Onder welk filosofisch gesternte leven we op het ogenblik eigenlijk? Postmodernisme en deconstructivisme, de laatste dominante stromingen, zijn na 9\/11 met de neus op de werkelijkheid gedrukt. De werkelijkheid liet zich daarna niet meer zo makkelijk relativeren. Na de radicale twijfel van het postmodernisme begon een voorzichtige reconstructie van de werkelijkheid. Die is voor een flink deel een conservatieve kant opgegaan, tot aan extreem rechts. Voor de reconstructie moest het begrip \u2018waarheid\u2019 in ere hersteld worden. Daarvoor kwam hulp van Donald Trump. Die liet zien wat er gebeurt wanneer iemand de waarheid aan zijn laars lapt.<\/p>\n
Inmiddels zijn postmoderne filosofen als Michel Foucault, Jacques Derrida en Gilles Deleuze overleden en proberen Alain Badiou en Alain Finkielkraut het gat te vullen. Badiou doet er alles aan om als zelfverklaard communist en dwarsdenker dagelijks de aandacht op te eisen. Van de Amerikanen is Steven Pinker al te rooskleurig optimistisch, blijft Daniel Dennett worstelen met het bewustzijn en vindt Jung-aanhanger Jordan Peterson dat we allemaal weer echte mannen moeten worden door het doen van mentale fitness. Er moet weer tegen mannen gekafferd kunnen worden.<\/p>\n<\/span>Lees ook<\/span>Alain Badiou: de linkse, Franse filosoof die op zoek naar geluk geen middelen schuwt<\/span>15 december 2016<\/span><\/span><\/a>\n In Nederland vormden de tweejaarlijkse Denkers des Vaderlands sinds 2011 een eclectisch gezelschap dat geen stroming, maar zichzelf vertegenwoordigde: de kritisch ge\u00ebngageerde Hans Achterhuis, de cartesiaanse tussendenker Ren\u00e9 Gude, de constructieve publieksfilosoof Marli Huijer, de provocatieve realist Ren\u00e9 ten Bos en de praktische Daan Roovers schuilen niet onder \u00e9\u00e9n grote filosofische stroming. Ze hebben er voor gezorgd dat filosofie in Nederland bijna populair is geworden en dat de Verlichting niet uit het zicht is verdwenen.<\/p>\n<\/span>Lees ook<\/span>Literaire Kroniek: In het denken van Daan Roovers overheerst de gematigdheid<\/span>21 mei 2019<\/span><\/span><\/a>\n Daar heeft Jan Bor ook enigszins aan mee geholpen met zijn boek De verbeelding van het denken<\/em>, waarvan er meer dan honderdduizend zijn verkocht, en door zijn bloemlezing met oorspronkelijk filosofische teksten uit 25 eeuwen westerse filosofie <\/em>en 25 eeuwen oosterse filosofie.<\/em><\/p>\n Alle kennis die Bor opdoet moet het uiteindelijk afleggen tegen wat hij de ene keer het \u2018onzegbare\u2019, de andere keer \u2018het mysterie\u2019 of \u2018het onkenbare\u2019 noemt.<\/p><\/blockquote>\n Het samenstellen en deskundig inleiden van deze aan de filosofie dienstbare boeken is iets anders dan het ontwikkelen van zoiets als een eigen filosofie. Dat heeft Bor in de loop van zo\u2019n vijftig jaar filosofie op allerlei kronkelwegen gebracht, van Bergson tot Einstein, van Kierkegaard tot zen, van de fysica tot Mondriaan en van Webern tot het boeddhisme. Rode draad hierbij is dat alle kennis die Bor opdoet het uiteindelijk moet afleggen tegen wat hij de ene keer het \u2018onzegbare\u2019, de andere keer \u2018het mysterie\u2019 of \u2018het onkenbare\u2019 noemt. Het gaat erom dat uiteindelijk door de werkelijkheid heen gekeken wordt, vooral door middel van kunst.<\/p>\n Bor is erg gesteld op de werkelijkheid, zeker nadat hij, zoals hij in autobiografische terzijdes of in interviews vertelt, op latere leeftijd gelukkig is getrouwd en vader is geworden. Maar uiteindelijk gaat het hem toch vooral om de ervaring deel te zijn van dat onzegbare en dat mysterie. Het heet dan dat het mysterie zich in de wereld \u2018manifesteert,\u2019 er niet ergens boven zweeft. Het kan dan wel erg minimaal uitpakken. Je kunt er al \u2018bij komen\u2019 door \u2018te zwijgen en de stilte achter de geluiden te horen.\u2019 Ook kan \u2018het gemurmel van de rivier\u2019 al \u2018de toegang tot het mysterie\u2019 zijn. Bor is dan ook een groot voorstander van het \u2018gesprek met niet-westerse denktradities.\u2019<\/p>\n\nBijna populair<\/h5>\n
De stilte achter de geluiden<\/h5>\n