
 {"id":458467,"date":"2020-02-04T16:01:09","date_gmt":"2020-02-04T15:01:09","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=458467"},"modified":"2020-02-05T09:23:45","modified_gmt":"2020-02-05T08:23:45","slug":"mooie-oncomfortabele-boodschap-bas-heijne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/mooie-oncomfortabele-boodschap-bas-heijne\/","title":{"rendered":"Literaire Kroniek: De mooie maar oncomfortabele boodschap van Bas Heijne"},"content":{"rendered":"<p>Het woord valt niet in Bas Heijne\u2019s essay <em>Mens\/onmens<\/em>, maar daardoor krijgen het liberalisme en de sociaal-democratie de volle laag, terwijl ze maar voor een deel verantwoordelijk zijn. Het woord dat niet valt is <em>neoliberalisme<\/em>. Volgens Heijne zou het liberalisme, of de liberale democratie, zijn idealen van meer vrijheid, meer gelijkwaardigheid, geloof in de vooruitgang en het beperken van te veel macht voor wie dan ook, verwaarloosd en verloochend hebben.<\/p>\n<p>De werkelijkheid is dat het liberalisme zich heeft laten kapen door de expansiedrift van het neoliberalisme. Met behulp van de Chicago-economen maakte het neoliberalisme gebruik van de ruimte die het liberalisme altijd laat aan het expansieve, pragmatische initiatief, ten koste van het sociaal-liberalisme.<\/p>\n<p>Het neoliberalisme greep zijn kans met privatiseringen en kwam op de proppen met de participatiemaatschappij. Daarmee ontstond de zzp\u2019er en zijn precaire lot. Ongeveer gelijktijdig schudde de sociaal-democratie haar ideologische veren af.<\/p>\n<h5>tribalisme versus unversalisme<\/h5>\n<p>Het valt niet te ontkennen dat het liberalisme en de sociaal-democratie zich hebben laten inpakken door het neoliberalisme.<\/p>\n<p>Ondertussen vergroot het neoliberalisme op een groteske manier de kloof tussen arm en rijk en wakkert het tegenstellingen aan. Maar Heijne heeft het in <em>Mens\/onmens<\/em> niet zozeer over deze ideologische ommezwaai op de achtergrond, maar eerder over de maatschappelijke mentaliteit die er een uitvloeisel van is. Denk aan de opkomst van het nationalisme, het politiek worden van emoties, het groeps- en identiteitsdenken, de behoefte aan autoriteit.<\/p>\n<p>Hij signaleert de opmerkelijke tegenstelling binnen het kabinet tussen minister van Buitenlandse Zaken Stef Blok en minister Sigrid Kaag van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Zo vroeg Blok zich in een besloten bijeenkomst af of mensen met een verschillende culturele achtergrond wel vreedzaam samen kunnen leven. Hij kende geen voorbeelden van een diverse, vreedzame samenleving. Diep in onze genen, meende hij, willen we een overzichtelijke groep om ons heen. We zouden daarom niet goed in staat zijn binding aan te gaan met onbekenden.<\/p>\n<blockquote><p>Diep in onze genen, zegt Blok, willen we een overzichtelijke groep om ons heen.<\/p><\/blockquote>\n<p>Daar denkt minister Sigrid Kaag heel anders over. Zij staat voor universele waarden die racisme, antisemitisme, xenofobie en groepsdenken bestrijden, zoals gelijkwaardigheid. Van \u2018het tribale identiteitsdenken\u2019 van Blok wil zij niets hebben: \u2018redelijkheid, respect en tolerantie zal altijd als tegengeluid moeten worden gehoord.\u2019 Heijne vindt dit mooie woorden, al te mooi, omdat ze terecht komen in een wereld waar ze niet meer op waarde geschat worden. Kunnen die woorden Stef Blok en de tribale denkers op andere gedachten brengen?<\/p>\n<p>Nee. We houden er veel te weinig rekening mee dat mensen geen rationele wezens zijn, al hoopten we dat vurig toen de Verlichting ons aanspoorde om zelf na te denken.<\/p>\n<h5>zelfgenoegzaamheid<\/h5>\n<p>Met name in het derde en laatste deel van <em>Mens\/onmens<\/em> weet Heijne een laag in de menselijke geest aan te boren waar het niet prettig toeven is. Daar bevindt zich alles waardoor we ons primair laten leiden, ook wie denkt dat hij altijd rationeel te werk gaat. Hoezeer we ook kinderen van de rationele Verlichting zijn, de \u2018nieuwe kennis over onze biologie heeft ons laten zien dat wij allesbehalve rationele wezens zijn, dat wij vaak impulsief denken, veel te snel ons oordeel klaar hebben en propvol vooroordelen zitten.\u2019<\/p>\n<p>Juist die denkende en onderzoekende Verlichting heeft in zijn eigen voet geschoten door aan te tonen hoe weinig verlicht we van nature zijn: \u2018Verlicht als we onszelf waanden, sloten we zelfgenoegzaam onze ogen voor onze eigen ambivalenties.\u2019<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Verlicht als we onszelf waanden, sloten we zelfgenoegzaam onze ogen voor onze eigen ambivalenties.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p>Heijne zet de \u2018ballerige zelfgenoegzaamheid\u2019 van Stef Blok tegenover de \u2018abstracte en vage\u2019 zelfgenoegzaamheid van Sigrid Kaag, die denkt dat redelijkheid, respect en tolerantie voldoende zijn om die ballerigheid te bestrijden. Kaag ontkent \u2018haar eigen ambivalenties\u2019 schrijft Heijne, zij stelt zich haar eigen inborst en die van andere te rooskleurig voor, zonder ego\u00efsme, louter gericht om de gemeenschap. Ze zou moeten erkennen hoe ambivalent ook de redelijkste mens is, hoezeer die ook alles gunstig naar zichzelf toe redeneert en zijn eigenbelang in het oog houdt.<\/p>\n<p>Het gaat in <em>Mens\/onmens<\/em> nogal eens over zelfgenoegzaamheid: die van de identiteitsdenker die zich in de cocon van zijn comfortabele identiteit terugtrekt, en die van de verlichte denker die tevreden denkt dat hij het tegenover zoveel irrationaliteit met zijn redelijkheid wel redt.<\/p>\n<h5>de bergrede<\/h5>\n<p>Wanneer Heijne het over de Bergrede gaat hebben kan er geen sprake meer zijn van zelfgenoegzaamheid. Dan worden de comfortabele zitjes verlaten. Dan is het bij elke alinea alsof Heijne een schop in je hoofd steekt om het zaakje daar eens flink om te spitten. Hij heeft het dan over de vraag of er een manier is om de tegenstellingen die hij zojuist heeft beschreven en geanalyseerd, te overbruggen.<\/p>\n<p>Hoe vinden de ballerige Blok en de rooskleurige Kaag elkaar? Volgens Heijne door het lezen van de Bergrede, een tekst waarin Jezus \u2018lijkt te zeggen dat een mens die het zichzelf niet werkelijk moeilijk maakt, niet tegen zijn eigen aandriften durft in te gaan, die zijn eigen opvattingen, zelfs zijn eigen \u201cidentiteit\u201d, niet wil bevragen, niet echt een waardevol leven leidt \u2013 niet echt een mens is, eerder een onmens.\u2019<\/p>\n<p>Dit is geen kleinigheid, want het komt erop neer dat de mens volgens de Bergrede \u2018nooit meer mens is dan wanneer hij zichzelf geweld aandoet, wanneer hij tegen zijn eigen instincten van veiligheid en zelfbehoud in handelt (\u2026), wanneer hij zijn vijand tegemoet komt en wanneer hij opzoekt wat hij haat.\u2019<\/p>\n<p>Dit gaat recht tegen onze instincten in, schrijft Heijne, in commissie met de Amerikaanse bioloog Robert Morris Sapolsky, die ook van mening is dat het wij-zij-denken diep in ons verankerd is. Maar hoe dan ook: hoe overstijgen wij het wij-zij-denken, als we niet vijandig tegenover elkaar willen blijven staan?<\/p>\n<blockquote><p>Hoe overstijgen wij het wij-zij-denken, als we niet vijandig tegenover elkaar willen blijven staan?<\/p><\/blockquote>\n<p>De grootste angst van de mens is dat hij controle over zichzelf verliest. Onzekerheid, onduidelijkheid, geen vastigheid zijn funest. Dit zelfverlies moet worden voorkomen, maar de dreiging ervan kan louterend werken. Heijne citeert uit de Bergrede: \u2018Is het een verdienste als je liefhebt wie jou liefheeft? (\u2026) En als jullie alleen je broeders en zusters vriendelijk bejegenen, wat voor uitzonderlijks doe je dan?\u2019<\/p>\n<p>Er is niets comfortabels aan deze woorden.<\/p>\n<p>Alleen liefhebben wie jou liefheeft noemt Heijne \u2018verdovende veiligheid.\u2019 Alles in de samenleving is erop gericht het ons gemakkelijk te maken. Het is niet de bedoeling daaraan al te zeer toe te geven, is Heijne\u2019s conclusie. Anders zullen onze levens \u2018even comfortabel als nietszeggend zijn\u2019.<\/p>\n\n<div class=\"newsletter-teaser bg-gray\">\n    <div class=\"teaser__content__container\">\n                    <div class=\"teaser__header\">Blijf vrij van geest. Lees onze nieuwsbrief.<\/div>\n        \n                    <div class=\"teaser__text\">Ontvang de beste verhalen van Vrij Nederland twee keer per week in je mail. In elke nieuwsbrief ontvang je \u00e9\u00e9n artikel helemaal gratis.<\/div>\n            <\/div>\n\n    <div class=\"teaser__btn__container\">\n                    <div class=\"teaser__btn\">\n                <a class=\"btn btn--rounded btn--white-bg\" \n                    href=\"\/service\/nieuwsbrieven\"\n                    data-ga-category=\"banner-newsletter-button\" \n                    data-ga-label=\"Blijf vrij van geest. Lees onze nieuwsbrief.\" \n                    data-ga-action=\"clicked\">Ja, dit wil ik ><\/a>\n            <\/div>\n            <\/div>\n<\/div>\n<p>Heijne bereikt in het laatste deel van <em>Mens\/onmens<\/em> grote hoogte wanneer hij, nadat hij het doodlopende wij-zij-denken heeft besproken, bij de Bergrede uitkomt. Daarin vraagt Jezus om een zeker \u2018zelfverlies\u2019\u00a0&#8211; om het opzoeken van de vijand, om het enigszins loslaten van de eigen identiteit, om het poreus maken van de eigen identiteit &#8211; waarmee ruimte wordt gemaakt voor anderen, voor die \u2018zij.\u2019<\/p>\n<p>Het is een mooi, oncomfortabel essay.<\/p>\n<div class=\"info-box\">\n<p><a href=\"https:\/\/uitgeverijprometheus.nl\/catalogus\/mens-onmens.html\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><em>Mens\/onmens<\/em><\/a>, een essay door Bas Heijne, is uitgegeven door Prometheus. 128 p., ISBN: 97890446414179.\u00a0\u20ac19,99.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het woord valt niet in Bas Heijne\u2019s essay Mens\/onmens, maar daardoor krijgen het liberalisme en de sociaal-democratie de volle laag, terwijl ze maar voor een deel verantwoordelijk zijn. Het woord dat niet valt is neoliberalisme. Volgens Heijne zou het liberalisme, of de liberale democratie, zijn idealen van meer vrijheid, meer gelijkwaardigheid, geloof in de vooruitgang [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2850,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-458467","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-cultuur","article_type-literaire-kroniek"],"acf":[],"author_name":"Carel Peeters","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/458467","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=458467"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/458467\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Carel Peeters","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/2850"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=458467"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=458467"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}