
 {"id":382156,"date":"2018-02-01T15:00:48","date_gmt":"2018-02-01T14:00:48","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=382156"},"modified":"2018-02-15T14:48:26","modified_gmt":"2018-02-15T13:48:26","slug":"achtentwintig-euro-vier-uur-lang-zonder-pauze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/achtentwintig-euro-vier-uur-lang-zonder-pauze\/","title":{"rendered":"Voor achtentwintig euro vier uur lang zonder pauze naar een bejaarde man luisteren, ge-wel-dig (volgens TripAdvisor)"},"content":{"rendered":"<div class=\"lead\">\n<p>Dat iedereen tegenwoordig een\u00a0<em>foodcritic<\/em> is door apps als TripAdvisor, komt het horecapersoneel zelf meestal niet ten goede. Dan is het, vindt Amarens Eggeraat, soms heerlijk om ergens te zijn waar het ze geen lor kan schelen of je het naar je zin hebt.<\/p>\n<\/div>\n<p>In de kerstvakantie ging ik naar <a href=\"http:\/\/www.au-lapin-agile.com\/\" target=\"_blank\"><em>Au\u00a0Lapin Agile<\/em><\/a>,\u00a0een oud cabaret op de heuvel van Montmartre, schilderachtig gelegen aan de voet van een stadswijngaard. Vroeger werd het bezocht door onder andere Picasso en Apollinaire, tegenwoordig kun je er\u00a0elke avond voor achtentwintig euro naar binnen om\u00a0naar Franse liedjes te luisteren.<\/p>\n<p>Zo&#8217;n show duurt vier uur, tot lang nadat de laatste metro is vertrokken, en wordt op geen enkel moment onderbroken om het publiek de gelegenheid te geven naar de wc te gaan of om een tweede, peperduur glaasje huisgemaakte kersenwijn te bestellen. De spreekstalmeester, een bejaarde man in een met goud bestikt gilet, blijft het ene na het andere eeuwenoude dranklied aankondigen,\u00a0ook al zuigen\u00a0zijn toeschouwers al\u00a0twee uur lang op dezelfde kersenpit.\u00a0Het lijkt, kortom,\u00a0vooral bedoeld voor mensen met een flink uithoudingsvermogen en een onbevredigbare\u00a0liefde voor Franse chansons.<\/p>\n<p><q class=\"pull-left\">Als er \u00e9\u00e9n stad is waarin opgeklopte romantiek als\u00a0een rijpe stuifzwam uiteen kan ploffen, dan is het wel Parijs.<\/q><\/p>\n<p>In de nachtbus terug\u00a0zocht ik op\u00a0<em>Au Lapin Agile\u00a0<\/em>in\u00a0Tripadvisor, want ik lees graag\u00a0dramatische recensies. Ik hoopte op furieuze tirades van teleurgestelde toeristen die zich een rokerige nachtclub vol absint en ondergoed met ruches hadden voorgesteld, maar in plaats daarvan urenlang\u00a0op een houten bank\u00a0hadden gezeten\u00a0terwijl ze smalend werden aangekeken door een Franse\u00a0zestiger met een gitaar. Als er \u00e9\u00e9n stad is waarin opgeklopte romantiek als\u00a0een rijpe stuifzwam uiteen kan ploffen, dan is het wel Parijs.<\/p>\n<p>Maar tot mijn verbazing stond de pagina vol met lyrische verhalen. &#8216;Dit is het \u00e8chte, authentieke Parijs&#8217;, schrijft iemand. &#8216;Josephine Baker zou het hier fantastisch hebben gevonden&#8217;, schrijft een ander. &#8216;Ik zou willen dat ik wat meer had verstaan,\u00a0en een plaspauze was wel fijn geweest, maar w\u00e0t een avond. Vijf sterren.&#8217;<\/p>\n<h3>De beruchte Parijse arrogantie<\/h3>\n<p>Iemand legde me eens uit waar de beruchte arrogantie van Parijse obers vandaan komt: terrassen in de Franse hoofdstad zijn z\u00f3 populair, dat ze altijd vanzelf wel volstromen, al kost een kop koffie er tien euro en hoest de serveerster in je gezicht. Iets soortgelijks lijkt op te gaan voor\u00a0<em>Au Lapin Agile.\u00a0<\/em>De mensen die er komen, zijn zo vastberaden iets bijzonders te beleven, dat ze met bijna alles akkoord gaan.\u00a0Het doet denken aan het <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=LdPMSd7xA7U\" target=\"_blank\"><em>Das Bayerischen Restaurant St\u00fcck<\/em><\/a>\u00a0van Monty Python, of \u2013 een recenter voorbeeld \u2013<em>Vice-<\/em>schrijver Oobah Butter die zijn <a href=\"https:\/\/www.vice.com\/en_uk\/article\/434gqw\/i-made-my-shed-the-top-rated-restaurant-on-tripadvisor\" target=\"_blank\">tuinschuurtje<\/a>\u00a0tot het\u00a0best beoordeelde restaurant in Londen wist te bombarderen.<\/p>\n<p>Die instelling\u00a0is volgens mij\u00a0echter rap uit aan het uitsterven: ook nukkig Frans horecapersoneel wordt langzaam maar zeker getemd door de constante dreiging van een slechte online recensie. Voor bedrijven zijn vijfsterrenscores essenti\u00eble data om op te vallen en hun producten of diensten te kunnen verkopen. Dat is begrijpelijk, maar de\u00a0psychologische last van die recensiecultuur komt vaak terecht bij de mensen die onderaan de bedrijfshi\u00ebrarchie werken,\u00a0tegen een minimaal loon en\/of zonder vast contract. Die moeten zich elke dag uitsloven voor een publiek van potenti\u00eble criticasters. Het maakt baantjes die al vermoeiend waren en weinig aanzien opleveren <a href=\"https:\/\/www.theguardian.com\/business\/2017\/oct\/17\/sometimes-you-dont-feel-human-how-the-gig-economy-chews-up-and-spits-out-millennials\" target=\"_blank\">extra onzeker en stressvol<\/a>. Bovendien is het niet echt leuk om over jezelf terug te lezen als &#8216;chauffeur met\u00a0muffe koffieadem&#8217; of &#8216;bitchy waitress&#8217;.<\/p>\n<p>Het voelde daarom verfrissend om ergens een avond door te brengen waar het niemand iets kon schelen of de gasten zich wel vermaakten.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dat iedereen tegenwoordig een\u00a0foodcritic is door apps als TripAdvisor, komt het horecapersoneel zelf meestal niet ten goede. Dan is het, vindt Amarens Eggeraat, soms heerlijk om ergens te zijn waar het ze geen lor kan schelen of je het naar je zin hebt. In de kerstvakantie ging ik naar Au\u00a0Lapin Agile,\u00a0een oud cabaret op de [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[3557,12343,12345,2487],"class_list":["post-382156","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-amarens-eggeraat","tag-horeca","tag-obers","tag-parijs"],"acf":[],"author_name":"Amarens Eggeraat","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/382156","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=382156"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/382156\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Amarens Eggeraat","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=382156"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=382156"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}