Feuilleton<\/p>\n
Betty staat net een sinaasappeltje uit te persen \u2013 Zal ik zo wel een beschuitje smeren? Zo kruimelig \u2013 als ze haar vader op de ijskast ziet zitten. \u2018Een beschuitje met hagelslag,\u2019 zegt hij dromerig, \u2018dat zou ik nou nog weleens willen proeven.\u2019<\/p>\n
\u2018Had je maar niet moeten doodgaan,\u2019 zegt Betty.<\/p>\n
\u2018Ja, ja\u2026 wrijf het maar in.\u2019 Hij kucht. \u2018Zeg,\u2019 zegt hij lijzig, \u2018dat kook-tv-programma\u2026Hoelang moet je nou nog naar die studio?\u2019<\/p>\n
\u2018Nog zeven afleveringen, dan loopt mijn contract af.\u2019<\/p>\n
\u2018Hm.\u2019 Hij kijkt verlangend naar de sinaasappels. \u2018Je vindt het niet leuk, h\u00e8? Die rare jurkjes, die smerige kant-en-klaarproducten van de sponsor. Is ook niet goed. Zo heb ik je niet opgevoed.\u2019<\/p>\n
\u2018Jij hebt me nauwelijks opgevoed, pap. Mamma heeft me opgevoed.\u2019<\/p>\n
\u2018Waar doe je het nou voor? Voor de roem?\u2019<\/p>\n
Omdat het me gevraagd werd. Omdat ik werd uitverkoren. \u2018Misschien.\u2019<\/p>\n
\u2018Het geld?\u2019<\/p>\n
Betty zucht. \u2018Ja, pap, ik doe het voor het geld. Ik moet mijn belasting betalen, en mijn zorgpremie en de alimentatie aan Wouter, en\u2026\u2019<\/p>\n
\u2018Als je niet zoveel zou verdienen, zou je niet ook zoveel hoeven betalen. Dat is allemaal naar draagkracht, dat heet solidariteit. Daar ben je toch v\u00f3\u00f3r, solidariteit?\u2019<\/p>\n
Eh, ja. \u2018Pap, je bent nooit goed geweest in goede raad. Dus begin daar alsjeblieft niet nu ineens mee.\u2019<\/p>\n
\u2018Dan niet. Je hebt me zelf opgeroepen.\u2019<\/p>\n
\u2018Wanneer dan?\u2019<\/p>\n
\u2018Vannacht.\u2019<\/p>\n
O ja.<\/p>\n
\u2018Wie is trouwens die man?\u2019<\/p>\n
Ed, dus. Toen hij gisteravond laat haar trap op kwam stommelen, gestuurd door Floor om haar te helpen met haar tv-contract, stinkend naar aftershave en whisky en gekleed in zo\u2019n afschuwelijk blauw overhemd met witte kraag, realiseerde ze zich plots dat ze hem kende. Hij had haar gezoend na afloop van Floors oud-en-nieuwfeest, lang geleden, een zoen even opdringerig als zijn aftershave, en ze had, hoewel dronken, de tegenwoordigheid van geest gehad het daarbij te laten. Wist hij het nog? Hij liet het nu niet merken, maar deed wel alsof het heel gewoon was dat ze hem zo laat in een ochtendjas ontving, vroeg joviaal om \u2018een drankje voor deze hardwerkende Nederlander\u2019 en plofte op de bank, foeterend op de \u2018jaloezietaks\u2019 en \u2018kiezersbedrog\u2019, een naadloze voortzetting, zonder twijfel, van de borrelpraat uit Floors stamkroeg, waar hij vandaan kwam. \u2018Gewone burgers worden gepakt. Alle zekerheden vallen weg. Mensen met middeninkomens zoals ik vallen in het armoedewak.\u2019<\/p>\n
Middeninkomens? Heb jij een middeninkomen? dacht Betty, maar ze zei niets. Ed kwam hier om haar te helpen om van haar tv-contract af te komen. Ze was niet in de positie. Ze schonk hem nog een glas wijn in. Ik kan nou wel kwaad worden, maar ik ben te moe te sloom te afgemat te afgestompt te moe, gewoon te moe, en ik heb hem nodig.<\/p>\n
\u2018Eh\u2026 dat contract.\u2019 Ze gaf het hem. \u2018Floor zei dat je kon helpen.\u2019<\/p>\n
Ed rechtte zijn rug en trok zijn jasje uit. \u2018Ok\u00e9,\u2019 zei hij. \u2018Back to business. Je wilt hier vanaf, h\u00e8?\u2019 Hij las fronsend en langdurig.<\/p>\n
Betty ontspande een beetje. Ze wordt altijd rustig als ze kijkt naar het profiel van een man die geconcentreerd leest, of autorijdt, of pianospeelt. David. Hoe zou het met David zijn? Ze hoopte dat het lang zou duren, dat lezen.<\/p>\n
\u2018Nou,\u2019 zei Ed ten slotte, \u2018Dat lukt wel. Er zitten wel wat mazen in.\u2019<\/p>\n
\u2018Verscheuren?\u2019<\/p>\n
\u2018Neuh. Beetje aan de knoppen draaien. Zie het als een regeerakkoord.\u2019<\/p>\n
\u2018Volgens mij wil de regisseur ook wel van mij af.\u2019<\/p>\n
Ed legde het contract op tafel. \u2018In dat geval,\u2019 zei hij, \u2018doe je niets. Je hangt een beetje de diva uit, je zorgt dat ze een hekel aan je krijgen. Easy. Dan komen zij wel over de brug. Speel het spelletje, Betty.\u2019<\/p>\n
\u2018Goed,\u2019 zei ze. \u2018Wat ben ik je schuldig voor deze goede raad?\u2019<\/p>\n
\u2018Niets. Ik verdien mijn geld wel aan echt rijke mensen. Zie het als nivelleren.\u2019 Ed lachte. \u2018Schenk me nog maar een glas in. En…\u2019 Hij aarzelde. \u2018Laat me nog even naar je kijken. Je ziet eruit als een meisje op een schilderij van Breitner, in die kimono, weet je dat? Of als een vrouw op een schilderij van Hopper, een beetje verlaten, net als toen op Oudejaarsavond.\u2019<\/p>\n
Fuck, hij weet het nog. Ze wilde het weglachen, maar was te moe. Nivelleren, dacht ze, we zijn aan het nivelleren. Hier zitten we, we slaan een brug, we maken elkaar gelijk, we helpen elkaars lasten dragen. Ik en een verontwaardigde VVD\u2019er. Sorry, pap.<\/p>\n
Onder de witte kraag zat een aandoenlijk zachte hals.<\/p>\n
Betty staat voor het bed met sinaasappelsap en een beschuitje. Ed opent zijn ogen. Hij kijkt haar aan. Hij kijkt op de klok. Hij zegt: \u2018O god, ik ben in slaap gevallen.\u2019 Hij zegt: \u2018Ik moet naar huis.\u2019 Hij staat naast het bed, hij trekt zijn overhemd aan.<\/p>\n
Alle zekerheden vallen weg, denkt Betty. Ze kijkt naar de ijskast.<\/p>\n
Er hangt alleen nog een vage grijns boven.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ze wordt altijd rustig als ze kijkt naar het profiel van een man die leest, of autorijdt, of pianospeelt<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-46021","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Juliette Berkhout","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/46021","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=46021"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/46021\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Juliette Berkhout","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=46021"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=46021"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}