{"id":380439,"date":"2018-01-19T15:47:24","date_gmt":"2018-01-19T14:47:24","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=380439"},"modified":"2018-03-24T18:25:45","modified_gmt":"2018-03-24T17:25:45","slug":"womens-march-jaar-van-de-vrouw","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/womens-march-jaar-van-de-vrouw\/","title":{"rendered":"E\u00e9n jaar Trump? Ach wat – dit was in de Amerikaanse politiek het Jaar van de Vrouw"},"content":{"rendered":"

De\u00a0roze handgebreide pussyhats<\/em><\/a>\u00a0kunnen weer uit de kast: Amerikaanse vrouwen gaan opnieuw de straat op. Een jaar nadat meer dan vier miljoen vrouwen (en mannen) in 650 steden de straten roze kleurden<\/a>, gaat de Women\u2019s March, de grootste demonstratie ooit, in herhaling.<\/p>\n

Maar de situatie is niet hetzelfde.\u00a0Na een jaar Trump is de focus en de intensiteit van de beweging verschoven. In 2017 was de Women\u2019s March een\u00a0uitlaatklep voor gevoelens van frustratie, woede\u00a0en teleurstelling over de verkiezingsuitslag – een instinctieve behoefte om met gelijkgestemden uitdrukking te geven aan die gevoelens. In 2018 is de Women\u2019s March getransformeerd tot een politieke beweging die via de stembus de macht wil veroveren op de witte mannen aan de macht.<\/p>\n

Power to the Polls <\/em>is daarom het thema van de hoofdmars, die dit jaar niet in Washington DC maar in Las Vegas, Nevada wordt gelopen. De organisatoren\u00a0kozen Nevada omdat\u00a0die staat in de tussentijdse verkiezingen in november een battle state<\/em> is, waar de strijd tussen Democraten en Republikeinen\u00a0bij uitstek\u00a0heet zal zijn.\u00a0De mars in Las Vegas is op zondag, in\u00a0zo\u2019n 250 andere steden staan demonstraties gepland voor zaterdag.<\/p>\n

Van Women’s March tot grootste politieke beweging<\/h3>\n

De vrouwenbeweging is in een jaar uitgegroeid tot de grootste politieke beweging in de VS. De pussyhats waren niet alleen een ludiek commentaar op Trumps opmerking dat hij \u2018vrouwen bij hun kut kon grijpen\u2019. Een\u00a0nieuw bewustzijn over seksuele intimidatie\u00a0leidde tot de\u00a0#MeToo-beweging,\u00a0waarbij machtige mannen die zich aan vrouwen hadden vergrepen werden ontmaskerd. Het was alsof met Trump in het Witte Huis de patriarchale dam was gebroken. Opinieonderzoeken ondersteunen dit. Volgens Gallup is bijna de helft van Amerikaanse vrouwen (46%) ontevreden over hun maatschappelijke positie. Een percentage dat met name wordt gedreven door een enorme groei van ontevredenheid onder Democratische vrouwen (van 38% in 2008\u00a0naar 62% in 2017).<\/p>\n

Maar niet alleen onder vrouwen die Democratisch stemmen is de ontevredenheid groot. Opmerkelijk is hoe Donald Trump vooral aanhang verliest onder zijn vrouwelijke stemmers.\u00a0In\u00a0The Atlantic<\/em><\/a>\u00a0stond een analyse van de cijfers,\u00a0met als conclusie\u00a0dat \u2018vrouwen van middelbare leeftijd zonder een hogere opleiding de groep zijn waar Trump de meeste aanhang is verloren\u2019.<\/p>\n

Vrouwen die de politiek ingaan zijn progressiever dan hun mannelijke collega’s, en vaak jonger dan 45. En het worden er steeds meer.<\/q><\/p>\n

Dat de roze zee van pussy hats zou kunnen leiden tot een revolutionaire beweging van vrouwen in de politiek, werd mij duidelijk op de dag van die eerste Women\u2019s March, in 2017. Op de terugreis van de demonstratie in Washington, hoorden wij, zes vrouwen die hadden gedemonstreerd, op de\u00a0radio dat honderden vrouwen na de demonstratie in Washington waren gebleven om de trainingsessies van Emily\u2019s List bij te wonen. Emily\u2019s List<\/a> is een van de oudste organisaties die vrouwelijke politieke kandidaten steunt. Sinds die dag hebben meer dan 20.000 vrouwen contact opgenomen met Emily\u2019s List. Ter vergelijking: in 2016, het jaar dat Hillary Clinton presidentskandidaat was, waren dat er 960. Stephanie Schriock, hoofd van de organisatie, noemt\u00a0dit \u2018buitengewoon\u2019 en zegt dat de vrouwen die de politiek ingaan over het algemeen progressiever zijn dan hun mannelijke collega\u2019s en dat meer dan de helft jonger is dan 45 jaar.<\/p>\n

Voor dit artikel sprak ik met Emerge America<\/a>, een organisatie die sinds 2005 vrouwen traint die zich voor de Democratische Partij kandidaat willen stellen. Woordvoerder Allison Abney vertelde me dat sinds 2016 de interesse van vrouwen in de politiek \u2018ongekend\u2019 is. \u2018De vrouwen die zich aanmelden voor onze training zijn outsiders, ze hebben zich nooit eerder kandidaat gesteld voor een politieke functie, ze werken in het onderwijs, zijn dokters. Wat ze gemeen hebben is de overtuiging: \u2018if not me than who?\u2019 Abney is trots op de resultaten. Ze wijst op de verkiezingen afgelopen november in Virginia, waar vrouwen onverwacht langzittende Republikeinse mannen versloegen. \u2018Dat restulteerde in de eerste vrouwelijke transgender ooit gekozen, de eerste Latina, de eerste lesbische vrouw, de eerste Aziatische-Amerikaanse. Resultaten die niet alleen belangrijk zijn voor de staat Virginia, maar die, omdat ze zoveel aandacht hebben gekregen, de boodschap verspreiden dat \u00ededere vrouw een kans maakt.\u2019<\/p>\n

In een land waar vrouwen politiek slecht zijn vertegenwoordigd (minder dan een kwart van de politieke posities zijn in handen van vrouwen) is training van vrouwen met politieke ambities een hoge nood. Geld speelt een rol. Politieke campagnes in de VS, zelfs voor lokale verkiezingen, kosten geld. En vrouwen menen vaak dat ze geen fondsen kunnen werven. \u2018Ten onrechte,\u2019 zegt Abney. \u2018We\u00a0besteden\u00a0hier\u00a0veel aandacht aan in onze training. Het is absoluut waar dat mannen\u00a0een groter netwerk hebben, maar wij stimuleren vrouwen om aan hun eigen netwerken te denken. Wat als je een vriendin opbelt en vraagt: kan je 5 dollar per maand aan mijn verkiezingcampagne doneren? Als vrouwen die barri\u0450re overwinnen, dat telefoontje maken, dan blijkt dat vrouwen minstens even goed fondsen kunnen werven als mannen.\u2019<\/p>\n

Wisconsin\u00a0bewijst\u00a0dat zelfs in staten die massaal op Trump stemden, een progressieve vrouw kan winnen.<\/q><\/p>\n

Vaak wordt vrouwen aangeraden om lokaal te beginnen. Een gooi naar een zetel in het Congres in Washington is wellicht te hoog gegrepen. Lokale verkiezingen \u2013 voor gemeenteraad, schoolcommissie\u00a0\u2013\u00a0zijn een\u00a0manier voor progressieve vrouwen om politieke ervaring op te doen. Het is een beproefde strategie. In de jaren negentig maakte ik een sessie mee van de Christian Coalition, toen de politieke arm van christelijk-rechts, waarin de aanwezigen werd aangeraden om de Republikeinse Partij binnen te dringen op lokaal niveau, bijvoorbeeld in schoolcommissies. Het bleek een buitengewoon succesvolle\u00a0manier van politieke infiltratie te zijn, gezien het feit dat tal van staatsparlementen nu gedomineerd worden door christelijke conservatieven. De hedendaagse tactiek van progressieve feministen lijkt erop. \u2018Wij raden vrouwen aan om\u00a0mee te doen waar ze de\u00a0grootste kans maken,\u2019 zegt Abney, \u2018en soms wijzen we erop dat een zeer Republikeins district wellicht geen geschikt terrein is voor een progressieve vrouw.\u00a0Maar ook daar kan soms een Democratische vrouw winnen.\u00a0Dus: all bets are off.<\/em>\u2019<\/p>\n

Waar Abney op doelt is de verrassende overwinning van een Democratische vrouw, in een district in Wisconsin dat met een overweldigende meerderheid voor Trump had gestemd. De democraat Patty Schachtner won de verkiezing<\/a> voor het parlement in Wisconsin verrassend van een Republikeinse man. Het was zo opzienbarend dat de Republikeinse gouverneur van de staat waarschuwde dat haar verkiezingsoverwinning \u2018een wake up call<\/em>\u2019 was voor de Republikeinse partij. (En hij heeft gelijk.) Schachtner heeft diepe wortels\u00a0in haar rurale district.\u00a0Ze noemde in haar campagne Trump nooit bij naam, maar benadrukte dat politiek geen rioolpolitiek hoeft te zijn, dat mensen aardig met elkaar om kunnen gaan, dat iedereen betrokken moet zijn met de minder bedeelden. Geen revolutionaire boodschap, maar in een politiek klimaat, met een president, die zelf riooltaal gebruikt, was het een duidelijke boodschap: stem op de vrouw. De vrouw is \u2018aardig\u2019. Schachtners winst onderstreept dat organisaties die vrouwen\u00a0steunen voor een keuze staan:\u00a0voer je campagne tegen Trump of benadruk je juist dat je vrouwen steunt die\u00a0lokale issues behartigen?<\/p>\n

Zwarte vrouwen\u00a0in sleutelrol<\/h3>\n

Voor de\u00a0organisatie\u00a0HigherHeights<\/a>, die\u00a0Afro-Amerikaanse vrouwen met politieke ambities rekruteert en steunt, is\u00a0het antwoord duidelijk.\u00a0\u2018Wij benaderen\u00a0vrouwen die al een belangrijke rol in hun gemeenschappen hebben,\u00a0en brengen hen de boodschap dat ze\u00a0die rol in een politieke functie kunnen omzetten\u2019, vertelt Glynda Carr, een van de oprichters. Zwarte vrouwen vormen het meest trouwe kiezersblok in de Democratische Partij. Terwijl tal van witte vrouwen op Trump stemden, stemde 94\u00a0procent van de zwarte vrouwen op Clinton. Zwarte organisaties stelden vorig jaar in een open brief eisen aan de Democratische partij: investeer in lokale organisaties\u00a0die kiezers registreren en \u2018get out the vote\u2019-<\/em>campagnes voeren.\u00a0Met resultaat: De Democraat Doug Jones won in de\u00a0extreem Republikeinse staat Alabama de senaatszetel. Meer dan 98 procent van de zwarte vrouwen stemde op Jones, en hun opkomst naar de stembus bleek beslissend.<\/p>\n

Virginia, Alabama, en Wisconsin zijn de concrete voorbeelden van de nieuwe politieke macht van vrouwen. Een macht die de Women\u2019s March dit weekend benadrukt. Of er \u00e9\u00e9n kwestie is die vrouwen bij uitstek\u00a0mobiliseert? \u2018Er zijn er veel,\u2019 zegt Carr. \u2018Gezondheidszorg, economische zekerheid, onderwijs, noem maar op. Maar als ik het\u00a0moet samenvatten, zou ik zeggen: de aanslag op wat wij in dit land de afgelopen vijftig jaar hebben bereikt om van Amerika een rechtvaardigere samenleving te maken. Al onze rechten staan op het spel. Vrouwen voelen dat dagelijks. Ze vechten om te overleven.\u2019<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De\u00a0roze handgebreide pussyhats\u00a0kunnen weer uit de kast: Amerikaanse vrouwen gaan opnieuw de straat op. Een jaar nadat meer dan vier miljoen vrouwen (en mannen) in 650 steden de straten roze kleurden, gaat de Women\u2019s March, de grootste demonstratie ooit, in herhaling. Maar de situatie is niet hetzelfde.\u00a0Na een jaar Trump is de focus en de […]<\/p>\n","protected":false},"author":139,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[8797,641,5430,4559,12181,4254,1333,12179,4090],"class_list":["post-380439","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-metoo","tag-amerika","tag-amerikaanse-politiek","tag-feminisme","tag-stemopeenvrouw","tag-trump","tag-vrouwen","tag-vrouwenbeweging","tag-vs"],"acf":[],"author_name":"Freke Vuijst","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/380439","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=380439"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/380439\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Freke Vuijst","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=380439"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=380439"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}