{"id":409621,"date":"2018-11-12T03:34:14","date_gmt":"2018-11-12T02:34:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=409621"},"modified":"2018-11-12T11:43:09","modified_gmt":"2018-11-12T10:43:09","slug":"city-plaza-hotel-anarchisten-athene","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/city-plaza-hotel-anarchisten-athene\/","title":{"rendered":"H\u00e9t wereldwijde symbool van waardige omgang met vluchtelingen staat onder druk"},"content":{"rendered":"
\n

Dit is de tweede reportage in een serie over de anarchistische wijk Exarchia in Athene. Lees ook het eerste deel<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n

\u2018City Plaza is de beste plek waar ik ooit gewoond heb,\u2019 zegt de vierendertigjarige Pakistaanse vluchteling Irfan Zaidi met een brede grijns. Hij zit aan een tafeltje in de hal van het City Plaza Hotel, tussen rennende en spelende kinderen.<\/p>\n

Het is geen gewoon hotel waar Zaidi woont, maar h\u00e9t symbool van de Atheense vluchtelingensolidariteitsbeweging. Het gebouw van City Plaza, op tien minuten loopafstand van de radicale wijk Exarchia, werd vlak na de Turkije-deal, in april 2016, door linksradicale en anarchistische activisten gekraakt om vierhonderd vluchtelingen in te laten wonen. Aan de muren hangen feministische slogans en posters van armen die uit ketenen breken. In City Plaza geldt een zero tolerance policy<\/em> voor drugs, seksisme en racisme. Overal spelen kinderen en wordt samen gelachen, gewerkt en gekookt. Het is een groot contrast met de pleinen vol dakloze vluchtelingen in de rest van de stad, waar de drugs welig tieren en junks op straat crystal meth liggen te roken.<\/p>\n

\"Athene\"
Het caf\u00e9 van City Plaza Squat Hotel in Athene<\/figcaption><\/figure>\n<\/span>Lees ook<\/span>Deel 1: Hoe Griekse linksradicalen hun kans op een revolutie kregen \u2013 en verspeelden<\/span>8 november 2018<\/span><\/span><\/a>\n
Een grote familie<\/h5>\n

Sinds de opening van het kraakpand woont Zaidi al in City Plaza. In 2015 vluchtte hij uit Pakistan, nadat zijn vader was vermoord door de Taliban en zijn broer was aangevallen. \u2018We zijn met z\u2019n achten op de boot gegaan in Turkije, met vijftig of zestig mensen op een veel te klein bootje,\u2019 vertelt Zaidi. Bang was hij niet, zegt hij lachend. \u2018M\u2019n zwager zou de boot besturen, hij is taxichauffeur in Pakistan, dus ik wist dat hij dit ook wel zou kunnen.\u2019<\/p>\n

De boot meerde op het hoogtepunt van de vluchtelingencrisis aan op het Griekse eiland Lesbos, waar dat jaar elke dag duizend mensen aankwamen. Zaidi en zijn familie \u2013 zijn zus en haar man, drie nichten en twee neven \u2013 brachten een aantal dagen door in het beruchte Moira-kamp op Lesbos, voordat ze verder gingen naar een ander kamp. Een jaar lang zwierven ze door Griekenland, van verschillende kampen naar hostels, bij een Griekse familie in huis, in kraakpanden, om uiteindelijk in City Plaza te eindigen. \u2018Het is hier de hemel vergeleken met de kampen,\u2019 zegt Irfan. \u2018Vluchtelingenkampen in Griekenland zijn verschrikkelijk, het is er vies, onveilig en overal wordt gevochten.\u2019<\/p>\n

\u2018Alles wat ik kan, heb ik hier geleerd. Een jaar geleden sprak ik nog geen Engels. Ik heb hier leren koken, in Pakistan kon ik niet eens een ui snijden.\u2019<\/p><\/blockquote>\n

Maar in City Plaza is het anders, zegt hij. \u2018We zijn hier een grote familie. En alles wat ik kan, heb ik hier geleerd. Een jaar geleden sprak ik nog geen Engels. Ik heb hier leren koken, in Pakistan kon ik niet eens een ui snijden.\u2019<\/p>\n

Eindelijk een veilige plek<\/h5>\n

Het kraakpand vol migranten is in de afgelopen twee\u00ebneenhalf jaar een internationaal symbool geworden voor de refugee solidarity<\/em>-movement. Wereldwijd stonden de kranten vol met het project dat \u2018het beste in de mensheid laat zien\u2019<\/a>\u00a0(The Guardian<\/em>). <\/em>Dankzij de persaandacht regende het steunbetuigingen van over de hele wereld, kwam er geld binnen en kwamen honderden mensen uit Griekenland en de rest van de wereld helpen.<\/p>\n

In het kantoortje vlak naast de hal zit Nasim Lomani, een van de organisatoren van het project. De vijfendertigjarige activist is zelf achttien jaar geleden gevlucht uit Afghanistan. In zijn kantoor staat een enorm bureau dat amper in de ruimte past; langs de muren staan boekenkasten vol met ladingen woordenboeken en academische literatuur.<\/p>\n

\u2018In het begin was het doel om een alternatief te cre\u00ebren voor de verschrikkingen in de vluchtelingenkampen op de eilanden,\u2019 zegt Lomani. De activisten eisten dat vluchtelingen ook recht kregen op onderdak in Athene, niet alleen in tentenkampen buiten de stad. \u2018We wilden vluchtelingen geven wat ze daar niet hebben: een bed, een dak, eten, water, een douche \u2013 fundamentele menselijke behoeften, eigenlijk.\u2019 Daarnaast dient het City Plaza Hotel ook als politiek centrum, een plek om te verzamelen en te vergaderen over wat er moet gebeuren.<\/p>\n

Het was een groot succes. Op de discussieavonden kwamen honderden mensen vergaderen en debatteren over politiek. Voor de vluchtelingen die het geluk hadden er terecht te kunnen, betekende het eindelijk een veilige plek om te wonen.<\/p>\n

\"Athene\"
Nikos Vasilopoulos aan het draaien in Locomotiva Bar in Exarchia, Athene<\/figcaption><\/figure>\n
<\/h5>\n
Die fucking ngo-guys<\/em><\/h5>\n

\u2018Hier hebben we bewezen dat radicaal links krachtig en creatief kan zijn. In onze omgang met migratie hebben we iets van het radicale links in Griekenland kunnen redden, nadat Syriza het eigenlijk vrijwel vernietigd heeft\u2019, zegt Lomani.<\/p>\n

City Plaza werd een internationaal icoon voor solidariteit met vluchtelingen. Maar inmiddels behoort Lomani tot een steeds kleiner wordend team dat de kern van City Plaza vormt. Sinds de vluchtelingen niet meer bovenaan de Europese politieke agenda staan, komt ook dit symbool van menselijkheid en solidariteit onder druk te staan.<\/p>\n

\u2018City Plaza is altijd een spiegel van de samenleving en de solidariteitsbeweging geweest,\u2019 zegt Lomani. \u2018Het is drie jaar na de \u2018vluchtelingencrisis\u2019 \u2013 die voor ons geen crisis was \u2013 en inmiddels zijn de onmenselijke toestanden in de kampen genormaliseerd. De kampen zijn getto\u2019s geworden. Ze zouden niet moeten bestaan maar ze worden door iedereen geaccepteerd.\u2019<\/p>\n

Lomani heeft een enorme hekel aan de overheden die deze kampen in stand houden, net als dat hij een hekel heeft aan de ngo\u2019s die volgens hem misbruik maken van de situatie. City Plaza Hotel neemt daarom ook geen geld aan van overheden of ngo\u2019s. \u2018Alles komt van normale mensen en andere organisaties zoals wij. Als je geld van ngo\u2019s aanneemt kan je ze niet meer bekritiseren.\u2019 Volgens hem is migratie \u2018big business\u2019<\/em> geworden. \u2018Ze leven op crises. Die mensen verdienen vijfduizend euro per maand en hebben allemaal vrijwilligers voor zich werken.\u2019 Hij wordt boos, verheft zijn stem. Dat soort bedragen vindt hij onverklaarbaar, als voor veel mensen in Griekenland 500 euro per maand een normaal loon is, en de jeugdwerkloosheid op 40 procent ligt. \u2018Die fucking ngo-guys<\/em>, ze hebben alles. En veel van hun geld komt van het IMF, dat dit hele systeem in stand houdt.\u2019<\/p>\n

Maar zonder geld is het een moeilijke strijd. \u2018We hebben simpelweg minder geld dan ooit, en de tijden dat we honderdduizenden mensen in Griekenland hadden die aan humanitaire hulp deden zijn voorbij.\u2019<\/p>\n

\u2018We zijn mentaal, fysiek en financieel uitgeput,\u2019 zegt Nikos Vasilopoulos, die voorheen zeer nauw betrokken was bij het project, maar nu bijna geen tijd meer heeft. Hij heeft na een lange periode van werkloosheid nu drie banen, werkt zo\u2019n vijftig uur per week, doet ondertussen een PhD in sociale antropologie en probeert daarnaast nog actief te zijn in zijn linksradicale politieke groep. Met zijn werk verdient hij rond de zeshonderd euro per maand. Dat is net zoals bij veel Grieken lager dan het minimumloon dat vastgesteld is op iets minder dan zevenhonderd euro per maand. Bovendien ligt de Griekse werkweek van full- \u00e9n parttimers op gemiddeld 42 uur, het hoogste van Europa.<\/p>\n

\u2018De crisis heeft ons enorm geraakt. Als je aan het overleven bent, heb je geen tijd meer om een activist te zijn.\u2019<\/p><\/blockquote>\n

Vasilopoulos leed voor de crisis al aan een depressie, maar die werd veel intenser toen hij zijn baan verloor. \u2018Financi\u00eble onzekerheid maakt je onzekerder over jezelf. Het is alsof je olie op vuur gooit. Als je een kleine psychische stoornis hebt, en je krijgt daar financi\u00eble onzekerheid bovenop\u2026\u2019 Hij is stil, vouwt een stukje papier steeds dicht en weer open. \u2018Dat is de Griekse situatie van de laatste vijf jaar.\u2019 Volgens data van het Griekse ministerie van Gezondheid werden in 2011 veertig procent meer zelfmoorden geteld dan in het jaar ervoor.<\/p>\n

\u2018We zijn murw geslagen door de realiteit,\u2019 verzucht Vasilopoulos. \u2018De crisis heeft ons enorm geraakt. Als je aan het overleven bent, heb je geen tijd meer om een activist te zijn. Wanneer je zes dagen in de week keihard werkt en dan nog steeds arm bent\u2026 het is niet makkelijk. We leven in een wreed systeem.\u2019<\/p>\n

\"Athene\"
Interieur van City Plaza Squat Hotel, Athene<\/figcaption><\/figure>\n
<\/h5>\n
We kunnen niet meer<\/strong><\/h5>\n

Vasilopoulos is niet de enige die het zo ervaart. Alleen al aan de politieke discussieavonden kun je het zien: waar eerst honderden mensen kwamen om te discussi\u00ebren over politiek, zijn dat er nu slechts enkele tientallen. De voormalige activisten werken zich nu kapot, of zijn terug naar hun ouderlijk huis buiten de stad, of juist naar het buitenland, waar wel economische kansen zijn. \u2018We hebben het hier nu alleen maar over hetzelfde: hoe moe we zijn en hoe we geen progressie zien. We kunnen niet meer. Meestal slaap ik maar drie of vier uur per nacht. Ik wil vaak het liefst gewoon gaan liggen en slapen.\u2019<\/p>\n

Ook zou hij wel een gezin willen stichten. \u2018We zijn geen stap dichterbij de revolutie dan tien jaar geleden. Ik blijf denken: moet ik stoppen of niet? Dag in, dag uit denk ik daaraan.\u2019<\/p>\n

\u2018Het is een dagelijkse strijd met mezelf, de beweging en mijn deelname eraan: een constante overtreding van m\u2019n limieten.\u2019<\/p><\/blockquote>\n

Maar voor hem is deze manier van grassroots<\/em> politiek activisme de enige manier om zijn idealen niet te laten verdwijnen. \u2018Het is een dagelijkse strijd met mezelf, de beweging en mijn deelname eraan: een constante overtreding van m\u2019n grenzen.\u2019 Hij blijft vechten omdat hij \u2018de macht in het gezicht wil uitlachen.\u2019<\/p>\n

\n

Het slot van dit drieluik niet missen? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief<\/a>\u00a0of ontvang onze verhalen via WhatsApp<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n

Een economische oorlog<\/h5>\n

De crisis, \u2018de capitulatie\u2019 van het linkse blok Syriza en de daaropvolgende bezuinigingsmaatregelen waren stuk voor stuk harde klappen voor de linkse Griekse vluchtelingensolidariteitsbeweging, die nog steeds als een inspiratie voor velen dient. Maar de grote klap was dat de rest van de wereld zich inmiddels niet meer zo bekommert om de situatie in Griekenland. En zonder financi\u00eble hulp heeft een internationaal symbool van menselijkheid het ook zwaar. Geen geruststellende gedachte, als City Plaza inderdaad die \u2018spiegel van de samenleving\u2019 is, zoals Lomani zegt.<\/p>\n

\u2018Er is hier een dieper begrip over wat het betekent om het zwaar te hebben, dieper dan jullie in het geprivilegieerde West-Europa.\u2019<\/p><\/blockquote>\n

Maar, zegt hij ook, j\u00faist de Grieken werken keihard in de solidariteitsbeweging. \u2018De Grieken weten \u2013 net als wij Afghanen \u2013 wat oorlog is.\u2019 Geen oorlog met kogels en bommen, maar een economische oorlog \u2013 die eveneens enorme schade aanricht. \u2018Er is hier een dieper begrip over wat het betekent om het zwaar te hebben, dieper dan in het geprivilegieerde West-Europa. Het belangrijkste om te beseffen is dat de vijanden van arme mensen niet \u00e1ndere arme mensen zijn.\u2019<\/p>\n

Van alles wat Lomani in City Plaza Hotel heeft meegemaakt, was dit een van de dingen die hem het meest ontroerde: een groepje van vier jonge activisten die al hun geld bij elkaar legden zodat ze met z\u2019n vieren twee koppen koffie konden kopen. \u2018Ze hadden niet eens genoeg geld voor een eigen kop koffie. En toch waren ze hier, om te helpen.\u2019<\/p>\n

Dit artikel is tot stand gekomen met steun van The Caravan\u2019s Journal<\/a>, het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten<\/a> en de Lira Startsubsidie voor jonge journalisten.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dit is de tweede reportage in een serie over de anarchistische wijk Exarchia in Athene. Lees ook het eerste deel. \u2018City Plaza is de beste plek waar ik ooit gewoond heb,\u2019 zegt de vierendertigjarige Pakistaanse vluchteling Irfan Zaidi met een brede grijns. Hij zit aan een tafeltje in de hal van het City Plaza Hotel, […]<\/p>\n","protected":false},"author":139,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-409621","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Tim Luimes","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/409621","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=409621"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/409621\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Tim Luimes","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=409621"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=409621"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}