Bijna alle woorden eindigend op \u2018filie\u2019 hebben iets vriendelijks, het gaat immers om \u2018houden van\u2019. Je kunt van alles houden: van films (cinefilie), van wat nieuw is (neofilie), van Europa (eurofilie), van boeken (bibliofilie) of van alles wat vreemd is (xenofilie, het tegengestelde van xenofobie). Het nieuwste geval van \u2018houden van\u2019 is topofilie, houden van een bepaalde plaats.<\/p>\n
Het bestaan van topofilie kwam tevoorschijn bij onderzoek naar het oprukken van rechtste sentimenten als nationalisme, \u2018eigen volk eerst\u2019 en vreemdelingenhaat. De Engelse monumentenzorg (National Trust) vroeg neurowetenschappers van de Universiteit van Surrey om een MRI-scan van mensen te maken met de vraag welke objecten de meeste gevoelens van geborgenheid, veiligheid, rust en kalmte oproepen. Meer dan foto\u2019s van geliefden blijken dat bepaalde plaatsen, geografische locaties. Topophilia<\/em> zou een aantoonbaar onderdeel van het brein zijn.<\/p>\n Houden van je huis, straat, buurt, stad of land staat in eerste instantie ver af van nationalisme of afkeer van vreemdelingen. Het zijn basale gevoelens. Dat wordt anders wanneer er meer dan normaal gewicht aan wordt gehecht, of wanneer de ruimte voor die gevoelens onder druk komt te staan door te veel immigranten of vluchtelingen ineens in een buurt of stad. Die normale gevoelens van geborgenheid en vertrouwen waren de achtergrond van het inmiddels vermaarde touwtje door de brievenbus van Jan Terlouw.<\/p>\n ‘De global village<\/em> is meer gaan lijken op een global pillage<\/em> (plundering).’<\/p><\/blockquote>\n Dat vertrouwen was volgens Terlouw verdwenen en zou moeten terugkomen om het gevoel van geborgenheid en veiligheid te kunnen opwekken dat noodzakelijk is voor het welzijn. Het ontbrekende touwtje staat voor het mislukken van de global village<\/em>. De wereld zou met de globalisering, de alomtegenwoordige televisie, de mobiele telefoon en het internet zo vertrouwd worden als een dorp met overal touwtjes door de brievenbus.<\/p>\n De wereld zou bij je op bezoek komen. Wat er werkelijk bij je thuis kwam, was globalisering in de vorm van ongebreidelde neoliberale expansie, van louter economie zonder cultuur. En zonder besef van verantwoordelijkheid, vandaar de financi\u00eble crisis in 2008. Wat er verder van de wereld in huis kwam, was een dagelijkse portie oorlog en terrorisme, zowel ver weg als dichtbij. Zoals de Engelse politicoloog Anthony Giddens zei: de global village<\/em> is meer gaan lijken op een global pillage<\/em> (plundering).<\/p>\n