
 {"id":491763,"date":"2021-03-03T05:00:54","date_gmt":"2021-03-03T04:00:54","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=491763"},"modified":"2021-03-03T09:19:56","modified_gmt":"2021-03-03T08:19:56","slug":"pesten-school-natuurverschijnsel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/pesten-school-natuurverschijnsel\/","title":{"rendered":"Zo dealt deze school met pesten: \u2018Het is geen natuurverschijnsel\u2019"},"content":{"rendered":"<div class=\"info-box\">\n<h5>De realiteit van kansenongelijkheid<\/h5>\n<p>Over kansenongelijkheid in het onderwijs zijn rapporten volgeschreven. Maar hoe ziet dat krachtenveld er in de werkelijkheid uit? Sinds vorig jaar volgt Marieke Buijs de Huizingaschool in Amsterdam-Nieuw-West, die eind 2019 een week dicht ging vanwege het docententekort. \u2018Op het moment dat het lerarentekort de witte boorden in de binnenstad raakt, wordt de urgentie gevoeld, maar een school als de onze kan bijna geruisloos omvallen.\u2019<\/p>\n<\/div>\n<p>\u2018Jij bent poep,\u2019 heeft Eren tegen Moussa gezegd. Pijnlijk, want Moussa is de enige in de klas met een donkerbruine huid. Het is de eerste dag van het schooljaar, juf Karima Absissen is even de klas uitgelopen om een kop thee te halen. In een mum van tijd staan de twee voorhoofd aan voorhoofd, elkaar te duwen. Een aantal kinderen staat er opgewonden omheen, Zaid en Yessin werpen zich ertussen om de vechtersbazen uit elkaar te halen.<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Wat voor klas willen we zijn? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat het voor iedereen fijn is in de klas?\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p>\u2018Ik schrik hier heel erg van!\u2019 dondert Absissen als ze bij terugkomst haar klas in chaos treft. \u2018Dit kan echt niet meer in de bovenbouw! Zaid, Yessin, heel goed dat jullie ze uit elkaar halen, want het is niet de bedoeling dat jullie elkaar uitschelden, maar al h\u00e9l\u00e9m\u00e1\u00e1l niet dat jullie elkaar pijn doen!\u2019<\/p>\n<p>\u2018We gaan het hier nog uitgebreid over hebben,\u2019 vervolgt Absissen als iedereen weer op zijn plek zit. \u2018Wat voor klas willen we zijn? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat het voor iedereen fijn is in de klas?\u2019<\/p>\n<h5>Basisbehoefte<\/h5>\n<p>Op de Huizingaschool, waar leerkrachten \u00fcberhaupt veel aandacht besteden aan veiligheid in de klas, is Karima Absissen er eentje van de buitencategorie. Menig schooldag gaat eraan op. Dat snoept tijd op van rekenen en taal, maar is de investering helemaal waard, zegt de juf. \u2018Je kunt nergens aan beginnen als die basisbehoefte, de relatie, er niet is.\u2019<\/p>\n<p>Onderzoek naar pesten bevestigt dat en laat bovendien zien hoe scholen die veiligheid zouden kunnen cre\u00ebren. \u2018Zouden kunnen\u2019, want in de praktijk schiet het er vaak bij in, aldus hoogleraar Bram Orobio de Castro, die de sociale ontwikkeling van kinderen onderzoekt \u2018Het is heel teleurstellend. We weten wat werkt, maar doen niets structureels met die kennis.\u2019<\/p>\n<p>Het is maar al te vaak aan individuele leerkrachten als Absissen om die veiligheid te scheppen. Vrij Nederland kijkt mee hoe ze dat doet.<\/p>\n<h5>Akkefietjes<\/h5>\n<p>Het opstootje is een heftig begin van \u2018de Gouden Weken\u2019, de vormende weken aan de start van het schooljaar. Een paar uur eerder heeft Absissen naamkaartjes op de tafels neergezet om de kinderen te verwelkomen. De groepen 6 zijn opnieuw samengesteld, de helft van haar nieuwe klas kent elkaar nog niet zo goed. \u2018Juf zijn dit onze vaste plekken?\u2019 klinkt het. \u2018Nee. Die gaan we nog vormen in de komende weken. Daar heb je zelf invloed op, dus denk daarover na: met wie vind ik het fijn? Naast wie kan ik goed werken?\u2019<\/p>\n<p>Als iedereen binnen is, schuiven de kinderen hun stoelen in de kring. Absissen: \u2018We gaan zo onze vakantieverhalen vertellen, maar ik wil elke dag beginnen met een check-in, dus dat doen we eerst. Hoe zit je erbij? Hoe voel je je?\u2019<\/p>\n<p>Absissen bijt het spits af: \u2018Ik ben een beetje gespannen, maar ik ben vooral h\u00e9\u00e9\u00e9l erg blij om jullie allemaal weer te zien.\u2019 De leerlingen volgen een voor een. \u2018Blij en moe\u2019, is een populaire gemoedstoestand, \u2018zenuwachtig en zin\u2019 klinkt het ook. En \u2018goed, normaal\u2019.<\/p>\n<p>Dan volgen vakantieverhalen en kennismakingsspelletjes, maar ook akkefietjes en de vechtpartij.<\/p>\n\n<h5>Stilte-bel<\/h5>\n<p>In de dagen erna brainstormen de kinderen over gedragsafspraken. Absissen: \u2018Ik vind het belangrijk dat jullie daarover meedenken, de afspraken werken alleen als ze van ons allemaal zijn.\u2019<\/p>\n<p>In week twee doet de juf een voorzet om de input van de klas samen te vatten. \u2018Wij laten elkaar uitspreken en luisteren naar elkaar,\u2019 luidt het opwarmertje. \u2018Eens?\u2019 Alle vingers schieten omhoog. \u2018Als de juf de klas uit is, dan\u2026 Wat doen we dan?\u2019 \u2018Niet schreeuwen!\u2019 suggereert Eren. \u2018Niet de klas rommelig maken,\u2019 zegt Sevim. \u2018Niet vechten en rennen,\u2019 draagt Zaid aan. Absissen: \u2018Heel goed. Kan ik het zo samenvatten: dan blijven we doen wat we al deden?\u2019 De groep knikt instemmend.<\/p>\n<blockquote><p>Tot slot komt de klas overeen dat kinderen ruzies zelf proberen op te lossen \u2013 \u2018En dat is niet elkaar in elkaar rossen,\u2019 benadrukt Absissen.<\/p><\/blockquote>\n<p>Dan volgen afspraken over stilte op de gang, Nederlands spreken in de klas \u2013 \u2018Anders spoel je je mond met Nederlands kraanwater.\u2019 \u2018Juf, mag ik de andere taal wel spreken in de pauze?\u2019 vraagt Moussa. \u2018Nee, alleen thuis\u2019 \u2013 en over de stilte-bel, zo\u2019n exemplaar dat in rustige winkels op de toonbank ligt: \u2018Bij vijf keer bellen zit je stil op je plek,\u2019 stelt Absissen voor. \u2018Nee juf! Dat vind ik niet fijn,\u2019 reageert Moussa verongelijkt. \u2018Want als je iets vergeten bent en nog even wilt pakken, dan heb je een probleem.\u2019 \u2018Ok\u00e9, wat stel je dan voor?\u2019 \u2018U moet zes keer bellen.\u2019 Er volgt een onderhandeling en uiteindelijk kan Moussa zich vinden in het compromis van vijf keer bellen, mits dat niet te snel gaat en Absissen er duidelijk bij telt. Tot slot komt de klas overeen dat kinderen ruzies zelf proberen op te lossen \u2013 \u2018En dat is niet elkaar in elkaar rossen,\u2019 benadrukt Absissen. \u2018En als je denkt, dit escaleert, dan ga je naar de juf.\u2019<\/p>\n<h5>Natuurlijk overwicht<\/h5>\n<p>Absissen \u2013 ontwapenend gezicht en een energieke manier van doen \u2013 interviewen kan alleen tussen de bedrijven door. De vijf lesdagen vloeien moeiteloos over in administratie, voorbereiding voor de volgende dag en vergaderingen. \u2019s Avonds analyseert ze haar lessen en beantwoordt ze haar mail. Tegelijkertijd brengt ze met haar partner vier kinderen groot, waarvan de twee jongsten op de Huizingaschool zitten.<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Veel kinderen doen hun schoenen uit bij mij in de klas of noemen me per ongeluk mama. Dat vind ik heerlijk, ze voelen zich blijkbaar thuis.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p>\u2018Ik ben juf vanuit mijn moederhart,\u2019 zegt ze als haar klas tijdens de lunch in beslag wordt genomen door <em>Studio Snugger<\/em>, een programma dat kinderen moet leren feiten van fabels te onderscheiden. \u2018Ik kan er echt van wakker liggen als ik merk dat een kind niet goed in zijn vel zit. Veel kinderen doen hun schoenen uit bij mij in de klas of noemen me per ongeluk mama. Dat vind ik heerlijk, ze voelen zich blijkbaar thuis.\u2019<\/p>\n<p>\u2018Sorry hoor,\u2019 onderbreekt ze. \u2018Ik zit maar steeds naar Issam te kijken.\u2019 Het doorgaans vrolijke gezicht van de jongen ziet vandaag wat grauw, hij wipt zenuwachtig op en neer. \u2018Hij is gespannen, zo ken ik hem niet, ik ga even kijken of ik kan achterhalen wat er speelt.\u2019<\/p>\n<h5>Zelfvertrouwen<\/h5>\n<p>Absissen koos voor het onderwijs omdat ze daar iets dacht te kunnen betekenen. \u2018Ik kan me van de basisschool vooral herinneren wat ik niet fijn vond. In de bovenbouw had ik een juf die alleen naar onze prestaties keek en niet naar ons. Ik deed braaf mee, maar voelde me vergeten, onzichtbaar.\u2019<\/p>\n<p>Een gemiste kans, volgens Absissen. \u2018Kinderen spenderen zo veel tijd op school. Als ze zich daar veilig en gezien voelen, geeft dat zelfvertrouwen, het idee dat ze kunnen worden wie ze willen zijn. Dat is al helemaal belangrijk voor kinderen bij wie hun echte thuis geen fijne of veilige plek is. Negen van de tien keer zijn dat ook de kinderen met wie ik me als vanzelf verbonden voel.\u2019<\/p>\n<p>Aan het prikbord naast de deur hangt een uitnodiging van een van die kinderen, het jongere broertje van Moussa, die Absissen nooit in de klas heeft gehad. Toch had ze hem uitgenodigd voor haar verjaarsviering op school. \u2018Hij had van zijn broer gehoord dat we pannenkoeken gingen eten en een film zouden kijken en wilde er graag bij zijn. Ik kreeg een pakje van hem met allerlei frummels: pennendopjes, een wasknijper, legoblokjes, dichtgeplakt met megaveel plakband. Ik blij, hij trots.\u2019 Het briefje bij de deur is de tegenuitnodiging. \u2018Daar ga ik zeker even langs, met een cadeautje.\u2019<\/p>\n<h5>Groepsdynamiek<\/h5>\n<p>Op de Huizingaschool kon Absissen een steentje bijdragen aan het zelfvertrouwen van de kinderen, zag ze. \u2018Ook vanuit mijn multiculturele achtergrond. Veel kinderen met zo\u2019n achtergrond hebben het gevoel op achterstand te beginnen en dat begrijp ik heel goed. Kinderen maken zich het beeld eigen dat media schetsen van hoe ze zullen eindigen.\u2019 De beelden van mensen met een migratieachtergrond die werken als schoonmaker of taxichauffeur, de negatieve berichtgeving over \u2018Marokkaanse jongens\u2019. \u2018Het be\u00efnvloedt hun zelfbeeld en wat ze denken te kunnen. Ik wil dat beeld wegnemen, ontkrachten. Ze juist alle kansen bieden.\u2019<\/p>\n<p>De energie die ze steekt in het cre\u00ebren van een veilige, gezellige klas hangt daarmee samen. Pesten en onveiligheid ondermijnen het leerproces, ziet ze. En daarin weet ze zich gesteund door wetenschappelijke inzichten.<\/p>\n<p>\u2018Als kinderen zich onveilig voelen, zijn ze waakzaam,\u2019 zegt hoogleraar orthopedagogiek Bram Orobio de Castro. \u2018Dan kunnen ze zich minder op de inhoud concentreren.\u2019 Of dat nu rekenen is of topografie.<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Wanneer pesters geen steun meer krijgen van de groep, pesten niet tot aanzien leidt, dan loont het pestgedrag niet meer.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p>Hoe dat tegen te gaan? Alleen pesters straffen of slachtoffers naar weerbaarheidstraining sturen, doorbreekt het gedrag niet. Orobio de Castro: \u2018Je moet je op de groepsdynamiek richten, als klas tot de conclusie komen dat pesten niet ok\u00e9 is. Wanneer pesters geen steun meer krijgen van de groep, pesten niet tot aanzien leidt, dan loont het pestgedrag niet meer.\u2019<\/p>\n<h5><strong>Gedeelde verantwoordelijkheid<\/strong><\/h5>\n<p>Makkelijker gezegd dan gedaan, maar het kan wel. Goede antipestprogramma\u2019s leggen de groepsdynamiek uit aan leerlingen, waardoor die inzien dat veiligheid in de klas een gedeelde verantwoordelijkheid is. Ze laten zien dat pesten niet stoer is, maar juist zwak en ze bieden oefening. Wat doe je als er iemand gepest wordt? Hoe reageer je dan? \u2018Als leerlingen vervolgens ervaren dat het fijner is in een klas waar niet wordt gepest, beklijft het,\u2019 aldus Orobio De Castro.<\/p>\n<p>In opdracht van het ministerie van Onderwijs hield de orthopedagoog 63 antipestmethodes die in Nederland worden aangeboden tegen het licht. Twaalf daarvan zijn in ieder geval theoretisch onderbouwd. Kwink, de methode die antipestco\u00f6rdinator Judith Keus voor de Huizingaschool uitkoos, is daar een van.<\/p>\n<p>Kwink richt zich op meer dan pesten alleen. Het besteedt aandacht aan de brede sociaal-emotionele ontwikkeling van kinderen en wil hen helpen zichzelf te leren kennen, emoties te reguleren en zich in een ander te verplaatsen.<\/p>\n<p>Tijdens een van de Kwinklessen buigen de kinderen van groep 6A zich over situaties waarin hun hoofd vol zit en hun hart tekeer gaat. Ze voeren toneelstukjes op waarin kinderen beroofd worden of een bal wordt afgepakt. Situaties waarin ze bang, boos of gefrustreerd raken.<br \/>\nAbsissen: \u2018En stel je komt vervolgens thuis, je vertelt je moeder wat er is gebeurd en je ploft neer op de bank. Wat doet je hart dan?\u2019<br \/>\n\u2018Doenk, doenk, doenk.\u2019<br \/>\n\u2018En hoe kun je dan weer rustig worden? Heeft een van jullie daar een trucje voor?\u2019<br \/>\n\u2018Op zitkussens springen\u2019, \u2018iets leuks doen\u2019, \u2018wachten\u2019, suggereren de leerlingen.<\/p>\n<p>Absissen speelt een filmpje af op het digibord. Egel, een van de kwinkdieren, wil met zijn vrienden op vakantie naar Ontspanje, maar komt niet door de veiligheidscontrole omdat hij bang is dat het vliegtuig wegwaait, zijn planten doodgaan en omdat hij zich bezwaard voelt dat hij niet meer bij zijn opa en oma op bezoek is geweest voor vertrek. \u2018Met een vol hoofd kan je niet naar Ontspanje,\u2019 zegt de beer van de veiligheidscontrole. Maar gelukkig heeft die een oplossing: de zelfontspanner. Ogen dicht. Je bent hier. Nu is nu. Adem in, adem uit. Komt tot rust.<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Als je denkt: ik kan hier niets mee,\u2019 richt Absissen zich tot de druktemakers, \u2018ga dan even de klas uit als we dit doen. Niet voor straf, maar om de andere kinderen de gelegenheid te bieden wel mee te doen.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p>\u2018Dit trucje kan ons ook helpen als we boos zijn, of bang,\u2019 zegt Absissen. \u2018We gaan oefenen.\u2019 Ze toont beelden van aquariumvissen met rustgevende muziek en nodigt de kinderen uit contact te maken met de grond: in kleermakerszit, op een stoel of liggend met een kussentje onder het hoofd. \u2018Ogen dicht,\u2019 herhaalt Absissen. \u2018Je bent hier. Nu is nu. Adem in, adem uit. Kom tot rust.\u2019<\/p>\n<p>Na wat onwennig gegiechel ontstaat een sereen moment waarin iedereen stil is. Dan begint een jongetje met zijn voet te tikken en smoest een ander met zijn buurman. Het moment is voorbij. \u2018Hoe voelde dat?\u2019 informeert Absissen. Sevim vertelt dat ze de stress uit haar benen voelde trekken, een ander merkte niets. \u2018Ok\u00e9. En als je denkt: ik kan hier niets mee,\u2019 richt Absissen zich tot de druktemakers, \u2018dat is geen probleem. Ga dan even de klas uit als we dit doen. Niet voor straf, maar om de andere kinderen de gelegenheid te bieden wel mee te doen.\u2019<\/p>\n<p>We gaan dit vaker oefenen, besluit de juf. \u2018Misschien kunnen we het wel gebruiken als kinderen boos terugkomen van gym of buitenspelen,\u2019 suggereert Sevim.<\/p>\n<h5>Illusie<\/h5>\n<p>Lang werd pesten beschouwd als een natuurfenomeen, iets wat er nu eenmaal bij hoort op scholen. Toen een kleine tien jaar geleden de zelfdoding van twee jongeren in verband werd gebracht met pesten, ontstond verontwaardiging. Kinderombudsman Marc Dullaert sprak zich uit, Onderwijsminister Sander Dekker gaf Orobio de Castro en zijn collega\u2019s opdracht voor het onderzoek naar antipestmethodes.<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Pesten blijkt onder meer afhankelijk van hoe er in een land tegen pesten wordt aangekeken.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p>Orobio de Castro: \u2018Pesten is helemaal geen natuurfenomeen, maar blijkt onder meer afhankelijk van hoe er in een land tegen pesten wordt aangekeken. Bovendien blijken bepaalde antipestmethodes heel effectief, mits ze consequent worden toegepast.\u2019 De hoogleraar noemt Finland als voorbeeld, waar tussen 2008 en 2014 het pesten op scholen aanzienlijk is teruggebracht met de introductie van zo\u2019n methode.<\/p>\n<p>\u2018Nu gaat het gebeuren, dacht ik met het afronden van ons onderzoek,\u2019 aldus Orobio de Castro. \u2018Nu gaan we in Nederland ook echt iets veranderen.\u2019 Het bleek een illusie. In 2015 resulteerden de inspanningen in de Wet Sociale Veiligheid die scholen verplicht een antipestco\u00f6rdinator aan te stellen, het pesten te monitoren en een pestprotocol op papier te hebben. \u2018Zeg dat je iets doet tegen pesten,\u2019 vat Orobio de Castro die aanpak schertsend samen. \u2018Dan gaan wij niet kijken wat het is.\u2019<\/p>\n<h5>Sluitpost<\/h5>\n<p>Scholen zijn niet verplicht een antipestmethode in te voeren en krijgen ook geen budget of manuren om pesten tegen te gaan. Of er aandacht voor is, hangt af van de individuele bevlogenheid van medewerkers. Orobio de Castro: \u2018Veiligheid in de klas is daarmee vaak een sluitpost, het zoveelste dat gevraagd wordt van overbelaste leerkrachten.\u2019<\/p>\n<p>Scholen die wel een antipestmethode willen gebruiken, zijn overgeleverd aan de grillen van de markt. Pedagogen of psychologen die individuele kinderen willen behandelen, moeten geregistreerd staan in het kwaliteitsregister jeugd. \u2018En terecht,\u2019 aldus Orobio de Castro. \u2018Maar onder het mom van artikel 23, vrijheid van onderwijs, staat het iedereen vrij een antipestmethode te ontwikkelen en aan te bieden op scholen. Ook als die niet-effectief is of averechts werkt. Programma\u2019s mogen zelfs homofoob zijn, of kinderen aanmoedigen met elkaar te stoeien of vechten.\u2019<\/p>\n<p>Als voorbeeld van een destructieve methode noemt Orobio de Castro er een die in feite een veredelde kliklijn is. Kinderen en ouders melden pesten digitaal, zonder dat het incident op het moment zelf openlijk wordt besproken. \u2018Dan gaat alle energie naar geruzie \u2013 ook tussen ouders \u2013 over onterechte beschuldigingen en van wie die kwamen. Zo\u2019n halve rechtszaak tussen twee kampen maakt het alleen maar moeilijker in de klas weer goed met elkaar om te gaan.\u2019<\/p>\n<p>Je moet als antipestco\u00f6rdinator dus maar net stevig genoeg in je schoenen staan om de flyers van onbewezen methodes te weerstaan en te kiezen voor een <a href=\"http:\/\/www.jeugdinterventies.nl\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\">aanpak<\/a> die w\u00e9l werkt.<\/p>\n<p>Daarmee staat veel op het spel. Naast de schoolresultaten voor de klas als geheel, ook de mentale gezondheid van de slachtoffers. Wie langdurig wordt gepest, verlaat de school vaker zonder diploma en uit Brits onderzoek blijkt dat de prognose voor kinderen met ADHD op lange termijn sterker afhangt van acceptatie in de klas dan van een eventuele ADHD-behandeling.<\/p>\n<h5>Oog voor de ander<\/h5>\n<p>Ook voor leerkrachten is pesten ondermijnend. Een nare sfeer in de klas blijkt een van de belangrijkste redenen voor uitval. Daarmee ligt zeker op scholen die moeilijk leerkrachten kunnen vinden een vicieuze cirkel op de loer, waarbij aandacht voor veiligheid in de klas wordt ondergesneeuwd door een hoge werkdruk en onveiligheid vervolgens resulteert in uitval.<\/p>\n<p>Maar misschien nog wel het belangrijkste: zonder aandacht voor veiligheid op school leren kinderen minder goed samenleven, stelt Orobio de Castro. \u2018Het cre\u00ebert een hardere maatschappij waar het recht van de sterkste geldt en mensen minder oog hebben voor de ander. Denk aan onze eigen premier, die in het kader van het debat over racisme op de arbeidsmarkt stelde dat \u201cMohammed\u201d zich maar moet \u201cinvechten\u201d.\u2019<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Ik wil kinderen levenslessen meegeven, hen helpen vriendelijke, respectvolle, rechtvaardige en verantwoordelijke burgers te worden die lief zijn voor hun medemens.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p>Haar leerlingen klaarstomen om een prettige maatschappij vorm te geven, is uiteindelijk ook wat Absissen beoogt. \u2018Ik wil kinderen helpen vriendelijke, respectvolle, rechtvaardige en verantwoordelijke burgers te worden die lief zijn voor hun medemens.\u2019<\/p>\n<p>De eerste schooldag na de sluiting rond de kerstvakantie is wat dat betreft veelbelovend. \u2018Dit meisje is stil en lief. Ze zorgt veel voor anderen, zowel thuis als op school,\u2019 leest Absissen van een kaartje dat ze zelf heeft geschreven. De vingers van groep 6A schieten omhoog. \u2018Haar haren zijn verwend met een nieuw kleurtje.\u2019 \u2018Nazmiye!\u2019 fluisteren de klasgenootjes die zich niet meer kunnen inhouden.<\/p>\n<p>Voor het eerst sinds acht weken zien de kinderen elkaar weer in de klas. Kennen ze elkaar nog, vroeg juf Absissen zich af en kwam \u00e0 l\u2019improviste met dit spel op de proppen. Ze grabbelt een volgend briefje uit een blikje. \u2018Deze jongen doet soms stoer tegen de juf, maar omdat hij heel lief is tegen zijn kat, weet ik dat er toch wel een goed hartje in zit.\u2019<\/p>\n<p>Alle vijftien kinderen worden herkend. \u2018Jullie kennen elkaar echt mega, mega, megagoed,\u2019 constateert een tevreden juf. De sociale cohesie blijkt tegen het afstandsonderwijs bestand. Of dat ook geldt voor de reken- en taalkennis van groep 6A, dat zal later wel blijken.<\/p>\n<div class=\"info-box\">\n<p><em>Om de privacy van de kinderen en de veiligheid in de klas te waarborgen, zijn de namen van de kinderen gefingeerd. <\/em><\/p>\n<p><em>Deze publicatie is tot stand gekomen met steun van het <a href=\"http:\/\/www.fondsbjp.nl\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\">Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten.<\/a><\/em><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>De realiteit van kansenongelijkheid Over kansenongelijkheid in het onderwijs zijn rapporten volgeschreven. Maar hoe ziet dat krachtenveld er in de werkelijkheid uit? Sinds vorig jaar volgt Marieke Buijs de Huizingaschool in Amsterdam-Nieuw-West, die eind 2019 een week dicht ging vanwege het docententekort. \u2018Op het moment dat het lerarentekort de witte boorden in de binnenstad raakt, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":139,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-491763","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-onderwijs","article_type-reportage"],"acf":[],"author_name":"Marieke Buijs","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/491763","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=491763"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/491763\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Marieke Buijs","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=491763"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=491763"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}