Feuilleton<\/p>\n
Betty staat net een plan te verzinnen om de rotzooi in haar huis eens aan te pakken (Elke dag een la opruimen? In \u00e9\u00e9n keer alles weggooien?) als de telefoon gaat.<\/p>\n
\u2018Mam! Hoi.\u2019<\/p>\n
\u2018Dag kind. Wat doe je?\u2019<\/p>\n
\u2018Ik ben aan het opruimen. En ik ga zo\u2026\u2019<\/p>\n
\u2018Ik dacht: ik bel weer eens. Ik heb net een wandelingetje gemaakt en soep, en Tiny en ik hebben van de week\u2026\u2019<\/p>\n
Betty luistert met een half oor, terwijl ze een wiebelende stapel papier van de ene kant van haar bureau naar de andere kant verplaatst. Zo gaat het nou altijd: haar moeder steekt van wal zodra ze haar aan de lijn heeft en houdt voorlopig niet meer op. Het is zo\u2019n bende, misschien moet ik een professional inschakelen. Werkster nemen? Organizer inhuren?<\/p>\n
\u2018\u2026en toen stond Fred voor de deur met valentijnscadeautjes.\u2019<\/p>\n
\u2018Huh?\u2019 Betty zet de stapel weg. \u2018Sinds wanneer doe jij aan Valentijn?\u2019<\/p>\n
Haar moeder giechelt. \u2018Nooit. Tot nu.\u2019<\/p>\n
\u2018Kwam-ie rozen brengen?\u2019 Betty doet niet aan Valentijnsdag, ze gelooft er niet in, het is een raar ge\u00efmporteerd Amerikaans commercieel ding dat voor liefde moet doorgaan, goed voor de verkoop van hartvormige onzin.<\/p>\n
\u2018Nee, geen rozen.\u2019 Betty hoort haar moeder aarzelen. \u2018Hij kwam met drie pakjes, mooi ingepakt. Een kilo suiker. Een kilo koffie. En het vest dat zijn vrouw in haar laatste jaar droeg als ze het koud had.\u2019<\/p>\n
O\u2026k\u00e9. Praktisch. Ontroerend. Valentijn volgens de oorlogsgeneratie.<\/p>\n
\u2018Vreselijk vest trouwens, van acryl. Maar hij bedoelde het goed.\u2019<\/p>\n
\u2018Mam, ik vind het prachtig. Rozen? Wie wil er nou rozen?\u2019<\/p>\n
\u2018En jij? Geen kaartje van een bewonderaar?\u2019<\/p>\n
Zeg! \u2018Nee, daar doen we hier niet aan. Zeg, ik ga je ophangen. Ik heb een afspraak. Met een paar vriendinnen.\u2019 De stapel valt om.<\/p>\n
Een werkster helpt niet. Al-Qaida inschakelen?<\/p>\n
Floors huis geurt naar verse verf en stucwerk. Het lijkt wel alsof er elke keer dat Betty er komt weer iets is doorgebroken en opnieuw gebouwd. Op tafel staat een reusachtige bos rode rozen. \u2018Valentijnsdag,\u2019 zegt Floor achteloos. \u2018Van Lech.\u2019 Betty moet altijd aan prins Friso denken, maar Floor heeft het natuurlijk over haar klus-Pool. Die jongen is al een jaar in dat huis aan het verbouwen, er staat geen oorspronkelijke steen meer op de andere. En Floor laat hij dus ook niet onberoerd.<\/p>\n
\u2018Hebben jullie wat samen?\u2019 vraagt Anna. Ze strijkt met haar vinger over een fluwelig rozenblaadje.<\/p>\n
\u2018Ach, hebben, hebben\u2026\u2019 Floor maakt een gebaar alsof ze sigarettenrook wegwuift. Ze kijkt stralend naar de keukenmuur. \u2018Vinden jullie trouwens niet dat hij fant\u00e1stisch kan stuken?\u2019<\/p>\n
\u2018Frank gaf me bonbons van de Hema,\u2019 zegt Anna, \u2018de dag na Va\u00adlen\u00adtijnsdag.\u2019 Ze vist een roos uit de vaas. \u2018Maar hij bedoelde het goed.\u2019<\/p>\n
Valentijn gaat niet over liefde. Het gaat over goede bedoelingen.<\/p>\n
Anna haalt de roos uit de vaas en steekt haar neus erin. \u2018Hij heeft wel een paar van die aanstellerige kaarten van zijn leerlingen gekregen.\u2019 Ze begint een voor een de blaadjes uit de roos te trekken.<\/p>\n
Floor lacht luchtig. \u2018Dat krijg je met zo\u2019n knappe wiskundeleraar.\u2019<\/p>\n
Betty haalt zich Frank voor ogen. Meer het type keurige boekhouder. \u2018Ach, joh, je hebt in elk geval meer gekregen dan ik,\u2019 zegt ze monter. Onderwerp veranderen, nu. \u2018Ik heb trouwens een nieuwe baan.\u2019<\/p>\n
\u2018Een nieuwe baan?\u2019 Anna vergeet de roos.<\/p>\n
\u2018Ik word nanny. Parttime. Van de kinderen van Jonas en Roos.\u2019 Betty bestudeert het effect. Floors mond valt open. Anna fronst. Een klein Gronings aardbevinkje, twee op de schaal van Richter. \u2018Ik blijf m\u2019n kookrubriek schrijven, maar verder was ik eens toe aan iets anders.\u2019 \u2018Zeg heb jij niet ooit iets met die Jonas\u2026,\u2019 zegt Anna.<\/p>\n
Betty maakt een wegwuivend gebaar. \u2018Ach, hebben, hebben\u2026 Lang geleden, \u00e9\u00e9n nacht. Been there, done that, didn\u2019t buy the T-shirt.\u2019<\/p>\n
\u2018Maar het verdient natuurlijk helemaal niks,\u2019 zegt Floor geschokt. \u2018En jij en kinderen\u2026\u2019 ze maakt haar zin niet af.<\/p>\n
Betty zucht. \u2018Ik verdien best wel. En ik vind de kinderen leuk.\u2019<\/p>\n
\u2018Tuurlijk,\u2019 zegt Anna met een waarschuwende blik naar Floor. \u2018We willen allemaal wel eens iets anders. Kijk naar de koningin.\u2019<\/p>\n
\u2018En naar de paus,\u2019 zegt Floor. \u2018Daar drinken we op. Op iets anders.\u2019<\/p>\n
Wanneer ze thuiskomt, loert een verloren gevoel om de hoek van de deur, een vreemd verlangen naar een stomme kaart, een roos, desnoods een kilo suiker. Onzin natuurlijk. Ik heb die commerci\u00eble rommel niet nodig. In de ergernis over zichzelf stapt ze bijna achteloos over de envelop op haar mat. \u2018Een verlate Valentijn\u2019 staat erop, in een bekend handschrift. Jonas? Wat is dat nou voor stoms, een valentijnskaart in het weekend na Valentijn. Heb ik weer. Er zit een A4\u2019tje in. \u2018Storm en Vlinder\u2019 staat er op de achterkant. Op de voorkant staat een koppoter verdwaasd in een kluit stakerig gras. Boven haar zweeft een groot hart, ze reikt ernaar met open armen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wat is dat nou voor stoms, een \u00advalentijnskaart in het weekend na Valentijn. Heb ik weer<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-42695","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Juliette Berkhout","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/42695","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=42695"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/42695\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Juliette Berkhout","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=42695"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=42695"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}