{"id":377127,"date":"2017-12-08T16:38:54","date_gmt":"2017-12-08T15:38:54","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=377127"},"modified":"2018-10-24T15:31:27","modified_gmt":"2018-10-24T13:31:27","slug":"mag-je-daklozen-van-je-oprit-afsproeien","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/mag-je-daklozen-van-je-oprit-afsproeien\/","title":{"rendered":"Zo pijnlijk is de installatie van een anti-daklozendouche in Parijs"},"content":{"rendered":"

In het filmpje <\/a>Le Repos du Fakir<\/em> (2003) hijst een man\u00a0zich behendig op een leunstang\u00a0op een perron, en blijft daar met een bewonderingswaardig gevoel voor evenwicht op liggen, zijn gezicht naar de muur. Hij kronkelt zijn lichaam om een rij stompe paaltjes, hij strekt zich sto\u00efcijns uit over\u00a0hoekige armleuningen en gaat liggen op een verzameling puntige keien. Overal waar de man probeert te rusten, prikken er metalen punten in zijn lijf.<\/p>\n

De hardnekkige en pijnlijke dutjes in\u00a0Le Repos du Fakir\u00a0<\/em>laten zien hoe een groot deel van de publieke ruimte in Parijs met opzet zo oncomfortabel mogelijk is gemaakt.\u00a0Hostile architecture<\/em><\/a> wordt dat genoemd: een controversi\u00eble maar populaire manier om verveelde tieners en\u00a0slaperige daklozen uit stations, parken en etalageruiten te weren. Denk aan stalen bankjes met onverbiddelijke armleuningen,\u00a0schijnbaar\u00a0doelloze paaltjes onder een afdak of een onverwachte verzameling rotsen en cactussen in een portiek.<\/p>\n

Andere voorbeelden zijn (nog) minder subtiel: in Frankrijk laaide de discussie omtrent vijandige architectuur\u00a0<\/em>deze week op omdat er bij een parkeergarage in het centrum van Parijs een anti-daklozendouche is ge\u00efnstalleerd. Iedereen die zich zonder pasje langer dan een paar seconden op de oprit begeeft,\u00a0wordt met koud water natgespoten. Erg onprettig, vooral in de winter, en vooral als je vervolgens geen huis hebt waar je tegen de centrale verwarming kunt leunen tot je broek weer een beetje opgedroogd is.<\/p>\n

De natsproeimethode heeft dan ook veel mensen goed boos gemaakt. Onder de hashtag #SoyonsHumains (‘Wees Humaan’) worden foto’s<\/a> van vijandige architectuur en anti-daklozeninstallaties op Twitter geplaatst. In diverse Franse steden worden<\/a>\u00a0dit soort onvriendelijke plekken\u00a0beplakt met posters, waar ‘Au lieu d\u2019emp\u00eacher les SDF de dormir ici, offrons-leur un logement d\u00e9cent ailleurs’\u00a0 op staat geschreven (‘Biedt daklozen ergens anders een fatsoenlijke slaapplaats aan, in plaats van ze die hier te ontnemen’). Het is een overtuigend argument: met strategische stekels en betonblokken los je het probleem van dakloosheid niet op, je onttrekt het alleen aan het zicht.<\/p>\n

Natuurlijk is er\u00a0niemand\u00a0die daadwerkelijk zit te wachten op\u00a0een dakloze die intrek neemt in zijn of haar trappenhuis.\u00a0Een plek waar veel daklozen slapen ruikt niet lekker\u00a0en voelt onveilig \u2013 voor elke\u00a0goedmoedige\u00a0clochard\u00a0<\/em>is er wellicht een onberekenbare drugsverslaafde die\u00a0van de onbehandelde psychologische problemen aan elkaar hangt. Maar die zes ongemakkelijke minuten die je wacht op de metro terwijl er naast je een dronken zwerver staat te schelden tegen een snoepautomaat, vallen in het niets vergeleken met het ongemak van een leven zonder vaste verblijfplaats.\u00a0Jaarlijks sterven <\/a>onopgemerkt honderden mensen in de straten van Parijs, zittend op een platte, kartonnen doos of gewikkeld in een morsige slaapzak als een treurige rups.\u00a0Als al die lijken ons zelfs niet opvallen, laten we dan op zijn minst dulden dat een portiekje soms naar urine ruikt.<\/p>\n

‘We hebben eerst van alles geprobeerd, legt<\/a> de bebrilde eigenaar van de parkeergarage met antidaklozendouche uit aan Le Parisien<\/em>, ‘We hebben de daklozen aangesproken, we hebben ze geprobeerd uit te leggen dat wij niet verantwoordelijk zijn voor hun situatie.’ Het lijkt me inderdaad weinig zinvol om\u00a0dat uit te leggen aan iemand voor wie zelfs overnachten in een parkeergarage nu een onbereikbare luxe is.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In het filmpje Le Repos du Fakir (2003) hijst een man\u00a0zich behendig op een leunstang\u00a0op een perron, en blijft daar met een bewonderingswaardig gevoel voor evenwicht op liggen, zijn gezicht naar de muur. Hij kronkelt zijn lichaam om een rij stompe paaltjes, hij strekt zich sto\u00efcijns uit over\u00a0hoekige armleuningen en gaat liggen op een verzameling […]<\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[6204,11883,2487],"class_list":["post-377127","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-amarens","tag-daklozen","tag-parijs"],"acf":[],"author_name":"Amarens Eggeraat","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/377127","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=377127"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/377127\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Amarens Eggeraat","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=377127"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=377127"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}