{"id":379837,"date":"2018-02-03T07:00:27","date_gmt":"2018-02-03T06:00:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=379837"},"modified":"2018-02-13T13:23:49","modified_gmt":"2018-02-13T12:23:49","slug":"fidan-ekiz-fantastische-tijd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/fidan-ekiz-fantastische-tijd\/","title":{"rendered":"\u2018Wij beseften niet dat we in een fantastische tijd leefden\u2019"},"content":{"rendered":"
\n

Fidan sprak met Tilly, die ze kent via Facebook. Tilly viel op door de hippie foto’s die ze plaatste op haar pagina. Foto’s uit andere tijden, ‘je deelde alles met elkaar, de jongeren van nu zijn veel materialistischer’.<\/p>\n<\/div>\n

Ergens in mijn tienerjaren kreeg ik belangstelling voor de jaren zestig en de hippietijd. De Flower Power-beweging, de Summer of Love, Woodstock. Het is een gemythologiseerd tijdperk; de werkelijkheid is minder eenduidig. Drugsexcessen, bandeloos gedrag, vrije seks, escapisme tegen een achtergrond van de Vietnamoorlog, rassenrellen. Desondanks blijf ik een romantisch beeld houden van die jaren: dat van jonge revolutionairen die zich met bloemen, liefde en muziek verzetten tegen cynisme, materialisme, militarisme. In elk geval st\u00f3nden ze ergens voor. W\u00edj moeten onze jongeren nu activeren om te gaan stemmen. Dus ja, soms verlang ik daarom naar een tijd waarin ik nog niet eens bestond.<\/p>\n

\u2018Dat romantische beeld klopt \u00f3\u00f3k. Je hebt veel gemist,\u2019 zegt Tilly van Tuinen. Zij was er wel bij. Tilly en ik zijn ooit bevriend geraakt op Facebook. Ze viel op door de foto\u2019s die ze online plaatste. Prachtige foto\u2019s uit de jaren zestig waarop ze staat afgebeeld met lange blonde lokken en vlechten langs haar gezicht. Ze had iets weg van Marianne Faithfull, dezelfde grote ogen met diezelfde onschuldige blik. Veel foto\u2019s zijn gemaakt op Terschelling, onder meer bij caf\u00e9 \u2019t Spyntje, waar ze werkte in de horeca en waar ze haar man Bert (inderdaad: baard en lange haren) ontmoette.<\/p>\n

Tilly groeide op in een gezin met vijf kinderen. Haar moeder komt uit een katholiek gezin in Zuid-Limburg, haar vader kwam uit Leeuwarden, zijn moeder uit Harkema, Friesland. \u2018De Friese Wouden. Oude veenkoloni\u00ebn. Er groeide niks. Van oudsher een armoedig gebied. Ruig volk. Daar wonen messentrekkers, wordt nog steeds wel gezegd. Mijn vader was een heel bescheiden, intelligente man. Hij heeft de hbs gedaan. Om de armoede te ontvluchten, verhuisde een deel van de familie van zijn moeder naar Geleen. Een tante van hem kwam naast mijn moeder te wonen. Bij een familiebezoek werden ze verliefd, maar ze mochten niet met elkaar omgaan. Mijn vader was een \u201cheiden\u201d. Voor mijn moeder ging hij in de leer bij meneer pastoor en deed een poging om in de mijnen te werken, zoals haar hele familie. Het werd niks. Op zijn eerste werkdag in de mijnen zag hij een kompel een been kwijtraken. Dus maakte hij ten einde raad mijn moeder maar zwanger en toen moesten ze wel trouwen.\u2019<\/p>\n

Verstoten<\/h5>\n

De moeder van Tilly werd verstoten uit de gemeenschap, dus verhuisde het pasgetrouwde stel eerst naar Leeuwarden, later naar Alkmaar. \u2018Voor mijn vader was dat een escape<\/em>. Hij was 21, zij pas 17. Toen mijn moeder 25 was, had ze al vijf kinderen gebaard. Moet je je voorstellen, in die tijd had je geen Pampers, geen wasmachine, geen ijskast. We haalden kolen uit het kolenhok met een kit. Bij mijn opa en oma in Leeuwarden was geen wc, weet ik nog. Er was een h\u00fbske waar een ton in stond die werd opgehaald door de zogeheten \u201ctonnenman\u201d. Mijn oma gaf die man altijd een sigaar opdat hij rustig door de gang liep zonder te morsen.\u2019<\/p>\n

Het moet zwaar zijn geweest voor haar moeder, beseft Tilly. Zodra begin jaren zestig de anticonceptiepil werd ge\u00efntroduceerd, werd die \u2013 ondanks haar katholieke achtergrond \u2013 met gejuich onthaald. Thuis werd niks aan het geloof gedaan, dat wilde de vader van Tilly niet. Haar moeder protesteerde nooit. \u2018Mijn vader was met zijn hbs een catch<\/em> voor de dochter van een mijnwerker.\u2019 Maar toen haar vader overleed, hing het huis binnen een mum van tijd vol met kruisen en rozenkransen. Moeder ging ook weer naar de kerk. Tilly: \u2018Een Limburger, daar haal je het geloof niet uit.\u2019<\/p>\n

In 1964 ging het gezin naar Leeuwarden, waar de vader van Tilly oorspronkelijk vandaan komt. \u2018Ik vond het daar vr\u00e9selijk. De hel. De onderliggende dorpen vond ik leuk, maar Leeuwarden? Ik vond de mensen onaardig, ze liepen tien jaar achter de feiten aan. Kijk, wij wonen nu in Groningen. \u00cdk kan bijvoorbeeld weinig begrijpen van dat hele gedoe rond Zwarte Piet. Als mensen er last van hebben, dan kap je toch gewoon met die Zwarte Piet. Wat geeft dat nou? Friezen voelen zich altijd buitengesloten. Ze hebben zich altijd afgescheiden gevoeld van de rest van Nederland. Het zijn nationalisten, h\u00e8.\u2019 \u2018Het zijn de Catalanen van Nederland,\u2019 zegt haar man Bert lachend.<\/p>\n

\"\"
Tilly en Bert toen ze net verkering hadden. \u2018De jongeren van nu zijn veel materialistischer. Onze zoon begrijpt niet waarom we nooit veel hebben gespaard, maar wij zijn van de generatie \u201cgeld moet rollen\u201d. De debatten zijn verhard. Wat zei Jan Terlouw ook weer? We moeten van alles en hebben nauwelijks nog tijd om te praten en te luisteren naar elkaar.\u2019<\/figcaption><\/figure>\n
Aids bestond nog niet<\/h5>\n

Vanaf haar vijftiende liep Tilly constant van huis weg. \u2018Ik was een notoire wegloper. Mijn ouders wisten niet wat ze met me aan moesten. Leeuwarden benauwde me. Ik organiseerde liever demonstraties om de Indianen in Zuid-Amerika te helpen. Liftend ging ik naar Amsterdam.\u2019 Waar leefde ze dan van? \u2018Je had niks nodig. Mensen gaven je niet alleen een lift, maar ook geld, eten en een slaapplek. Je deelde alles met elkaar. Amsterdam vond ik geweldig. Het was een mooie tijd, de tijd van vrede en hoop. Nog voor de destructieve hero\u00efne-epidemie.\u2019 Ze geeft toe, die vrijheid ging soms ver: \u2018Iedereen sliep met iedereen. Aids bestond nog niet.\u2019<\/p>\n

Er was maar \u00e9\u00e9n radiozender. We hoorden allemaal hetzelfde.<\/q>\u2018We beseften toen niet in wat voor fantastische tijd we leefden,\u2019 zegt Tilly, \u2018en hoe uitzonderlijk het was dat er zoveel goede muziek werd gemaakt. The Velvet Underground, Bob Dylan, The Doors, Neil Young, The Who, Cuby and the Blizzards. Muziek verbond. Er was maar \u00e9\u00e9n radiozender. We hoorden allemaal hetzelfde, en we hoorden ook lang niet alles. De jongeren van nu zijn veel materialistischer. Wij zijn tevreden in ons huis vol platen en boeken. Onze zoon begrijpt niet waarom we nooit veel hebben gespaard, maar wij zijn van de generatie \u201cgeld moet rollen\u201d. De debatten zijn verhard. Wat zei Jan Terlouw ook weer? We moeten van alles en hebben nauwelijks nog tijd om te praten en te luisteren naar elkaar.\u2019 Wat Tilly het meeste mist, is het idealisme dat er in de jaren zestig en zeventig was. \u2018Onze kleinzoon moet nog drie worden. Soms denken we: hoe moet die jongen later verder?\u2019<\/p>\n

\n

Fidan is elke maand op zoek naar verborgen verhalen<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fidan sprak met Tilly, die ze kent via Facebook. Tilly viel op door de hippie foto’s die ze plaatste op haar pagina. Foto’s uit andere tijden, ‘je deelde alles met elkaar, de jongeren van nu zijn veel materialistischer’. Ergens in mijn tienerjaren kreeg ik belangstelling voor de jaren zestig en de hippietijd. De Flower Power-beweging, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[5193,12210,12208,7658],"class_list":["post-379837","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-fidan-ekiz","tag-flower-power","tag-hippie","tag-materialisme"],"acf":[],"author_name":"Fidan Ekiz","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/379837","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=379837"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/379837\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Fidan Ekiz","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=379837"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=379837"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}