Friedrich Nietzsche spoorde zijn lezers aan \u2018te worden wie ze zijn\u2019. Worden wie je bent is vreemd, omdat je moeilijk kunt worden wie je al bent. Het is niet de eerste paradox die vruchtbaar is gebleken. Het is minder rechtstreeks dan het \u2018Ken uzelf\u2019, de aansporing aan het begin van de tempel van Apollo in Delphi. Bij Nietzsche moet je er proefondervindelijk achter zien te komen wat je in je hebt: het herkennen van je vermogens (goed zijn in het leren van talen), eigenschappen (snel van begrip zijn), angsten (geen bloed kunnen zien), het herkennen en ontwikkelen van je voorkeuren (niet van massa\u2019s houden).<\/p>\n
Dat proefondervindelijke, het zich bewust worden van vermogens en eigenschappen, heeft zelden bewust plaats en is ook niet iets dat zich van ene dag op de andere voordoet. Het is doorgaans een proces van jaren. En het gaat vaak bijna ongemerkt. Je kunt er op een kunstmatige manier achter komen bij het afleggen van tests, maar dat zijn vaak tests over concrete vaardigheden. Het gaat dan niet om existenti\u00eble vermogens en eigenschappen als daadkracht, remmingen, verlangens, angsten, inzicht of zelfvertrouwen.<\/p>\n
Het gaat Nietzsche er uiteindelijk niet om dat je letterlijk voor altijd ontdekt wie of wat je bent. Dat zou wat al te star zijn. Maar wel dat je een zeker zelfvertrouwen verwerft waarmee gewerkt en gedacht kan worden. Het komt dan vaak aan op een combinatie van schijnbare tegenstellingen, zoals \u2018solide en flexibel\u2019. Het gaat er niet om je \u2018ware zelf\u2019 te vinden of je \u2018onveranderlijke essentie.\u2019 Die zijn er doorgaans niet en als ze er zijn, zijn ze veel te zelfgenoegzaam.<\/p>\n
Worden wie je bent wordt gezien als een langlopend proces dat nooit eindigt omdat, zoals de klassieke uitspraak luidt, de reis belangrijker is dan de aankomst. Maar soms wil men ook wel ergens aankomen. Zoals de Denker des Vaderlands Daan Roovers overkwam. Die hield eens een lezing over het worden van wie je bent en vertelde over de twee jaar dat ze steeds minder ijverig medicijnen studeerde. Tot ze op een dag de filosofie ontdekte en begreep dat alles in haar al lang die kant op moest. De gewaarwording je bestemming gevonden hebben is geen kleine ervaring.<\/p>\n