Feuilleton<\/p>\n
Betty houdt een hand voor haar linkeroog. Een studiolamp gooit een plas oogverblindend licht over het aanrecht, waarop een wijnglas halfvol cassis staat naast een berg gesneden tomaten. Een meisje in zo\u2019n loeistrakke spijkerbroek met het kruis laag genoeg om er een luier in te kunnen herbergen (de onbegrijpelijkste modetrend van dit jaar, denkt Betty, en ze ziet er nog beeldschoon uit ook. Die ziet er zelfs beeldschoon uit als ze een vuilniszak aantrekt) veegt de tomaten met een wisser bij elkaar in een emmer. De neonletters \u2018Betty\u2019s Bluf\u2019 zetten haar blonde haar in een roze gloed.<\/p>\n
Met de hand voor haar rechteroog ziet Betty niets. Een donker gat. De rand van het decor is de interessantste plek van de studio, denkt ze terwijl in het donker ze een slok wijn uit haar cassisglas neemt.<\/p>\n
Al een paar dagen duren de opnames van Betty\u2019s nieuwe kookprogramma. Haar keuken is nagebouwd in de studio, net als die van Nigella Lawson bij de BBC, en ze mag erin demonstreren hoe \u2018verbluffend gemakkelijk\u2019 haar recepten zijn, die toch een \u2018maximaal effect\u2019 sorteren. \u2018Nooit je keukengeheimen verklappen!\u2019 grapt ze aan het eind van elke aflevering, en dan knipoogt ze naar de knappe cameraman, die altijd terug knipoogt, of misschien houdt hij sowieso \u00e9\u00e9n oog dicht als hij in de lens kijkt. Soms moet de knipoog over, en weer, en nog eens, tot ze eruitziet alsof ze een vuiltje in haar oog heeft en niet een geheimpje met de kijkers deelt.<\/p>\n
Het is een warm bad geweest, deze wereld die om haar draait. De complimenten van regisseur Mike (\u2018Je doet het perfect! Je ziet er fantastisch uit!\u2019). De complimenten van producer Henk (\u2018Je bent zo authentiek, Betty! Onze Nigella!\u2019). De complimenten van visagiste Sanne (\u2018Je ziet er fantastisch uit!\u2019). De complimenten van scriptgirl Kim (\u2018Jij hebt mijn droombaan!\u2019). De taxi die haar elke dag van huis ophaalt. De schone handdoeken en pepermuntjes in haar kleedkamer. En de assistenten! Al die Demi\u2019s, Kimmen, Kevins en Sannes (vier Sannes!) die rennen voor de regisseur, al die achteloos mooie jonge jongens en meisjes afkomstig uit dezelfde jongens-en-meisjesfabriek die met tomeloze energie haar kleren strijken, haar koffie halen, haar uien snijden, die lange dagen maken, hun leven geven om bij de televisie te mogen horen, bij haar, bij deze droombaan. Ze dempen haar drang om zich te verzetten tegen de vreemde outfits, het bovenmaatse kookeiland, de kant-en-klaarproducten van de sponsor die ze niet wil gebruiken, de knipoog die ze niet meent.<\/p>\n
Achter het decor hoort ze Mike en Herman fluisteren.<\/p>\n
\u2018Er is iets met haar haar. Kan Demi daar niks aan doen?\u2019<\/p>\n
\u2018Ze moet gewoon nog wat wennen, Mike. Kilometers maken.\u2019<\/p>\n
\u2018Er mist iets.\u2019<\/p>\n
\u2018Drinkt ze cassis? Gooi er een glas wijn in. Echt, met drank op is ze een stuk losser. En aardiger.\u2019<\/p>\n
\u2018Misschien moet er een BN\u2019er bij?\u2019<\/p>\n
\u2018Ze is moe. Sanne kan haar wallen bijwerken.\u2019<\/p>\n
\u2018Nigella is afgevallen, dat zou bij haar ook geen kwaad kunnen.\u2019<\/p>\n
\u2018Ze is authentiek, Mike.\u2019<\/p>\n
\u2018Haar gewicht is wel \u00e9rg authentiek, Herman.\u2019<\/p>\n
Betty neemt nog een slok. Ze kan de naam Nigella niet meer horen. Nog even en ze gaat haar lichtend voorbeeld haten. Afvallen. Ha!<\/p>\n
Ze staat op. Sanne dept concealer en poeder onder haar ogen. \u2018Je ziet er fantastisch uit,\u2019 zegt ze. Waarom zegt iedereen dat? Dat zeggen ze niet tegen iemand die er echt fantastisch uitziet. Betty kijkt naar het decor. Het is haar keuken niet, hoe ze ook hun best doen. Ze mist de vlekken op haar fornuis, de afgebroken knop van het derde laatje, de muizen. Een Sanne zou zo\u2019n muis in een kooitje moeten klaarzetten, en af en toe uit z\u2019n tredmolen halen om van links naar rechts over het aanrecht te laten rennen. \u2018Sanne! Uit beeld!\u2019 roept Mike. Een andere Sanne zet een vers wijnglas met cassis op het aanrecht.<\/p>\n
Herman loopt langs en knipoogt. Betty kan niet meer terug knipogen. Nog twee dagen opnames. Ze slaat beide handen voor haar gezicht.<\/p>\n
De muis in de keuken, dat ben ik.<\/p>\n
Als Betty \u2019s avonds weer in haar eigen keuken staat, lijkt het er wel net zo vreemd als in de tv-keuken. Ze weet ineens niet meer hoe ze moet koken. Ze heeft geen honger. Ze eet niet meer voor het slapengaan.<\/p>\n
\u2019s Nachts wordt ze wakker van het geluid van haar muizen. Nu heeft ze wel honger. (\u2018Trek,\u2019 hoort ze haar moeder zeggen. \u2018In de oorlog hadden we honger. Jij hebt trek.\u2019) Ze loopt naar haar ijskast. Ze vindt een potje mierikswortelsaus, een halve beschimmelde citroen, een bosje versopte koriander. Ze hoort de muizen achter de keukenkastjes en denkt aan Een roos van vlees van Jan Wolkers, waarin een man vijf babymuisjes levend in de kokende olie gooit en ze voorschotelt aan de vriendin die hem onverwacht bezoekt. Ze heeft toch maar geen honger. Ik zie er fantastisch uit, maar weet niet meer wat ik voel.<\/p>\n
Betty doet het licht uit. Nu ziet ze niets meer. Waar sta ik?<\/p>\n
Er is het felle licht van de schijnwerpers.<\/p>\n
En er is het donker, waarin fluisterend de waarheid wordt gezegd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ze mist de vlekken op haar fornuis, een afgebroken knop, de muizen<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-46785","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Juliette Berkhout","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/46785","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=46785"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/46785\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Juliette Berkhout","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=46785"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=46785"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}