
 {"id":407231,"date":"2018-10-14T06:00:54","date_gmt":"2018-10-14T04:00:54","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=407231"},"modified":"2019-02-13T14:52:00","modified_gmt":"2019-02-13T13:52:00","slug":"querido-meesterproef-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/querido-meesterproef-2\/","title":{"rendered":"Het tweede (bijna verboden) verslag van de debutant op de schrijfcursus"},"content":{"rendered":"<p>Zijstap: wat er gebeurde na de verschijning van <a href=\"https:\/\/www.vn.nl\/querido-meesterproef\">mijn eerste blog<\/a>. Gezien mijn olijke toon over de Meesterproef en het ietwat macram\u00e9-achtige karakter van het blog belandden sommige medecursisten hoog op de kast. Vandaar werd mij stekelig gemaild dat ik <em>alle<\/em> fatsoensnormen had overschreden met mijn <em>lage<\/em> opmerkingen en karikaturale beschrijvingen. Mijn volgende blogs zouden niet mogen verschijnen en ik mocht sommigen zeker niet benoemen. Deed ik dit wel dan zouden juridische stappen niet vermeden worden.<\/p>\n<p>Geen loze woorden op de maandagochtend na de verschijning van de <a href=\"https:\/\/www.vn.nl\/republiek-in-september\/\">eerste Republiek der Letteren-nieuwsbrief<\/a>. En, al kreeg ik ook positieve reacties, de dreigementen deden iets met me. Ik vroeg me af of een jurist werkelijk zijn tijd zou besteden aan mijn schrijverij. Lang nadenken over wat ik moest doen, hoefde ik niet. Ik schrijf wat ik wil en daar is wat mij betreft de kous mee af.<\/p>\n\n<div class=\"newsletter-teaser bg-gray\">\n    <div class=\"teaser__content__container\">\n                    <div class=\"teaser__header\">Messcherp en bloedstollend<\/div>\n        \n                    <div class=\"teaser__text\">Ontvang het hele jaar door onze nieuwsbrief over spannende detectives en de akeligste thrillers.<\/div>\n            <\/div>\n\n    <div class=\"teaser__btn__container\">\n                    <div class=\"teaser__btn\">\n                <a class=\"btn btn--rounded btn--white-bg\" \n                    href=\"\/nieuwsbrieven\"\n                    data-ga-category=\"banner-newsletter-button\" \n                    data-ga-label=\"Messcherp en bloedstollend\" \n                    data-ga-action=\"clicked\">Schrijf je in ><\/a>\n            <\/div>\n            <\/div>\n<\/div>\n<h5>Talige menschen<\/h5>\n<p>Bijeenkomst twee van de Meesterproef, een schrijfcursus van uitgeverij Querido. De afgelopen twee weken heb ik gewerkt aan mijn verhaal en las ik stukken van mijn medecursisten. Wat mij daar het meest aan\u00a0opviel, was dat ze de maker belichamen. Het verhaalidee van de verdwaalde Belg bijvoorbeeld \u2013 dat via een droom tot hem was gekomen \u2013 over de relatie tussen een hond en zijn baasje is briljant met een toefje ongerijmdheid.<\/p>\n<blockquote><p>De haardosvrouw schrijft talig, haast po\u00ebtisch als geen ander, en laat dat nou net de opgave zijn van deze week.<\/p><\/blockquote>\n<p>Van het stuk van de promovenda las ik\u00a0tussen de regels door haar degelijke voorbereidingen. Typetje slimste meisje van de klas met haar zaken klinisch\u00a0op orde, en daarmee de natuurlijke antagonist\u00a0van ondergetekende. De haardosvrouw schrijft talig, haast po\u00ebtisch als geen ander, en laat dat nou net de opgave zijn van deze week.<\/p>\n<p>\u2018Ik wil het volgende met jullie doornemen,\u2019 zegt de schrijfdocent wijzend op de flap-over: \u2018Er zijn ruwweg drie schrijfmanieren.\u2019 Ze tekent drie vierhoeken. In de linker schrijft ze taal, in de middelste taal + verhaal, in de laatste verhaal.<\/p>\n<p>\u2018Een boek,\u2019 vervolgt ze, \u2018kan heel talig beschreven worden met mooie lange zinnen, bijna tegen het po\u00ebtische aan. Saskia de Coster schrijft bijvoorbeeld heel talig. Het tegenovergestelde daarvan is verhaal. Hierbij staat het verhaal centraal, denk aan Dan Brown. Als laatste heb je een combinatie van die twee. Hierbij vloeien taal en verhaal samen. Jullie moeten voor jezelf weten op welke manier je schrijft,\u2019 ze drukt de dop op de stift en kijkt rond, \u2018en dan gaan we nu jullie verhalen behandelen.&#8217;<\/p>\n<blockquote><p>Vreemd: wildvreemden mogen iets zeggen over mijn kopij, waarvan ik denk dat het geniaal is. Een veelvoorkomende aandoening bij aspirant-schrijvers.<\/p><\/blockquote>\n<h5>Schrijfprobleem<\/h5>\n<p>Het is vreemd dat mijn tekst is gelezen door wildvreemden. Maar, vreemder nog, is misschien dat zij iets mogen\u00a0zeggen over mijn kopij, waarvan ik denk dat het geniaal is; een veelvoorkomende aandoening bij aspirant-schrijvers.\u00a0De tips die ik krijg zijn helder: vermijd clich\u00e9s en gebruik flashbacks om personages uit te werken en meer diepgang mee te geven. Ik moet ook\u00a0de lezer in nieuwe sc\u00e8nes laten wennen en geen dubbele <em>dubbele <\/em>dingen schrijven.<\/p>\n<p>Maar alles omvattend is er \u00e9\u00e9n ding: <em>ik moet gestructureerd werken<\/em>. Hier ligt namelijk de kern van mijn (schrijf)probleem. Want, als het schrijven de belichaming is van de schrijver, dan wordt structuur aanbrengen een helse klus. Dit woord komt namelijk niet in mijn vocabulaire voor. Ik rommel vaak wat\u00a0aan, begin met schrijven en weet vrijwel altijd wel iets te breien. Maar een roman\u00a0is andere koek \u2013 zeker geen zoete. Ik moet de komende weken \u2018homogeniteit vinden\u2019 en \u2018bouwen aan mijn schrijfsysteem\u2019. Maar ik zal eerst mijn kamer opruimen, want ook die ruimte is net als een boek, de belichaming van de bewoner.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zijstap: wat er gebeurde na de verschijning van mijn eerste blog. Gezien mijn olijke toon over de Meesterproef en het ietwat macram\u00e9-achtige karakter van het blog belandden sommige medecursisten hoog op de kast. Vandaar werd mij stekelig gemaild dat ik alle fatsoensnormen had overschreden met mijn lage opmerkingen en karikaturale beschrijvingen. Mijn volgende blogs zouden [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-407231","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"Michael van der Putten","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/407231","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=407231"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/407231\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Michael van der Putten","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=407231"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=407231"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}