Maar meestal zijn er belangrijkere gespreksonderwerpen, zoals verliefdheden, relatiecrises en dieren die doodgaan. Zo had Maartje een kat die Dennie heette. De naam was er zelfs eerder dan het dier. \u2018Jij gaat met mij mee,\u2019 zei ze toen ze hem als een kitten met een dichtgekoekt oog en een snotneus aantrof op een boerderij. Ze ontvoerde hem in een broodmand naar de dierenarts en nam hem, eenmaal hersteld, mee naar huis om \u2018thuis te zijn\u2019.<\/p>\n
Wim Brands zei: \u2018Schrijf nooit over je kat. Of over welke kat dan ook.\u2019<\/p><\/blockquote>\n
Dat bleek te werken. Hoewel Dennie over het toetsenbord liep, leeslinten in opschrijfboeken kapotkauwde en zich nogal vaak verzette tegen alle aandacht, bleek het leven met kat toch rustiger dan zonder. Omdat ze de hele tijd naar de kat keek, greep ze bijvoorbeeld minder vaak naar die telefoon. Overal ging Dennie mee naartoe. \u2018Dan zei ik: \u201cKom Dennie, we gaan.\u201d\u2019<\/p>\n
Klinkt dit alsof Dennie een hond was? \u2018Nee, nee, Dennie was toch echt een kat. Hij kon je namelijk behoorlijk goed afwijzen. En probeer maar eens een kat aan te lijnen. Dat lukt dus niet.\u2019<\/p>\n
Schrijf nooit over je kat<\/h5>\n
Op school kreeg Maartje les van Wim Brands. Hij leerde haar in elk geval drie dingen. Ten eerste: \u2018Probeer niet te lachen, want dat komt dom over.\u2019 Ten tweede: \u2018Je moet eerst weten hoe je moet sturen voor je uit de bocht vliegt.\u2019 Hij zei ook: \u2018Schrijf nooit over je kat. Of over welke kat dan ook.\u2019<\/p>\n
Desondanks bracht Dennie het tot hoofdpersoon in de vorig jaar verschenen roman Dennie is een star<\/span>. Aan het eind van het boek gaat Dennie plompverloren dood en hoewel de echte Dennie gelukkig bleef leven, stierf hij nu twee maanden geleden alsnog. Hij kwam om tijdens de chaos, veroorzaakt door een marathon die door de straat voerde. Dennie kwam onder een auto, helemaal bij het Tropenmuseum. Het was verschrikkelijk.<\/p>\nMoet er een nieuwe kat komen? Maartje sluit niet uit dat dat gaat gebeuren. Het wordt uitgebreid besproken in het park.<\/p>\n
Parkgebruikers<\/h5>\n
Om eerlijk te zijn is het meestal Maartje die praat en praat. Ni\u00f1a luistert, schrijft zo nu en dan iets op in haar telefoon wat ze kan gebruiken voor haar boek en rolt met haar ogen als het alweer over liefdesverdriet gaat. Als het na \u00e9\u00e9n ronde niet klaar is, doen ze nog een rondje.<\/p>\n
Op bankjes zitten doen ze niet. Daar zitten de alcoholisten als het iets minder koud is.<\/p><\/blockquote>\n
Eigenlijk gaat het ook totaal niet om het park zelf of de mensen die er komen. Parkgebruikers herkent Maartje niet, of het moet een enkele hond zijn die ze eerder heeft zien lopen. Om je heen kijken, dat is meer voor als je in de natuur bent. Maartje kijkt standaard naar de grond: \u2018Ik loop naar voren vallend.\u2019 Zo is het makkelijker om iets te vertellen dan wanneer je tegenover iemand zit. Daar word je verlegen van. En het voordeel is dat je tegelijkertijd ziet hoe vies de stad eigenlijk is. In het boek van Ni\u00f1a komt nog wel eens iemand van de plantsoenendienst voor. \u2018Ik kan daar niets mee, althans niet voor een boek.\u2019<\/p>\n
In een groef<\/h5>\n
Nee, op bankjes zitten doen ze niet. Daar zitten de alcoholisten als het iets minder koud is. Er zitten ook mensen die slecht nieuws hebben gekregen in het ziekenhuis verderop. Als ze mensen op bankjes ziet zitten, denkt Maartje: \u2018Wat zullen ze allemaal te horen hebben gekregen?\u2019<\/p>\n
In de zomer strijken ze tijdens het rondje door het park wel eens op een veldje neer, bij het hostel, want dan nemen ze een ander pad. Ook weer een gewoonte, ja.
\n\u2018Pas als je erover gaat nadenken, realiseer je je hoeveel je er hebt.\u2019<\/p>\n\n