{"id":488355,"date":"2021-02-03T05:00:14","date_gmt":"2021-02-03T04:00:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=488355"},"modified":"2021-02-03T13:20:42","modified_gmt":"2021-02-03T12:20:42","slug":"hoe-de-steunmaatregelen-de-ongelijkheid-juist-vergroten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/hoe-de-steunmaatregelen-de-ongelijkheid-juist-vergroten\/","title":{"rendered":"Hoe de steunmaatregelen de ongelijkheid juist vergroten"},"content":{"rendered":"<div class=\"info-box\">\n<p><iframe src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/977711251&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;show_teaser=true\" width=\"100%\" height=\"166\" frameborder=\"no\" scrolling=\"no\"><\/iframe><br \/>\n<em>Je kunt dit verhaal ook beluisteren.<\/em><\/p>\n<\/div>\n<p class=\"tekst\">Polderaars hebben hun vingers blauw getikt, dus rapporten zijn er genoeg over werkende armen, uitbuiting van flexwerkers, economisch daklozen en lager opgeleiden die zich Rutteriaans kunnen \u2018invechten\u2019 wat ze willen, maar nooit een kwartje worden. Werk betekent al heel lang niet meer een zekere baan met een kostendekkend inkomen, en terwijl de insiders op de arbeidsmarkt profiteren van een riante bescherming, groeit het leger onrendabele outsiders.<\/p>\n<p class=\"tekst\">De rapporten erover zijn stuk voor stuk alarmerend, maar kennen vaak een roemloos einde onder in de lades van departementale bureaus. VVD-premier Mark Rutte blijft intussen optimistisch. \u2018Als ik door mijn oogharen kijk, dan zie ik een land dat sociaal-economisch een uitgangspositie heeft die het ons mogelijk maakt deze crisis, dit coronavraagstuk, het hoofd te bieden,\u2019 zei hij afgelopen september tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen.<\/p>\n<p>De uitgangspositie is inderdaad goed. Tenminste, als je hoogopgeleid bent en een vast contract hebt. Lager en middelbaar opgeleiden komen er bekaaid vanaf, helemaal als ze ook nog eens, vaak noodgedwongen, van baantje naar baantje hoppen. En juist zij zijn degenen die de grootste klappen van de coronacrisis opvangen, terwijl de werkenden met riante contracten nog niets of nauwelijks iets hebben ingeleverd.<\/p>\n<p class=\"tekst\">In de polder \u2212 werkgevers, werknemers en het kabinet \u2212 waren ze het in maart vorig jaar snel eens over een indrukwekkend miljardenpakket aan steunmaatregelen. Alleen vergr\u00f3\u00f3t dat beleid de ongelijkheid op de arbeidsmarkt. De zwakste schouders dragen nu de zwaarste lasten, is de conclusie van de Macro Economische Verkenningen, de jaarlijkse glazen bol van het Centraal Planbureau (CPB). De kloof neemt alleen maar toe. Bedrijven krijgen, schrijven de rekenmeesters, via de Noodmaatregel Overbrugging voor Werkgelegenheid (NOW) compensatie voor hun omzetverlies. Daarmee kunnen ze vaste krachten toch in dienst houden.<\/p>\n<p>\u2018Werknemers die zo in dienst blijven, maar voor wie weinig werk is, krijgen nu al een half jaar hun volledige loon doorbetaald,\u2019 schreef het CPB in september. \u2018Hetgeen internationaal gezien royaal is.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Freelancers en krachten met een tijdelijk contract vlogen er sinds maart al massaal uit en zullen ook nu als eerste moeten vertrekken. Zij verliezen meteen hun baan, maar hebben slechts kort recht op de WW en belanden dus al vrij snel in de bijstand. De zelfstandigen krijgen via de zogeheten Tijdelijke Overbruggingsregeling Zelfstandig Ondernemers (TOZO) ook inkomenssteun, maar wel op minimumniveau. \u2018Het steunbeleid heeft vooral mensen met een vast contract beschermd. Jongeren, flexwerkers en zzp\u2019ers hebben het grootste deel van de klap opgevangen,\u2019 schrijft het CPB.<\/p>\n<p>Het is een logisch gevolg van de polder, waar werkgevers- en vaste-werknemersbelangen goed zijn verankerd, maar alles wat daar flex omheen cirkelt toch echt een stuk minder. Het CPB spreekt zich duidelijk uit over de indirecte NOW-steun aan vaste werknemers. \u2018Een loonoffer zou betere prikkels op herori\u00ebntatie op een andere baan geven en wellicht ook rechtvaardiger zijn.\u2019 Maar dat zien de werkgevers en werknemers, die mee mochten onderhandelen over de NOW, niet zitten. Voor de vakbonden is een loonoffer niet uit te leggen aan de zwaar vergrijsde achterban met een vast contract. Voor de werkgevers is het (nog) geen halszaak \u2212 ze kunnen immers zonder al te veel gedoe ook besparen op de freelancers.<\/p>\n<div class=\"info-box\">\n<h5>ploeteren door de polder<\/h5>\n<p>Onder het motto \u2018Ploeteren door de polder\u2019 duikt Vrij Nederland diep in het Nederlandse poldercircuit. Wie vertegenwoordigen de oude polderclubs nog? Dicht het circuit de kloof of vormt het juist een moeras waarin de burger steeds verder wegzakt? Deze keer: hoe de polder flexwerkers benadeelt.<\/p>\n<p>Zie hier de vorige aflevering: <a href=\"https:\/\/www.vn.nl\/opperpolderaar-sociaal-economische-raad\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">\u2018De Opperpolderaar is terug: zo verrees de Sociaal-Economische Raad uit de as\u2019<\/a><\/p>\n<\/div>\n<h5>Gapend gat<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Hoe de steunmaatregelen de kloof in de praktijk verdiepen, blijkt uit de coronabarometer van het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud). In september, v\u00f3\u00f3r de Algemene Politieke Beschouwingen, kwam de derde barometer (een representatieve peiling onder tweeduizend mensen) uit. Vooral de werkenden zonder vast dienstverband zagen hun inkomen sinds de corona-uitbraak in maart verdampen; flexibele krachten gingen er per maand 930 euro op achteruit, zelfstandigen 1.214 euro. Ter vergelijking: 13 procent van de werknemers in loondienst zegt erop achteruit te zijn gegaan.<\/p>\n<p class=\"tekst\">De kloof is een gapend gat geworden, alleen benoemde geen enkele politicus dit tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen. Natuurlijk kwamen de onrendabelen wel voorbij. Flexwerkers en zelfstandigen zijn tijdens de crisis als eerste de klos. \u2018Het laat zien dat onze samenleving, onze economie, toch een aantal ingesleten patronen heeft die niet goed zijn,\u2019 aldus PvdA\u2019er Lodewijk Asscher. Hij benoemde het, zoals dat eigenlijk al jaren gebeurt.<\/p>\n<blockquote><p>Rob Jetten maande tot haast, zodat \u2018we niet vier jaar aan het praten zijn en er niets verandert om de kloof te overbruggen\u2019.<\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\">CDA\u2019er Pieter Heerma sprak ook over het onderliggende lijden. \u2018Het is de prijs die we met elkaar hebben betaald voor te ver doorgevoerde individualisering en te ver doorgevoerd marktdenken. Flexwerkers en schijn-zzp\u2019ers die de stootkussens van onze conjunctuur zijn geworden.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">D66\u2019er Rob Jetten maande tot haast, zodat \u2018we niet weer vier jaar aan het praten zijn over de hervorming van de arbeidsmarkt\u2019 en \u2018er niks is veranderd om die kloof tussen vast en flex te overbruggen\u2019.<\/p>\n<p>Het blijven echter veel praatjes en weinig daadjes.<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\"><em>(tekst loop door onder de afbeelding&#8230;)<\/em><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-image_1280 wp-image-490053\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/VN-ARBEIDSMARKT-001-1280x853.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/VN-ARBEIDSMARKT-001-640x427.jpg 640w, https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/VN-ARBEIDSMARKT-001-1280x853.jpg 1280w\" alt=\"\" width=\"1280\" height=\"853\" \/><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<h5>Dichtgetimmerd door de polder<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Het \u2018loonoffer\u2019 dat het CPB opperde, is in Den Haag in elk geval een groot taboe. Geen politieke partij wil het in crisistijd aan de stok krijgen met de vakbeweging, en die toonde zich afgelopen zomer mordicus tegen \u2018een eenzijdige\u2019 wijziging van afspraken. CNV en FNV hebben het hier vooral over de geramde afspraken over loon tussen de mensen in vaste dienst en de werkgevers. Als werknemers in vaste dienst toch worden ontslagen wegens een faillissement, krijgen ze een WW-uitkering die is berekend op het laatstverdiende loon. Dan kunnen ze \u2018duizenden euro\u2019s mislopen\u2019 na zo\u2019n loonoffer, echoot het.<\/p>\n<p class=\"tekst\">De polder staat, onbedoeld weliswaar, voor steun die de kloof vergroot. Een beveiliger van een kantoorpand die een flexibel contract had, zit nu al in de bijstand. Terwijl zijn directe collega in vaste dienst betaald \u2212 op zijn oude salaris \u2212 thuis zit. Maar na de crisis is thuiswerken wellicht zo ingeburgerd dat er voor de beveiliger geen kantoorpanden meer zijn. Niet voor niets zeggen de rekenmeesters van het CPB dat een loonoffer ook betere \u2018prikkels op herori\u00ebntatie op een baan geeft\u2019. Maar aan zo\u2019n loonoffer zitten \u2018juridisch veel haken en ogen\u2019. Nederland is immers dichtgetimmerd door de polder.<\/p>\n<a data-ga-category=\"embedded-article\" data-ga-action=\"clicked\" data-ga-label=\"\" href=\"https:\/\/www.vn.nl\/coronacrisis-wooncrisis-jongeren\/\" class=\"article-embed article-embed--left article-embed--new\"><span class=\"article-embed__image\" style=\"background-image:url(https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/fly-images\/473987\/HH-410192058_Venema-Media_tumbnail-1-520x520-cc.jpg);\"><\/span><span class=\"article-embed__content\"><span class=\"article-embed__read-more\">Lees ook<\/span><span class=\"article-embed__title\">De coronacrisis is ook een wooncrisis. De risicogroep: jongeren<\/span><span class=\"article-embed__date\">27 juni 2020<\/span><\/span><\/a>\n<p>Waar flexwerkers flinke klappen opvangen, komen ambtenaren er goed vanaf. De FNV regelde voor hen in de nieuwe CAO een thuiswerkvergoeding van 500 euro op basis van een Nibud-berekening. Thuiswerken kost \u20ac 1,26 per dag aan elektriciteit en water, zo\u2019n 70 cent aan koffie en thee en 0,025 cent aan toiletpapier. Tel daar de afschrijving van ergonomisch bureau en stoel bij op en je zit al snel op 40 euro per maand.<\/p>\n<p>De kwetsbaarsten op de arbeidsmarkt hebben intussen het nakijken. Zzp\u2019ers belanden vaak in de TOZO (1050 euro voor alleenstaanden en 1500 euro voor gezinnen). Die wordt met terugwerkende kracht over een korte periode uitgekeerd, terwijl de vaste lasten onverminderd doorlopen. Zelfstandigen, bleek in september uit een stresstest van het CPB en de Autoriteit Financi\u00eble Markten (AFM), zijn nu extra kwetsbaar voor inkomensverlies. De Haagse clubs vrezen dat zij hun rekeningen zullen betalen via \u2018niet-gereguleerde kredieten met een mogelijk onhoudbare of niet-passende schuldenlast tot gevolg\u2019.<\/p>\n<h5>Wildgroei aan arbeidsrelaties<\/h5>\n<p class=\"tekst\">De penibele situatie waarin flexwerkend Nederland verkeert komt niet uit de lucht vallen. In 1996 omarmde de polder (inclusief de vakbonden) het zogeheten flexakkoord. Toen was een vast contract de norm, nu hebben bijna 3 miljoen werkenden een flexibel contract. Onbedoeld ontstond een wildgroei aan allerlei arbeidsrelaties. Die overeenkomsten zijn zo talrijk dat de adviseurs van het kabinet ze niet eens meer allemaal op een rij kunnen zetten. De verschillen in zelfredzaamheid zijn mede daardoor enorm.<\/p>\n<blockquote><p>Mensen met flexibel werk stellen hun kinderwens vaker uit en leren ze niet of nauwelijks bij. \u2018Werkgevers investeren het minst in hen.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\">\u2018Tijdelijk werkenden, vooral diegenen die werken voor een uitzendbureau, zijn minder blij met hun werk, en met hun leven,\u2019 aldus het rapport Het betere werk. De nieuwe maatschappelijke opdracht van de Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid (WRR) afgelopen januari. \u2018Liever hebben zij een vast contract.\u2019 Bedrijven zouden daar ook van profiteren, aldus de adviseurs. Want het innovatieve vermogen van arbeidsorganisaties neemt af door los-vast-baantjes: \u2018Wie een tijdelijk contract heeft, zal minder snel kritiek leveren op het werk.\u2019 Ook stellen mensen met flexibel werk hun kinderwens vaker uit en leren ze niet of nauwelijks bij. \u2018Werkgevers investeren het minst in hen.\u2019<\/p>\n<p>Zzp\u2019ers zijn w\u00e9l tevreden. \u2018Ze koesteren vooral hun vrijheid en autonomie,\u2019 aldus het WRR-rapport. Al zijn ook daar de verschillen in kansen groot. \u2018De ICT-consultant die op zijn vijfenvijftigste voor zichzelf is begonnen, met een goed opgebouwd pensioen, overwaarde op zijn huis, zijn vorige werkgever als goede klant en een werkende partner, is niet te vergelijken met een bouwvakker of met het aanstormende zzp-talent in de muziek of journalistiek.\u2019 Maar \u00e9\u00e9n ding delen alle eenpitters: \u2018De markt waarin ze zijn gespecialiseerd kan instorten.\u2019<\/p>\n<p style=\"text-align: center;\"><em>(tekst loop door onder de afbeelding&#8230;)<\/em><\/p>\n<p><img decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-image_640 wp-image-490055\" src=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/VN-ARBEIDSMARKT-049-640x960.jpg\" srcset=\"https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/VN-ARBEIDSMARKT-049-640x960.jpg 640w\" alt=\"\" width=\"640\" height=\"960\" \/><\/p>\n<h5>Over de rand<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Het is wachten op een crisis die de kwetsbaarsten op de arbeidsmarkt over de rand duwt, roepen talloze polderadviseurs al jaren. De arbeidsmarkt slaat uit het lood, en dat gaat niet alleen ten koste van de flexibele werknemer. In 2018 signaleerde De Nederlandsche Bank een daling van de verhouding tussen arbeid en kapitaal binnen het nationaal inkomen. De winsten stijgen, aldus de analyse, maar de loongroei blijft achter. Reden: de zeer vergaande flexibilisering van de Nederlandse arbeidsmarkt. Flexibele werknemers hebben namelijk vaak een zwakkere onderhandelingspositie.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Beleidsmakers, politici en polderaars weten dit al jaren. Het probleem werd en wordt als een hete aardappel \u2212 verpakt in alarmerende rapporten \u2212 doorgeschoven. De WRR constateert dat Nederland, de politiek dus, \u2018nauwelijks meer investeert in actief arbeidsmarktbeleid, ook in vergelijking met andere landen in Europa\u2019. Het resultaat: de kwaliteit van werk staat onder druk.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Zolang er maar gewerkt wordt, dat was tien jaar lang het devies onder een VVD-premier. Hoe, dat was verder aan de markt. Rutte sprak zich in zijn begindagen uit tegen de \u2018cultuur van het achteroverleunen\u2019 die in Nederland zou heersen. Nog in 2018 wilde VVD-fractieleider Klaas Dijkhoff de bijstandsuitkering verlagen. Die zou pas weer omhooggaan \u2018als een tegenprestatie was geleverd\u2019. Hij pleitte voor \u2018wederkerigheid\u2019 in het stelsel van sociale zekerheid. Op dat stelsel is tijdens en na de economische crisis van 2008 hard bezuinigd. Onder het mom van \u2018de participatiesamenleving\u2019 werden sociale werkplaatsen gesloten, werd de Wajong (de uitkering voor jonggehandicapten) grotendeels afgeschaft, steeg de AOW-leeftijd en is flink gesnoeid in de re\u00efntegratiebudgetten van het UWV.<\/p>\n<p>De WRR waarschuwde al voor het zeer wankele evenwicht in de maatschappij, en de Commissie Regulering van Werk, voorgezeten door voormalig topambtenaar Hans Borstlap, kopte de boodschap er begin 2020 hard in. Het kabinet gaf deze club van wijzen in 2018 de opdracht advies te geven over de arbeidsmarkt. In januari kwam de commissie met een lijvig eindrapport onder de titel In wat voor land willen wij werken? Het advies was stevig voor een polderdocument: \u2018pleisters plakken\u2019 kan niet meer.<\/p>\n<p class=\"tekst\">\u2018Het is tijd voor fundamentele verandering,\u2019 schreef de commissie, die onder de indruk was van \u2018de noodkreten\u2019 die zij had ontvangen. Voor de kwetsbaarsten op de arbeidsmarkt is het moeilijk hun rechten op te eisen, is een van de conclusies. De kloof tussen insiders en outsiders zal bij ongewijzigd beleid alleen maar groter worden. We hebben dan in Nederland, aldus Borstlap, \u2018e\u0301n een economisch e\u0301n een sociaal e\u0301n een maatschappelijk probleem\u2019. De politiek heeft het probleem te lang geparkeerd.<\/p>\n\n<h5>Bij elkaar geshopt<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Maar ondanks het feit dat zo\u2019n beetje alle politici, soms met een snik in de stem, de problemen van outsiders benoemen, blijven de oplossingen ver weg. Het bracht de directeuren van drie planbureaus ertoe om in oktober een uniek gezamenlijk interview te geven aan <a href=\"https:\/\/www.nrc.nl\/nieuws\/2020\/10\/08\/kabinet-alleen-de-coronabrand-blussen-is-niet-genoeg-a4015277\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><em>NRC Handelsblad<\/em><\/a> onder het motto: \u2018de corona-crisis is te ernstig en vraagt om grote politieke keuzes\u2019. Juist als het gaat om gelijke kansen. De overheid moet meer doen dan alleen de coronabrand blussen, aldus de voormannen van CPB, Sociaal Cultureel Planbureau en Planbureau voor de Leefomgeving. De tientallen miljarden euro\u2019s die het kabinet nu uitgeeft, moeten ook ingezet worden om de groeiende sociale kloof te dichten.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Het is waarschijnlijk weer een roep in de woestijn zolang de oude belangen van de polder blijven prevaleren. In de derde NOW-regeling is een kleine opening opgenomen. \u2018Nu de crisis voortduurt, betekent dit ook dat sommige ondernemers moeten bezuinigen op loonkosten,\u2019 schrijft minister Koolmees van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. \u2018Bijvoorbeeld door medewerkers die met pensioen gaan niet meer te vervangen, door met het personeel, de ondernemingsraad of de vakbond afspraken te maken over een loonoffer of door medewerkers te ontslaan.\u2019<\/p>\n<p>Bij de KLM is zo\u2019n eerste offer gebracht \u2212 maar alleen omdat minister van Financi\u00ebn Hoekstra, die de luchtvaartmaatschappij met 3,4 miljard overeind houdt, dreigde met een faillissement. Een coherent pakket om de kloof te dichten is er niet. Het kabinet plakt pleisters, wat de commissie-Borstlap juist zeer sterk ontraadde. Een eerlijke arbeidsmarkt staat volgens de adviseurs onder druk.<\/p>\n<p>Het debat gaat te vaak, zegt Borstlap, over details en instrumenten: \u2018Moet de loondoorbetaling \u00e9\u00e9n of twee jaar duren? Moet het ontslagrecht worden versoepeld?\u2019 Maar om echt iets te doorbreken, moet er fundamenteel iets veranderen. \u2018Het gaat nu te weinig om de grote vragen, terwijl juist die ons op een nieuw spoor kunnen zetten.\u2019<\/p>\n<blockquote><p>De kwetsbaarsten op de arbeidsmarkt vertonen nogal divers stemgedrag. Voor geen enkele partij lijken ze de moeite waard om \u00e9cht de nek voor uit te steken.<\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\">Het detaildebat wordt volgens de commissie gewonnen door \u2018de sterkste partij\u2019. \u2018Of de partij met de grootste mond, of de partij die het beste toegang tot de wetgever heeft.\u2019<\/p>\n<p>En dat zijn momenteel lobbygroepen, werkgevers en vakbeweging. Niet voor niets komt er \u2018zomaar\u2019 600 miljoen euro vrij voor de sierteelt. Of worden de nertsenfokkers, die sowieso al bijna werden verboden, met 180 miljoen gecompenseerd. Of krijgen bedrijven een fiscale tegemoetkoming van zo\u2019n 2 miljard euro via de Baangerelateerde Investeringskorting, die bij de oppositiepartijen bekend is komen te staan als de dividendbelasting 3.0. Wie het hardst bonst op de Haagse deuren (of daar wat ingangen heeft) krijgt het meest.<\/p>\n<p>Voor bedrijven zijn zaken snel geregeld, voor hun flexwerkers niet. Ondanks alle urgente oproepen ligt ook het rapport van de commissie-Borstlap alweer stof te vangen in een la. Een volgend kabinet moet maar wat doen, meldde minister Koolmees van Sociale Zaken daar onlangs over. En volgende kabinetten hebben vaak de neiging om volgens Nederlandse traditie een commissie te installeren die de problemen nog maar eens in kaart moet brengen.<\/p>\n<p>De kwetsbaarsten op de arbeidsmarkt worden ondertussen door de politiek in de steek gelaten. Deze groep bestaat vooral uit laag en middelbaar opgeleiden, met nogal divers stemgedrag. Voor geen enkele partij lijken ze de moeite waard om \u00e9cht de nek voor uit te steken: de opbrengst in zetelwinst is relatief laag. In de verkiezingscampagne wordt dit geen thema. Maar zolang het beleid bij elkaar wordt geshopt en de hardste roep wint, komt \u2018het land waarin wij willen werken\u2019 niet dichterbij.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Terwijl de insiders op de arbeidsmarkt profiteren van riante bescherming, groeit het leger onrendabele outsiders. Het miljardenpakket aan steunmaatregelen vergr\u00f3\u00f3t de ongelijkheid. De zwakste schouders dragen nu de zwaarste lasten.\u00a0<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-488355","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-economie","article_type-analyse"],"acf":[],"author_name":"Kim van Keken, Dieuwertje Kuijpers","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/488355","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=488355"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/488355\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Kim van Keken, Dieuwertje Kuijpers","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=488355"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=488355"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}