{"id":418481,"date":"2019-01-26T05:00:34","date_gmt":"2019-01-26T04:00:34","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=418481"},"modified":"2020-01-10T09:44:07","modified_gmt":"2020-01-10T08:44:07","slug":"r-kelly-schuldig-schuren","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/r-kelly-schuldig-schuren\/","title":{"rendered":"Lekker fout. Hoe ons geschuur op R. Kelly zijn misbruik van zwarte meisjes mogelijk maakte"},"content":{"rendered":"

\ufeff<\/span>Deze maand was het dan eindelijk zover: platenlabel Sony be\u00ebindigde alle samenwerkingen met R. Kelly. Actiegroepen als #MuteRKelly vochten hier al langer voor, maar het was de documentaireserie Surviving R. Kelly <\/em><\/a>die de doorslag gaf. In de film krijgen de slachtoffers van Robert Sylvester Kelly (52) eindelijk een gezicht. Zwarte vrouwen die hartverscheurend vertellen over het misbruik van de R&B-zanger, dat bij velen van hen begon toen ze tiener waren.<\/p>\n

We horen hoe de meisjes hem eerst \u2018onschuldig\u2019 daddy <\/em>moesten noemen om hem vervolgens compleet te gehoorzamen. Volgens de laatste berichten wonen er op dit moment nog zes jonge vrouwen in de R. Kelly mansion.<\/p>\n

Ik ben behekst door de zwoele stem van een meesterlijke manipulator, een compleet verknipte, seksverslaafde gek.<\/p><\/blockquote>\n

En nu moet ik iets opbiechten. Het eerste <\/em>wat ik deed nadat ik deze schokkende documentaire had gezien, was de priv\u00e9-modus van Spotify aanzetten, zodat ik een diepe duik in R. Kelly\u2019s muzikale oeuvre kon nemen. Waarom? Ik wilde hem snappen, alle hints en signalen verzamelen, maar ik wilde ook nog \u00e9\u00e9n keer naar zijn muziek luisteren. Ontdekken of ik met de kennis van nu anders zou reageren op dat vertrouwde geluid. Mijn lijf bleek nog net zo te reageren op R. Kelly en zijn liedjes als toen ik veertien was. Opeens kon ik me heel goed voorstellen hoe een onvrijwillige erectie moet voelen. Ik voelde me vies. Ik ben behekst door de zwoele stem van een meesterlijke manipulator, een compleet verknipte, seksverslaafde gek.<\/p>\n

Komen we ooit van hem af?<\/h5>\n

En ik blijk niet de enige die Kelly weer opzocht. R. Kelly\u2019s oude hits \u2018Ignition\u2019 en \u2018I Believe I Can Fly\u2019 zijn weer terug in de Billboard top 50. Zijn streams zijn met een kwart omhooggegaan en jonge popsterretjes als Jesy Nelson van de meidengroep Little Mix playbacken zijn nummers op hun Instagram (inmiddels, na ophef<\/a>, weer verwijderd). In een online opiniepoll bij radiozender Funx zegt zestig procent naar R. Kelly te blijven luisteren.<\/p>\n

Komen we ooit van hem af? Dat Sony Kelly heeft laten vallen is terecht, de beschuldigingen tegen hem zijn niet langer te negeren. Maar voor millennials zoals ik is dealen met de nalatenschap van R. Kelly een pijnlijke mindfuck. Zijn glijdende R&B viel precies samen met het seksuele ontwaken van onze generatie \u2013 hoe woke <\/em>en feministisch we sinds een paar jaar ook denken te zijn. Het was een sound die onze ouders \u2018veel te klef\u2019 vonden. Maar het schoolfeest werd pas \u00e9cht spannend als je op \u2018Bump & Grind\u2019 of \u2018Ignition\u2019 je billen aanschuurde tegen de klasgenoot van je keuze. Afrekenen met Kelly en zijn muziek betekent dat de liedjes waarop onze eigen seksuele bewustwording gestalte kreeg, een negatieve lading krijgen.<\/p>\n

Seksueel roofdier<\/h5>\n

De relatie die de R&B-liefhebbende generatie heeft met R. Kelly, is complexer en intiemer dan die met iemand als Harvey Weinstein. Een witte filmproducent van middelbare leeftijd met een welvaartspens als Weinstein past in het stereotype beeld van de vieze man en niet in de doorsnee meisjesfantasie. Louis CK: idem. Cosby: te bejaard. Maar een zwarte Adonis die vol overtuiging \u2018I Wanna Marry the Pussy\u2019 zingt, past\u00a0wel <\/em>in die fantasie.\u00a0Fysiek superieur, de koning te rijk en een onbedwingbaar libido. En \u2018duh\u2019… natuurlijk is R. Kelly promiscue! Everybody calm down.<\/em> Die tienermeisjes, die zullen het zelf wel gewild hebben\u2026 toch?<\/p>\n

We wilden Kelly zolang niet zien voor wat hij was omdat we hem geil vonden.<\/p><\/blockquote>\n

En hier gaat het mis. We wilden Kelly zo lang niet zien voor wat hij was omdat we hem geil vonden. Voor jongens was hij een zetje in de rug om hun innerlijke player naar boven te halen. Kelly\u2019s reputatie als seksueel roofdier bleek daarbij geen enkel probleem, integendeel, het werkte.<\/p>\n

\"\"
Foto: Scott Gries\/Getty Images<\/figcaption><\/figure>\n
Lekker fout<\/strong><\/h5>\n

Iedereen die vroeger naar MTV of TMF keek, had gehoord dat hij in 1994 getrouwd was met de toen vijftienjarige zangeres Aaliyah. Kelly produceerde Aaliyah\u2019s debuutalbum Age Ain\u2019t Nothing But a Number <\/em>en construeerde haar Lolita-imago, precies zoals hij het zelf graag wilde hebben. De albumcover, met Aaliyah op de voorgrond en een glurende R. Kelly op de achtergrond, suggereert wat de titel doet vermoeden: dat Aaliyah\u2019s leeftijd er niet toe deed en Kelly met haar naar bed ging. In 2002 kwam de beruchte plas-tape uit waarin hij over het gezicht van een veertienjarig meisje urineert. Cabaretier Dave Chapelle maakte er een skit over: \u2018The only thing that makes my life complete, is to turn your face into a toilet seat.\u2019 <\/em>Zo maakte hij een parodie van R. Kelly.<\/p>\n

Kelly\u2019s succes en het weglachen van zijn daden, vloeide ook voort uit een tijdperk van \u2018pimp en ho\u2019-cultuur in hiphop en r&b-muziek. Een scene<\/em> waarin het tot object maken van vrouwen de norm was, en nog steeds wel een beetje is. Ik neem zelf ongetwijfeld de rest van mijn leven geconditioneerde denkbeelden mee over mannen en vrouwen, gevormd door populaire nummers uit mijn puberteit als \u2018I got Hoes\u2019 \u2018Shake Ya Ass\u2019 en \u2018Candy Shop\u2019 \u2013 in de laatste clip lopen naakte vrouwen rond aan een halsband.<\/p>\n

Op de vraag \u2018Wat doen we aan op International R. Kelly Day?\u2019 antwoordt de organisatrice: \u2018Je moet een outfit uit de kast pakken en denken: wat zou Kelly hiervan vinden? Zou hij me zo lekker vinden?\u2019<\/p><\/blockquote>\n

\u2018Oh my god zo heeeerlijk fout dit,\u2019 zeiden we inmiddels. Want ook toen ik volwassen werd, bleef met name R. Kelly onverminderd populair. Ieder jaar barst mijn buurtkroeg Struik op de Rozengracht in Amsterdam uit z\u2019n voegen tijdens het 48-uur durende evenement \u2018International R. Kelly day\u2019. \u2018Vies doen mag op International R. Kelly Day<\/a>\u2019 kopte Het Parool<\/em> hierover in 2015. De krant interviewde een organisatrice. Op de vraag \u2018Wat doen we aan op International R. Kelly Day?\u2019 antwoordt ze: \u2018Gewoon een beetje ordinair. Je moet een outfit uit de kast pakken en denken: wat zou Kelly hiervan vinden? Zou hij me zo lekker vinden? Zo ja, dat moet je outfit worden. We doen het natuurlijk voor hem.<\/em>\u2019 En op een vraag over Aaliyah en kinderporno: ‘Niemand keurt dat goed. Maar het maakt zijn muziek niet slechter.\u2019<\/p>\n

Rattenvanger van Hamelen<\/strong><\/h5>\n

R. Kelly hintte in zijn songteksten uitgebreid naar de aanklachten tegen hem. \u2018My mind is telling me no, but my body, My BODY, is telling me yessss,\u2019 zingt hij in de intro van \u2018Bump & Grind\u2019. In 2002 (het jaar van het sekstapeschandaal) begint R. Kelly zichzelf The Pied Piper te noemen, de Engelse vertaling van het volkssprookje de Rattenvanger van Hamelen, die door de betovering van zijn fluit honderden kinderen met zich mee lokt. Doodeng. Journalist Jim Derogatis, die zich al sinds 2000 in de zaak R. Kelly vastbijt, zegt hierover in de Chicago Tribune<\/em>: \u2018Kelly weet precies wat hij doet, hij houdt ons allemaal voor de gek.\u2019 Kelly zong <\/em>over wat hij deed, en cre\u00eberde daarmee de ultieme bliksemafleider. Hiding in plain sight<\/em>.<\/p>\n

Het is ergens ook heel triest. Kelly is zelf vanaf zijn zesde tot zijn veertiende misbruikt door een tien jaar oudere zus. Hij heeft hulp nodig.<\/p>\n

Ondertussen toont hij voor zijn eigen daden nog steeds geen enkel berouw. En zelfs nu het water hem aan de lippen staat, gaan Kelly\u2019s muzikale pogingen om ons te verleiden onverminderd door. Vorig jaar kwam het bizarre nummer \u2018I admit\u2019 uit, waarin hij zijn perspectief op alle beschuldigingen deelt. Hij geeft toe dat hij fouten heeft gemaakt, waarschuwt ouders om hun dochters niet bij hem in de buurt te brengen en vergelijkt zijn lot met dat van Bill Cosby. Hij smeekt of we hem alsjeblieft een rustige oude dag kunnen gunnen.<\/p>\n

En een paar weken geleden verscheen weer een lied: \u2018Born to My Music\u2019. Dit keer gaat hij op de sentimentele toer en probeert hij in te spelen op onze muzikale herinneringen aan hem. \u2018Here\u2019s to all the 90s babies, you were born into my music, you made love to my music. I feel so blessed to be, part of all your memories<\/em>.\u2019 Aii, het werkt, bijna. Maar ik verzet me toch. Het moet.<\/p>\n

Te lang het voordeel van de twijfel<\/h5>\n

We kunnen simpelweg niet langer achter een artiest staan die zo lang zijn gang heeft kunnen gaan. En al helemaal niet nu we beginnen te begrijpen op hoeveel niveaus zijn misbruik mogelijk is gemaakt. Zijn entourage, de muziekindustrie en collega\u2019s deden niets, hielpen hem zelfs. Journalisten schreven er niet over. Jim Derogatis, zegt in een interview in Vox<\/a>: \u2018Je hoeft maar een paar minuten door Chicago te lopen om iemand tegen te komen die weer iemand kent die slachtoffer van R. Kelly is geweest. De bronnen zijn er, de vrouwen die er door hem in zijn geluisd zijn talrijk. Waarom was niemand ge\u00efnteresseerd in hun verhaal?\u2019<\/p>\n

De rode draad in deze zaak moet een wake up call zijn: misbruikverhalen van zwarte vrouwen worden systematisch genegeerd en niet serieus genomen.<\/p><\/blockquote>\n

De rode draad in deze zaak moet een wake up call zijn: misbruikverhalen van zwarte vrouwen worden systematisch genegeerd en niet serieus genomen. In 2007 richtte activiste Tarana Burke de hashtag #Metoo op met als doel om licht te werpen op het disproportionele seksueel misbruik van gekleurde meisjes in achterstandsbuurten. Burke\u2019s beweging had in eerste instantie bescheiden succes. Pas toen dezelfde hashtag tien jaar later werd opgepikt door witte Hollywood-actrices ging hij \u00e9cht de wereld over.<\/p>\n

Tarana Burke legde vorige week vrijdag op CNN nog eens uit dat #Metoo binnen de zwarte gemeenschap extra complex is, vanwege het lage vertrouwen in instanties. Ze zegt: \u2018Misbruik wordt niet gemeld omdat men de politie niet vertrouwt. En wat als je zelf wordt opgepakt?\u2019 Afro-Amerikaanse feministen voeren op het moment ook een interessante discussie over \u2018black protectionism\u2019, waarbij zwarte mannen door de gemeenschap zelf worden beschermd. Dit gebeurde ook bij R. Kelly. Journalist Jamele Hill schrijft in haar stuk The problem with R. Kelly and Black Protectionism <\/em><\/a>in The Atlantic<\/em>:<\/p>\n

\u2018The African American community has struggled to deal with the abuse of black girls and women because addressing this widespread problem ultimately means singling out black men, which many are hesitant to do because they don\u2019t want to become another vehicle that contributes to their destruction.\u2019 <\/em><\/p>\n

R. Kelly, een megaster, werd te lang het voordeel van de twijfel gegeven. Langzaam maar zeker knopen we de eindjes aan elkaar.<\/p>\n

Het ironisch toe-eigenen van R. Kelly\u2019s fantasie, in combinatie met zijn status als sekssymbool verdoezelde de wrange realiteit die aan zijn product ten grondslag lag. En zo zijn wij, witte meisjes, medeplichtig. Door R. Kelly\u2019s foute imago tot fetisj te maken kozen wij er massaal voor om de verhalen over zijn seksueel misbruik van zwarte meisjes te negeren of \u2018hilarisch\u2019 te vinden. Here\u2019s to all the 90s babies: koester je herinneringen, maar onze jeugd is voorbij. Het is tijd om volwassen te worden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\ufeffDeze maand was het dan eindelijk zover: platenlabel Sony be\u00ebindigde alle samenwerkingen met R. Kelly. Actiegroepen als #MuteRKelly vochten hier al langer voor, maar het was de documentaireserie Surviving R. Kelly die de doorslag gaf. In de film krijgen de slachtoffers van Robert Sylvester Kelly (52) eindelijk een gezicht. Zwarte vrouwen die hartverscheurend vertellen over […]<\/p>\n","protected":false},"author":139,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-418481","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","dossier-cultuur","article_type-analyse"],"acf":[],"author_name":"Laura Kemp","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/418481","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=418481"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/418481\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Laura Kemp","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=418481"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=418481"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}