Feuilleton<\/p>\n
Ramen open, denkt Betty. Zou dat mogen? Plotseling is het lente geworden, weliswaar alleen volgens de meteorologische kalender, maar de bijtende kou is uit de lucht, vogeltjes kwetteren of hun leven ervan afhangt (dat doet het natuurlijk ook), de paaseitjes die al sinds januari in de winkel liggen zien er voor het eerst niet meer belachelijk uit maar best wel lekker en de kranten reppen weer eens over de nadering van rokjesdag. Het huis van Jonas en Roos, waar Betty nu alweer een paar dagen op de kinderen heeft gepast, komt haar ineens benauwd voor. De geur van lentebloesem hangt wel in de huis\u00adkamer, maar is afkomstig van een dure Dyptique-geurkaars.<\/p>\n
Betty aarzelt. \u2018Make yourself at home,\u2019 heeft Roos gezegd. \u2018Ik wil dat je deel van het gezin bent. Je moet je vrij voelen in dit huis.\u2019 Maar naast de geschreven \u2018huisregels\u2019 van Roos die op de ijskast hangen, zijn er vele ongeschreven regels die ze nog niet kent, vele verboden in dit huis waarin ze zich vrij moet voelen. En elke dag zit er wel een nieuw memopapiertje onder de regels op de ijskast geplakt, met een tekst die Betty doet vermoeden dat er een nannycam verborgen zit in de navel van Vlinders knuffelboeddha. \u2018Storm en Vlinder moeten ALLEBEI een helm op in de bakfiets.\u2019 \u2018GEEN alcohol voordat we thuis zijn.\u2019 \u2018Zorg dat je alleen GEFILTERD water gebruikt voor de kinderen.\u2019 \u2018Storm eet GLUTENVRIJ.\u2019 \u2018Er staat een magnetron, maar gebruik hem NIET.\u2019 Wat zou er kunnen gebeuren? En waarom staat-ie er dan? \u2018Altijd ook het traphekje ONDERAAN de trap dichthouden, en het traphekje voor de achterdeur. Voor de VEILIGHEID.\u2019<\/p>\n
Het raam gaat niet open. Er zit een veiligheidsslot op.<\/p>\n
\u2018Is de kamer en de keuken \u00e9\u00e9n kamer?\u2019 vraagt Storm. De woon\u00adkamer loopt uit in een imposante eetkeuken met kookeiland en beslaat de ruimte van vier normale kamers, dus Betty zegt: \u2018Twee.\u2019<\/p>\n
\u2018De woonkamer. De keuken. De gang, is een gang een kamer?\u2019 Betty kijkt schattend de gang in, waar haar eigen woonkamer en keuken ruimschoots in passen: \u2018Ja. Is ook een kamer.\u2019<\/p>\n
\u2018Mama\u2019s yogakamer. Papa\u2019s werkkamer. Mijn slaapkamer. Vlinders slaapkamer. Papa-en-mama\u2019s slaapkamer. Jo-Anns kamer. De badkamer, is dat een kamer?\u2019<\/p>\n
Een balzaal. \u2018Mja.\u2019<\/p>\n
\u2018Tien kamers,\u2019 zegt Storm. Hij schrijft \u201810\u2019 op in het schriftje dat hij altijd met zich mee zeult en zucht voldaan. Je doet hem geen groter genoegen dan hem te voeren met getallen: \u2018Die auto kan tweehonderd kilometer per uur. De aarde is eh\u2026 hoe oud? Die zoeken we op. Jij bent zes jaar oud, en ik, ja, rub it in, zevenenveertig. Het is vijftien stappen van het aanrecht naar de bank, drie stappen minder dan toen je vijf was.\u2019 Storm schrijft het op en vat zijn wereld in cijfers.<\/p>\n
Betty dwaalt door het huis en noteert: zestien kindertekeningen in strakke zwarte lijsten aan de muur van de gang. Nul salontafels, want salontafels zijn truttig, dan zet je je kopje thee maar niet ergens neer. In de badkamer: \u00e9\u00e9n potje Cr\u00e8me de la Mer, zo duur dat het wel moet werken, \u00e9\u00e9n geitenharen scrubwashand. Twee deuren op slot: Roos\u2019 yogakamer en de kamer van Jo-Ann, de weggestuurde nanny. Twee deurstoppers in de keukenkastjes, \u00e9\u00e9n fornuishekje, \u00e9\u00e9n ovenstopper, negentien stopcontactbeveiligers, twaalf \u2018fingeralert\u2019 deurstrips, vier cornerprotectors om de eettafel. Vele, vele foto\u2019s van het gezin \u2013 stralend op Bali, blakend op een Zwitserse alp, sportief op een zeilboot \u2013 die doen denken aan de offici\u00eble fotomomenten van de koninklijke familie. Overvloedig veel tekenen van bodemloos gezinsgeluk: voorleesboeken bij het ouderlijk bed, knuffels van Vlinder, familiefilms op dvd, een miniparapluutje met lieveheersbeestjes, een kindertekening (aan de aandacht ontsnapt en niet in een lijst beland) van een nuclear family onder een stralende zon.<\/p>\n
En elf traphekjes (twee bij de trap, negen voor gewone deuren!), die dit gezinsgeluk binnen moeten houden, en het onheil buiten.<\/p>\n
\u2018Blijf je eten?\u2019 vraagt Roos als ze thuis is. Dat betekent, weet Betty inmiddels: blijf je koken? Ze vindt het niet erg, ze houdt van koken, ze doet meteen stof op voor haar culicolumn.<\/p>\n
\u2018Niet in de magnetron, h\u00e8?\u2019 roept Storm angstig.<\/p>\n
O god. Hij leest die memo\u2019s. \u2018Nee, hoor, lieverd.\u2019<\/p>\n
\u2018Ach…\u2019 zegt Jonas.<\/p>\n
Roos verstrakt. \u2018Het is niet natuurlijk.\u2019<\/p>\n
\u2018Straling is \u00f3\u00f3k natuurlijk,\u2019 zegt Jonas triomfantelijk.<\/p>\n
\u2018Je kunt niet zomaar alles in een magnetron stoppen.\u2019<\/p>\n
\u2018Geen ei, h\u00e8, pap.\u2019 Storm glimt. \u2018Een ei ontploft in een magnetron, h\u00e8.\u2019<\/p>\n
\u2018Ja. Een ei is beschermd door een ondoordringbare schaal. In een magnetron raakt-ie van binnen in de war. En dan ontploft-ie.\u2019<\/p>\n
Betty geniet. Dit is het moment waarop ze heeft gewacht, het tijdstip waarop ze deel wordt van die onbeschrijflijke gezinsdynamiek, dat drukke gepraat, gezeur, ge-onderhandel over bedtijd en wel of niet iets lusten, samen zomaar aan tafel zitten, met een half woord een grapje begrijpen. We zijn een gezin. Ik hoor erbij. Ik zit in het ei.<\/p>\n
Wanneer ze later op de avond haar fiets pakt, voelt ze de winterkou en hoort ze hoe Jonas het veiligheidsslot op de deur draait.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Elf traphekjes moeten dit gezins\u00adgeluk binnenhouden, en het onheil buiten<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-41827","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Juliette Berkhout","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/41827","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=41827"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/41827\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Juliette Berkhout","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=41827"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=41827"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}