{"id":371528,"date":"2018-11-19T10:00:49","date_gmt":"2018-11-19T09:00:49","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vn.nl\/?p=371528"},"modified":"2018-11-19T10:47:30","modified_gmt":"2018-11-19T09:47:30","slug":"het-jaar-waarin-de-man-het-ons-nog-een-keer-wilde-uitleggen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vn.nl\/het-jaar-waarin-de-man-het-ons-nog-een-keer-wilde-uitleggen\/","title":{"rendered":"2017: Het jaar waarin de man het nog \u00e9\u00e9n keer wilde uitleggen"},"content":{"rendered":"
\n
Nu relevant, want<\/h5>\n

Het is Internationale Mannendag! Nou ja, als je dit op 19 november leest, in ieder geval. Mooie gelegenheid om terug te blikken op het jaar waarin mannen nog \u00e9\u00e9n verwoede poging deden het allemaal aan de vrouwtjes te ‘splainen. What a time to be alive.<\/em><\/p>\n

Mogen mannen dan n\u00edets meer, horen we u al denken. Jawel: huilen. ‘Een volwassen man die huilt om een schaafwond kan ook sexy zijn,’ aldus de Mensendokter<\/a>.<\/p>\n<\/div>\n

Tot voor kort vond ik weinig zo lekker als stoppen voor rood licht. De voorpret was het al waard: als ik \u2019m van groen naar oranje zag springen, liet ik mijn remmen schuren tegen mijn voorwiel zodat ik het met opzet net niet haalde. Ik gaf me over aan de wet en wist terwijl ik wachtte dat ik precies deed wat ik moest doen. Er was goed over nagedacht door een stel mensen met kennis van zaken. Als het goed was, was even wachten op dat moment het beste voor me. Bij een willekeurig alternatief scenario zou de kans op overlijden gruwelijk stijgen.<\/p>\n

Nooit waren witte mannen zo vaak en zo hardnekkig bereid om ons vrouwen van een mening te voorzien als in 2017. Als stoplichten op de snelweg richting emancipatie. Een half jaar geleden zou het binnen de categorie mansplaining<\/em> zijn gevallen, maar het kan beter: ze bleken in de meeste gevallen zelfs bereid de knoop direct door te hakken, zodat wij vrouwtjes ons mooie hoofdje niet over ingewikkelde materie hoefden te breken. Actionmen zijn het. Baudet wist waar hij het over had toen hij zei dat \u2018linksige\u2019 vrouwen als ik al te lang wachtten op een rechtse man die langskwam om \u2018te vertellen hoe het echt zit.\u2019<\/p>\n

In januari besloot Trump, as usual<\/em> temidden van een groepje andere witte mannen, dat er geen geld van de staat meer gaat naar goede doelen die abortus promoten of mogelijk maken buiten Amerika. Weg zijn de 600 miljoen dollars voor seksuele voorlichting, anticonceptie, verloskundige zorg en abortus in een veilige omgeving: less is more<\/em>. Zo maakt hij het vrouwen in ontwikkelingslanden net even gemakkelijker: je hoeft niet te kiezen, hij doet het wel. Jammer genoeg kan hij voor vrouwen in zijn eigen land die keuze nog niet maken: ze stribbelen daar zo tegen. De vrouwtjes marcheerden wereldwijd met roze mutsjes op door de straten, pro choice. Stank voor dank. \u2018Nobody has more respect for women than<\/em>\u2019 Donald. Nobody<\/em>.<\/p>\n

We moeten ze helpen<\/h5>\n

Precies negen maanden later beviel een groepje witte mannen ook in Nederland van de conclusie dat de keuze voor abortus veel te ingewikkeld is voor het vrouwtje. Er was maar een week regeren voor nodig. Edith Schippers had nog zo haar best gedaan: tijdens het langst zittende kabinet ooit was het haar bijna gelukt de abortuspil ook via de huisarts te verstrekken. De drempel een afspraak te maken bij een abortuskliniek is hoog. In gesprek met de huisarts of bij de apotheek voelen mensen zich meer op hun gemak, en kunnen ongewenst zwangeren een abortus in alle rust in overweging nemen. Maar h\u00e9, dan ga je er zomaar vanuit dat vrouwen in staat zijn een keuze te maken waar ze achter staan. En dat kunnen vrouwen niet in hun eentje, besloten het CDA en de ChristenUnie, we moeten ze helpen.<\/p>\n

\n

‘Vrouwen hebben gewoon meer interesse in familie-achtige dingen en zo.’<\/p>\n<\/blockquote>\n

Ach, we hadden van Schippers ook niet te veel moeten verwachten. Vrouwen \u2018excelleren in een heleboel beroepen gewoon niet\u2019: hoe vaak moet Baudet het ons nog uitleggen? Vrouwen hebben gewoon meer interesse in \u2018familie-achtige dingen en zo\u2019. En als ze ertoe doen, hebben zich \u00fcberhaupt nooit met feminisme beziggehouden. Dat kun je seksistisch noemen, maar \u2018het is gewoon zo\u2019.<\/p>\n

Politiek engagement is niks voor vrouwen. Wat was ik nog groen, toen ik in april vooraan stond bij een meetup van GroenLinks. Theo Hiddema wist het al lang: een \u2018slonsje\u2019, was ik, wanhopig \u2018op zoek naar een verklaring voor mijn eigen armzaligheid\u2019. De politiek gaat mij boven de pet: ik stond daar urenlang met een natte onderbroek, dromend van bepaalde \u2018familiezaken\u2019, naar Jesse Klaver te kijken.<\/p>\n

Mijn \u2018poentje\u2019<\/h5>\n

Over natte onderbroeken gesproken: ik heb dit jaar van rapper Lexxxus the Don geleerd hoe ik mijn \u2018poentje\u2019 moet wassen. Mijn onwelriekende gleuf (dat was nog even Hiddema) had last van een hardnekkige feminisme-infectie, tot een man me op Facebook eindelijk kon uitleggen hoe de vork in de steel zat. Zo fijn! Je moet \u2019m helemaal insmeren met van die dure zeep en de douchekop he-le-maal naar binnen duwen om \u2019m een beetje op te ruimen. Twee keer per dag, dames. Twee keer per dag.<\/p>\n

Het is meer dan logisch dat het Rutte met de beste bedoelingen \u2013 het was \u2018prioriteit nummer twee\u2019 \u2013 niet is gelukt meer vrouwen in z\u2019n kabinet te krijgen. Het was binnen zijn eigen partij simpelweg niet te doen: de VVD levert maar \u00e9\u00e9n vrouw. \u2018Uiteindelijk geldt: we gaan voor de beste mensen. Het is wat het is.\u2019<\/p>\n

Op de \u2018gelijkheid tussen mannen en vrouwen\u2019-ranglijst van het World Economic Forum zak, zak, zakken we door.<\/p><\/blockquote>\n

Ik maakte me wat zorgen, want op de \u2018gelijkheid tussen mannen en vrouwen\u2019-ranglijst van het World Economic Forum zak, zak, zakken we door. Binnen een paar jaar kelderden we van plaats 12 naar plaats 32 \u2013 onder Rwanda, Nicaragua en de Filipijnen \u2013 en het ging vooral mis in de categorie \u2018politieke macht\u2019. Ik had er al bijna zelf een mening over, maar Sybrand Buma stelde me gerust: gelijk zijn we \u2018al duizenden jaren\u2019, namelijk. Zoiets is hartstikke vanzelfsprekend binnen de christelijke traditie in Nederland. \u2018Denk aan de positie van de vrouw! Denk aan het feit dat je in dit land respect hebt voor elkaar!\u2019<\/p>\n

Mannenkapsel<\/h5>\n

We zijn zo gelijk dat we zelfs voetballen tegenwoordig. Het mocht van de mannen, en er werd zelfs een beetje geld aan uitgegeven. Ik zat in het stadion en voelde me zo ontzettend gelijk dat ik mijn enthousiasme per ongeluk niet voor me kon houden. 1-0 Noorwegen, 1-0 Denemarken, 2-1 Belgi\u00eb\u2026 Je zou bijna denken dat we iets konden. 2-0 Zweden, 3-0 Engeland\u2026 Maar Derksen had me gewaarschuwd: \u2018We moeten niet doen alsof het geweldig is. Vrouwenvoetbal heeft geen potentie.\u2019 4-2 Denemarken, kampioen, en Lieke Martens de beste voetbalster ter wereld. Laat je niet opfokken, dat we met z\u2019n allen in het stadion zaten, kwam enkel en alleen doordat het de mannen dit jaar niet was gelukt. Vier miljoen Nederlanders schreeuwden de longen uit hun lijf, gewoon, bij gebrek aan een alternatief. Niet overdrijven, Derksen zei het nog zo: \u2018Miedema is niet zo\u2019n slechte spits, voor vrouwenbegrippen dan.\u2019<\/p>\n

Soms vergat je bijna dat je naar vrouwen zat te kijken. Dan wilde je opstaan, juichen en de kamer van je ongeboren kind alvast behangen met posters van je voetbalhelden. Het ging zo goed dat het wel mannen moesten zijn, en dan had die Shanice van de Sande linksbuiten ook nog zo\u2019n verrekt \u2018mannenkapsel\u2019. Zelfs Derksen had er last van: \u2018En dan dacht ik: oh! Het is een vrouw!\u2019 Voetballen als een man, all\u00e0, maar je moet ze wel van een afstandje op waarde kunnen schatten: laat die paardenstaart dansen rond de cornervlag, alsjeblieft.<\/p>\n

\"\"<\/figure>\n
In de beklaagdenbank<\/h5>\n

Na de zomer dachten wij vrouwen dat we voldoende kennis van zaken hadden om een mening over seksueel geweld en seksuele intimidatie te formuleren. Harvey Weinstein zit aan een kleine vijftig van ons, en de moed was al verzameld: #MeToo, riepen we. #MeToo! Een klein groepje mannen nam voor de b\u00fchne plaats in de beklaagdenbank en schreef schuldbewust columnpjes over die keer die ze zich misschien, als de ander dat zo ervaren had, wat niet de bedoeling was geweest, hadden misdragen. \u2018Ik kan het me niet herinneren, maar mocht iemand last van me hebben gehad dan is dat hartstikke vervelend.\u2019 Het frisse, nuchtere tegengeluid zat al snel aan tafel bij Matthijs en Jeroen: als ervaringsdeskundige kun je, ook in het geval van verkrachting, maar \u00e9\u00e9n kant van het verhaal vertellen, oi?<\/p>\n

We deden het helemaal verkeerd en hadden als gewoonlijk een man nodig die ons de weg wees. \u2018Wees een vent en doe aangifte. Man up, grow a pair.<\/em> Stop dat vunzige lijf van je terug in je bloes en vraag je niet af waarom we aan je zitten als je ons zo zaadvragend aankijkt.\u2019<\/p>\n

Net toen we dachten een kink in de kabel te hebben gevonden, en \u2019m met vrouw en macht probeerden glad te strijken, bleek het onze eigen schuld.<\/p>\n

Rijd altijd door rood<\/h5>\n

In 2017 was de mening van de man als de stem die standaard staat ingesteld op je navigatiesysteem. Het kost bloed, zweet en tranen om die mannenstem te vervangen door de vriendelijke Vlaamse vrouw, maar als het apparaatje een keer op de grond valt, heb je die vent weer terug.<\/p>\n

Na drie keer leg je je erbij neer: dit is nu eenmaal de standaard. Zo is de status quo.<\/p>\n

Vorige maand fietste ik door de stad met mijn vader. Hij reed door rood, ik bleef wachten. \u2018Wat doe jij nou?\u2019 schreeuwde mijn vader. \u2018Het is rood!\u2019 riep ik. Aan de overkant legde mijn vader, de man, me het nog een keer uit: \u2018Rijd altijd door rood, Roos. Wie wacht op groen is het verleerd zelf na te denken. Je kunt niet eeuwig stil blijven staan.\u2019<\/p>\n

\n
#MeToo<\/h5>\n

Na dit jaar kan niemand de dagelijkse realiteit van seksueel misbruik, intimidatie en machtsspelletjes meer ontkennen. Twee jaar geleden kwamen we ook al een heel eind met een hashtag: Anke Laterveer, Stella Bergsma en Anousha Nzume bedachten #zeghet en maakten zo de weg vrij voor duizenden mensen die hun ervaringen met seksueel geweld deelden via sociale media. Waar met #zeghet de focus lag op de slachtoffers, wordt met #MeToo ook met daders afgerekend. De bom barstte in oktober: met een aanklacht van een actrice tegen filmproducent Harvey Weinstein werd het deksel van de beerput gelicht. Machtige mannen die van seksueel geweld of intimidatie werden verdacht stonden met naam, toenaam, beschuldiging en foto in de krant. Activiste Tarana Burke en actrice Alyssa Milano haalden de hashtag #MeToo van zolder: een vaandel waaronder slachtoffers van racisme, seksueel geweld, seksuele intimidatie en machtsmisbruik het slagveld konden betreden. Al snel regende het ook in Nederland #MeToo\u2019s. Het taboe op naming en shaming werd stukje bij beetje doorbroken. De doofpot moest leeg.<\/p>\n

Maar wat begon als een tool die de drempel voor slachtoffers van seksuele intimidatie en seksueel geweld moest verlagen, verwerd al snel tot een mediacircus waarin het hardnekkige probleem Seksueel Misbruik schaamteloos werd gerelativeerd. Na een maand #MeToo liep de meningenmachine op volle toeren. Op sociale media, aan talkshowtafels en op opiniepagina\u2019s was #MeToo de hoofdrolspeelster. Maar de focus op individuele gevallen mag niet afleiden van het overkoepelende streven: een gelijkwaardiger maatschappij zonder seksuele intimidatie, seksueel misbruik en machtsspelletjes.<\/p>\n

Dat is wat #MeToo zo goed doet: de hashtag maakt van al deze ervaringen een een optelsom, en het antwoord is simpel: zo kan het niet langer. Struikelend over de hardnekkige resten van een moraal die zijn beste tijd al jaren heeft gehad, bouwen we nu een nieuwe status quo op een drassig nieuw speelveld, met ongetwijfeld nog vele uitglijders in het verschiet. Mannen en vrouwen moeten spelenderwijs aan nieuwe kaders te bouwen. Met vallen en opstaan. En met empathie.<\/p>\n

Laura Kemp<\/em><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nooit waren witte mannen zo vaak en zo hardnekkig bereid om ons vrouwen van een mening te voorzien als in 2017. Als stoplichten op de snelweg richting emancipatie. En net toen we dachten de kink in de kabel te hebben gevonden en \u2019m met vrouw en macht probeerden glad te strijken, bleek het onze eigen schuld. <\/p>\n","protected":false},"author":1023,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"content-type":"","ep_exclude_from_search":false,"footnotes":""},"tags":[8797,5793,9011,6015,9013],"class_list":["post-371528","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","tag-metoo","tag-mansplaining","tag-roos-van-tongerloo","tag-seksisme","tag-witte-mannen"],"acf":[],"author_name":"Roos van Tongerloo","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/371528","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/types\/post"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/comments?post=371528"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/posts\/371528\/revisions"}],"author":[{"embeddable":true,"name":"Roos van Tongerloo","href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/users\/1023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/media?parent=371528"}],"wp:term":[{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.vn.nl\/wpg-api\/wp\/v2\/tags?post=371528"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}