{"id":422887,"date":"2019-04-06T03:34:55","date_gmt":"2019-04-06T01:34:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=422887"},"modified":"2020-01-14T11:23:42","modified_gmt":"2020-01-14T10:23:42","slug":"jonge-historici","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/jonge-historici\/","title":{"rendered":"Deze jonge historici vinden de academische wereld maar niks"},"content":{"rendered":"<div class=\"info-box\"><iframe src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/585782214%3Fsecret_token%3Ds-HLduG&amp;color=%23ff5500&amp;auto_play=false&amp;hide_related=false&amp;show_comments=true&amp;show_user=true&amp;show_reposts=false&amp;show_teaser=true\" width=\"100%\" height=\"166\" frameborder=\"no\" scrolling=\"no\"><\/iframe><br \/>\n<em>Liever luisteren dan lezen? Samuel Peperkamp heeft dit stuk voor je ingesproken.<\/em><\/div>\n<p class=\"tekst\">Charlotte Kleyn, Geerten Waling en Willemijn van Dijk zijn in hun werkwijze allemaal uniek: de standaardcarri\u00e8re in de geschiedenis \u2013 van student-assistent tot PhD-kandidaat tot universitair docent tot hoogleraar, daar hebben ze alledrie weinig zin in. In plaats daarvan kiezen ze hun eigen, uiteenlopende pad, dat vaak behoorlijk ver afbuigt van de geschiedenisfaculteit. Ze schrijven boeken, maar ook artikelen en columns, spreken op evenementen en geven rondleidingen: ze zoeken liever het grote publiek op dan dat ze zich laten opsluiten door de academische wereld.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Want dat hebben deze drie jonge historici in elk geval w\u00e9l met elkaar gemeen: de academische wereld vinden ze maar niks.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Charlotte Kleyn (25) moest haar weg in de geschiedenis eigenlijk helemaal zelf vinden. Ze koos voor de studie omdat ze de boeken van Thea Beckman leuk had gevonden, en geschiedenis was haar lievelingsvak op school. Ze stortte zich op de studieboeken en het studentenleven en begon een tweede studie Frans. Haar liefde voor koken, eten en schrijven daarover \u2013 meegekregen van vader Onno Kleyn, culinair journalist en auteur van tientallen boeken \u2013 botvierde ze op haar eigen blog <em>De Kokende Student<\/em>.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Tijdens een Erasmus-uitwisseling in Parijs \u2013 waar de colleges zo saai waren dat Kleyn ondertussen alleen nog maar kon denken aan wat ze erna zou gaan eten of koken \u2013 vroeg ze zich af of ze niet toch iets met haar fascinatie voor voedsel kon doen. Dat leidde tot een master History of Food, afgerond aan de universiteiten van Tours en Brussel. Kleyns focus: de Franse keuken in Nederland, of wat ze zelf noemt \u2018De Allerhandisering van de Provence\u2019.<\/p>\n<h5>Vierhonderd jaar koken<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Inmiddels is het wel die geschiedenisachtergrond die haar onderscheidt van \u2018alle andere meisjes met een blog over eten\u2019, denkt ze. \u2018Het feit dat ik niet alleen veel weet over voeding en koken, maar ook over de geschiedenis van ons eten, zorgde ervoor dat ik snel na mijn studie aan de slag kon bij kranten en tijdschriften.\u2019 Kleyn heeft een wekelijkse column in <span class=\"Cursief\">Het Parool<\/span> en een in <span class=\"Cursief\">Archeologie Magazine<\/span>.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Ze schrijft over de herkomst en geschiedenis van ons voedsel \u2013 van het dagelijkse dieet van Michelangelo tot de \u2018trend\u2019 van celebrity chefs, die in de veertiende eeuw in Frankrijk ook al aan de gang was. Daarnaast geeft ze culinair-historische stadstours in Amsterdam, waarbij ze bijvoorbeeld vertelt wat de heren op de Nachtwacht zoal aten en waar de Joden in de negentiende eeuw hun koosjere eten vandaan moesten halen. Vorig jaar bracht ze samen met haar vader het boek <span class=\"Cursief\">Luilekkerland<\/span> uit, over vierhonderd jaar koken in Nederland.<\/p>\n<blockquote><p>Wie witbrood at, liet zien: ik eet niet om te overleven, maar omdat ik het lekker vind.<\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\">\u2018Eten is altijd al onlosmakelijk verbonden geweest met onze identiteit,\u2019 zegt Kleyn. Op dit moment verbaast ze zich over de populariteit van roggebrood, dat door de bewuste veganistische millennial \u2013 ook wel de \u2018havermelk-elite\u2019 \u2013 doorgaans verkozen wordt boven brood met minder granen en vezels.<\/p>\n<p class=\"tekst\">\u2018Honderd jaar geleden was witbrood het chique brood,\u2019 zegt Kleyn. \u2018Juist omdat het minder voedzaam was.\u2019 Wie witbrood at, liet zien: ik eet niet om te overleven, maar omdat ik het lekker vind. \u2018Bovendien was het soort graan dat je voor wit brood nodig had niet in Nederland te krijgen \u2013 het moest worden ge\u00efmporteerd en was daarom exclusief. Rogge was ordinair: dat kon groeien op de Hollandse akkers.\u2019<\/p>\n\n<div class=\"newsletter-teaser bg-gray\">\n    <div class=\"teaser__content__container\">\n                    <div class=\"teaser__header\">Blijf vrij van geest. Lees onze nieuwsbrief.<\/div>\n        \n                    <div class=\"teaser__text\">Ontvang de beste verhalen van Vrij Nederland twee keer per week in je mail. In elke nieuwsbrief ontvang je \u00e9\u00e9n artikel helemaal gratis.<\/div>\n            <\/div>\n\n    <div class=\"teaser__btn__container\">\n                    <div class=\"teaser__btn\">\n                <a class=\"btn btn--rounded btn--white-bg\" \n                    href=\"\/service\/nieuwsbrieven\"\n                    data-ga-category=\"banner-newsletter-button\" \n                    data-ga-label=\"Blijf vrij van geest. Lees onze nieuwsbrief.\" \n                    data-ga-action=\"clicked\">Ja, dit wil ik ><\/a>\n            <\/div>\n            <\/div>\n<\/div>\n<h5>Dit is niets nieuws<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Kleyn kan zich wel vinden in de focus op verse producten van dit moment, maar de hype eromheen \u2018slaat door\u2019, vindt ze. \u2018Er wordt nu veel ingespeeld op een idee van \u201cpuur\u201d, wat eigenlijk een loze term is, die nergens op slaat.\u2019 Kleyn verbaast zich net zo over het woord \u2018natuurlijk\u2019 op allerlei fabrieksverpakkingen, over de \u2018vitamania\u2019 waardoor bij elk product \u2018toegevoegde vitaminen\u2019 worden beloofd. Maar ze weet ook: dit is niets nieuws.<\/p>\n<p class=\"tekst\">\u2018Al in de Middeleeuwen bestonden er allerlei theorie\u00ebn over eten. \u201cSanguinische\u201d mensen bijvoorbeeld waren van nature heet en droog, en konden het beste wegblijven van hete droge zaken als wijn en honing.\u2019 En nadat eind negentiende eeuw het kant-en-klaar-eten was opgekomen, zag je daarop in de jaren zestig van de vorige eeuw weer een tegenreactie, met de macrobiotische beweging.<\/p>\n<p class=\"tekst\">De focus op \u2018puur\u2019 en \u2018ambachtelijk\u2019 is dan weer een voortvloeisel van de Romantiek, zegt Kleyn. \u2018En de hang naar steeds gezonder en ingewikkelder heeft te maken met welvaart. Je ziet: hoe beter het gaat met de economie, hoe vaker mensen zichzelf restricties willen opleggen.\u2019 Een rijk persoon kan het zich permitteren te kiezen voor een veganistische levensstijl. In die zin is onze zucht naar roggebrood dus niet zo anders dan de verheerlijking van witbrood, honderd jaar geleden.<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Het zelf naar je hand zetten van je kennis- en vakgebied, zonder vaste baan, is sowieso meer van deze tijd.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\">Kleyn \u2018doet graag mee aan symposia\u2019, maar heeft nooit een carri\u00e8re in de academische wereld geambieerd. \u2018Dan zou het of een PhD worden, of een baan als geschiedenisleraar\u2019 \u2013 en in beide had Kleyn niet veel zin. \u2018Mijn manier van werken, het zelf naar je hand zetten van je kennis- en vakgebied, zonder vaste baan, is denk ik sowieso meer van deze tijd.\u2019 Kleyn werkt aan haar eerste eigen boek over de geschiedenis van eten, dat in 2020 verschijnt bij Nijgh Cuisine.<\/p>\n<h5>Niet op een Thierry Baudetiaanse manier<\/h5>\n<p class=\"tekst\">De geschiedenisstudie van Geerten Waling (32) begon met vooral saaie colleges. Hij was niet zo erg gemotiveerd om hard te werken, haalde middelmatige cijfers. Wat hij wel leuk vond: borrelen, feesten, discussi\u00ebren met gelijkgestemden. Zo leuk zelfs, dat hij na zijn bachelor een tweejarige onderzoeksmaster ging doen, puur om nog een jaartje langer te kunnen studeren. Daarna diende zich een promotieplaats aan \u2013 nog een paar jaar studeren, en dan ook nog betaald. Inmiddels is Waling onderzoeker aan de Universiteit Leiden \u2013 in zekere zin dus nog steeds student \u2013 en schrijft hij boeken en columns in <span class=\"Cursief\">Elsevier Weekblad<\/span>.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Walings focus heeft altijd bij de negentiende eeuw gelegen. Zoveel medestudenten richtten zich op de twintigste eeuw \u2013 met de Eerste en Tweede Wereldoorlog, grote veranderingen in de globale politiek \u2013 maar Waling wilde liever onderzoeken hoe die natiestaten nou eigenlijk tot stand waren gekomen, en waar de grondslag lag van onze huidige kunst en cultuur. Ja, hij houdt van de negentiende eeuw, \u2018maar niet op een Thierry Baudetiaanse manier, hoor.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Hij zou niet terug willen naar die periode, bedoelt hij, \u2018want we leven in de beste tijd ooit.\u2019 Maar het liberale gedachtengoed dat in die tijd hoogtij vierde \u2013 het anti-ideologisch nadenken over de consequenties van nieuwverworven vrijheden \u2013 dat fascineert hem eindeloos. En ja, zelf is hij ook wel liberaal te noemen, denkt Waling. \u2018Ik ben anti-ideologisch en vind dat we altijd elkaars vrijheden moeten respecteren.\u2019<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Als een partij zichzelf liberaal noemt, moeten ze wel iets begrijpen van die ideologie, lijkt me.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\">In de huidige \u2018liberale\u2019 politieke partijen \u2013 VVD, D66 \u2013 zie je maar weinig van dat gedachtengoed terug, vindt Waling. \u2018De VVD heeft geen idee wat liberalisme is. Daar zijn ze kampioen in het inzetten van de overheid. Pas als het geld op is, gaan ze mensen aanspreken op hun \u201cindividualisme\u201d.\u2019 D66 is dan meer een \u2018jaren zestigpartij\u2019 dan een liberale, vindt Waling. \u2018Ik zie daar ook niet die bedachtzame houding die ik van liberalen verwacht.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Moeten partijen van deze tijd zich eigenlijk nog iets aantrekken van de geschiedenis van hun gedachtengoed? \u2018Als een partij zichzelf liberaal noemt, moeten ze wel iets begrijpen van die ideologie, lijkt me.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Waling wil in zijn werk graag \u2018een brug slaan tussen heden en verleden\u2019, maar past ervoor op niet te waarschuwen voor \u2018herhaling van de geschiedenis\u2019, zoals hij collega\u2019s vaak ziet doen. \u2018Als het gaat om Wilders, Baudet of Trump, wordt de laatste tijd vaak gerefereerd aan fascisme. Met zo\u2019n stelling van: waar kennen we dit van?\u2019 Maar als historicus dat soort verbanden leggen, is verkeerd, zegt Waling. \u2018Dan bedrijf je politiek.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">En de geschiedenis moet ver blijven van elke vorm van politiek, vindt hij. Bovendien werkt dit soort vergelijkingen het <span class=\"Cursief\">de-platforming <\/span>in de hand waar Waling zo tegen is: het wegzetten van bepaalde stromingen als \u2018fout\u2019, waardoor er niet meer serieus naar geluisterd wordt. \u2018Dat soort uitspraken versterken alleen maar de opmars van de identiteitspolitiek en gaan het zelfstandig denken tegen.\u2019<\/p>\n<h5>Heus niet <span class=\"Cursief\">tegen <\/span>onderzoek naar minderheden<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Maar de identiteitspolitiek sluipt ondertussen toch de geschiedenisfaculteit binnen, zegt Waling. \u2018Laatst was het jaarcongres van het Koninklijk Nederlands Historisch Genootschap. Het thema: uitsluiting en taboe in de geschiedenis. In augustus zijn de Historicidagen. Thema: inclusieve geschiedenis.\u2019 Het gaat de laatste tijd allemaal over \u2018het herzien van de geschiedenis\u2019 en het \u2018uitlichten van onderdrukte minderheden\u2019.<\/p>\n<a data-ga-category=\"embedded-article\" data-ga-action=\"clicked\" data-ga-label=\"\" href=\"https:\/\/www.vn.nl\/maarten-van-rossem\/\" class=\"article-embed article-embed--left article-embed--new\"><span class=\"article-embed__image\" style=\"background-image:url(https:\/\/www.vn.nl\/wp-content\/uploads\/fly-images\/425093\/fumbnailMaarten-van-Rossem_20190131_High-Res_\u00a9-Bastiaan-Woudt_www.bastiaanwoudt.com_0004-1-520x520-cc.jpg);\"><\/span><span class=\"article-embed__content\"><span class=\"article-embed__read-more\">Lees ook<\/span><span class=\"article-embed__title\">Maarten van Rossem: 'De meeste historici zijn volstrekte malloten'<\/span><span class=\"article-embed__date\">23 maart 2019<\/span><\/span><\/a>\n<p class=\"tekst\">Kijk, Waling is heus niet <span class=\"Cursief\">tegen <\/span>onderzoek naar minderheden. Maar het frame waar zijn vakgebied nu in zit \u2013 dat alle minderheden constant maar op een voetstuk geplaatst moeten worden \u2013 daar wil Waling niet aan meedoen. Als hij vertelt over zijn eigen onderzoeksonderwerp: de geschiedenis van de Nederlandse overheid, krijgt hij vaak kritische reacties. \u2018Zo van: \u201cBen jij dan nog niet gedekolonialiseerd?\u201d\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Ja, in die zin is Waling een atypische historicus, zegt hij. In de column die hij tot voor kort had op de site van <span class=\"Cursief\">de Volkskrant<\/span> sprak hij zich meermaals uit tegen het \u2018linkse\u2019 beleid dat wat hem betreft op universiteiten heerst: het \u2013 volgens hem \u2013 vaker toekennen van subsidies op basis van afkomst, huidskleur of sekse van de aanvrager, of op basis van een \u2018linkse\u2019 insteek van het onderzoek, met de focus op onderdrukte minderheden.<\/p>\n<blockquote><p>\u2018Ik vind: iedereen moet alles kunnen zeggen, en op universiteiten is dat nu gewoon niet zo.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\">Maar die uitingen \u2013 zijn kritiek op dat vermeende linkse beleid \u2013 vindt Waling dan weer niet politiek. \u2018Ik vind: iedereen moet alles kunnen zeggen, en op universiteiten is dat nu gewoon niet zo. Daar lopen op dit moment echt vooral linkse mensen rond, of <span class=\"Cursief\">closet <\/span>VVD\u2019ers.\u2019 Kritiek op dat \u2018hypocriete systeem\u2019 hoor je nauwelijks, zegt hij, omdat iedereen bang is om geen subsidies meer te krijgen voor onderzoek, of om aanstellingen te verliezen.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Op dit moment werkt Waling aan zijn zevende boek, over de invloed van Nederlanders op de Founding Fathers, de grondleggers van de Verenigde Staten. \u2018Als dat uit is, zal er wel weer allerlei kritiek op komen,\u2019 zegt hij. \u2018Ik plaats Nederland op een voetstuk, zeggen mensen dan. En ja, met vrouwen kan dat wel, maar met Nederland dan weer niet.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Wat politieke inmenging betreft, houdt hij het voorlopig nog even bij zijn column in <em>Elsevier Weekblad<\/em> en zijn levendige Twitteraccount. Zal hij op een gegeven moment, als echte liberaal, de stap maken naar de landelijke politiek? \u2018Misschien ooit, als het volk me nodig heeft.\u2019<\/p>\n<h5>Kansloze studie, geen dag werkloos<\/h5>\n<p class=\"tekst\">Toen Willemijn van Dijk (34) voor het eerst in Rome was \u2013 op schoolreis met 5vwo \u2013 ontstond haar idee oudheidkunde te gaan studeren. \u2018Niet de studie met de beste arbeidsperspectieven, natuurlijk,\u2019 zegt ze, \u2018maar ik vond Rome fantastisch, en met deze studie kon ik daar een tijdje studeren.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Algauw bleek dat een carri\u00e8re in de academische wereld niets voor Van Dijk was. \u2018Die wereld is zo competitief. Om daar te overleven, heb je een ontzettend grote mond nodig, en een olifantshuid.\u2019 Die had ze niet, zegt Van Dijk. Bovendien: \u2018Ik vond vooral het schrijven heel leuk, en in de academische wereld is zo weinig ruimte voor creativiteit.\u2019 Na haar studie werd het daarom een baan als redacteur bij het blad <span class=\"Cursief\">Smaak van Itali\u00eb<\/span>, waar ze al snel adjunct-hoofdredacteur werd. Ja, zegt ze, ondanks die \u2018kansloze studie\u2019 is Van Dijk eigenlijk geen dag werkloos geweest.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Toch miste ze het schrijven over geschiedenis. Daarom begon ze een blog, \u2018Orpheus kijkt om\u2019, waarop ze onder meer verhalen schreef over de herkomst van straatnamen in Rome. Die blog leidde tot een boek, <span class=\"Cursief\">Via Roma. De geschiedenis van Rome in vijftig straten<\/span>. Daarna volgde een tweede boek, <span class=\"Cursief\">De opvolger<\/span>, over keizer Tiberius. Weer een historisch onderwerp. \u2018Ik kwam op het idee doordat 2014 was omgedoopt tot \u201cAugustusjaar\u201d,\u2019 vertelt Van Dijk \u2013 het was toen tweeduizend jaar geleden dat keizer Augustus overleed.<\/p>\n<p class=\"tekst\">\u2018Iedereen heeft het altijd maar over Augustus, de eerste keizer van het Romeinse Rijk.\u2019 Maar, vroeg Van Dijk zich af, hoe zit het eigenlijk met de <span class=\"Cursief\">tweede <\/span>keizer: Tiberius? Hoe is die opvolging tot stand gekomen? Het antwoord op die vraag leidde Van Dijk naar een lang en spannend verhaal \u2018waarin iedereen doodgaat\u2019 en Tiberius uiteindelijk \u2018tegen wil en dank\u2019 wordt gekroond.<\/p>\n<blockquote><p>\u2018De oudheid is een van de meest misbruikte periodes als het gaat om appels-met-peren-vergelijkingen.\u2019<\/p><\/blockquote>\n<p class=\"tekst\">Kijk, zo\u2019n boek had ik nooit binnen de academische wereld kunnen schrijven, zegt ze. \u2018Daar kan je alleen maar extreem goed onderzochte, maar taaie artikelen schrijven, en als je daar dan na een jaar mee klaar bent, zijn er altijd alweer drie anderen aan de haal met je onderwerp.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Het is jammer, vindt Van Dijk, dat academische historici doorgaans zo in zichzelf zijn gekeerd: ze zouden zich wel wat vaker in het publieke debat mogen mengen, zeker als de ontwikkelingen van vandaag de dag weer eens met vroeger worden vergeleken. \u2018De oudheid is een van de meest misbruikte periodes als het gaat om dat soort appels-met-peren-vergelijkingen.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Ze noemt de zwakke grenzen van het Romeinse Rijk, die door premier Rutte werden aangehaald om de vermeende gevaren van de vluchtelingenstroom te onderstrepen. En de veel gemaakte vergelijking tussen Trump en keizer Nero, die \u2018viool speelde terwijl Rome brandde\u2019. \u2018Allemaal loze kreten. Dat soort parallellen hebben altijd veel meer context nodig.\u2019 Zelf mengt ze zich niet in het debat, zegt ze, omdat ze naar eigen zeggen niet namens de academische wereld kan spreken.<\/p>\n<h5>Natuurlijk moet de historische roman wel <span class=\"Cursief\">kloppen<\/span><\/h5>\n<p class=\"tekst\">Inmiddels heeft Van Dijk n\u00f3g een stap weg van die academische wereld gezet: ze is begonnen met het schrijven van fictie. In april verschijnt haar eerste historische roman: <span class=\"Cursief\">Het wit en het purper, <\/span>over de slaaf Pallas die zich opwerkt tot adviseur van keizer Claudius. \u2018Achteraf gezien rekte ik de grens tussen fictie en non-fictie in mijn vorige boeken al op,\u2019 zegt Van Dijk, \u2018maar inmiddels vermoed ik dat historische fictie net zo waarachtig kan zijn als non-fictie.\u2019 Bij historische fictie probeer je namelijk niet verder te kijken dan de hoofdpersoon, legt Van Dijk uit. \u2018Je doet alsof je niet meer weet dan de mensen over wie je schrijft. Dat maakt het realistischer.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">De Romeinen uit de tijd die Van Dijk beschrijft, wisten natuurlijk niet dat ze na Claudius Nero als keizer zouden krijgen, en daarna Galba, Otho en Vitellius. Van Dijk: \u2018Juist dat niet-weten haalt de geschiedenis veel dichterbij.\u2019<\/p>\n<p class=\"tekst\">Wat betreft academische verantwoording: natuurlijk moet haar historische roman wel <span class=\"Cursief\">kloppen<\/span>. Van Dijk deed zo veel mogelijk research naar haar hoofdpersoon Pallas, en naar de tijd waarin hij leefde. De plot is eigenlijk nog het makkelijkst te schrijven, zegt ze, veel moeilijker zijn de gewone dingen. \u2018Wat ze aten. Hoe de huizen eruitzagen vanbinnen.\u2019 Romeinen hadden bijvoorbeeld heel weinig meubilair, dus Van Dijks personages kunnen niet steeds gaan zitten.<\/p>\n<p class=\"tekst\">Maar, verzekert ze, mocht ze na publicatie voor de \u2018academische inquisitie\u2019 verschijnen, dan kan ze haar keuzes verantwoorden. Niettemin zal de academische wereld er vast en zeker kritiek op hebben, zegt ze: \u2018Zeker van die hoogleraren die al heel lang in het veld rondlopen.\u2019 Jongere mensen in de geschiedeniswereld staan al wat meer open voor fictie, heeft ze het idee. Het bewijs: de laatste tijd wordt ze geregeld uitgenodigd door universitair docenten om op haar oude faculteit les te komen geven. Sterker nog: onlangs is Van Dijk toegetreden tot de adviesraad van de Vrije Universiteit. \u2018Daar moest ik natuurlijk wel even om gniffelen.\u2019<\/p>\n<div class=\"info-box\">\n<p>Dit interview komt uit onze geschiedenis-special. <a href=\"https:\/\/www.vn.nl\/thema\/geschiedenis\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">Hier<\/a> vind je de stukken uit de special die we tot nu toe ook online gepubliceerd hebben.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hoe is het om jong te zijn in een vakgebied dat zich richt op alles wat oud is? Drie jonge historici vertellen over de staat van hun wetenschap, en over wat zij anders doen dan hun oudere collega\u2019s. <\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-422887","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-cultuur"],"acf":[],"author_name":"Doortje Smithuijsen","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/422887","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=422887"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/422887\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Doortje Smithuijsen","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=422887"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=422887"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}