
 {"id":410517,"date":"2018-11-18T02:24:57","date_gmt":"2018-11-18T01:24:57","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=410517"},"modified":"2019-02-13T14:45:24","modified_gmt":"2019-02-13T13:45:24","slug":"schrijven-is-kut","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/schrijven-is-kut\/","title":{"rendered":"Schrijfcursist Michael van der Putten beseft: schrijven is kut"},"content":{"rendered":"<p>De cursor knippert, het hart bonst. Ik ben verzonken in de\u00a0schemering van m\u2019n beeldscherm en denk aan die drie woorden. Dit project \u2013 mijn verhaal, mijn droom, mijn illusie om een boek te schrijven voelt voor het eerst als een loden last.<\/p>\n<p>Vorig jaar, tijdens een reis van tien maanden, vlogen de verhalen uit mijn kop, breidde ik woorden aan elkaar zoals een oma de sokken voor haar kleinkinderen. Ik kreeg veren in mijn reet, de een dikker dan de ander, van vrienden en familie. \u00c9n, van mensen uit het vak. Ik begon meer in mezelf te geloven en durfde na jaren uit de kast te komen: <em>ja, ik wil een boek schrijven<\/em>.<strong>\u00a0<\/strong><\/p>\n\n<div class=\"newsletter-teaser bg-gray\">\n    <div class=\"teaser__content__container\">\n                    <div class=\"teaser__header\">Messcherp en bloedstollend<\/div>\n        \n                    <div class=\"teaser__text\">Ontvang het hele jaar door onze nieuwsbrief over spannende detectives en de akeligste thrillers.<\/div>\n            <\/div>\n\n    <div class=\"teaser__btn__container\">\n                    <div class=\"teaser__btn\">\n                <a class=\"btn btn--rounded btn--white-bg\" \n                    href=\"\/nieuwsbrieven\"\n                    data-ga-category=\"banner-newsletter-button\" \n                    data-ga-label=\"Messcherp en bloedstollend\" \n                    data-ga-action=\"clicked\">Schrijf je in ><\/a>\n            <\/div>\n            <\/div>\n<\/div>\n<p>Gevoed door de treinreis en de scheiding van mijn ouders op dertienjarige leeftijd begon ik bij terugkomst met schrijven, eind 2017. Eindelijk deed ik iets waarvan ik dacht dat ik het kon. Ik stuurde werk naar verschillende uitgeverijen, maar het bleek niet goed genoeg. Ik had niet verwacht meteen bij een uitgeverij binnen te komen \u2013 natuurlijk niet. Ik besloot de Meesterproef te doen, waar ik nu middenin zit.<\/p>\n<blockquote><p>Wat weten die zeikerige huisvrouwen nou van mijn verhaal?<\/p><\/blockquote>\n<p>Veel heb ik al geleerd; vooral dat ik nog niet ben waar ik dacht te zijn. Vooral een week geleden, tijdens de vierde bijeenkomst, kreeg ik kritiek op mijn kopij die ik maar moeilijk kon verkroppen. Ik slikte de zoutzuuropmerkingen weg, maar vanbinnen ging ik kapot. &#8216;Er moet meer structuur in\u2019, \u2018soms te veel melodrama\u2019, \u2018zorg dat je mooi begint\u2019. Wat weten die zeikerige huisvrouwen nou van mijn verhaal? Hoe durven ze zich zo uit te spreken, terwijl hun van treurnis doordrenkte teksten niet eens gepubliceerd zouden worden in de een schoolkrant.<br \/>\nKutzooi. Het is oneerlijk m\u2019n kennelijke onkunde op ze te botvieren.<\/p>\n<p>Ik sluit mijn laptop, de kamer vult zich met avondlicht. Ik trek het gordijn dicht, loop in het donker naar de badkamer en poets m&#8217;n\u00a0tanden. In de spiegel kijkt hij mij aan. Zijn lippen bewegen, ik hoor hem de drie woorden zeggen. Terug in de kamer plof ik op bed, sluit m\u2019n ogen en denk aan Bukowski: <em>Don\u2019t do it<\/em>. Wat is schrijven toch kut.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>De cursor knippert, het hart bonst. Ik ben verzonken in de\u00a0schemering van m\u2019n beeldscherm en denk aan die drie woorden. Dit project \u2013 mijn verhaal, mijn droom, mijn illusie om een boek te schrijven voelt voor het eerst als een loden last. Vorig jaar, tijdens een reis van tien maanden, vlogen de verhalen uit mijn [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-410517","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Michael van der Putten","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/410517","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=410517"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/410517\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Michael van der Putten","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=410517"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=410517"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}