{"id":392395,"date":"2018-06-05T09:00:56","date_gmt":"2018-06-05T07:00:56","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=392395"},"modified":"2018-09-04T17:16:25","modified_gmt":"2018-09-04T15:16:25","slug":"van-deze-vrouw-ga-je-houden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/van-deze-vrouw-ga-je-houden\/","title":{"rendered":"De beste thrillers van het jaar gaan opvallend vaak over gevaarlijke vrouwen"},"content":{"rendered":"

Kwaliteit blijkt constant: zes van de acht vijfsterrenschrijvers van dit jaar zijn al eens eerder genomineerd. Een tikje pijnlijk: bij de door onze recensenten met vijf sterren gehonoreerde boeken zit dit jaar niet \u00e9\u00e9n vrouwelijke schrijver. Het zijn wel opvallend vaak boeken over vrouwen \u2013 stoere, vreemde dan wel intrigerende en zelfs gevaarlijke vrouwen.<\/p>\n<\/span>Lees ook<\/span>Lees \u00e1lle recensies, plus de artikelen uit de Detective & Thriller Gids hier<\/span>4 juni 2018<\/span><\/span><\/a>\n

Nochtans moest er twee keer vergaderd worden voor de jury (Marijn van der Jagt, Sander Pleij, Jeroen Vullings en Kelli van der Waals) onder leiding van voorzitter Justine le Clercq besloot welke van deze titels, die allemaal de moeite waard zijn, nu de \u00e1llerbeste is.<\/p>\n

\n

\"thriller<\/p>\n<\/div>\n

John Le Carr\u00e9, Een erfenis van spionnen<\/em><\/h5>\n

Meervoudig VN-laureaat Le Carr\u00e9 heeft aan het einde van zijn leven bedacht dat hij de spionnenwereld toch te romantisch heeft neergezet en schreef een reprise waarin we zien hoe de levens van mensen door die wereld worden aangetast. Geraffineerd laat hij de lezer het verleden in glijden en toont hij hoe waarden zijn verschoven. Een ouderwets spionageverhaal dat tegelijkertijd is doordrongen van een hedendaagse blik op de hoogmoed van de geheime dienst. Want waar stond die nu eigenlijk voor?<\/p>\n

\n

\"thriller<\/p>\n<\/div>\n

Dennis Lehane, De vrouw in de spiegel<\/em><\/h5>\n

Lehane snapt wat angst is, zagen we in dit boek dat wat ons betreft bestaat uit twee delen. Het eerste deel is een psychologische thriller over de karaktervorming van de hoofdpersoon en hoe haar ambitie wordt gebroken; het tweede deel een ingenieuze actiethriller, waarin we steeds in onzekerheid blijven over wat de hoofdpersoon overkomt. Ook een fijne openingssc\u00e8ne, trouwens.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n

\"thriller<\/p>\n<\/div>\n

Tod Goldberg, Gangsterstaat<\/em><\/h5>\n

Deel twee over Sal Cupertine, en hoewel we niet gek zijn op vervolgdelen in de finale (dan moeten we steeds nadenken over hoe het ook alweer zat), trok Golberg ons wederom met vakmanschap zijn complexe maffiawereld in. Daarbij werkt hij geloofwaardig uit hoe een gebeurtenis als 9\/11 criminele organisaties kan helpen hun greep op de bovenwereld te verstevigen, maar laat hij het verhaal uiteindelijk draaien om het tedere gegeven dat de hoofdpersoon terug wil naar zijn vrouw en kind.<\/p>\n

\n

\"thriller<\/p>\n<\/div>\n

Daniel Cole, Marionet<\/em><\/h5>\n

Vervolg op Ragdoll<\/span>, en hoewel we niet gek zijn op vervolgdelen vonden we deze eigenlijk nog fijner dan het eerste boek, omdat de aandacht is verlegd van de getroebleerde detective naar een vrouw met wie je goed kunt meeleven. We treffen wederom een seriemoordenaar met een voorkeur voor bizar spektakel, en achter het hoge tempo van de vertelling en de theatrale gruwelijkheden gaat een visie op hedendaags terrorisme schuil.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n

\"\"<\/p>\n<\/div>\n

Anders Roslund, Drie uur<\/em><\/h5>\n

Het laatste deel in de Drie<\/em>-trilogie, en hoewel\u2026 et cetera, was dit een huiveringwekkend en origineel verhaal over opeengepakte mensen die de dood vinden en daarna lijk voor lijk worden afgevoerd.<\/p>\n

Het onderscheid tussen goed doen en kwaad willen verglijdt in deze actuele thriller, die ook gaat over de verantwoordelijkheid van (vluchtende) ouders voor hun kinderen. Korte, afgemeten zinnen tillen het beladen verhaal hier en daar op.<\/p>\n

\n

\"thriller<\/p>\n<\/div>\n

Lawrence Osborne, Schitterende dieren<\/em><\/h5>\n

Het leven is loom voor rijke mensen in zomers Griekenland. Osborne gaat zich te buiten aan sfeerbeschrijvingen van een eilandje daar, en die gaan je onder de huid zitten als er een moord wordt gepleegd die het tegenovergestelde is van het geplande spektakel in Daniel Cole\u2019s Marionet<\/em>. Wat een dreiging, wat een sluier van misvattingen en wat een verweving van daders en slachtoffers. Tevens een actuele kritiek op de blindheid van toeristen voor de realiteit van een minder welgestelde, plaatselijke bevolking.<\/p>\n

\n

\"thriller<\/p>\n<\/div>\n

Friedrich D\u00fcrrenmatt, De belofte<\/em><\/h5>\n

Dus d\u00e1\u00e1r waren de jenever, de dikke sigaren, een oude man bij een bezinepomp en de stilte van het achterland: in 1958! Dit \u2018requiem voor de misdaadroman\u2019 verdient sowieso de prijs voor het beste na zestig jaar vertaalde boek. Het wijst ons op de wanorde die misdaden in het echte leven omgeven, en waar we in de meeste thrillers nog steeds weinig van terugzien. Een verhaal over het onderzoek naar een kindermoordenaar door een getergde speurder, en een prachtige beschouwing over fictie en waarheid. Als u naast de winnaar nog \u00e9\u00e9n ander boek leest, dan mag het dit boek zijn.<\/p>\n

En die winnaar, dat kan er maar \u00e9\u00e9n zijn, en dat is deze:<\/span><\/p>\n

\n

\"thriller<\/p>\n<\/div>\n

Michael Connelly, De nachtploeg<\/em><\/h5>\n

Gelukkig g\u00e9\u00e9n vervolg op Harry Bosch of Mickey Haller, die ouwe mannetjesputters die steeds maar uit Connelly\u2019s pen kropen, maar een vrouwelijke hoofdpersoon die ge\u00efnspireerd lijkt door #MeToo. Dat doet Connelly goed. Ren\u00e9e Ballard is volstrekt geloofwaardig, goed uitgewerkt en iemand van wie je gaat houden. Haar machteloosheid ten opzichte van mannelijk wangedrag wordt knap voelbaar gemaakt. Mooie schets ook van de politie in Los Angeles: Connelly vervlecht zijn minutieuze documentatie fijntjes met het verhaal en plaatst het ook nog eens stevig in de wereld waarin we nu leven. En o ja: die pagina\u2019s blijf je omslaan.<\/p>\n

\n
Eerdere VN-Thrillers van het jaar<\/h5>\n
    \n
  • 2017 Graeme Macrae Burnet: Zijn bloedige plan<\/em><\/li>\n
  • 2016 Nick Pizzolatto: Galveston<\/em><\/li>\n
  • 2015 Paula Hawkins: Het meisje in de trein<\/em><\/li>\n
  • 2014 Robert Harris: De officier<\/em><\/li>\n
  • 2013 John Le Carr\u00e9: Een broze waarheid<\/em><\/li>\n<\/ul>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Van de honderden nieuwe thrillers in deze Gids kregen er acht vijf sterren.
    Daaruit koos de jury de VN-Thriller van het Jaar.<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[],"class_list":["post-392395","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry"],"acf":[],"author_name":"De D&T-jury","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/392395","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=392395"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/392395\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"De D&T-jury","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=392395"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=392395"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}