{"id":43751,"date":"2013-01-29T14:24:00","date_gmt":"2013-01-29T12:24:00","guid":{"rendered":"http:\/\/beta.vn.nl\/gooische-vrouwen-in-de-woestijn\/"},"modified":"2013-01-29T14:24:00","modified_gmt":"2013-01-29T12:24:00","slug":"gooische-vrouwen-in-de-woestijn","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/gooische-vrouwen-in-de-woestijn\/","title":{"rendered":"Gooische vrouwen in de woestijn"},"content":{"rendered":"
Op bezoek bij de Hollandse expats in het emiratenstaatje Dubai. \u2018We schieten champagnekurken bij elkaar over de muur.\u2019<\/div>\n
\n

\u2018Bhartie! Gefeliciteerd! Wat zie je er beeldschoon uit! En zo afgeslankt. Was je nanny<\/i> ziek? Zodat je zelf aan de bak moest?\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n

\u2018Esther! Waar is je man? In Saoedi? Alweer? Bestaat hij eigenlijk wel?\u2019<\/p>\n

\u2018Joyce! Vietnam overleefd? Had je tijd voor jezelf nodig?\u2019<\/p>\n

Gegrinnik. Margriet Marbus, Marbi voor intimi, maakt haar entree op de Beach Party<\/i> van Bhartie Nalinie van Loon-Birdja. Geheel in het wit, zoals de dresscode luidt. Na de zoenen: \u2018Girls, dit is een journaliste uit Amsterdam.\u2019<\/p>\n

Joyce: \u2018Ook ingevlogen voor het feest? Kwam je met de A380 van Emirates? Goed h\u00e8, die douche in de First<\/i>! Je zat business? Nou, ook lekker! Daar heb je ook je eigen bed en je staat aan dezelfde loungebar als wanneer je first<\/i> vliegt. Hoe geweldig is die bar! Al die hapjes ook. Heeft een stewardess een polaroid van je gemaakt? Enig toch!\u2019<\/p>\n

Veertig wordt Bhartie en dat wordt gevierd op Palm Jumeirah, het duurste deel van Dubai. Op dit kunstmatige, palmvormige eiland, aangelegd door de Rotterdamse baggeraar Van Oord, bezitten Frits en Coby Neyendorf een villa met priv\u00e9strand die is opengesteld voor het feest van de fulltime levensgenieter. Smak, smak, smak. Daar is de gastvrouw. \u2018Schitterend die fakkels op het strand, Co!\u2019 Een stralende Coby: \u2018Waar is de roze champagne?\u2019<\/p>\n

Terwijl DJ Dulce, een Amsterdams ex-fotomodel, hits van Luv\u2019 en Lenny Kuhr de Arabische nacht in knalt, ploffen Margriet (43), Esther (40) en Joyce (50) op de loungebank. \u2018Typisch,\u2019 zegt freelance journaliste Margriet, \u2018er zijn bijna alleen maar Nederlanders.\u2019<\/p>\n

Zakenvrouw Esther, knikkend: \u2018Wanneer komt Peter Klashorst eigenlijk?\u2019<\/p>\n

Joyce, net als Margriet getrouwd met een piloot: \u2018Wie?\u2019<\/p>\n

Margriet: \u2018Een Amsterdamse schilder zonder geld. Ik trof hem laatst en zei: \u201cKom naar Dubai. De leuke moedertjes die ik ken willen vast voor 250 euro een portretje van hun kids.\u201d\u2019<\/p>\n

Esther: \u2018Ik dacht dat het geld was bedoeld voor arme Afrikaanse kindjes. Zoiets zei je toch?\u2019<\/p>\n

Margriet: \u2018Hij heeft zelf kinderen in Afrika rondlopen die hij moet voeden. Dus heb ik voor 3.500 euro aan opdrachten geregeld, maar nu is hij in Cambodja verliefd geworden op een hoertje en wil hij haar meenemen omdat ze anders bij zijn afwezigheid elke vent met 30 dollar op zak haar hut intrekt. \u201cSlecht idee,\u201d mailde ik. \u201cJullie zijn ongetrouwd dus wordt op het vliegveld gevraagd waar jullie logeren en kan Marbi bij de douane 5.000 dirham komen lappen.\u201d\u2019<\/p>\n

Esther: \u2018En nu?\u2019<\/p>\n

Margriet: \u2018Nu ga ik door voor racist.\u2019<\/p>\n

Joyce, giechelend: \u2018En ik voor snobist.\u2019<\/p>\n

Want Joyce heeft een gedoetje met een Haags vriendinnetje. \u2018Ik mag van haar mijn Dolce & Gabbana-bril niet dragen. Die is volgens haar te groot, te goud, te zilver. En ik gebruik te veel parfum. Ze vindt dat ik ben veranderd sinds ik in Dubai woon.\u2019 Ze recht haar rug. \u2018Maar dat is alleen de buitenkant, zei ik. Van binnen ben ik nog steeds dezelfde Joyce.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\n

‘Een vriendin zegt dat ik veranderd ben. Maar dat is alleen de buitenkant’<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

\n

Maserati\u2019s en Rolls Royces<\/b><\/p>\n

Een jaar of vijf wonen Joyce, Margriet, Esther, Coby en Bhartie in Dubai, en het polderiaanse \u2018doe maar gewoon\u2019 staat haaks op het groter en luxer dat dit Emiraat kenschetst. In Dubai, dertig jaar geleden nog een woestijnvlakte met wat kamelen, staan \u2019s werelds hoogste toren (de Burj Khalifa, 828 meter), duurste hotel (de Burj Al Arab, zeven sterren) en grootste winkelcentrum (de Dubai Mall) met daarin het grootste aquarium denkbaar. In Dubai wordt bij 50 graden Celsius naast een aircomachine getennist. Goud kan hier, zoals condooms bij ons, in alle maten uit de automaat worden getrokken. Op de snelweg Sheikh Zayed spuiten Ferrari\u2019s, Maserati\u2019s en Rolls Royces elkaar voorbij.<\/p>\n

Hoe anders is het in Nederland. Daar is het misschien wel minder dan ooit bon ton om met bezit te pronken en worden de rijken steeds vaker als de nieuwe uitvreters beschouwd. Grootverdieners heten \u2018graaiers\u2019, belastingverhoging voor de topinkomens is zelfs onder liberaal Rutte geen taboe meer en de naamsverandering van de Miljonairs Fair in het minder opzichtige Masters of Luxury kon protesten tegen de beurs niet voorkomen.<\/p>\n

In Dubai tel je zonder poen niet mee. \u2018Wie maandelijks minder dan 10.000 dirham verdient, moet wegblijven\u2019, is de gevleugelde uitspraak onder expats. Nu is 10.000 dirham slechts zo\u2019n 2.000 euro, maar het schetst de teneur: in Dubai stinkt geld niet. Wie er woont, woont er niet vanwege het zalige woestijnzand, maar om te cashen. Belastingvrij. Daar is van een crisis geen sprake meer. Na de dip in 2008 en 2009 die prestigieuze bouwprojecten stillegde, de huizenprijzen met zestig procent deed kelderen en losers met schulden het land uit joeg, zit Dubai opnieuw in de lift. Dankzij investeringen in de bouw. Er wordt weer volop gemetseld door (goedkope) Indi\u00ebrs en Pakistani (die na gedane arbeid worden opgeborgen in afgelegen kampen). Baggeraar Van Oord sleepte in oktober een contract van twintig miljoen binnen. \u2018Er wordt gesproken over een nieuwe boom,\u2019 stelt Rob de Leeuw, de Nederlandse consul-generaal in Dubai. Daar waar de Nederlandse regering de crisis bestrijdt met \u2018nivellering\u2019 en \u2018forse bezuinigingen\u2019 (achttien miljard per jaar) pompt Dubai een vermogen in megalomane bouwprojecten. Gepland staat de mall of the World<\/i> die nog imposanter moet worden dan de Dubai Mall, en een reeks architectonische iconen waaronder een kopie van de Indiase Taj Mahal, alleen vier keer zo groot als de bestaande.<\/p>\n

Deze investeringen zorgden ervoor dat de huizenprijzen in 2012 met dertien procent stegen. Volgens \u2019s werelds grootste vastgoedadviesbureau CBRE zullen ze dit jaar opnieuw fors toenemen. En dat economisch optimisme trekt volgens de consul-generaal weer investeerders en Nederlanders aan. De Leeuw: \u2018Ik ontmoet wekelijks zakenmensen die zich recent in Dubai hebben gevestigd.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Bhartie
Bhartie Nalinie van Loon-Birdja is fulltime levensgenieter. Ze geeft graag feestjes in haar villa met priv\u00e9strand. Foto: Celia Peterson<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Zeilkamp op de Filippijnen<\/b><\/p>\n

Onder de twee miljoen inwoners die dit opulente stadstaatje telt, bevinden zich naar schatting een kleine vierduizend Nederlanders. Ze vertegenwoordigen internationals waaronder de Nederlandse Export Combinatie, zoals Hans (van Bhartie) en Frits (van Coby). Verder wonen er veel architecten, en piloten die het kwakkelende Martinair verlieten om bij een van de florerende luchtvaartmaatschappijen van het Midden-Oosten aan de slag te gaan, zoals Ed (van Margriet) en Nic (van Joyce). Een maatschappij als Emirates biedt bijvoorbeeld op slechts zes uur vliegen van Schiphol een riant salaris, een huis (met veelal een zwembad), internationale scholen voor het kroost en ziektekosten voor het hele gezin. En dan schijnt in Dubai altijd de zon en werken nanny\u2019s er voor een habbekrats.<\/p>\n

Het is genieten in Dubai, zei consul-generaal De Leeuw kort na zijn aantreden in september. Voorafgaand aan de show van de door de Nederlandse Vereniging ingevlogen cabaretier Leon van der Sanden bekende De Leeuw publiekelijk dat hij in Nederland een appartement bewoonde en met het openbaar vervoer had gereisd. \u2018In mijn woonplaats Zoetermeer zat ik achter in de tram. In Dubai daarentegen heb ik de beschikking over een auto met chauffeur en een huis met een ruime tuin en personeel, en een zwembad.\u2019<\/p>\n

Wordt het enthousiasme van de consul ook gedeeld door de andere Nederlanders in Dubai? Of is het toch lastig aarden in een land waar alles draait om geld?<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Margriet
Margriet Marbus (‘Marbi’): ‘Ik kom uit de pauper.’ Foto: Celia Peterson<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Kunstgras in alle soorten<\/b><\/p>\n

Het huis waar journaliste Margriet Marbus met haar piloot en drie kinderen woont, staat nabij hotel Burj Al Arab en ligt verscholen achter talloze tropische planten. Margriet heeft ze \u2018gevonden\u2019 in tuinen van expats die tijdens de crisis het land moesten verlaten. \u2018Mooi h\u00e8,\u2019 zegt ze terwijl ze wat dood blad van een Bougainville verwijdert. \u2018En ze zijn echt. Dat kun je van best veel dingen in Dubai niet zeggen. Kunstgras is er in alle soorten. Ik heb dan ook geregeld heimwee naar de groene Hollandse polders.\u2019 Maar eenzaam is ze niet. Als auteur van de Hollandse Nieuwe<\/i>, een uitgave van de Nederlandse Vereniging in Dubai, kent ze hier veel mensen.<\/p>\n

\u2018Joehoe,\u2019 klinkt het op deze late ochtend. Margriet wil net, in flanellen pyjama, voorgaan naar het zwembad als Cilly Dartell langs wipt. De voormalige SBS-presentatrice, het nieuwe Omroep Max-gezicht, is net als Margriet de vrouw van een ge\u00ebmigreerde piloot. Ze woont drie kwartier verderop, in Silicon Oasis, maar moet in de buurt zijn en wil even lunchen. \u2018Leuk,\u2019 zegt Margriet. \u2018Bij Trader Vics? Daar krijgen we met onze pilotenpas 35 procent korting.\u2019 Na Cilly\u2019s hoongelach: \u2018H\u00e9! Jouw kinderen zijn volwassen. Ik kreeg vorige week een brief van school. Of we even tweeduizend dollar willen ophoesten omdat Sebastiaan op zeilkamp gaat op de Filippijnen. Dat is een jaarlijkse schoolreisjes voor twaalfjarigen.\u2019<\/p>\n

Cilly: \u2018Wat is het probleem?\u2019<\/p>\n

Margriet: \u2018We krijgen ons huis in Amsterdam niet verkocht. Dat kost ons elke maand vierduizend euro. Zit je goddomme in Dubai, heb je nog last van de Nederlandse crisis.\u2019<\/p>\n

Cilly: \u2018Dan gaat Sebas toch niet mee op schoolreis? Jullie waren laatst al op de Filippijnen. Het is toch niet verplicht?\u2019<\/p>\n

Margriet: \u2018Nee, maar ik gun hem alles omdat ik als kind nooit iets leuks had. Ik kom uit de pauper.\u2019 Margriet maakt geen geheim meer van haar achtergrond sinds ze haar arme jeugd, met een criminele vader en een afwijzende moeder beschreef in het recent verschenen boek Het verdriet van Gouda<\/i>.<\/p>\n

Cilly: \u2018Kijk, hoe ver je het hebt geschopt!\u2019<\/p>\n

Margriet: \u2018Ja, Marbi woont tegenwoordig in Dubai mensen! Ze heeft een nanny, een zwembad en rijdt een Chevrolet.\u2019<\/p>\n

Cilly: \u2018Nou… Het is toch relaxed hier? En schoon en veilig!\u2019<\/p>\n

Margriet: \u2018Er is nauwelijks criminaliteit ok\u00e9, maar ik moet nog steeds wennen aan het verkeer hier. Veel arbeiders komen uit ontwikkelingslanden. Daar zijn de verkeersregels anders. Je moet hier ook nooit je middelvinger opsteken. Daar houdt de politie niet van.\u2019 Ze refereert aan de strenge beleefdheidsregels in Dubai. De krant 7Days<\/i>, zeg maar de Spits<\/i> van Dubai, meldde onlangs de deportatie van een Britse verpleger die het \u2018fuck you\u2019-gebaar maakte tegen een medeweggebruiker \u2013 ondanks de excuses die hij daarna publiekelijk maakte. En wie in Dubai met een druppel alcohol op achter het stuur zit, riskeert maandenlange gevangenisstraf.<\/p>\n

Later die dag verplaatsen we ons naar de tuin van een Russisch echtpaar, waar Margriets negenjarige dochter is uitgenodigd voor een feestje dat wordt opgeluisterd met een mobile zoo<\/i>. Op een gazon van kunstgras en over polyester rotsblokken zien we chinchilla\u2019s, slangen, schildpadden en leguanen voortbewegen. De moeder van een Frans feestgangertje: \u2018Alles in Dubai is zo nep als mijn Chaneltas.\u2019<\/p>\n

Margriet werpt lachend een blik op haar piepende iPhone: \u2018Kom! Bij de overburen staat de chablis koud.\u2019<\/p>\n

Vrijdag is een heilige en vrije dag in de koran, dus begint in het islamitische Dubai op donderdagavond het weekend, en dat betekent voor ongelovige Nederlanders veel feestjes. Met veel drank, want het verhaal dat in Dubai nauwelijks alcohol voorhanden is, blijkt een fabel. Er zijn zat winkels met een alcoholvergunning, de benodigde pas heeft elke expat. En anders kan er nog belastingvrij worden ingeslagen bij de Barracuda in Umm Al-Quwain, twee ministaatjes verderop.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\n

‘In Nederland wordt het niet gewaardeerd dat je geld wilt verdienen’<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

\n

Miniwereld<\/b><\/p>\n

Na de donderdagavond waarop Margriets buurvrouw ontdekt dat er in de vitrinekast nog maar vier flessen chablis staan, en \u2018de rest helaas champagne is\u2019, volgt Bharties Party. Daar ontvangen we de uitnodiging van Esther Boers\u2019 buurman Ron voor een barbecue de volgende namiddag. Het blijkt wederom een Hollandse aangelegenheid. Ditmaal in The Villa, een wijk in de woestijn waar Julio Iglesias een buiten heeft.<\/p>\n

Esther arriveert bij haar buurman en schenkt zichzelf een glas in. Ze is sinds vanochtend vroeg met haar zoon van tien en dochter van acht op pad geweest, naar de rugbyclub en de zeilclub, en is afgepeigerd na een drukke dag, een drukke maand ook. Haar man werkt offshore in Saoedi Arabi\u00eb, maand op, maand af. De afgelopen tijd was hij aan het werk en heeft Esther voor de kinderen gezorgd. \u2018Dat is best pittig, maar we hebben een geweldige nanny,\u2019 zegt ze. \u2018Anders had ik niet kunnen werken, en om die reden kwam ik naar Dubai.\u2019<\/p>\n

Toen haar man in 2005 als ingenieur aan de slag ging op dat booreiland in Saoedi zou Esther wat paardrijden en moederen totdat de kinderen naar school gingen, maar na twee jaar werd de Zeeuwse blondine gek van de miniwereld waarin ze verkeerde. De fiscaliste stuurde haar cv rond en kon beginnen voor een international corporate service provider<\/i> (waarvan de naam niet mag worden genoemd). In Dubai. \u2018Mijn man bleef in Saoedi dus vertrok ik in 2007 in mijn eentje met twee kleine kinderen.\u2019<\/p>\n

Het was een enorme stap. \u2018Ik moest mijn draai vinden in een nieuw bedrijf, als werkende moeder, wennen aan Dubai met zijn bling bling en omgaan met het commentaar dat ik kreeg van Nederlanders om me heen. Zij vonden dat ik in een oud barrel reed, een verkeerde school had uitgekozen en op een foute plek woonde.\u2019 Triomfantelijk: \u2018En toen brak de crisis uit en raakten veel expats in financi\u00eble problemen. Op dat moment schafte ik mijn droomauto aan en kocht ik en passant bij de juwelier de \u201ctank\u201d.\u2019 Lachend toont ze het beroemde Cartierhorloge aan haar tengere pols. \u2018En wat denk je? Toen was het verwijt van diezelfde mensen: \u201cHoe kun je dat doen terwijl anderen honger lijden?!\u201d Nou, op dat moment had ik zin in bling bling.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Esther
Esther Boers: ‘We hebben een geweldige nanny. Anders had ik niet kunnen werken.’ Foto: Celia Peterson<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Inmiddels werkt Esther in het gerenommeerde Dubai International Financial Centre (DIFC), woont ze in The Villa in een ware villa en loopt haar huishouden gesmeerd, \u2018Dankzij onze nanny, die meedenkt, kookt en huiswerk maakt met de kinderen. Als ik rond zeven uur thuiskom, hoef ik Isis en Thomas alleen nog te overhoren. Red ik het niet om thuis te eten, dan komt de nanny met de kinderen naar de DIFC en eten we daar een hapje. Iedereen blij.\u2019<\/p>\n

Maar commentaar van landgenoten krijgt Esther nog steeds. Van het type vrouw dat de dagen vult met \u2018Cocktailtasting golf\u2019. \u2018Ik werk te veel, vinden ze. Eigenlijk zou ik niet moet werken want onze kinderen hebben ook al een werkende vader die ze weinig zien.\u2019 Haar kinderen komen geen aandacht tekort, stelt Esther. \u2018Ik moet vaak naar het buitenland, maar ik ga alleen op reis als mijn man in Dubai is. Elke avond is een van ons twee\u00ebn thuis, en als mijn man er is, wijkt alles voor de kinderen. Hij gaat nooit uit.\u2019 Lachend: \u2018Vandaar dat er op feestjes wordt gegrapt dat hij mogelijk niet bestaat.\u2019<\/p>\n

Dat oordelen en veroordelen, ach. Esther is happy in Dubai. Voor geen goud wil ze terug. \u2018In Nederland wordt het niet gewaardeerd dat je geld wilt verdienen. Dat is de reden waarom steeds meer Nederlanders naar Dubai komen of hier een baan zoeken. Hier wordt er alles aan gedaan om het opzetten van een bedrijf laagdrempelig te houden, en je betaalt geen belasting. Daarbij zijn Dubai en de andere Verenigde Arabische Emiraten goede opstapjes om zakelijk voet aan de grond te krijgen in andere landen in het Midden-Oosten, Afrika en Azi\u00eb \u2013 markten die er economisch beter voorstaan dan veel Europese landen.\u2019<\/p>\n

Niet alleen het ondernemingsklimaat in Dubai is dynamischer, vindt Esther. Het hele leven is er dynamischer. \u2018Er is elke avond wel een event<\/i> van Armani of Gucci, en in het weekend gaan we zeilen of, zoals volgende week, naar Oman.\u2019 En dan rijdt ze op zondagochtend, de eerste werkdag van de week, weer opgetogen in haar Porsche Cabrio richting het financi\u00eble hart om lekker te gaan knallen. \u2018Want hard werken vind ik ook heerlijk,\u2019 zegt ze.<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"Coby
Coby Neyendorf huilde het eerste jaar veel. Foto: Celia Peterson, met dank aan Eden Yachting<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Stewardoos<\/b><\/p>\n

Voor de meeste dames in Dubai is het echter alle dagen weekend. \u2018Kom je lekker wijn drinken in Pilote valley,\u2019 luidt de sms van Marieke Hagelen, die in dezelfde straat woont als Cilly Dartell in de pilotencommunity Silicon Oasis.<\/p>\n

De fles staat al op de tuintafel als de taxi na een rit van een uur arriveert voor het huis waar Marieke (40) en Ramon (42) zes jaar geleden vanuit Alkmaar terechtkwamen. Ramon zat niet lekker bij KLM, het Emiraat bood uitkomst, al bleek Dubai als woonplaats heel anders dan het Dubai dat het stel kende als vakantieland. \u2018Parttime-werk bijvoorbeeld bestaat hier niet,\u2019 zegt Marieke. \u2018Ik ben een stewardoos<\/i> zoals de meeste vrouwen in Oasis, want zowat alle piloten hebben een stewardess geschaakt. Maar goed, twee fulltimebanen bij een vliegtuigmaatschappij zijn niet te combineren met een gezin.\u2019 Na een jaar zei Marieke haar baan bij Fly Dubai op en sindsdien zorgt ze voor haar vierjarige zoon en negenjarige dochter, sport ze, decoreert soms een muurtje en werkt af en toe als hostess. Vaak drinkt ze koffie en wijn bij de buren. \u2018Ik voel me soms een Gooische vrouw,\u2019 grapt Marieke. \u2018Alleen mijn parelketting ontbreekt.\u2019<\/p>\n

De onderlinge contacten in Oasis zijn hecht. Logisch. De pilotencompound ligt nabij de luchthaven en dus afgelegen. Zeker in het begin waren de bewoners op elkaar aangewezen. Ramon: \u2018Er was in de verre omtrek niets dan zand. De dichtstbijzijnde supermarkt lag 35 kilometer verderop en dus kon je weer zeventig kilometer rijden als je thuis ontdekte dat je de melk was vergeten.\u2019 Marieke: \u2018Of de sigaretten.\u2019 Intussen is er veel bijgebouwd in de buurt, ook een supermarkt, en is Marieke gestopt met roken, maar toch zou ze wel een sigaretje lusten, verraadt het gebaar dat ze maakt naar de buurvrouw op het balkon. Prompt vliegt een pakje Marlboro Menthol over de muur die de tuinen scheidt. Marieke vrolijk: \u2018We schieten ook champagnekurken over en weer.\u2019<\/p>\n

Er wordt veel gekkigheid uitgehaald en gelachen, maar er wordt ook veel gescheiden, vertelt Marieke. \u2018Er is veel gedoe dat ontstaat als mensen dicht op elkaars lip zitten, dus je moet een goede relatie hebben.\u2019 Zijzelf hebben \u2018wel een lekker leventje\u2019, al zijn ze niet super-de-fuck-rijk<\/i>\u2019. Marieke kiest de lekkerste flessen wijn, maar koopt geen Ralph Lauren voor de kids en rijdt in een lullige Nissan. Lachend: \u2018Die heeft de beste inruilwaarde. We blijven Nederlanders.\u2019 Ramon: \u2018We vinden het ook belangrijk dat de kinderen weten dat welvaart niet vanzelfsprekend is.\u2019 Om hen te tonen hoe gefortuneerd ze zijn, bezocht het gezin vorige zomer de familie van hun maid<\/i> in de Filippijnen. Het was een bezoek dat enorme indruk maakte op iedereen. Marieke: \u2018Ik zag een oma van 92 op mijn afgedankte slippers lopen.\u2019 Ramon: \u2018Vanwege onze komst werd er een varken geslacht, wat daar een vermogen kost, terwijl ik er niets van heb gegeten. Heel g\u00eanant. Maar ik lust geen buikspek.\u2019<\/p>\n

Marieke: \u2018Die spareribs heb je toch wel gegeten?\u2019<\/p>\n

Ramon, besmuikt: \u2018Die heb ik op Tamars bord gelegd.\u2019 Dan: \u2018Onze dochter vond het schokkend om te poepen in een gat in de grond.\u2019 Marieke: \u2018Vanwege het ongedierte in ons gehuurde huisje zijn we na een dag vertrokken, naar een viersterren resort.\u2019<\/p>\n

Ramon duikt de wijnkelder in. Marieke toont de wc die vol staat met klompjes en molentjes. \u2018Dit is ons Holland House<\/i>.\u2019 Het gemis van Nederland komt aan de oppervlakte. \u2018Expats zijn hier geen eersterangs burgers,\u2019 zegt Marieke. \u2018We zouden bijvoorbeeld graag een groter huis laten bouwen, maar ja, dingen gaan hier anders dan in Nederland…\u2019 Ze kijkt naar Ramon en zwijgt. Het uiten van kritiek op \u2019s lands reilen en zeilen is een heikel punt, blijkt uit de gesprekken met diverse expats. Want Emirati zijn allergisch voor slechte pr, luidt de verklaring. De Nederlandse consul-generaal: \u2018Er heersen in de Verenigde Arabische Emiraten andere opvattingen over vrijheid van meningsuiting dan in Nederland.\u2019<\/p>\n

Omdat de dingen in Dubai anders gaan, hebben Ramon en Marieke geen huis gekocht in dit woestijnstaatje maar \u2018in de klei van Medemblik\u2019. Voor later. Marieke: \u2018Ik kan erg naar Nederland verlangen, maar daar is in deze crisistijd geen werk voor ons, en wij hebben nu eenmaal de keuze gemaakt om tot Ramons pensioen in Dubai te blijven.\u2019 Ze vult haar glas bij. \u2018Dat is nog vijftien jaar.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\n
\n

‘Volgens mijn arts is zeventig procent van de vrouwen aan de antidepressiva’<\/p>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

\n

Nutteloos<\/b><\/p>\n

In huize Marbus checkt Margriet op internet of de A380 naar Amsterdam overmorgen nog een lege stoel heeft op het bovendek waar de first en business van deze dubbeldekse airbus zich bevinden. Want first class<\/i> reizen in dit meest luxueuze vliegtuig aller tijden is volgens Margriet voor \u2018ons Dubai-expats d\u00e9 manier van reizen\u2019. Ah! Hebbes. Ze gaat Cilly achterna, een frisse neus halen in Amsterdam. \u2018Hoe was het met Marieke?\u2019 Als ze hoort dat zij ook wel eens heimwee heeft, zegt ze: \u2018Het is natuurlijk ook niet altijd leuk om tijd te hebben om met vriendinnen aan de koffie of de wijn te zitten. Dan voel je je nutteloos. Dat heb ik ook als ik te weinig werk en mijn onderbroeken niet kan vinden omdat het personeel die voor mij heeft gewassen en opgeborgen.\u2019<\/p>\n

Nutteloos. Dat woord had de werkloze Brabantse docente op de barbecue van de buurman van Esther in The Villa ook gebruikt. \u2018Somber\u2019, noemde ze haar gemoedstoestand. \u2018Volgens mijn arts is zeventig procent van de vrouwen in Dubai aan de antidepressiva,\u2019 zei ze. \u2018En volgens mij is de rest aan de drank,\u2019 had ze er na een slok bubbels smalend aan toegevoegd. En ook dat haar naam onvermeld moest blijven. Zij overwoog te kiezen voor een gescheiden gezinssituatie en terug te keren naar Nederland. Een situatie waarvoor de consul-generaal en zijn vrouw ook hebben gekozen omdat \u2018Trudi in Dubai niet mag werken en zij in Zoetermeer op ons eerste kleinkind past en bovendien mijn vader ondersteunt met de zorg voor mijn hulpbehoevende moeder.\u2019<\/p>\n

Margriet kan zich er iets bij voorstellen. \u2018Veel expatvrouwen zijn goed opgeleid, zij willen werken. Ik vlieg geregeld naar Amsterdam om interviews te doen die ik hier uitschrijf. Ik heb dus het geluk dat ik iets omhanden heb, al werk ik minder dan ik zou willen omdat ik afhankelijk ben van de Nederlandse markt. In Dubai zit alleen Life After Football<\/i>, een tijdschrift van Regi Blinker (voormalig Feyenoord-speler, AT), waarvoor ik ooit een interview deed met Fabio Cannavaro. Zei de eigenaar vooraf: \u201cNiet te diep graven. Ik wil alleen weten hoeveel Rolexen hij heeft\u2026\u201d\u2019<\/p>\n

Life After Football<\/i> staat symbool voor Dubai, stelt Margriet. \u2018Het gaat om showen wat je hebt, met alle franje en bling bling erbij.\u2019 Dit zegt ze alleen niet altijd hardop. \u2018Je mag niet ontevreden zijn met je mooie huis en je nanny die je vanaf zes uur \u2019s ochtends alle rotklussen uit handen neemt.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n

\"'Het
‘Het is ook niet altijd leuk om tijd te hebben om met vriendinnen aan de koffie of de wijn te zitten.’ Foto: Celia Peterson<\/figcaption><\/figure>\n
\n

Leuk toch!<\/b><\/p>\n

Terwijl Esther naar Qatar vliegt voor een werkoverleg, plaatst Margriet in de first naar Amsterdam een kiekje van zichzelf op Facebook en volgt Joyce tennisles bij het Hyatt Hotel. \u2018Ga mee,\u2019 had ze gezegd op Bharties feest. \u2018Een tennisles kost maar een tientje en de koffie is gratis. Leuk toch!\u2019<\/p>\n

Ja, bekent ze na de les, nippend aan een latte<\/i> bij het zwembad. Er zijn dames die het lastig hebben in Dubai, of lastig hebben gehad. Net als Coby en Margriet heeft Joyce zelf het eerste jaar veel gehuild. \u2018Ik kende nog niemand en wist niet hoe ik de dag moest doorkomen.\u2019 Daarna heeft de moeder van twee bijna volwassen zoons besloten om er het beste van te maken. \u2018Ik leer hier tennissen, golfen en snowboarden \u2013 dat kost allemaal geen drol. De nagelstudio\u2019s zijn spotgoedkoop, je kunt hier geweldig shoppen en als ik ziek ben, kan ik zelfs in het weekend gratis in het ziekenhuis terecht.\u2019 Stellig: \u2018Ik krijg op een dienblad luxe gepresenteerd. Dan ga ik toch niet lopen zeiken? Als ik sommige vrouwen hoor afgeven op dit land, denk ik: hallo! In Nederland is het crisis hoor! Daar is geen baan te vinden. En daarbij: het is toch lachen om te kunnen zeggen dat je hebt leren snowboarden in Dubai!\u2019<\/p>\n

Toch. Eerlijk is eerlijk, ook Joyce vliegt voor \u2018any good excuse<\/i>\u2019 naar Nederland, zo bekent ze later bij een bruin bammetje met kaas in haar ommuurde woning. In de A380. First class, zoals het expatvrouwen betaamt. Liefst op stoel 1A. Met een knipoog: \u2018Dan zitten alle andere passagiers achter je.\u2019<\/p>\n<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op bezoek bij de Hollandse expats in het emiratenstaatje Dubai. \u2018We schieten champagnekurken bij elkaar over de muur.\u2019<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":254565,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-43751","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"acf":[],"author_name":"Astrid Theunissen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/43751","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=43751"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/43751\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Astrid Theunissen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media\/254565"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=43751"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=43751"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}