
 {"id":423749,"date":"2019-03-31T04:00:47","date_gmt":"2019-03-31T03:00:47","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=423749"},"modified":"2020-01-10T10:46:23","modified_gmt":"2020-01-10T09:46:23","slug":"realist-rosenmoller-spanningen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/realist-rosenmoller-spanningen\/","title":{"rendered":"Realist Rosenm\u00f6ller en idealist Klaver: gaat dat tot spanningen leiden?"},"content":{"rendered":"<p class=\"tekst\">Het (enige) voordeel van ziek zijn is dat je eindelijk toekomt aan al die politieke memoires en (auto)biografie\u00ebn die je altijd al eens hebt willen lezen. Vergeleken met Groot-Brittanni\u00eb en de Verenigde Staten is de politieke (auto)biografie in Nederland een onderontwikkeld genre. Weinig ministers en Kamerleden durven het aan hun gedachten en herinneringen aan het papier toe te vertrouwen. Koploper zijn al decennialang de tachtigers Frits Bolkestein en Ed van Thijn.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Sinds verkiezingen steeds meer om de persoon van de lijsttrekker draaien, is een nieuw genre ontstaan dat het midden houdt tussen memoires en een politiek pamflet: Alexander Pechtold wil investeren in het onderwijs, Sybrand Buma is gehecht aan normen en waarden, Gert-Jan Segers wil de kloof in de samenleving dichten. Nobele voornemens, maar wel erg dicht op de actualiteit van dat moment. Een diepgaandere vorm van zelfreflectie is kennelijk alleen weggelegd voor <span class=\"Cursief\">voormalige <\/span>politici.<\/p>\n<a data-ga-category=\"embedded-article\" data-ga-action=\"clicked\" data-ga-label=\"\" href=\"https:\/\/www.vn.nl\/paul-rosenmoller-liever-invloed-dan-macht\/\" class=\"article-embed article-embed--left article-embed--new\"><span class=\"article-embed__image\" style=\"background-image:url(https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/fly-images\/411465\/ANP-958195-520x520-cc.jpg);\"><\/span><span class=\"article-embed__content\"><span class=\"article-embed__read-more\">Lees ook<\/span><span class=\"article-embed__title\">Uit 1995: Paul Rosenm\u00f6ller wil liever invloed dan macht<\/span><span class=\"article-embed__date\">12 augustus 1995<\/span><\/span><\/a>\n<h5>Politieke kleuterklas<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Wat me opviel, was dat veel van die boeken uit de hoek van GroenLinks komen. Naast het openhartige <span class=\"Cursief\">Pluche <\/span>van Femke Halsema herlas ik <span class=\"Cursief\">Een mooie hondenbaan<\/span> dat Paul Rosenm\u00f6ller, de wonderboy van de partij rond de eeuwwisseling, schreef over zijn tijd als parlementari\u00ebr. Rosenm\u00f6ller, met een radicaal verleden als lid van de mao\u00efstische Groep Marxisten-Leninisten, havenarbeider, vakbondsonderhandelaar en stakingsleider, werd in 1989 gevraagd over te stappen naar de parlementsfractie van het piepjonge GroenLinks.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Als politiek leider van 1994 tot 2002 hoorde hij eerder bij de realo\u2019s dan bij de fundamentalisten. Samen met zijn spindoctor Tom van der Lee (nu zelf Kamerlid) verkende hij de kansen om van een politieke kleuterklas een geloofwaardige regeringspartner te maken: een idee\u00ebnpartij op zoek naar macht. Rosenm\u00f6ller voerde gesprekken met Jan Pronk over een paars-groen kabinet en met Ad Melkert en Jaap de Hoop Scheffer over een centrumlinkse coalitie. Plannen waarvan niets terecht kwam door de stormachtige opkomst van Pim Fortuyn. Een paar maanden later droeg hij het stokje aan Halsema over.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Realist bleef hij. Toen D66 in 2003 CDA en VVD aan een Kamermeerderheid hielp, schreeuwden SP en PvdA moord en brand over dat \u2018verraad\u2019. Rosenm\u00f6ller toonde begrip: \u2018Dat de Democraten aanvankelijk niet wilden deelnemen aan deze coalitie, is begrijpelijk. Ik vind het moedig en dapper dat D66 uiteindelijk deze stap toch heeft durven zetten.\u2019<\/p>\n<h5>Pikante taferelen<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Nu komt Paul Rosenm\u00f6ller terug naar het Binnenhof \u2013 na omzwervingen door televisieland en de wereld van het voortgezet onderwijs. Klaver heeft hem gevraagd als fractieleider in de senaat. De nieuwe Rosenm\u00f6ller noemt zich hard op de inhoud maar zacht op de persoon en gaf daar meteen blijk van door in een interview met <a href=\"https:\/\/www.volkskrant.nl\/nieuws-achtergrond\/paul-rosenmoller-keert-voor-groenlinks-terug-in-de-politiek-het-virus-raak-je-nooit-helemaal-kwijt~bcab84dd\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><span class=\"Cursief\">de Volkskrant<\/span><\/a> de liberale premier Rutte met complimenten te overladen: \u2018Ik bewonder zijn werklust en uithoudingsvermogen en hij is buitengewoon benaderbaar. Als ik Rutte sms, antwoordt hij sneller dan mijn kinderen.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Politieke meningsverschillen hoeven niet te betekenen dat je elkaar bij de enkels afzaagt, voegde hij daar in <span class=\"Cursief\">Met het oog op morgen<\/span> aan toe. Dat kan nog pikante taferelen opleveren. Klaver maakt er geen geheim van dat het bij de Kamerverkiezingen tussen Rutte en hem zal gaan. GroenLinks zal het \u2018kabinet van het grote bedrijfsleven\u2019 onder geen voorwaarde gedogen. \u2018We zijn bereid samen te werken met het kabinet,\u2019 zei Rosenm\u00f6ller daarentegen in <span class=\"Cursief\">de Volkskrant<\/span>. Een uitgestoken hand accepteerde je, al moest die hand wel goed gevuld zijn. Benieuwd of die toverformule (niet gedogen, wel samenwerken) nog tot spanningen gaat leiden nu Klaver en Rosenm\u00f6ller allebei een mooie hondenbaan hebben.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het (enige) voordeel van ziek zijn is dat je eindelijk toekomt aan al die politieke memoires en (auto)biografie\u00ebn die je altijd al eens hebt willen lezen. Vergeleken met Groot-Brittanni\u00eb en de Verenigde Staten is de politieke (auto)biografie in Nederland een onderontwikkeld genre. Weinig ministers en Kamerleden durven het aan hun gedachten en herinneringen aan het [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-423749","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-macht","article_type-column"],"acf":[],"author_name":"Max van Weezel","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/423749","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=423749"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/423749\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Max van Weezel","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=423749"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=423749"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}