption-text\">Daklozen onder de P\u00e9riph\u00e9rique<\/figcaption><\/figure>\n<h5>Alles moet op de schop<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Het vele netwerken om dingen van de grond te krijgen, kost Timmer geen energie. Wat wel vermoeiend is, zijn dingen die niet goed gaan. \u2018Zoals zo\u2019n touwtje aan zo\u2019n Shelterbag net. Dat kan toch godverdomme niet waar zijn. Het is allang in productie.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018Je bleef wel aardig.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018Ik ben ook weleens boos geworden, werkt niet. Hij doet ook z\u2019n best.<\/span><span class=\"None\">\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">We lopen verder door het atelier en Timmer vertelt dat alle materialen die gebruikt worden om de slaapzakken van te maken, gekregen zijn. Hij zucht glimlachend. Het is tropisch warm. \u2018Zullen we anders even buiten gaan staan?\u2019 zeg ik. We gaan op plastic stoelen tussen de pallets zitten. \u2018Alles moet op de schop. Mensen zitten hier met hun mobiel achter de naaimachine te kletsen, dat is zo ineffici\u00ebnt als maar kan.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018Ze lijken het wel naar hun zin te hebben,\u2019 zeg ik. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018Dat hebben ze ook nog wel als ze net wat meer daklozen warm kunnen houden. Dan maar eens wat minder zin. Ik heb ook weleens geen zin. Als de sfeer maar goed is<\/span><span class=\"None\">.\u2019 <\/span><\/p>\n<h5>Geen gezeik<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Zijn slaapzakken bieden geen structurele oplossing. Hij levert er zelfs kritiek mee op falende overheden die niet weten te voorkomen dat mensen doodvriezen. In Nederland hoeft zogenaamd niemand buiten te slapen. Toch doen duizenden mensen dat en sterven sommigen van de kou. \u2018Waar is een overheid voor? Zorgen voor burgers? Behalve voor de zwakken? In feite is het allemaal belachelijk geregeld. Doe maar eens wat minder aan de wegen of defensie. Ik zou graag iemand in dienst hebben als lobbyist die dit in de politiek voor elkaar gaat boksen. Want de politiek is echt politiek, snap je? Ik zat eens bij dat praatprogramma <\/span><span class=\"None\"><em>Op1<\/em>. <\/span><span class=\"None\">Later die avond belt Paul Blokhuis, de staatssecretaris van Volksgezondheid en Welzijn. \u201cFantastisch, Timmer, dit moeten we echt voor de daklozen gaan regelen.\u201d Hij beloofde in gesprek te gaan met de federatie landelijke opvang.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Timmer laat me de appjes van de staatssecretaris zien: \u2018\u201cWe vinden het een geweldige uitvinding maar dat er een verkeerd signaal vanuit gaat om hier vol op in te zetten, het is geen structurele oplossing.\u201d Nee, dat \u00eds het ook niet.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Ik scrol verder en zie dat de staatssecretaris niet meer reageert op zijn berichten.<\/span><br \/>\n<span class=\"None\">\u2018Zak er maar in, denk ik dan. Zo gaat dat eigenlijk sinds we begonnen: overheden, en vooral de Nederlandse, doen liever alsof het gewoon niet bestaat. Dan maar niet, dan gaan wij verder met <\/span><em><span class=\"None\">ground work<\/span><\/em><span class=\"None\">. Die dingen uitdelen via daklozeninstellingen, geen gezeik\u2026\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">We lopen het naaiatelier weer in. Timmer laat me een slaapzak voor kinderen zien. Een paar jaar geleden vloog hij met Shasho naar Griekenland om ze in een vluchtelingenkamp uit te delen. \u2018We landden op Mitelini en Shasho zei: \u201cIk ben hier geweest.\u201d Twee jaar daarvoor sliep hij daar op straat. Je vliegt drie uur en ineens ben je daar. Mijn God, daar heb ik een goede tik van gehad. Vooral de geur, die bleef me maanden bij, flashbacks, echt niet chill. Ik ging erin zonder mentale voorbereiding. Je moet je eigenlijk niet op de mensen focussen maar op afstand blijven. Maar ik ben open en enthousiast. Ik praat met iedereen, deed kinderen een pak aan, maar als je een kind optilt dat al een maand niet heeft gedoucht, dat stinkt en dat is kut.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Na de vierde keer op Lesbos had hij er geen zin meer in. \u2018Ik stuur die pakken wel op en klaar. Maar een jaar later stond ik er toch weer. Ik heb toen een paar keer flink lopen huil\u2019n.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Na dat bezoek aan Lesbos vloog hij terug naar Nederland op oudjaarsdag. Hij snapte even niet meer hoe je vrolijk het glas kon heffen op een nieuw jaar. \u2018Ik was in shock. Dat mensen hier zo bang zijn om onze privileges te verliezen en dan maar de deur sluiten voor de buren.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">De nieuwe productieleider is bij ons komen staan en zegt: \u2018Ik was eens in Calcutta en daar wilde ik mijn managers stuk voor stuk heen sturen, want dan was ik van een hoop gezeik af. Ik liet ze foto\u2019s zien, maar het meest karakteristieke zie je niet, dat is de geur. Ik dacht steeds: hoe kan het dat dit nog bestaat?\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018Op een Grieks eiland bestaat het. Om de hoek. In Europa. Daar moeten ze die succesboys als Elon Musk of Jeff Bezos eens heen sturen. Met hun fucking raketten.\u2019<\/span><\/p>\n<h5>De druk is hoog<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Ik wil Timmer een tijdje volgen om te zien hoe hij in al die werelden verkeert. Maar zijn agenda is flu\u00efde, plannen worden vaak weer omgegooid. Hij zou slaapzakken gaan uitdelen in Los Angeles, een werkplaats opzetten in New York, een project doen in Buenos Aires. En als Chlo\u00e9 vraagt om nog meer jassen te ontwerpen, moet ook het atelier op de Veluwe wachten. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Ik ga hem in Parijs bezoeken. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Als ik zijn vriendin Tony Docekal, die ook voor Sheltersuit Foundation werkt, vraag hoe het ontwerpen in Parijs gaat, zegt ze: \u2018Gisteravond hadden we een goed gesprek aan de Seine, had hij er weer zin in, maar vanmorgen is dat weer helemaal weg.\u2019 <\/span><span class=\"None\">De druk is hoog en de tijd beperkt. De eerste dagen in Parijs lukte het niet om iets goeds te ontwerpen. Pas als hij Shasho laat overkomen om hem te helpen naaien, komt de productie op gang.<\/span><\/p>\n<figure id=\"attachment_522941\" aria-describedby=\"caption-attachment-522941\" style=\"width: 640px\" class=\"wp-caption alignnone\"><img decoding=\"async\" class=\"size-image_640 wp-image-522941\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3221-640x828.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3221-640x828.jpg 640w\" alt=\"Bas Timmer\" width=\"640\" height=\"828\" \/><figcaption id=\"caption-attachment-522941\" class=\"wp-caption-text\">Daklozen voor de ingang van warenhuis Printemps<\/figcaption><\/figure>\n<p class=\"font-family-headings font-weight-heavy\">Parijs<\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">D<\/span><span class=\"None\">e deuren van warenhuis Printemps zijn net open. Alles glimt en is van glas of goud, je ruikt parfum, alle medewerkers zijn knap en vrolijk en er speelt opzwepende maar niet t\u00e9 aanwezige muziek. Alles om mensen op hun gemak te stellen en de verkoop aan te jagen. In het warenhuis is er onlangs een pop-up store van Chlo\u00e9 met producten van Timmer geopend en vandaag zal hij een presentatie geven over hun samenwerking.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Timmer kan niet lang in het warenhuis blijven. Over een paar dagen begint Paris Fashion Week en hij moet nu snel naar het hoofdkantoor en zijn atelier in Chlo\u00e9 om de laatste hand te leggen aan een jas. Op weg naar de uitgang stopt hij geregeld bij een jurkje om schaamteloos te kijken wat het kost om zich daar vervolgens over te verbazen. Deze wereld is allerminst gewoon voor hem. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Op straat loopt hij voorop, praat honderduit en wacht voor geen enkel stoplicht. Hij is net terug van vakantie, \u2018maar iedere ochtend werd ik wakker met zere kaken van het malen\u2019.Vakantie lijkt niet meer te bestaan. \u2018Dan kun je maar beter aan het werk gaan.\u2019<\/span><br \/>\n<span class=\"None\">Via een zijingang gaan we het pompeuze gebouw van Chlo\u00e9 in. Timmer lijkt zich thuis te voelen, hier, hij heeft vermoedelijk het talent om zich overal thuis te kunnen voelen. Z\u2019n eigen ontwerpatelier is een rommeltje. Een medewerker zegt knipogend: \u2018<\/span><em><span class=\"None\">Timmer took over, as you can see<\/span><\/em><span class=\"None\">.\u2019 Balen stof, tekeningen, een kist vol gouden ringen en knopen, een opengescheurd pak plakken kaas, koffiekopjes en bananenschillen.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Met Shasho bespreekt hij wat er nog moet gebeuren aan de jas. Shasho blijft altijd glimlachen. Hij pakt de spullen bij elkaar en zegt al wijzend op een van de vele jassen die hier hangen: \u2018Dit vind ik echt een mooi jasje. Als ik hier \u2019s avonds aan het werk was, dan pakte ik zo\u2019n jas en liep ik er mee naar mijn hotel. Dan dacht iedereen dat ik een rijke man was.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Timmer komt naast me staan en vertelt dat elke keer als hij iets moet ontwerpen, hij de eerste twintig dagen gefrustreerd is. \u2018Maar op de twintigste ga ik het atelier in, en dan bam, ineens weet ik het en gaat het als een speer.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Dan zucht hij en is het alsof hij hardop denkt: \u2018Man, ik zou wel een uurtje van de wereld willen verdwijnen nu, even in bed liggen.\u2019 Vervolgens zegt hij weer kwiek: \u2018Ok\u00e9, kom, naar het naaiatelier.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Hier belanden we in een rustgevende, geconcentreerde werkomgeving die aan een operatiekamer doet denken. Alles is geordend en heeft een functie. Patronen, naaimachines, halve jurken, jassen en tassen en tl-daglichtlampen geven een constante hoeveelheid licht.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">De vrouwen die er in stilte aan het werk zijn, kijken ons amper aan als we binnenkomen. Een snauwt in het Frans: \u2018In Frankrijk zeggen we hallo als je ergens binnenkomt.\u2019 Timmer verstaat het niet. Hij speelt nerveus met een tang en zegt: \u2018Nu komt het engste gedeelte: er moeten gaatjes in de jas. Jonah, heb jij een drukknoop ergens om te kijken hoe zo\u2019n ding zit?\u2019 Hij roept iemand die hem kan helpen, maar geen gehoor. Aan deze jas heeft hij weken gewerkt en hij kan in een seconde verpest worden. \u2018Fuck it.\u2019 <\/span><br \/>\n<span class=\"None\">Het lukt hem. <\/span><\/p>\n<h5>Gewoon mode<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Onderweg naar het warenhuis vraag ik naar zijn toekomstplannen. Hij wil een shelter-labstudio beginnen. \u2018Een plek waar we ons kunnen focussen op mooie producten en producten voor mensen in nood. Niet alleen confectie, maar ook systemen, een oplaadbaar lampje, een app, wat dan ook, alles wat mensen kan helpen.\u2019 <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Over twee dagen gaat hij naar een appartement kijken in Parijs. Na jaren zou hij dan weer een eigen plek hebben. Bij Sheltersuit Foundation wordt een <\/span><span class=\"None\">executive director<\/span><span class=\"None\"> geworven, wat betekent dat hij de toko daar niet meer draaiende hoeft te houden en alleen in het bestuur zit. \u2018Het is tijd om een volgende stap te zetten. De afgelopen zeven jaar ben ik in tien vluchtelingenkampen geweest, heb ik duizenden daklozen gesproken dus als ik in een goede creatieve flow terechtkom, zou dat weleens een interessante mix kunnen worden. Ik weet nog niet hoe, maar het frustreert me nu al enorm dat ik maar gewoon een jas maak. Ik ben heel blij met wat ik nu doe, maar het is ook wel weer gewoon mode. Het mag wel wat meer impact hebben.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Voor een presentatie die hij laatst aan de staf van Chlo\u00e9 gaf, naaide hij een klein kindertruitje, aangezien het nu in Afghanistan koud is. \u2018Dan probeer ik zo\u2019n project erdoor te drukken. Daar wordt nu over gediscussieerd, het wordt waarschijnlijk een rugtasje voor Griekenland. Daar doen we dan wat tekenspulletjes en een notitieblokje in. Om er zo\u2019n drieduizend uit te delen aan de kinderen in Lesbos. De ene keer ben ik heel blij, maar de andere keer loop ik bij Printemps binnen en zie ik al die producten en dan denk ik: <\/span><span class=\"None\"><em>hebben we niet genoeg<\/em>? <\/span><span class=\"None\">Zo\u2019n 40 procent van alle kleding wordt niet verkocht. Het hangt er voor de show. Want dan is er weer een tuthola die oker mooier vindt dan brique en dan gaat het jurkje terug om vernietigd te worden. Maar Chlo\u00e9 vernietigt geen kleding, h\u00e8? Ze verkopen alles.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Ik vraag hoe het met zijn eigen kledingmerk is. \u2018Dat is best een strijd. Eigenlijk heb ik de keuze al gemaakt, deze vakantie. Het gaat onder de naam Sheltersuit gebeuren en niet als Bas Timmer. Dat is mijn onderbuikgevoel. Alle winst kan dan naar de foundation om een groot sociaal kledingmerk te bouwen.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">De keerzijde, waar hij helemaal gek van wordt, is dat je altijd onder een vergrootglas ligt als stichting. Een bedrijf is gericht op winst. \u2018Normaal begint een sociale onderneming met de onderneming. Daarna het sociale doel. Wij zijn totaal andersom begonnen. Een rationeel iemand zegt: <\/span><em><span class=\"None\">eerst Nederland perfectioneren en dan een businessplan schrijven en naar Amerika<\/span><\/em><span class=\"None\">. Ik ga niet drie maanden aan een plan zitten. Ik ga er gewoon heen. Maar je doet het nooit goed. Ik zou ook wel een hypotheek willen of een kind onderhouden, ooit. Kan niet met mijn minimumsalaris. Dat snappen mensen niet. En als je straks een jas van tweeduizend euro verkoopt, dan gaat het overgrote deel naar marketing, materiaalkosten, enzovoorts. Gerrie of Betty uit Enschede zegt dan: \u201cEn maar driehonderd euro naar een dakloze?\u201d Een ander begrijpt de constructie wel en zegt: \u201cO, dat is wel heel veel geld naar een dakloze.\u201d\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Ik sta voor de ingang van het warenhuis. Een eindje verderop, op de stoep, ligt een dakloze te slapen: in \u00e9\u00e9n oogopslag zie je twee werelden.<\/span><\/p>\n<figure id=\"attachment_522945\" aria-describedby=\"caption-attachment-522945\" style=\"width: 640px\" class=\"wp-caption alignnone\"><img decoding=\"async\" class=\"size-image_640 wp-image-522945\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3009-640x828.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/DvdB_0R1A3009-640x828.jpg 640w\" alt=\"Bas Timmer\" width=\"640\" height=\"828\" \/><figcaption id=\"caption-attachment-522945\" class=\"wp-caption-text\">Timmer in het naaiatelier bij Chlo\u00e9<\/figcaption><\/figure>\n<h5>Een miljard waard<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Midden in het warenhuis zit Shasho achter een naaimachine in de pop-up store. Hij demonstreert hoe je een Sheltersuit in elkaar naait. Rondom hem hangen de jassen en tassen die Timmer voor Chlo\u00e9 ontwierp. Met de rug naar Shasho toe staat een groepje verkopers van het warenhuis. Ze krijgen uitleg over de producten, worden verzocht om rechtop te gaan staan. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Op de zevende verdieping oogt Timmer voor het eerst nerveus. Hij ziet wit en kijkt ernstig \u2013 of gewoon geconcentreerd. Als hij begint te spreken, heeft hij meteen de aandacht. Hij vertelt over wat hij probeert te doen voor de mensen. In het publiek zitten influencers te filmen, meisjes met tassen waar voor duizenden euro\u2019s kleding in zit, een vrouw met een trillende chihuahua en een man die zichzelf heeft laten verbouwen om zijn jeugd terug te vinden. Maar niet iedereen is ge\u00efnteresseerd in Timmer. Het winkelend publiek slentert langs de presentatie en kijkt tamelijk verveeld naar de producten. We zitten dan ook op de bovenste etage van dit winkelcentrum dat zo groot is als een voetbalstadion. Als je dan nog niet hebt gevonden wat je zoekt, zul je het nooit vinden.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Na de presentatie vertelt Timmer me dat er net een aardige Griekse miljonair op hem afkwam. \u2018Hij was net zo oud als wij, maar sprak alsof hij zestig was.\u2019 Met gedragen stem in bekakt Engels doet hij hem na: \u2018<\/span><em><span class=\"None\">My sister does all the philanthropy<\/span><\/em><span class=\"None\">.\u2019 Hij googelt de jongen en zegt dat zijn familie een paar miljoen waard is. \u2018Ok\u00e9 dan,\u2019 zegt hij blij. \u2018We zoeken nog een partner in Griekenland.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Dan komt een medewerker van Sheltersuit Foundation vragen of ik al wat te doen heb vanavond. Timmer heeft net met een instelling gepraat die vooral met dakloze kinderen in Parijs werkt. Er schijnen hier zo\u2019n 1800 kinderen op straat te leven. Het plan is om vanavond de straat op te gaan en te helpen een nieuw kamp op te zetten. <\/span><\/p>\n<h5>Onrecht in de praktijk<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">De metro rijdt de binnenstad uit. Onder een viaduct van de ring, omsingeld door drie wegen, staan een paar jongens. Een straathoek verder staat Timmer met een paar Sheltersuit<\/span><span class=\"None\">&#8211;<\/span><span class=\"None\"> en Chlo\u00e9-medewerkers te wachten. Niemand weet wat de bedoeling is. Pas als er een colonne van zo\u2019n honderd mensen aankomt, begint het te dagen. Je hoort het geluid van een schoolklas. Gezinnen met vrolijk pratende kinderen en baby\u2019s in buggy\u2019s. Het is ze niet aan te zien dat dit de mensen zijn over wie het gaat. Het zijn mensen die je altijd en overal ziet. Het enige zichtbare verschil is dat ze veel bagage bij zich hebben. Ze verzamelen zich onder het viaduct en wachten. Iemand van de organisatie komt aan en vertelt dat ze hier allemaal zullen slapen, voor het eerst. Ze hadden een andere slaapplek, maar het gaat regenen vannacht. Het viaduct houdt ze droog. Zo dadelijk komt er een bus met iglotenten aan. Timmer lijkt het niet te kunnen geloven. Hij kijkt gespannen toe en gromt: \u2018We hadden Shelterbags mee moeten nemen voor die kinderen, verdomme.\u2019<\/span><\/p>\n<blockquote><p><span class=\"None\">Je zou de jongens <\/span><span class=\"None\">woke<\/span><span class=\"None\"> kunnen noemen, maar dat is een veel te keurige en belezen term voor een plek als deze. Dit is gewoon onrecht in de praktijk. <\/span><\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">We gaan helpen de tentjes uit te delen en op te zetten. Vrouwen en kinderen eerst. De tenten moeten de volgende ochtend weer worden ingeleverd omdat de politie het tentdoek geregeld kapot steekt. \u2018We verwachten dat de politie ook vanavond komt. Dan gaan we onderhandelen.\u2019 Deze hulpverleners zijn gedwongen tot activisme. <\/span><br \/>\n<span class=\"None\">Verder kunnen we dekens, brood, luiers en yoghurt uitdelen.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Een jongen praat onverstoorbaar Frans tegen me. Hij lacht me uit omdat ik hem niet versta en aan het hannessen ben met een tentstok. Naast gezinnen zijn er ook veel alleenstaande oude vrouwen, jongens in een groep of eenlingen van een jaar of twintig. Het gehuil van baby\u2019s en het gepraat en geschreeuw van de mensen galmt mee met de honderden auto\u2019s, ambulances, motoren, lijnbussen die hier eindeloos langsrijden. Iedereen ziet dat ze hier slapen en dat mensen hun behoefte achter een muurtje doen. Een straal urine zoekt het laagste punt, loopt de straat op en spat op door de autobanden.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Een jongen wil graag ge\u00efnterviewd worden. Hij rookt een joint, mist een voortand en zegt in het Frans: \u2018Ze delen tenten uit, maar daar heb je niks aan als de politie komt. De Fransen kwamen bij ons, gebruikten ons als kolonie en gingen.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Er komt een hele groep jongens om ons heen staan. Van een afstand lijkt het bedreigend, maar dat is het allerminst. \u2018Wij komen hier en ze behandelen ons als vuil, tuurlijk hebben mensen last van ons op straat. We willen werken, maar mogen niets. We moeten onzichtbaar zijn.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">De Fransen brachten de taal, namen wat ze konden gebruiken en lieten het land berooid achter. Je zou de jongens <\/span><span class=\"None\">woke<\/span><span class=\"None\"> kunnen noemen, maar dat is een veel te keurige en belezen term voor een plek als deze. Dit is gewoon onrecht in de praktijk. Dan draaien de jongens zich weer om en halen hun tent op. Een jongen ruikt of er urine op de grond ligt en zet dan zijn tent een paar meter verderop neer.<\/span><\/p>\n\n<h5>Waanzin<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Shasho rookt bedeesd een sigaret terwijl hij tegen een lantaarnpaal leunt en naar het kamp kijkt. Hij heeft een paar jaar terug nog zo geleefd, met niets, op een Grieks eiland.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Ook Timmer mengt zich niet tussen de mensen om te helpen, maar staat naast een lege tent toe te kijken, met zijn handen op de rug, als een opzichter. Misschien heeft hij dit al te vaak gedaan, misschien weet hij te goed wat er dan met je gebeurt. Ik vraag waarom hij niet helpt. Hij zegt: \u2018Een vrouw vroeg of ik haar tent kon bewaken, daarom sta ik hier.\u2019 De vrouw komt terug, ze is ongesteld, iemand van Chlo\u00e9 heeft haar naar een toilet gebracht.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Ze blijft naast de tent staan. Ze is de enige Fran\u00e7aise hier naast alle Afrikanen en Syri\u00ebrs. Ik dacht dat ze ook een hulpverlener was, maar dit is haar eerste nacht op straat. Ze is voor haar gewelddadige man het huis uit gevlucht. Al maanden probeert ze een ander huis te vinden en weg te komen, maar met haar salaris \u2013 ze werkt op een kindercr\u00e8che \u2013 is dat onmogelijk. Ik heb nog nooit zo\u2019n bang iemand gezien. Het is zaterdagnacht en maandag zal ze gewoon weer aan het werk gaan. Van haar geld heeft ze alleen een garagebox kunnen huren om haar spullen op te slaan. Ze heeft de deur thuis dichtgeslagen om hier te belanden. Een plek die ontdaan is van alle illusies. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">De tentjes zijn slecht en dun. Het beton hard en koud. Maar de buitenwereld, deze buurt, lijkt een stuk onveiliger, want er is constant de dreiging dat de politie komt om de boel te ontruimen en de mensen als beesten op te jagen. Ze kunnen geen kant op, alleen naar een drukke weg. Aan de andere kant lijkt het voor velen ook de normaalste zaak van de wereld. De vrouwen en kinderen lachen veel en tonen levenslust, de mannen hangen in hun tenten en zijn bijna onzichtbaar.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Het went snel om brood en luiers uit te delen omdat je dan tenminste iets doet. Maar de vrouw die in een cr\u00e8che werkt, laat me niet los. Misschien omdat ze alleen is, omdat mijn eigen moeder met kinderen werkt en geen topsalaris verdient, of gewoon omdat er dagelijks vrouwen vermoord worden door hun echtgenoten. Hoe radeloos moet je zijn om je heil hier te zoeken?<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Timmer overlegt met iemand van Chlo\u00e9 terwijl de vrouw wacht. Moeten ze haar in een hotel stoppen, of wekt dat verkeerde verwachtingen? Ze besluiten dat als je iemand \u00e9\u00e9n nacht kunt helpen, je dat moet doen. Timmer brengt haar naar het hotel en later zegt hij dat hij drie nachten geboekt heeft van zijn eigen geld. \u2018Eigenlijk moet ik dat niet zelf betalen, maar ja, dit is toch waanzin?\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Er blijkt nog een vrouw te zijn die alleen is. Ze heeft een master in Arabische talen en had een hoge functie. Maar een hotelkamer wil ze niet. Ze vertrouwt de hulp niet en zegt: \u2018Ik moet zeker wat terugdoen voor die kamer.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Verder is er een meisje dat als een van de \u2018gelukkigen\u2019 na het vertrek van de Amerikanen uit Afghanistan op het nippertje naar hier heeft kunnen komen. Ze is modieus gekleed, leest een Russisch boek in haar tentje en hoopt dat er snel iets verandert in haar leven.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Dan ontstaat er rumoer en kijkt iedereen op. Een vrouw met drie kinderen krijgt ruzie om een deken en rent achter een lachende jongen aan. Bij de bus waar het brood wordt uitgedeeld, is een mollige gesluierde Syrische vrouw met haar paspoort aan het zwaaien en ze schreeuwt woest: \u2018<\/span><em><span class=\"None\">I\u2019m from Syria<\/span><\/em><span class=\"None\">!\u2019 Maar niemand geeft thuis. Geen enkel privilege uit een vorig leven heeft hier nog enige waarde. <\/span><\/p>\n<h5>Antiserum<\/h5>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Als alles is uitgedeeld, staan Timmer en z\u2019n mensen toe te kijken, tot iemand zegt: \u2018<\/span><span class=\"None\"><em>Does someone know a nice neighbourhood to have a beer<\/em>?<\/span><span class=\"None\">\u2019 We lopen een half uur. Op het terras worden we dronken. Alle mensen aan de tafel zijn jong. Er wordt hard gepraat en gelachen en van een afstandje doen we niet onder voor een stel willekeurige luidruchtige yuppen. Deze verstrooiing is een welkom antiserum na het viaduct. <\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Binnen in het caf\u00e9 wordt gezongen. Er zit een man achter een piano en er hangen een paar knappe dronken meisjes om hem heen. Misschien zijn het modellen, morgen begint de Fashionweek. Ze lallen een nummer dat goed bij hun leven lijkt te passen: \u2018Summertime and the living is easy.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Soms wordt er nog wel over Sheltersuits gesproken op het terras. Ook Rusland lonkt als nieuw werkgebied. De gemiddelde levensverwachting van een dakloze daar is twee jaar. Timmer zegt: \u2018Ik moet maar eens een paar avondjes gaan drinken met een of andere tsaar om daar iets te veranderen.\u2019<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">\u2018Ik denk dat jij het goed kunt vinden met een tsaar,\u2019 zeg ik. <\/span><br \/>\n<span class=\"None\">\u2018Dat denk ik ook,\u2019 en we proosten lachend.<\/span><\/p>\n<p class=\"tekst\"><span class=\"None\">Na de laatste ronde bestelt iedereen een eigen Uber naar zijn hotel in de binnenstad. Ook al is het midden in de nacht, de straten zijn vol en politiewagens rijden met sirenes voorbij. Het is te hopen dat ze ook aan het viaduct voorbijrijden, want als ik voor mijn hotel sta, begint het te regen. <\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Modeontwerper\/ondernemer\/weldoener Bas Timmer timmert aan de weg met zijn Sheltersuits: hippe slaapzakken voor daklozen, gemaakt van gerecycled materiaal door ex-vluchtelingen. Schrijver Jonah Falke volgde Timmer om te zien hoe hij laveert tussen de ultrarijken en de allerarmsten. \u2018Alles to uplift humanity.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-521347","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-samenleving","article_type-reportage"],"acf":[],"author_name":"Jonah Falke","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/521347","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=521347"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/521347\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Jonah Falke","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=521347"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=521347"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}